Reklama

Są znakiem w Kościele

2013-02-15 15:06

Maria Fortuna-Sudor
Edycja małopolska 7/2013, str. 6

Adam Wojnar
Uczestnicy jubileuszowego spotkania kurdwanowskiego Ruchu Domowego Kościoła

Są częścią parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego na Kurdwanowie, wspólnotą, dla której postępowanie zgodne z Ewangelią stanowi sposób na życie. Na początku br. obchodzili srebrny jubileusz istnienia.

Ruch Domowy Kościół rozpoczął swą działalność na Kurdwanowie w czasie, gdy wszystko dopiero się budowało: i świątynia, i wspólnota parafialna. Maria i Bogdan Boligłowowie wspominają, że tak jak wielu innych również oni otrzymali wówczas na krakowskim osiedlu mieszkanie. Wcześniej należeli do kręgów rodzin, toteż pragnęli, aby i w nowej parafii taka wspólnota powstała.

Zaproponowali wspólnotę

- Udaliśmy się do proboszcza, ks. Jana Mrowcy - wspomina Maria Boligłowa. - Okazało się, że w parafii odbywają sie spotkania małżeństw. Zostaliśmy zaproszeni na Mszę św. z ich udziałem. Zorientowaliśmy się, że spotkania te są interesujące, że warto uczestniczyć w dyskusjach, słuchaniu referatów, natomiast nie było w tym formacji typowej dla kręgów. Toteż skorzystaliśmy z propozycji Księdza Proboszcza i przedstawiliśmy zebranym reguły istnienia Ruchu. W tym też czasie okazało się, że są jeszcze inne małżeństwa, które należały do naszej wspólnoty już wcześniej. Proboszcz zaproponował, aby utworzyć krąg. Równocześnie zapowiedział, że będzie się nam przyglądał.

Reklama

Bogdan Boligłowa dodaje, że istotnie ks. Jan został ich moderatorem, a w skład pierwszego kręgu weszło 8 małżeństw. Moi rozmówcy przyznają, że podziwiali wówczas Proboszcza za odwagę, jaką się wykazał, wyrażając zgodę na powstanie nowej wspólnoty. Ale ks. prał. Jan Mrowca, wspominając tamte wydarzenia, mówi: - Każda wspólnota, która wtedy w naszej parafii powstawała, była na wagę złota. Natomiast co do Ruchu Domowego Kościoła, to nie miałem powodów do obaw, gdy dowiedziałem się, kto w ówczesnym Krakowie jest inicjatorem i twórcą proponującym ten sposób życia małżeństwom i rodzinom. Tym kapłanem był i nadal jest ks. inf. Franciszek Kołacz, który upowszechniał dzieło ks. Franciszka Blachnickiego i w naszej diecezji, i w całej Polsce.

Z upływem lat w parafii tworzyły się kolejne kręgi. W ich skład wchodziły małżeństwa, które po przeniesieniu na Kurdwanów, szukały wspólnoty. Były i takie sytuacje, że małżonkowie z kręgów zapraszali na spotkania pary, które zauważali w kościele podczas niedzielnych Mszy św. - Małżeństwa z I kręgu zaczynały wprowadzać do wspólnoty kolejne pary, co wiązało się z tworzeniem następnych grup, w których, zgodnie z regułą, powinno być od 4 do 7 rodzin. Z czasem niektórzy małżonkowie z naszego kręgu odchodzili do tych nowo powstałych - wspomina Bogdan Boligłowa i dodaje, że co najmniej kilkadziesiąt rodzin próbowało dołączyć do ich wspólnoty, ale z różnych powodów odeszli. - Formacja Ruchu jest dosyć wymagająca i nie każdemu, kto pozna ją bliżej, w pełni odpowiada. Byli też tacy, którzy ja opuścili i odnaleźli się w innych wspólnotach - mówią Boligłowowie.

Chętnie pomagają

Aktualnie we wspólnocie Ruchu Domowego Kościoła przy kurdwanowskiej parafii istnieje 5 kręgów, a szósty jest na etapie tworzenia. Wspólnota należy do rejonu drugiego, spośród 11 działających w diecezji krakowskiej. Posługę moderatorów pełnią: ks. Rafał Salawa i ks. Paweł Kummer. - W naszej wspólnocie są małżeństwa i rodziny nie tylko z Kurdwanowa, ale z całego Krakowa, a nawet spoza miasta - mówi ks. Rafał Salawa, niekryjący uznania dla par zaangażowanych w działalność Ruchu.

Charakteryzujący małżeństwa i rodziny należące do Ruchu ks. Rafał podkreśla, że są to osoby zawsze chętne do pomocy w parafii. - To ludzie poukładani. Oni zdają sobie sprawę z obowiązków. W miarę możliwości wspomagają się wzajemnie; duchowo, a niejednokrotnie również materialnie. Są mocno wierzący, swoimi postawami starają się przekonać, że Pan Bóg jest, że działa - podkreśla moderator.

Maria Boligłowa zaznacza, że w kręgach nie ma ludzi idealnych, że przychodzą do wspólnoty potrzebujący wsparcia oraz poszukujący swego miejsca w Kościele. Bogdan Boligłowa podkreśla: - W Ruchu nie można szukać rozwiązania problemu, tylko Światła, które podpowie, jaką drogę wybrać, aby sakrament małżeństwa zadziałał w życiu małżonków.

- Ruch stwarza nam możliwość pójścia za Panem Bogiem w takim zwykłym, codziennym życiu, daje szansę podniesienia rangi tego, co w małżeństwie czynimy, o co się staramy, do czego zmierzamy - wyjaśnia ideę formacji w kręgu Marek Stadtmüller. - Ks. Blachnicki marzył, żeby parafia była wspólnotą nowego człowieka, wspólnotą odnowioną przez Ducha Świętego, który swą mocą sprawia, że ludzie starają się być lepszymi. I chociaż nie zawsze się to udaje, to wciąż warto na nowo próbować!

Cenią kapłanów

W kręgach podkreśla się szczególną rolę kapłana. Może dlatego p. Boligłowowie bez chwili zastanowienia wymieniają kolejnych moderatorów, którzy wspierali wspólnotę na Kurdwanowie: - Po księdzu proboszczu opiekę duchową nad naszą wspólnotą pełnili kolejno: ks. Stanisław Mika, ks. Jerzy Serwin, ks. Roman Bogacz, ks. Kazimierz Foltyn, ks. Wojciech Warzecha, ks. Marcin Masłoń, ks. Paweł Kummer, ks. Mariusz Gorazd.

Moi rozmówcy dodają, że kapłan to opiekun, doradca kręgu. - Moderator sprawia, że czytając Pismo Święte, nie zaczynamy głosić herezji - mówi B. Boligłowa, a jego żona dodaje: - Kapłan to osobą, do której mamy ogromne zaufanie. Moderatora przychodzącego na organizowane przez krąg spotkania, przyjmujemy z otwartymi rękami. My, dzięki niemu, mamy świadomość, że Kościół jest nasz, bo jest z nami kapłan.

Część byłych oraz obecni moderatorzy Ruchu odprawili w niedzielę 3 lutego w kościele parafialnym na Kurdwanowie Mszę św. w intencji wspólnoty. W gronie modlących się kapłanów był ks. inf. Franciszek Kołacz, który przyznał, że gdy dziś widzi rodziny należące do Ruchu, to uświadamia sobie, iż było warto w upowszechnianie idei tej wspólnoty się angażować. - Przez rodziny poznane w kręgach lepiej zrozumiałem Kościół - powiedział ks. F. Kołacz. - Jestem bardzo wdzięczny Panu Bogu, że mi ten Domowy Kościół podsunął, a pewnym osobom za to, że mnie do aktywności na rzecz tej wspólnoty zmusili.

Mają ofertę

Podczas uroczystego spotkania, zorganizowanego w domu parafialnym, mogłam przyjrzeć się rodzinom z kręgów. Patrzyłam na radosne i nieskrępowane świętowaniem i przybyłymi gośćmi dzieci. Z uwagą obejrzałam przygotowaną przez Marka Stadtmüllera i Wacława Meryndę prezentację podsumowującą 25 lat istnienia Ruchu na Kurdwanowie. Wsłuchiwałam się w kolejne świadectwa. Zainteresował mnie tworzący się krąg Domowego Kościoła. Parą pilotującą jego powstawanie są Ewa i Marek Stadtmüllerowie. - Nasza rola polega na wprowadzeniu małżonków w charyzmat Ruchu - wyjaśnia Ewa. - Z reguły są to młode małżeństwa poszukujące drogi dla siebie. Oni nie szukają wspólnoty, w której człowiek formuje się indywidualnie. Domowy Kościół ma propozycję wspólnej, małżeńskiej drogi do Pana Boga.

W tworzącym się kręgu są Maria i Lech Kosowscy, którzy zapytani o powody wyboru tej wspólnoty wyjaśniają: -To jest na pewno większa szansa na udane małżeństwo. Kościół Domowy daje moralne podstawy, bez których trudno jest utrzymać małżeństwo, które przecież powinno trwać aż do śmierci. Jeśli z roku na roku przybywa rozwodów, to trzeba szukać sposobu, żeby się przed tym uchronić. Ruch zapewnia także moralne wsparcia dla naszej rodziny, a praca nad sobą prowadzi również do zmiany świadomości; już nie patrzymy indywidualnie, ale wspólnie jako my.

Są normalni

Ewa Stadtmüller: - W dzisiejszym świecie ludzie opierający swe życie na Ewangelii, czasem mogą się zastanawiać, czy aby nie zwariowali. Ale gdy wokół mamy podobnych do nas, uważających iż małżeństwo to coś nierozerwalnego, to uświadamiamy sobie, że jednak jesteśmy normalni. Chcemy i staramy się pracować nad sobą. Nie traktujemy małżeństwa jak sprzętu, który po uszkodzeniu należy wyrzucić. My wychodzimy z założenia, że jeśli coś się psuje, to należy to naprawiać.

Swego uznania dla Ruchu Domowego Kościoła nie kryje proboszcz parafii ks. Jan Mrowca: - Wiele osób z tej wspólnoty służy konkretną pomocą w parafii. Poza tym kapłan, poznając rodziny z kręgów, uczestnicząc w ich spotkaniach, zauważa także problemy, które występują we współczesnym świecie. Parafianie z Ruchu potrafią bronić Kościoła, rzeczowo zabierać głos na jego temat, gdy słyszą nieuzasadnioną krytykę. Można powiedzieć, że kręgi rodzin to znak w katolickim Kościele, którego parafia jest częścią. Do jej zadań należy stwarzanie możliwości życia Ewangelią, o co małżeństwa i rodziny z kręgów szczególnie się starają.

Tagi:
oaza wspólnota Ruch Światło‑Życie

Reklama

Miłość Ojczyzny

2019-11-19 12:18

Ks. Adam Lechwar
Edycja sandomierska 47/2019, str. 6

Od dwóch lat Ruch Światło-Życie Diecezji Sandomierskiej organizuje Patriotyczne Oazy Modlitwy w Olchowej w Bieszczadach

Archiwum
Uczestnicy Oazy Modlitwy w Bieszczadach

W dniach od 8 do 11 listopada br. taką oazę przeżywało ok. 30 młodych. Prowadzący ją moderator, ks. Krzysztof Dzierżak, postaciami przewodzącymi w odkrywaniu głębi IV przykazania Bożego, z którego wynika powinność miłości Ojczyzny, uczynił wielkich patriotów: św. Jana Pawła II, którego relikwie towarzyszyły młodzieży, i sługę Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. Obydwaj mocno związani byli z Bieszczadami i Beskidem Niskim przez posługę duszpasterską, towarzyszyli młodzieży w wypoczynku, a nawet wspólnie cierpieli dla Kościoła.

W związku z tym młodzież odwiedziła: Regionalne Centrum Pamięci Kardynała Karola Wojtyły w Pastwiskach i Przełom Wisłoka w Rudawce Rymanowskiej oraz Komańczę związaną z Prymasem Tysiąclecia. Czas spotkania z mieszkańcami Olchowej przy patriotycznym ognisku był okazją do refleksji nad współczesnymi formami miłości Ojczyzny poprzez śpiew narodowych pieśni i poznawanie kultury, która pomogła naszemu narodowi przetrwać trudne lata zaborów, okupacji i sowietyzacji Polski. Młodzież w przeżyciu oazy zwraca uwagę również na wiele innych ważnych dla niej elementów. – Z Sandomierza wyjechałam ze łzami w oczach jako najmłodszy i samotny uczestnik, pełen obaw. Ale trafiłam na wspaniałych ludzi i super atmosferę. Wyjechałam sama, a wróciłam z nowymi przyjaciółmi – mówi Julia z Gawłuszowic. Natomiast Agata z niżańskiej wspólnoty oazowej dodaje: – Pobyt w Olchowej przeżywałam już drugi raz jako animator. Bardzo potrzebowałam takiego czasu, w którym usiądę spokojnie w ciszy przed Panem Bogiem i powierzę Mu to wszystko, z czym ostatnio się mierzę. Podczas studiowania, całego zabiegania na uczelni i w życiu codziennym w wielkim mieście ciężko znaleźć taki czas, dlatego bardzo się cieszę, że miałam taką możliwość. Młodzi czują, że wiele jest w ich rękach, dlatego chcą składać je do modlitwy i tak powierzać wszystko Bogu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pan Bóg wycenił mnie na Parkinsona

2019-04-30 09:16

Łukasz Krzysztofka
Edycja warszawska 18/2019, str. 6

Dobrze znają go ci, którzy poszukują odpowiedzi na kwestie praktyki wiary w życiu codziennym. Ks. Piotr Pawlukiewicz daje teraz swoim życiem odpowiedź na najtrudniejsze pytanie – o sens krzyża i cierpienia

Artur Stelmasiak
Ks. Piotr Pawlukiewicz wycofuje się z dotychczasowych form duszpasterzowania

Znany kaznodzieja i rekolekcjonista w rozmowie z Pawłem Kęską ze Stacji 7 swój krzyż nazwał wprost – pan Parkinson. – Zawitał w moim domu po cichu. Kiedy się o nim dowiedziałem, to już się trochę rozgościł. Na razie ta choroba da się jeszcze jakoś zepchnąć na bok, da się pracować – mówił kapłan, który o swojej chorobie dowiedział się w 2007 r. Nie poddaje się jej jednak.

Ks. Pawlukiewicz uważa, że krzyż od Jezusa jest pomocą w osiągnięciu nieba. – Pan Bóg wycenił mnie na Parkinsona i przyjąłem tę wycenę. Robię co mogę, co będzie, zobaczymy. Co tu się martwić jutrzejszym dniem, jeżeli dzisiejszy może się skończyć przed północą – powiedział rekolekcjonista. – Chrystus daje ci krzyż doważony do ciebie, lekarstwo na zamówienie.

Były duszpasterz parlamentarzystów przyznał, że obecnie robi dużo badań medycznych i wycofuje się ze sposobów duszpasterzowania, które prowadził, poszukując innych. – Chciałbym zmienić akcenty homiletyczne. Mówić o rzeczach, których kiedyś się bałem, o tym, kiedy człowiek jest bezradny, bezsilny, kiedy słyszy, że choroba jest nieuleczalna. Dopóki mnie ludzie rozumieją, dopóki rozumieją moje słowa, to w imię Chrystusa będę głosił Ewangelię – podkreśla.

Ks. Pawlukiewicz stara się teraz nie odprawiać Mszy św. publicznie, ponieważ choroba ma różne kaprysy. Eucharystię odprawia sam u siebie.

Choroba Parkinsona należy do najpoważniejszych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego. Jej objawy to przede wszystkim ograniczenie ruchu oraz drżenie. Leczenie choroby Parkinsona jest możliwe, jednak nie da się wyleczyć jej całkowicie. Po pewnym czasie doprowadza do inwalidztwa. Zmagał się z nią św. Jan Paweł II.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W niedzielę 8 grudnia 2019 r. świętujemy uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP

2019-12-07 12:42

BPKEP / Warszawa (KAI)

W dniu 8 grudnia 2019 r. w kalendarzu liturgicznym Kościoła Powszechnego wypada zbieżność II niedzieli Adwentu i uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP. Dla dobra duchowego wiernych należy zachować w dniu 8 grudnia 2019 r. świętowanie uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – czytamy w dekrecie przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego.

Niepokalana wg. bł. Urszuli Leduchowskiej/fot. Graziako

Publikujemy pełną treść dekretu:

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2018 roku

DEKRET

W dniu 8 grudnia 2019 r. w kalendarzu liturgicznym Kościoła Powszechnego wypada zbieżność II niedzieli Adwentu i uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP.

Konferencja Episkopatu Polski, na mocy dyspensy udzielonej przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem z dnia 9 kwietnia 2013 r. (Prot. 39/13/L), postanowiła podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie dnia 14 marca 2018 r., aby dla dobra duchowego wiernych zachować w dniu 8 grudnia 2019 r. świętowanie uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Celebrację sprawuje się w kolorze białym, z użyciem tekstów z uroczystości, z uwzględnieniem zaleceń wymienionych w piśmie przewodnim Prefekta Kongregacji, polecającym, aby w dniu tym nie pomniejszyć znaczenia czasu Adwentu:

a) drugie czytanie mszalne bierze się II niedzieli Adwentu;

b) w homilii należy nawiązać do trwającego okresu liturgicznego;

c) w modlitwie powszechnej należy użyć przynajmniej jednego wezwania nawiązującego do okresu Adwentu;

d) w miejsce zwykłej oracji końcowej modlitwy powszechnej należy użyć kolekty II niedzieli Adwentu.

Postanowienie obejmuje wszystkie Msze odprawiane tego dnia w Kościele polskim (z udziałem ludu lub bez udziału ludu), a także oficjum Liturgii Godzin (wieczorem 7 grudnia należy użyć oficjum I Nieszporów uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP oraz Komplety po I Nieszporach).

Zgodnie z objaśnieniem Kongregacji i duchem dyspensy, która zezwala na nieprzenoszenie tej uroczystości w Polsce na następny dzień, następujący poniedziałek 9 grudnia 2019 r. ma rangę dnia powszedniego w Okresie Adwentu (Poniedziałek II tygodnia Adwentu).

Niech Niepokalana Matka Chrystusa i Kościoła będzie nieustanną przewodniczką w adwentowym czasie przygotowań do Uroczystości Narodzenia Słowa Bożego.

+ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2018 roku

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem