Reklama

Niedziela Częstochowska

Temat tygodnia

W życie z krzyżem Jezusa

Wielki Post to czas szczególny. Szczególna jest liturgia z fioletowym kolorem szat, oznaczającym pokutę, szczególne i niezwykłe są teologiczne teksty biblijne, przytaczające dialogi Chrystusa z Żydami i podkreślające, że Jezus jest Synem Bożym, który przyszedł na świat, by go zbawić. Piękne są śpiewy wielkopostne, psalmy, które wplatają w tę liturgię Stary Testament. Przeżywamy Wielki Post w sposób poważny i odpowiedzialny, należny temu okresowi. To czas naznaczony modlitwą, pokutą, samozaparciem i jałmużną. Bardzo wielu ludzi podejmuje drobne, ale ważne umartwienia - rezygnacja z alkoholu, papierosów, słodyczy, kawy lub, w wybrane dni, postu o chlebie i wodzie. To dobrowolne akty samozaparcia. Są różne formy, żeby dokonać takiego aktu, który jest świadectwem. To akty wyrzeczenia, które składamy Panu Bogu, będące świadectwem, że jesteśmy blisko cierpiącego Jezusa, że chcemy z Nim współcierpieć. Szczególnym darem jest ofiarowanie Panu Bogu swego cierpienia. I proszę wierzyć, Pan Bóg nie przyjmuje żadnego z tych darów bez odwzajemnienia. Błogosławi ofiarodawcy w dwójnasób.

Świat modlitwy jest ubogacany przez świat krzyża, cierpienia, udręczenia. Nie mamy bowiem w życiu samych tylko radości, każdy z nas niesie swój mniejszy lub większy krzyż. Zwłaszcza ludzie starsi. Pamiętam o. Stanisława Nawrockiego SJ jako sędziwego już staruszka. Zapytany, jak się czuje, odpowiadał, że w jego wieku nie trzeba pytać, jak się czuje, tylko - co go boli. Cierpienie, ból, jaki przeżywają ludzie starsi, niedołężni, dla których postawienie jednego kroku stanowi wyzwanie - to wszystko jest niejako związane z Wielkim Postem i w tym czasie łatwiej jest chyba ofiarować swoje przeżycia Bogu, związać je z Jego krzyżem i być bliżej cierpiącego Jezusa.

Trzeba doceniać osoby, które Wielki Post przeżywają bardzo poważnie, w duchu głębokiej refleksji i rozmodlenia. Trzeba być wdzięcznym kapłanom, którzy dbają o to, żeby nabożeństwa Drogi Krzyżowej były pięknie przygotowane i odprawione. Trzeba dziękować tym duszpasterzom, dla których „Gorzkie żale”, Nieszpory czy nabożeństwa pasyjne są okazją, by przybliżyć wiernych do Jezusa oskarżonego, biczowanego i umęczonego. Te wszystkie formy naszych modlitewnych zamyśleń ubogacają człowieka wewnętrznie. Potrafi on później bardziej odnaleźć się w różnych trudnych sytuacjach, zrozumieć cierpiącego i wejść w położenie bliźniego. Jego człowieczeństwo jest pełniejsze, bogatsze. Bolejemy nad tymi, którzy innym sprawiają ból. Niektórzy z nich nawet wyznają, że chcą być źli, i to już jest szataństwo.

Reklama

W Wielkim Poście powinniśmy sobie w tego zdać sprawę. Szatan nie może kierować naszym życiem. On zapuszcza swoje macki do wielu serc, często młodych ludzi, nie bacząc na to, że są chrześcijanami. Musimy dać znak, że jesteśmy z Bogiem i w Bogu, że On dla nas znaczy najwięcej, że nasze życie jest znakowane krzyżem Jezusa Chrystusa.

Niech czas Wielkiego Postu będzie okazją, żeby sobie te wszystkie sprawy jeszcze lepiej uświadomić i przylgnąć do Jezusa całym sercem.

2013-02-15 15:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Powstał polski serwis poświęcony rytowi mediolańskiemu

[ TEMATY ]

adwent

Wielki Post

św. Ambroży

ryt mediolański

źródło: wikipedia.org

Msza św. sprawowana w rycie mediolańskim

Ryt mediolański nie jest zbyt znany w Polsce, w naszym kraju się go nie praktykuje. Jednak rytuały pamiętające św. Ambrożego, wciąż fascynują pasjonatów liturgii. Powstała specjalna strona internetowa, poświęcona temu rytowi – mediolanski.pl.

Ryt mediolański zwany jest też ambrozjańskim od św. Ambrożego - biskupa, który ochrzcił św. Augustyna. To właśnie św. Ambrożemu przypisuje się powstanie tego rytu. Funkcjonuje nieprzerwanie od starożytności w archidiecezji mediolańskiej.

Od rytu rzymskiego różni się m. in. kalendarzem liturgicznym i własnymi zwyczajami, w tym kolorami liturgicznymi czy np. praktyką nieodprawiania Mszy w żaden piątek Wielkiego Postu. Na Mszy np. znak pokoju praktykowany jest na początku liturgii eucharystycznej (po liturgii słowa). Różnice dają się też dostrzec w niektórych strojach liturgicznych czy ich elementach, a także kolorach oraz tekstach i śpiewie.

- Przed wstąpieniem do seminarium trochę podróżowałem. Miałem okazję być nieco dłużej w Mediolanie i okolicach. Zauważyłem wtedy, że liturgie są sprawowane nieco inaczej niż w naszych polskich kościołach. Zacząłem szukać i okazało się, że jest coś takiego jak ryt ambrozjański i swoimi korzeniami sięga do św. Ambrożego, czyli pierwszych wieków chrześcijaństwa – opowiada Mateusz Kania, warszawski kleryk, założyciel serwisu mediolanski.pl.

Jedną z różnic między rytem rzymskim a mediolańskim jest m.in dłuższy adwent, trwający aż sześć tygodni. - Dzięki temu miałem okazję przeżyć w jednym roku dwa razy drugą niedzielę adwentu – wspomina kl. Kania. - Dla mnie takim dużym odkryciem jest fakt, że w rycie mediolańskim na uroczystości np. Bożego Ciała używa się szat czerwonych, a nie białych. Dzieje się tak, aby podkreślić, że kult eucharystyczny jest nierozerwalnie związany z Męką Pańską – dodaje.

Zapowiada, że merytoryczną konsultacją służyć mu będą ceremoniarze mediolańscy. Do współpracy zaprosił też interesującego się tematem księdza z diecezji gliwickiej, który pisał pracę naukową o rycie mediolańskim.

- Od kiedy pamiętam, lubię wiedzieć w czym uczestniczę, rozumieć zasady działania. Można powiedzieć, że w sposób naturalny zainteresowała mnie także historia i zasady działania rytu mediolańskiego. Zacząłem wrzucać różnego rodzaju ciekawostki do sieci i spotkało się to z zainteresowaniem czytających. Teraz postanowiłem zebrać to w całość – wyjaśnia autor nowego liturgicznego portalu.

Odpowiadając na pytanie dlaczego warto znać inne ryty, porównuje Kościół katolicki do drzewa: „Chrystus jest jego pniem, a poszczególne ryty są jego gałęziami. My jesteśmy gałęzią rzymską, a obok jest jeszcze cały szereg innych - ambrozjańska, lyońska, dominikańska, mozarabska czy grekokatolicka. Drzewo wygląda piękniej, gdy ma wiele gałęzi a nie jedną. Warto też poznawać te inne ryty, ponieważ mogą pomóc nam, zwrócić uwagę na pewne aspekty, których na co dzień może nie zauważamy”.

Pierwszym portalem, który polskim odbiorcom przybliżał ryt inny niż rzymski, jest rytdominikanski.pl, poświęcony tradycyjnej własnej liturgii Zakonu Braci Kaznodziejów (dominikanie).

CZYTAJ DALEJ

Jest akt oskarżenia ws. profanacji wizerunku Matki Bożej

2020-07-01 12:49

[ TEMATY ]

Matka Boża

profanacja

youtube.com

Akt oskarżenia wobec trzech osób, skierowała do sądu prokuratura w Płocku (Mazowieckie). Sprawa dotyczy rozlepiania w 2019 r. wokół kościoła nalepek z wizerunkiem Matki Bożej w tęczowej aureoli.

Aktem oskarżenia objęto trzy osoby: Elżbietę P., Annę P. oraz Joannę G. Wszystkim przedstawiono zarzuty z art. 196. Kodeksu karnego, czyli obrazy uczuć religijnych poprzez znieważenie przedmiotu czci religijnej – poinformowała w środę PAP prokurator rejonowa w Płocku Małgorzata Orkwiszewska.

Postępowanie w sprawie obrazy uczuć religijnych zostało wszczęte po tym, gdy w nocy z 26 na 27 kwietnia 2019 r. wokół kościoła św. Dominika w Płocku rozlepiono nalepki z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej, na których postaci Maryi i Dzieciątka otoczone były aureolami w barwach tęczy. Nalepki te pojawiły się wówczas m.in. na koszu na śmieci i na przenośnej toalecie.

Z ustaleń postępowania wynika, że wszystkie osoby objęte aktem oskarżenia działały wspólnie i w porozumieniu

powiedziała PAP prokurator Orkwiszewska.

Jak wyjaśniła, akt oskarżenia wobec Elżbiety P., Anny P. i Joanny G. został skierowany do płockiego Sądu Rejonowego. Dodała, iż zarzuty aktu oskarżenia dotyczą „rozklejenia na toalecie, koszu na śmieci, transformatorze, znakach drogowych i ścianach budynków wydruków przedstawiających przerobiony obraz Matki Bożej Częstochowskiej z widoczną aureolą w kolorach tęczy, będącej symbolem społeczność LGBT„.

Według art. 196 kodeksu karnego, kto obraża uczucia religijne innych osób, znieważając publicznie przedmiot czci religijnej lub miejsce przeznaczone do publicznego wykonywania obrzędów religijnych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

aw/PAP

CZYTAJ DALEJ

Jedenasta rocznica sakry bpa Krzysztofa Nitkiewicza

2020-07-04 11:00

Archiwum

Dziś przypada jedenasta rocznica ingresu do sandomierskiej katedry i przyjęcia sakry biskupiej przez bpa Krzysztofa Nitkiewicza.

Ks. prałat Krzysztof Nitkiewicz został mianowany dnia 13 czerwca 2009 r. przez papieża Benedykta XVI biskupem ordynariuszem Diecezji Sandomierskiej

Dnia 4 lipca 2009 roku nominat przyjął święcenia biskupie i odbył ingres do bazyliki katedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu. Głównym konsekratorem był arcybiskup Józef Kowalczyk, Nuncjusz Apostolski w Polsce, zaś współkonsekratorami abp Józef Życiński, Metropolita Lubelski i abp Sławoj Leszek Głódź, Metropolita Gdański.

Jako swoje zawołanie pasterskie bp K. Nitkiewicz przyjął słowa „Misericordias Domini cantabo” (Będę wyśpiewywał miłosierdzie Pana).

Dziękując za dar biskupiej posługi naszego Pasterza, pamiętajmy o Nim w modlitwie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję