Reklama

Felieton

Władza, a jedzenie szczawiu

2013-03-28 12:00

Wiesław Sagan
Edycja legnicka 13/2013, str. 8

Graziako

Poseł Niesiołowski, słynący z wystąpień nacechowanych „miłością i szacunkiem” dla ludzi o odmiennych poglądach, znowu medialnie zabłysnął. Warto pamiętać, że to nie jest incydent, pojedynczy lapsus językowy, tylko konsekwentne, wieloletnie działanie z bardzo tragicznymi skutkami włącznie.

Spójrzmy jednak na ostatni okres, kolejna szczera wypowiedź posła Niesiołowskiego w aspekcie opieki nad głodującymi dziećmi w Polsce. Jeśli 800 tys. dzieci w Polsce głoduje czy jest niedożywionych, to wysyłanie ich na szczaw lub mirabelki jest w swej istocie kpiną z ich położenia (oraz ich rodziców), a w sensie wystąpienia publicznego jest bezczelnym chwytem erystycznym, niegodnym uczciwego człowieka. Przypomnijmy tutaj szczegół z życiorysu posła i tu jest dopiero zaskoczenie, to były członek Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, ugrupowania powołującego się na wartości chrześcijańskie. Kiedyś mówił o solidarności społecznej wynikającej z nauczania Kościoła, teraz kpi z ludzi biednych, a broni interesów bogatych i sytych egoistów? Co się stało z tym człowiekiem? Jak można tak zmienić się?

Zasugerowałbym przemyślenie dwóch kwestii. Co się dzieje z ludźmi posiadającymi pełnię władzy, mającymi problem z własnym sumieniem? Zwracam przy tym uwagę na słowa Premiera Rządu RP, który ostatnio publicznie powiedział, że w partii nie ma miejsca na sumienie, a liczy się tylko lojalność. Jeśli nie ma realnych obaw o rozliczenie, jeśli sumienie się nie liczy, to arogancja ludzi władzy rośnie. Co więcej, zło poszerza obszar swych wpływów. Jak? Podam tylko jeden przykład dotyczący destrukcji w administracji. Jeśli ludzie na szczytach nieuczciwie załatwiają własne sprawy, to muszą w ten proceder włączyć pracowników niższego szczebla. Osoba uczciwa, aby nie utracić pracy, musi robić rzeczy, z którymi się nie zgadza. Alternatywa jest jasna: albo odejdzie i zatrudnią na jej miejsce spolegliwego, gotowego zrobić każdą rzecz urzędnika, albo łamie się i staje się uczestnikiem łajdactwa. Co więcej, z chwilą wejścia w układ, taka osoba nie jest już wolna w wyborze, gdyż mocodawcy mają na nią „haka”, którym stał się jej udział w „przekręcie”. W taki prosty sposób z ludzi uczciwych można zrobić złodziei okradających resztę społeczeństwa. Ile czasu zajmie nam w Polsce naprawienie wyrządzonego zła i wyprostowanie zdeformowanych postaw? Druga kwestia to hasła polityczne sformułowane w sposób atrakcyjny, a w swej istocie niszczące społeczeństwo. Np. hasła pseudowolnościowe, miłe dla ucha, a w istocie zagrażające wolności.

Reklama

Czy fakt posiadania prawa do czegoś oznacza możliwość zrealizowania takiego prawa? Wszyscy mają prawo kupić fabrykę, czy to przywilej dla wszystkich czy sprytna propagandowa zagrywka w ramach prywatyzacji dobra wspólnego przez grupę cwaniaków? Jakie możliwości ma biedak w nabyciu czegokolwiek? Czy taka wolność nie jest promowaniem jedynie nielicznych? Jeśli połączymy te dwie sprawy: arogancję ludzi władzy i nieodpowiedzialność wyborców, którzy dają się nabrać na hasła wyborcze, w konsekwencji mamy to, co teraz dzieje się w Polsce. Coraz bardziej widoczne oszustwa i przekręty oraz ograniczanie wolności pozostałych obywateli. Ginące pieniądze z kontraktów publicznych, korupcja, nepotyzm, dwa razy droższe niż w Niemczech (i na dodatek dziurawe) drogi, rozpadające się lotniska. Zamiecione afery i bezkarność ludzi władzy, ale także niszczenie niezależnych mediów i ograniczanie prawa do demonstrowania odmiennych poglądów. Inaczej myślisz, to jesteś faszystą, ksenofobem, moherem lub ograniczonym umysłowo fundamentalistą. Wszystko co światłe i dobre płynie od ludzi władzy i jedynej słusznej partii. Wielu się łamie, poddaje, zaczynają mieć dosyć walki o prawdę i dobro. Jeśli coraz więcej Polaków godzi się na łajdactwo i powierza władzę ludziom nieuczciwym, to po co się wychylać? Tak rodzi się znieczulica i egoizm. Kompletnie zanika myślenie w kategoriach dobra wspólnego. Każdy żyje chwilą, tu i teraz coś trzeba chwycić, bo każdy garnie tylko do siebie i na nic w dłuższej perspektywie nie można liczyć. Można powiedzieć, że Polacy mają taką władzę, na jaką sobie zasłużyli i to prawda. Widoczna staje się coraz większa niechęć do udziału w życiu publicznym, zamykanie się w obszarze osobistych spraw i prywatnych korzyści. Widzimy na co dzień bierność tłumu zastraszonego i manipulowanego przez media głównego nurtu.

Czy tak ma być dalej? Na jaki poziom bierności jesteśmy w stanie się zgodzić? Czy pamiętamy, że za długi teraz wygenerowane będziemy latami płacić oraz nasze dzieci i wnuki? Co zrobić? Po pierwsze - nie głosować na ludzi nieuczciwych (dla których liczy się tylko lojalność, a nie sumienie). Po drugie - wybierać ludzi sumienia. Takich, którzy swym życiem udowodnili, że mają zasady i tych zasad przestrzegają i można liczyć na ich sumienie, gdy będą rozstrzygane ważne dla naszego narodu sprawy. Na koniec, przywołując jeszcze Pana od szczawiu, pamiętajmy, że o człowieku najlepiej i najpełniej świadczy jego życie i dokonania, a nie słowa służące często obrażaniu zagubionych ludzi.

Tagi:
władza

Trójpodział władz gwarancją demokracji

2018-07-04 14:20

mp / Warszawa (KAI)

- Równowaga między trzema władzami, z których każda ma określone kompetencje i zakres odpowiedzialności, tak że jedna nie dominuje nigdy nad drugą, jest gwarancją prawidłowego funkcjonowania demokracji – wyjaśniał św. Jan Paweł II w encyklice „Centesimus Annus”. Tocząca się obecnie w Polsce dyskusja wokół Sądu Najwyższego, skłania do refleksji, w jaki sposób zapatruje się na tę kwestię Kościół, w formułowanej przez siebie katolickiej nauce społecznej.

Ks. Daniel Marcinkiewicz

Po raz pierwszy temat trójpodziału władz poruszył papież Leon XIII, zwany ojcem nauczania społecznego Kościoła, w „Rerum novarum” – słynnej encyklice z 1891 r. leżącej u podstaw KNS (katolickiej nauki społecznej). Do Leona XIII nawiązywali wszyscy kolejni papieże, a w szczególności Jan Paweł II. Papież z Polski w encyklice „Centessimus annus” z 1991 r. pisał: "Leon XIII wiedział, że do zapewnienia normalnego rozwoju ludzkich działań, zarówno duchowych, jak i materialnych, jedne i drugie bowiem są niezbędne, konieczna jest zdrowa teoria Państwa. Dlatego w jednym z punktów encykliki Rerum novarum przedstawia on organizację społeczeństwa opartą na trzech władzach – prawodawczej, wykonawczej i sądowniczej — co w tamtych czasach było nowością w nauczaniu Kościoła"(Centessimus annus, n. 44).

Zatem wedle katolickiej nauki społecznej, organizacja społeczeństwa winna być oparta na równowadze władz, czyli braku dominacji jednej nad drugą: ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Co bardzo istotne, władze te powinny być nawzajem niezależne, winny się dopełniać, hamować i kontrolować.

Jan Paweł II porusza ten temat w encyklice „Centessimus annus”: "Ten porządek odzwierciedla realistyczną wizję społecznej natury człowieka, która wymaga odpowiedniego prawodawstwa dla ochrony wolności wszystkich. Dlatego jest wskazane, by każda władza była równoważona przez inne władze i inne zakresy kompetencji, które by ją utrzymywały we właściwych granicach. Na tym właśnie polega zasada „państwa praworządnego”, w którym najwyższą władzę ma prawo, a nie samowola ludzi" (n. 44).

Jan Paweł II, używając sformułowania: „Realistyczna wizja społecznej natury człowieka”, ma na myśli prawdę o słabości natury ludzkiej. A skoro wszyscy zmagamy się ze skutkami grzechu pierworodnego, naiwnym byłoby przypuszczenie, że wolni od tego mogą być ludzie sprawujący władzę. Dodaje więc, że „najwyższą władzę ma prawo a nie samowola ludzi”.

W innym swym przemówieniu, do uczestników kongresu włoskiego Stowarzyszenia Sędziów z 2000 r. - na które zresztą powoływał się abp Stanisław Gądecki w swym oświadczeniu z 24 lipca 2017 r. po vecie prezydenckim - papież Wojtyła wyraźnie opowiada się za trójpodziałem władz: "Na tym tle zyskuje wielkie znaczenie także podział władzy typowy dla nowożytnego państwa demokratycznego, w którym władza sądownicza istnieje obok władzy prawodawczej i wykonawczej, pełniąc swoją autonomiczną funkcję, chronioną przez konstytucję". Jego zdaniem "równowaga między tymi trzema władzami, z których każda ma określone kompetencje i zakres odpowiedzialności, tak że jedna nie dominuje nigdy nad drugą, jest gwarancją prawidłowego funkcjonowania demokracji" (tamże).

Jan Paweł II podkreśla w tym samym przemówieniu, że "Konstytucje nowoczesnych państw, określając relacje, jakie powinny istnieć między władzą prawodawczą, wykonawczą i sądowniczą, gwarantują tej ostatniej niezbędną niezależność w ramach systemu prawnego".

Jan Paweł II ostrzega więc przed naruszaniem zasady trójpodziału władz i ich wzajemnej autonomii, jako przykład przywołując systemy totalitarne. Wspomina o tym w „Centessimus annus” zaznaczając, że: „Koncepcji tej w czasach współczesnych przeciwstawił się totalitaryzm” (n. 44).

Przypomnijmy, że komunistyczna teoria państwa przyjmowała zasadę jednolitości władzy, w której najwyższym organem był parlament podporządkowany jednej partii (jako sile przewodniej narodu), a wszystkie inne władze były mu podporządkowane.

Jan Paweł II dodaje ponadto jeszcze jeden bardzo istotny warunek, na którym opierać winna się demokracja, mianowicie, że wszelka działalność każdej z tych władz winna mieć za cel służbę dobru osoby ludzkiej. W kontekście władzy sądowniczej, przypomina, że niezależność jakiegokolwiek "sądu nie może prowadzić do lekceważenia wartości zakorzenionych w naturze istoty ludzkiej, której niezbywalna godność i transcendentne przeznaczenie muszą być zawsze respektowane" (przemówienie do uczestników kongresu włoskiego Stowarzyszenia Sędziów z 2000 r.).

Zdaniem Jana Pawła II "autentyczna demokracja możliwa jest tylko w państwie prawa i w oparciu o właściwą koncepcję osoby ludzkiej". Dodaje, że zakłada ona "spełnienie koniecznych warunków, jakich wymaga promocja zarówno poszczególnych osób, przez wychowanie i formację w duchu prawdziwych ideałów, jak i podmiotowości społeczeństwa, przez tworzenie struktur uczestnictwa oraz współodpowiedzialności" (Centesimus annus, n. 46).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Słowacja: parlament uchwalił nowy sposób finansowania Kościołów

2019-10-16 13:30

st (KAI) / Bratysława

Rada Narodowa Republiki Słowackiej – jednoizbowy parlament tego kraju, uchwaliła dziś nowy sposób wspierania Kościołów i związków wyznaniowych przez państwo. Kończy się w ten sposób okres, kiedy państwo bezpośrednio wypłacało pensję duchownym (od 1949 roku), natomiast fundusze z budżetu będą wypłacane poszczególnym Kościołom czy związkom wyznaniowym w zależności od liczby ich członków.

FOTOWAWA/pl.fotolia.com

Przewodniczący Konferencji Biskupów Słowacji, abp Stanislav Zvolenský wyraził zadowolenie z powodu przyjęcia tej uchwały przez parlament. „Z chwilą wejścia tej uchwały w życie, zostanie zastąpione ustawodawstwo z czasów reżimu komunistycznego, które miało na celu uzyskanie kontroli nad Kościołami. Zatwierdzona ustawa respektuje i bierze pod uwagę obecne warunki ich pracy w społeczeństwie” – stwierdził przewodniczący słowackiego episkopatu.

Nowy sposób finansowania zarejestrowanych Kościołów na Słowacji opiera się na modelu dotychczas stosowanym, ale zakłada stopniowe uwzględnianie liczby wierzących. Rozszerza także możliwości wykorzystania wkładu państwa. Nowelizacja utrzymuje system bezpośrednich dotacji państwowych dla Kościołów i wspólnot wyznaniowych, przewidziany w ustawie komunistycznej z 1949 roku. Grupa ekspertów, złożona z przedstawicieli państwa i Kościołów, uznała aktualizację tego systemu za rozwiązanie optymalne. Zgodnie z nową ustawą państwo będzie finansowało działalność Kościołów dotacją zwiększaną corocznie o stopień inflacji i waloryzacji. Natomiast Kościoły, które nie otrzymały dotacji państwowej w roku 2019 oraz Kościoły, które zostaną zarejestrowane po wejściu w życie proponowanej ustawy, otrzymają dotację na ich wniosek i proporcjonalnie do liczby wiernych.

Przewiduje się, że jeśli liczba wierzących spadnie lub wzrośnie o więcej niż 10 procent w porównaniu z ostatnim spisem ludności, wkład państwa zostanie zmniejszony lub zwiększony jednorazowo, ale nie więcej niż o 1/3 procentowego spadku lub zwiększenia liczby wierzących.

Zarejestrowane Kościoły, których jest obecnie na Słowacji 18 będą mogły wykorzystać dotacje państwowe nie tylko do wykonywania czynności związanych z kultem i płacami dla pracowników Kościoła, ale także na działalność kulturalną i społeczną czy edukacyjną, adresowaną do dzieci i młodzieży. Kościoły będą zobowiązane do corocznego składania sprawozdań z zarządzania dotacją a państwo zachowa prawo do kontroli tego gospodarowania. Nowa ustawa ma wejść w życie począwszy od stycznia 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Weekend rodzinny z Jackiem Pulikowskim w Oławie

2019-10-16 21:45

Anna Majowicz

Jacek Pulikowski – autor licznych publikacji o tematyce rodzinnej, w nadchodzący weekend gościć będzie w Centrum Formacji, przy parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Oławie.

ekai.pl
Jacek Pulikowski

Plan wydarzenia:

Piątek, 18.10.2019 r.:

18.00 Eucharystia – ze słowem Jacka Pulikowskiego

19.00 – 20.30 Wykład dla kobiet: ,,Instrukcja obsługi mężczyzny”

Sobota, 19.10.2019 r.:

9.00 Eucharystia – ze słowem J.Pulikowskiego ,,Dojrzała miłość w dojrzałym wieku”

9.00 – 17.00 Warsztaty dla ojców ,,Ojcostwo a praca”

10.00 – 14.00 Warsztaty dla kobiet ,,Cenniejsza niż perły”

15.30 – 17.00 Wykład dla narzeczonych I małżonków ,,Rodzina. Najważniejsza firma na świecie”

18.00 Eucharystia – ze słowem J. Pulikowskiego ,, Odcinanie pępowiny”

19.00 – 20.30 Wykład dla mężczyzn: ,,Jak rozumieć kobietę? Czy niemożliwe jest możliwe?”

Niedziela, 20.10.2019 r.:

8.00 – 19.30 Eucharystie ze słowem J. Pulikowskiego ,,Relacje rodzinne – wyzwania na dzisiejsze czasy”

13.00 – 19.00 Rejonowy Dzień Wspólnoty (RDW) Ruchu Światło – Życie: ,,Moja wola I moja wolność”.

Więcej informacji i formularze zapisów na stronie Fundacji DlaRodziny: www.dlarodziny.eu

Serdecznie zapraszamy! 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem