Sobota, 22 lutego. Święto katedry św. Piotra Apostoła

• 1 P 5, 1-4 • Ps 23 • Mt 16, 13-19

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie? » Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam Ty jesteś Piotr – Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Pokora Piotra?! Przecież nie zawsze tak było. Człowiek, gdy chce zbudować dom, zaczyna od solidnego betonowego fundamentu – jeśli mówić mamy o trwałym, służącym na lata budynku. Natomiast jeśli mówimy o budowaniu Kościoła, potrzebna jest skała. Tą skałą jest serce Szymona, patrona dzisiejszego święta Katedry Świętego Piotra. Bóg potrzebuje pokornego i uniżonego serca człowieka i na takim fundamencie będzie stawiał Boży Kościół. Dotykamy tutaj bardzo ważnej prawdy o ludzkiej formacji. Gdy człowiek podejmuje drogę nawrócenia serca, czyli jest jakiś konkretny cel tej drogi i w konkretnym charyzmacie formuje się, formuje swoje życie, dojrzewa do świętości. Jak widzimy w dzisiejszej Ewangelii, Szymon dojrzał już do tego, by Jezus zaczął budować Kościół na nim jak na skale. Przy tym wydarzeniu Szymon otrzymuje imię Piotr. Gdy uważnie czytamy Ewangelię, jeszcze nie raz dowiemy się, że Szymon Piotr zawiedzie Jezusa, że wyjdzie przed Niego, że będzie Jezusa upominał, gdy Mistrz tylko wspomni o odrzuceniu i o drodze krzyża. Ta część Jezusowego nauczania będzie uczniów gorszyć, będą czuli się zalęknieni i w sercu zbuntowani przed taką perspektywą. Żeby zrozumieć, a później przyjąć tę naukę Jezusa, trzeba przejść drogę formacji serca. Od własnych wyobrażeń, splendoru i poczucia bycia wybranym przez Jezusa; poprzez upokorzenie swoich planów, wyobrażeń; do świadomego i dobrowolnego oddania życia Jezusowi. „Jezu, Ty się tym zajmij”. Bardzo wiele osób lubi modlić się tą modlitwą ojca Dolindo – czy na pewno mają świadomość, o co się modlą? Dziś świętujemy Święto Katedry św. Piotra. Ten obraz mówi nam o wyniesieniu tego apostoła na piedestał, ale dopiero wtedy, gdy dojrzał do świętości, czyli do decyzji, „poprowadź mnie, Panie, tam, gdzie nie chciałbym iść, czego się boję lub nie rozumiem”. „Poprowadź mnie, Panie” to znaczy w Twoich rękach czuję się wolny. Taka dojrzałość możliwa jest tylko przez pokorę… i posłuszeństwo wobec Boga, całkowite oddanie się Jemu.

F.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".