Reklama

U chrześcijan w Pakistanie

2013-01-17 14:13

Dorota Krzowska-Ważna, Zoriana Matkowska
Edycja zamojsko-lubaczowska 3/2013, str. 4

Archiwum Doroty Krzowskiej-Ważnej i Zoriany Matkowskiej
Ulice Pakistanu

Uczniowie z Zespołu Szkół w Lubaczowie od ponad roku mają szansę dzielenia się doświadczeniami ze swoimi rówieśnikami z Pakistanu. Dzięki videokonferencjom wzbogacamy język, poznajemy inną kulturę, ale także skomplikowany świat polityki i rządzące w nim prawa.

23 maja 2012 r. jak zwykle czekaliśmy na spotkanie o umówionej godzinie. Jednak brak było jakichkolwiek znaków po drugiej stronie kabla. Zrozumieliśmy wtedy, że musiało się stać coś niepokojącego. Już następnego dnia otrzymaliśmy maila z wiadomością, że videokonferencja nie odbyła się z powodu ulicznych zamieszek. Mieszkańcy Karaczi od lat cierpią z powodu nietolerancji, przemocy, nagminnego łamania prawa oraz dyskryminacji katolików. Walka pomiędzy muzułmanami i chrześcijanami rozpoczęła się 22 maja wieczorem i trwała przez cały następny dzień. W efekcie 11 osób zostało zabitych i 35 rannych. Wszystkie firmy, szkoły i sklepy były tego dnia zamknięte. Ta informacja podziałała na wyobraźnię uczniów w Polsce: oto nasi znajomi (wśród nich małe dzieci) nie przyszli do szkoły, bo bali się, że zginą w strzelaninie na ulicy. Mieliśmy przed oczami ich uśmiechnięte twarze.

Ten incydent spowodował, że w czasie kolejnych spotkań bardziej niż zwykle interesowaliśmy się sytuacją katolików - a więc i naszych przyjaciół w Pakistanie. Jak wynika z ich wstrząsających relacji - żaden chrześcijanin nie jest tam bezpieczny; wykształcenie, majątek czy stanowisko nie gwarantują spokojnego życia. Chrześcijanie są największą mniejszością narodową w Pakistanie i stanowią 13 proc. ludności tego kraju (70 proc. tej grupy to katolicy, 27 proc. protestanci, a 3 proc. inne wyznania). Są to szacunkowe liczby, gdyż stanowiąca większość społeczność muzułmańska robi wszystko, by ukryć prawdziwe dane. Nie należą do żadnej organizacji z powodu niesprzyjającej sytuacji politycznej. Większość społeczeństwa żyje w nędzy, a głównym ograniczeniem dla niewykształconych chrześcijan jest brak edukacji. 80 proc. spośród nich mieszka w slumsach z powodu biedy. Mężczyźni wykonują prace porządkowe na ulicy, a kobiety w większości służą w domach muzułmanów. Niewielka grupa wykształconych chrześcijan to ludzie zajmujący się edukacją, ratownictwem medycznym czy pracujący w prywatnych firmach.

Reklama

W Pakistanie jest ok. 1000 kościołów katolickich. Msze św. odbywają się tam w niedziele rano i wieczorem. Na co dzień kościoły te są otwarte dla osób potrzebujących modlitwy. Najbardziej przerażającym problemem, z którym spotyka się mniejszość wyznaniowa w tym kraju, jest problem bluźnierstwa. Kodeks Karny w Pakistanie zakazuje bluźnierstwa przeciwko uznanej religii (islamowi). Za sprzeniewierzenie się temu prawu grożą kary: od grzywny do kary śmierci - zgodnie z ustawą o bluźnierstwie z 1986 r. Oskarżenie bywa przyczyną zamieszek, gdyż policja i sędziowie dopuszczają się wobec podejrzanych gróźb, ataków słownych czy dręczenia. Zmiana prawa bluźnierstwa, a tym samym zezwolenie na wolność wyznaniową jest niemożliwe ze względu na opór, jaki stawiają partie islamskie.

Prominenci, tacy jak Salman Taseer (były gubernator) i Shahbaz Bhatti (Federalny Minister Mniejszości), zostali zamordowani za swój sprzeciw wobec prawa bluźnierstwa. Głośnym echem w świecie odbiła się sprawa Asi Noreen. W czerwcu 2009 r. została poproszona o przyniesienie wody dla grupy pracujących osób. Zrobiła to, ale jej kolega z pracy odmówił napicia się wody, ponieważ uważał chrześcijan za nieczystych. Wywiązała się sprzeczka. Później jeden z rolników poskarżył się duchownemu, że kobieta w sposób obraźliwy wypowiadała się o świętym Muhammadzie. Tłum muzułmanów przyszedł do jej domu i omal nie doszło do linczu - musiała interweniować policja. Jednak podejrzaną o bluźnierstwo zabrano do więzienia, gdzie spędziła rok, po czym - w listopadzie 2011 r. została powieszona.

Wielkim obrońcą mniejszości wyznaniowych był Clement Shahbaz Bhatti, pakistański polityk, członek Zgromadzenia Narodowego od 2008 r. Był pierwszym ministrem do spraw mniejszości narodowych do 2 marca 2011 r., kiedy został zamordowany w Islamabadzie. Bhatti był rzymskokatolikiem i jedynym chrześcijaninem w Gabinecie. Pełniąc stanowisko ministra podejmował wiele inicjatyw w obronie mniejszości religijnych. W 2010 r. zainicjował organizację, która nosiła nazwę National Interfaith Consultation i jednoczyła religijnych liderów różnych wyznań w całym Pakistanie, a także doprowadziła do wspólnej deklaracji przeciw terroryzmowi. Shahbaz Bhatti od 2009 r. otrzymywał różnego rodzaju groźby. Stany Zjednoczone próbowały zapewnić mu ochronę w postaci opancerzonego samochodu. On sam przewidział swoją śmierć, dlatego nagrał film, w którym powiedział: „Wierzę w Jezusa Chrystusa, który swoje życie oddał za nas i ja również jestem gotów poświęcić swoje życie. Żyję dla swojego społeczeństwa… i umrę w obronie ich praw”.

W 2012 r. 11-letnia dziewczynka z zespołem Downa została aresztowana i uwięziona, ponieważ oskarżono ją o podpalenie kilku kartek z muzułmańskiego świętego pisma. Po tym zdarzeniu okazało się, że to duchowny z meczetu był winny. Kilka miesięcy później kościół luterański św. Pawła został podpalony przez tłum, protestujący przeciw antyislamskiemu filmowi. Podpalono również domy dwóch księży i przylegający do nich budynek, w którym mieszkał dyrektor chrześcijańskiej szkoły. Policja nie reaguje na tego typu zamieszki, chociaż zwykle wywołują je ci sami muzułmanie. Jeśli ktoś próbuje chronić chrześcijan, ryzykuje własnym życiem.

W takiej atmosferze - nie po raz pierwszy - przebiegały święta Bożego Narodzenia. Katolicy przygotowywali się do nich przede wszystkim w sposób duchowy. Na stole nie zabrakło tradycyjnych potraw. Nie było bogato i wystawnie, ale nie to jest najważniejsze. Najważniejsze, aby te dni przebiegły w pokoju, a ludziom dały poczucie bezpieczeństwa i prawo do radości z faktu, że oto narodził się Bóg.

Tagi:
Pakistan

Pakistan: w czasie Bożego Narodzenia ochrona Asia Bibi będzie wzmocniona

2018-12-24 11:12

ts (KAI) / Islamabad

Mimo iż Asia Bibi została uniewinniona przez sąd, pakistańska chrześcijanka musi spędzać święta Bożego Narodzenia pod ścisłą ochroną. Jak poinformowały media tego kraju, chcąc zapobiec ewentualnym atakom ze strony islamistów, w dzielnicy zamieszkanej przez chrześcijan rząd wzmocnił siły bezpieczeństwa.

www.christianisinpakistan.com

Oskarżona o bluźnierstwo Asia Bibi była wtrącona do więzienia w 2010 roku i skazana na karę śmierci. Sąd Najwyższy Pakistanu wypuścił ją nieoczekiwanie na wolność w październiku br. Po tym wyroku islamiści organizowali demonstracje, domagając się wykonania wyroku śmierci na chrześcijance. Rząd obiecał, że nie udzieli jej zgody na wyjazd z kraju, możliwa jest też rewizja wyroku.

Pełnomocnik rządu Niemiec ds. wolności religijnej na świecie, Markus Grübel, w jednym z wywiadów mówił niedawno, że Sąd Najwyższy Pakistanu nie zadecydował jeszcze, czy wyrok będzie poddany rewizji. Do tego czasu Asia Bibi nie może wyjechać z kraju. Zapewnił, że rząd Niemiec pozostaje „w ścisłym kontakcie z rządem Pakistanu”. Jednocześnie powiedział, że Asia Bibi nie wystąpiła jeszcze o azyl w Niemczech. „Kiedy będzie mogła wyjechać to zadecyduje, czy zechce ubiegać się o pobyt w Niemczech” - powiedział.

Przed kilkoma tygodniami przewodniczący episkopatu Austrii, kard. Christoph Schönborn, zaapelował do rządu swego kraju o udzielenie wizy Asii Bibi i zaproponowanie jej pobytu w Austrii. Apelowało o to także Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Austrii.

95 procent mieszkańców Pakistanu stanowią muzułmanie. Pozostałe religie: chrześcijanie, hinduiści, shikhowie i parsowie, stanowią mniejszość. Do Kościoła katolickiego przyznaje się ok. 1,5 mln Pakistańczyków. Szacuje się, że chrześcijanie stanowią ok. 6 mln., co stanowi ok. dwóch procent ludności kraju.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ksiądz uniewinniony, media milczą

2019-06-04 13:08

Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 23/2019, str. 16-17

Pod koniec stycznia 2019 r. światowe media nagłośniły sprawę ustąpienia z urzędu szefa biura Kongregacji Nauki Wiary – ks. Hermanna Geisslera po wysunięciu wobec niego przez byłą zakonnicę zarzutów o molestowanie

Włodzimierz Rędzioch
Ks. Hermann Geissler został uniewinniony od zarzucanego mu czynu przez Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej. Media, które nagłaśniały fałszywe oskarżenia, teraz milczą

Oskarżenie to wysunęła Doris Wagner-Reisinger, twierdząc, że do próby jej seksualnego wykorzystania doszło w 2009 r. w Rzymie przy okazji spowiedzi. Dla mediów była to bardzo „atrakcyjna” wiadomość, bo chodziło o księdza, którego do Watykanu sprowadził sam kard. Joseph Ratzinger. Hermann Geissler urodził się w Austrii niedaleko Innsbrucka w 1965 r. Gdy odkrył w sobie powołanie do kapłaństwa, wstąpił do wspólnoty życia konsekrowanego „Das Werk” (Familia Spiritualis Opus). Przełożeni wkrótce docenili tego bardzo uzdolnionego i wszechstronnie wykształconego młodego kapłana – pracę w Kongregacji Nauki Wiary, u boku jej prefekta kard. Ratzingera, rozpoczął, gdy miał zaledwie 27 lat, i pracował w tej dykasterii aż do momentu wybuchu skandalu.

Dla mnie sprawa ks. Geisslera miała też inny, bardziej osobisty wymiar – agencje podawały informacje o zarzutach pod jego adresem z wykonanym przeze mnie zdjęciem ściągniętym bez mojego pozwolenia z internetu. Był to portret ks. Geisslera na tle obrazu z wizerunkiem kard. Ratzingera. Zrobiłem mu to zdjęcie, gdy udzielił mi wywiadu o swoim dawnym szefie, czyli kard. Ratzingerze (https://www.niedziela.pl/artykul/130330/nd/Pokora-i-zawierzenie-Panu-Bogu). W ten sposób łączono, niejako namacalnie, postać księdza, który miał się dopuścić nadużyć, z osobą Papieża emeryta.

W tej sytuacji 28 stycznia br. ks. Geissler złożył prośbę o dymisję na ręce prefekta kongregacji – kard. Luisa Ladarii Ferrera, który ją przyjął. Wyjaśnił jednak, że ustąpił ze stanowiska, „aby zmniejszyć rozmiary szkód, które już dotknęły kongregację i jego wspólnotę”. Podkreślił przy tym zdecydowanie, że oskarżenia pod jego adresem „nie są prawdziwe”, dlatego czeka na rezultaty procesu kanonicznego w tej sprawie. Poinformował także, że w przyszłości podejmie „ewentualne działania prawne”.

Kim jest dawna zakonnica, która oskarżyła ks. Geisslera? Niemka Doris Wagner należała do wspólnoty zakonnej „Das Werk”, do której należy również kapłan. Według niej, miała być molestowana 10 lat temu, w 2009 r., w Rzymie, gdy spowiadała się u ks. Geisslera. W zgromadzeniu problemy z dawną siostrą zaczęły się o wiele wcześniej – w 2008 r. odkryto, że miała romans i współżyła seksualnie ze współbratem – ks. B. W końcu, w październiku 2011 r., porzuciła wspólnotę i odbyło się to w sposób bezkonfliktowy. Sytuacja zmieniła się w 2012 r., kiedy dawna zakonnica rozpoczęła kampanię medialną i prawną. Zaczęła ukazywać swoją historię w perspektywie „nadużyć, przemocy i manipulacji”. W 2012 i 2013 r. oskarżyła ks. B. o wykorzystywanie seksualne, ale zarówno w Niemczech, jak i w Austrii jej oskarżenia zostały uznane za bezpodstawne. Pomimo tego Wagner zaczęła brać udział w konferencjach, wydała książkę, w której opowiada swoją historię, i wystąpiła w filmie „Female Pleasure” (Kobieca przyjemność), w którym krytykuje Kościół i żąda radykalnych zmian w jego nauczaniu moralnym. Dziś Doris Wagner-Reisinger mieszka w Wiesbaden w Niemczech razem z byłym księdzem, z którym pobrali się cywilnie i mają jedno dziecko.

15 maja br., po przeprowadzeniu procesu kanonicznego, Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej uniewinnił ks. Hermanna Geisslera. Celem procesu było wyjaśnienie, czy kapłan dopuścił się przestępstwa nakłaniania do grzechu przeciwko szóstemu przykazaniu przy okazji spowiedzi (por. Kodeks prawa kanonicznego, kan. 1387). Decyzją samego Papieża to nie Kongregacja Nauki Wiary, kompetentna w sprawach tego rodzaju, zajęła się sprawą ks. Geisslera, który przez 25 lat pracował w tejże dykasterii, ale Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej. Do kompetencji tego trybunału należy bowiem m.in. rozpatrywanie spraw zleconych mu przez Papieża (konstytucja apostolska „Pastor Bonus” o Kurii Rzymskiej, art. 123 § 3). Po dochodzeniu zgodnie z kan. 1717 pięciu sędziów Sygnatury Apostolskiej rozpatrzyło sprawę, a na posiedzeniu 15 maja 2019 r. zdecydowało, że ks. Geissler nie dopuścił się przestępstwa, o które był oskarżany. Wyrok został przekazany kapłanowi listem (prot. n. 54121/19 CG), podpisanym przez kard. Dominique’a Mambertiego – prefekta trybunału i bp. Giuseppego Sciaccę – sekretarza. Jednym słowem, ks. Geissler został uniewinniony, a od decyzji Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej nie ma odwołania.

Niestety, wiadomość ta została prawie całkowicie zignorowana przez media, bo informacja o fałszywych oskarżeniach wysuwanych pod adresem księdza i o jego uniewinnieniu przez najwyższą instancję sądową Stolicy Apostolskiej nie jest dla nich „dobrą wiadomością”.

Afera z Doris Wagner to kolejny przypadek, który świadczy o tym, że była zakonnica po odejściu ze zgromadzenia postawiła sobie za cel walkę z Kościołem i ucieka się do każdej możliwej manipulacji oraz umiejętnie wykorzystuje do tego media.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Twórcza praca dzieci i młodzieży

2019-06-19 22:03

Muza Dei

Doświadczeni trenerzy, blisko 80 uczestników, 55 godzin warsztatowych, 5 dni razem - tak zapowiadają się warsztaty ArtStrefa, które odbędą się na przełomie czerwca i lipca w Starym Sączu.

Muza Dei

ArtStrefa to specjalna przestrzeń wykorzystująca różne formy ekspresji, rozwijająca kreatywność i umiejętności twórcze dzieci i młodzieży. Stanowi ona integralną część Strefa Chwały Festiwal - Spotkania Ludzi Nowej Kultury, które jest cyklicznym wydarzeniem realizowanym na Placu Papieskim w Starym Sączu i w tym roku odbędzie się w terminie od 27 czerwca do 2 lipca. W ramach ArtStrefa realizowane będą różnorodne warsztaty o charakterze integracyjnym, oparte na współdziałaniu różnych grup wiekowych i społecznych. Dla realizacji projektu powstaną specjalny namiot dla dzieci i specjalny namiot dla młodzieży. Będą to miejsca warsztatów: tańca nowoczesnego, tańca hip-hop, muzyczne dla dzieci, rękodzieła artystycznego, cyrkowe, fotograficzne, graffiti. Wśród prowadzących m.in. Alicja Libura /warsztaty tańca współczesnego/, Joanna Wojno /warsztaty fotograficzne/. Grażyna Winiarz /warsztaty muzyczne dla dzieci/, Julia Starzyk /taniec hip-hop/, Dominik Iżyk /warsztaty cyrkowe/ czy Mgr Mors z FPS /warsztaty graffiti/ .

ArtStrefa dzieli się na poszczególne sekcje tematyczne. Wszystkie zajęcia ukierunkowane są na budowanie silnych więzi, przyjaźni oraz synergii pomiędzy dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Warsztaty realizowane będą w czasie 5 dni. Na koniec uczestnicy warsztatów będą mieli możliwość prezentacji swoich osiągnięć warsztatowych, efekty kilkudniowej pracy zobaczy publiczność zgromadzona na Strefa Chwały Festiwal.

Do 25 czerwca można jeszcze się rejestrować na Zobacz Organizatorem warsztatów ArtStrefa jest stowarzyszenie Muza Dei. Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury”
Andrzej Dubiel, 609 688 566

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem