Jezus zeszedł z dwunastoma
Apostołami na dół i zatrzymał się
na równinie. Był tam duży poczet
Jego uczniów i wielkie mnóstwo
ludu z całej Judei i z Jerozolimy
oraz z wybrzeża Tyru i Sydonu.
A On podniósł oczy na swoich
uczniów i mówił: «Błogosławieni
jesteście wy, ubodzy, albowiem
do was należy królestwo Boże.
Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie,
albowiem będziecie nasyceni.
Błogosławieni wy, którzy
teraz płaczecie, albowiem śmiać się
będziecie. Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą
i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu
Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako
niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest
wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich
czynili prorokom. Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście
już pociechę waszą. Biada wam, którzy teraz jesteście
syci, albowiem głód cierpieć będzieci Biada wam, którzy
się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo
bowiem ojcowie ich czynili fałszywym prorokom».
Reklama
Jezus powołał apostołów i uczniów po to, aby głosili Jego królestwo
na ziemi. To głoszenie miało przemieniać świat, czynić go
innym, nowym, przenikniętym miłością, idącą aż po miłość nieprzyjaciół.
To królestwo Boże miało żyć w apostołach i uczniach
Chrystusa, bo oni mieli być „ubodzy Jahwe” – ufający tylko Bogu,
pragnący tylko Jego woli, żyjący Jego prawdą i niejednokrotnie
z tego powodu prześladowani. Jezus obiecuje wszystkim, którzy
przyjmą taką postawę, swoje błogosławieństwo: „Błogosławieni
jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże”.
Komu ufam? Za kim idę? Kogo słucham? Co jest moją
prawdą? Skąd mam brać siły, by pójść za Synem Człowieczym?
Czy chcę być prawdziwie szczęśliwym?
Doskonale znany tekst dzisiejszej Ewangelii zachęca nas do konfrontacji z naszym podążaniem za Chrystusem. Zastanawiamy się nieraz nad naszą relacją do Boga, wiele możemy już o tym powiedzieć, ale życie nieustannie to weryfikuje i niejako wymusza na nas stanięcie w prawdzie wyrażonej nie tylko słowem, ale nade wszystko czynem. Już nieraz uświadamialiśmy sobie, że wiara i pójście za Chrystusem nie jest życiem usłanym różami, a dziś Jezus mówi nam wprost o drodze, na której trzeba dźwigać codzienny krzyż. I stoi przed nami wiele, na pozór sprzecznych, zachowań, jak choćby nienawiść do ojca, matki, żony, dzieci. Czy może nas ów tekst gorszyć? Myślę, że żadną miarą. Trzeba jednak należycie uporządkować hierarchię wartości w naszym życiu, by wiedzieć, co z czego wynika. Oczywiście, na pierwszym miejscu musi być Bóg. Potem – Jego wola względem naszego życia. To tak jakby z nieco innej strony modlitwa Ojcze nasz..., która przypomina wpierw o uświęceniu Boga, o Jego należytym miejscu w naszym życiu, o naszej otwartości na Jego wolę, a następnie dopiero wyraża prośbę o chleb powszedni, który jest symbolem doczesności. Wszystko musi być budowane na fundamencie, którym jest Bóg. Jeśli chcesz pójść za Chrystusem, musisz to uczynić bezkompromisowo. Stanąć przed nim sam na sam. Bez niczyjego wsparcia, zaplecza i zabezpieczeń. Tylko On i ja. Moje „ja” – ja sam przed Nim jestem nikim, bo wszystko, czym jestem, wynika z mojej relacji do Niego. Tym jest moja „nienawiść” do siebie samego: wyraża się w oddaniu wszystkiego Bogu – tak jak oddanie żony, dzieci, braci czy sióstr. Wszystko zaczyna się od mojej relacji do Niego. Od wzięcia tego wszystkiego jakby od nowa – w postaci krzyża obrazującego wszystko, z czym przychodzi mi żyć na co dzień. Jeśli nie przyjmę tego w duchu wiary, nie jestem uczniem Chrystusa. Cała rzeczywistość mojego ziemskiego pielgrzymowania musi być interpretowana w duchu wiary. Wszystko dzieje się po coś. Wszystko w Bożym planie ma swój sens i ma czemuś służyć. To fundament, o którym pisze dalej ewangelista Łukasz. Twoje życie musi być zaplanowane na współpracę z Bogiem. Zaczynasz budować. A jeśli już, to od początku do końca – mówiąc nieco prostym językiem: na dobre i na złe. Jestem z Nim wtedy, gdy moje życie „układa się”, ale i wtedy, gdy przychodzi moment próby. To jest nie tylko trwałe budowanie fundamentu, ale i zdolność wykończenia budowy. Jeśli w chwili próby porzucam Jezusa, to jestem człowiekiem godnym politowania albo obiektem drwin. Czym jest moja wiara tylko w chwili powodzenia, albo czym jest moja miłość tylko w dobrej, a nie złej doli? Życie nasze pozostaje ciągłym zmaganiem, walką – wygrana pozostaje tylko z Chrystusem.
Nie ma demokracji bez wolnych mediów, nie ma wolności słowa, tam gdzie dziennikarze zaczynają żyć pod presją interwencji służb - podkreślił prezydent Karol Nawrocki. Podziękował szefowi BBN za inicjatywę ws. wyjaśnienia „okoliczności działań podejmowanych przez służby wobec dziennikarzy” TV Republika.
W sobotę policja poinformowała, że zatrzymano 53-letniego mężczyznę, który mógł mieć związek ze zgłaszaniem fałszywych alarmów, które skutkowały m.in. interwencją w mieszkaniu należącym do szefa Telewizji Republika Tomasza Sakiewicza. Telewizja pisała, że „pracownicy stacji są celem ataków związanych z fałszywymi wezwaniami służb”, które są informowane jakoby w mieszkaniach ludzi związanych z telewizją znajdowały się osoby, które chcą targnąć się na swoje życie lub znajdują się tam ładunki do zdetonowania. MSWiA informowała, że między 10 a 15 maja było 12 interwencji funkcjonariuszy służb policji związanych ze zgłoszeniami dotyczącymi, „czy to podłożenia ładunków wybuchowych, czy zagrożenia zdrowia i życia”.
W historycznych murach Bazyliki Świętego Krzyża w Warszawie odbyła się doroczna Inwestytura Orderu Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika – uroczystość nawiązująca do tradycji sięgającej XVIII wieku i pierwszych nadań orderowych dokonanych przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Tegoroczna ceremonia miała szczególny charakter. Po raz pierwszy odbyła się pod honorowym patronatem abp. Adriana Galbasa, metropolity warszawskiego, co podkreśliło duchowy i historyczny wymiar wydarzenia oraz jego trwałe miejsce w tradycji życia publicznego i religijnego Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
