Reklama

Prymas pomaga niepełnosprawnym

2013-12-03 15:58

Katarzyna Woynarowska
Niedziela Ogólnopolska 49/2013, str. 40-41

Archiwum Ośrodka

Coraz częściej słyszymy o tym, ile państwo wydaje na Kościół. A nikt nie liczy tego, co Kościół robi dla tego państwa i jego obywateli. Bo kto przykładowo wie, że w malutkiej małopolskiej wsi niedaleko Tarnowa dzięki zaangażowaniu i z inspiracji abp. Józefa Kowalczyka działa superośrodek dla niepełnosprawnych dzieci? I że nie tylko one znajdują tam teraz pomoc i opiekę?

Jadowniki Mokre to malutka, zagubiona wśród lasów wieś. Do Tarnowa stąd 30 km, do Krakowa sporo dalej, ale drogi w okolicy nie są najgorsze, więc kontakt z resztą świata już nie stanowi problemu. Chyba że zimą, gdy śnieg zawieje drogi i pola.

Jadowniki Mokre mają dziś ok. tysiąca mieszkańców. Przed wiekami robiono tutaj zatrute strzały, stąd nazwa wsi. Dziś powodem do chluby jest człowiek, który stąd się wywodzi – abp Józef Kowalczyk, prymas Polski, pierwszy od II wojny światowej nuncjusz apostolski w Polsce. I choć we wsi nie ma już nikogo o tym nazwisku, wielu miejscowych ciągle utrzymuje, że są z Arcybiskupem spokrewnieni. Co może być prawdą, bo wieś to stara, zasiedziała, i aż do czasów wielkiej emigracji za chlebem do Ameryki nikomu stąd jakoś do świata się nie spieszyło.

Zjednywał ludzi i instytucje

Ksiądz Prymas o swej urokliwej rodzinnej wsi nigdy nie zapomniał. Wracał tu przez lata nie tylko z powodów sentymentalnych. Miejscowi powiadają, że zawsze interesował się losem rodaków, a los ten raczej był biedny i twardy. To prymas Kowalczyk w 1997 r. poddał pomysł założenia w Jadownikach Mokrych samopomocowej placówki dla dzieci. Najpierw tylko dla tych z okolicy, ale gdy projekt nabrał kształtów i konkretów, nabrał też rozmachu. Okazało się, że placówka może pomagać dzieciom nie tylko z okolicy, ale i z całej diecezji tarnowskiej, a nawet z Polski. Do wsparcia tego przedsięwzięcia ówczesny Nuncjusz namówił nie tylko biskupa miejsca – Józefa Życińskiego, ale także ambasadora Włoch – Giuseppe Balboniego. Do budowy ośrodka, który zaprojektował architekt Maciej Nejman, zdołał zjednać przychylność wielu znamienitych osób: polityków, dyplomatów, duchowieństwa. Zapewne także dzięki osobie Nuncjusza projekt wsparły takie instytucje, jak: Komitet Integracji Europejskiej, Ambasada Republiki Włoskiej, PFRON, Nuncjatura Apostolska, Fundacja „Renovabis” z Niemiec, Maltańska Służba z Treviru, KRUS. Swój wkład w powstanie placówki mieli także biskup tarnowski Wiktor Skworc, ówczesny wojewoda tarnowski Wiesław Woda, wierni diecezji tarnowskiej oraz indywidualni ofiarodawcy z kraju i USA. Pozostałe wydatki pokryła Caritas Diecezji Tarnowskiej, która stała się właścicielem ośrodka.

Reklama

Projekt rozrastał się i zmieniał wraz z trwaniem budowy. Pojawiały się także komentarze zarzucające nietrafną, bo wiejską, lokalizację obiektu – wkrótce okazało się jednak, że także ona była strzałem w dziesiątkę. W Polsce nie ma wielu placówek zajmujących się rehabilitacją dzieci niepełnosprawnych i opieką nad nimi. Dzieci z terenów wiejskich mają podwójnie trudną sytuację. Najlepszy dowód – najbliższa placówka o podobnym charakterze znajduje się w Białce Tatrzańskiej, druga zaś w Krakowie.

Mała wieś z dużym ośrodkiem

Wjeżdżając do wsi, trudno przegapić budynek ośrodka. To spory i zadbany kompleks, w którym rehabilituje się dziś nie tylko dzieci, ale także osoby dorosłe. W jego skład wchodzą: Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej Intelektualnie, Zakład Rehabilitacji Leczniczej, Niepubliczna Szkoła Podstawowa Specjalna, Niepubliczne Gimnazjum Specjalne, Niepubliczna Szkoła Przysposabiająca do Pracy, Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza Wsparcia Dziennego, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, a nawet Centrum Hydroterapii, bo znajduje się tutaj nowiutki kryty basen.

Dyrektorem placówki od 2001 r. jest ks. Marek Kogut. To jedyna osoba duchowna w domu, nie licząc dwóch sióstr albertynek, które mieszkają po sąsiedzku. Co ważne – w regionie, który dotknięty jest sporym bezrobociem, pracuje tu ok. 100 osób. Personel tworzą rehabilitanci, pedagodzy, lekarze, pielęgniarki, psycholodzy, logopedzi, hipoterapeuci, dogoterapeuci, instruktorzy terapii zajęciowej, opiekunki osób niepełnosprawnych, ale także pracownicy administracyjno-biurowi czy gospodarczy.

Trzonem jest DPS dla dzieci niepełnosprawnych. – Dzieci w naszym DPS-ie jest 17. Niektóre są już dorosłe, ale nadal pozostają u nas, ponieważ mentalnie to nadal dzieci – opowiada Ksiądz Dyrektor. – Przywiązaliśmy się do nich, a one do nas. Są niepełnosprawne na skutek mózgowego porażenia dziecięcego, autyzmu, epilepsji i innych schorzeń neurologicznych.

– Zależy nam, by czuły się tutaj jak w domu, i to się udaje. Proszę popatrzeć, jakie są radosne i ufne – mówi nie bez dumy kierownik ośrodka Adriana Błaszczyk, którą dziewczynka zaprasza uparcie na dzisiejszy podwieczorek. – Otworzyliśmy dla nich specjalną szkołę podstawową i specjalne gimnazjum. Nasi nauczyciele to wysokiej klasy specjaliści oligofrenopedagogiki, rewalidacji, tyflopedagogiki, surdopedagogiki. Są logopedzi, psycholodzy, rehabilitanci. – Pani Kierownik oprowadza nas po klasach, które liczą czasem dwoje, czasem czworo dzieci. Im większa niepełnosprawność, tym mniej uczniów, a więcej opiekunów. Sale są jasne, przytulne, ciepłe. Z mat, fotelików i ławek patrzą na nas ufne oczy dzieci. – Czasem efekty naszej pracy widać dopiero po 10 latach – mówi Pani Kierownik. – Ta dziewczynka jest u nas dekadę, ale dopiero teraz, po tylu latach pracy z nią, odezwała się pierwszy raz. Okazało się, że umie mówić. Dla takich chwil warto uprawiać ten zawód.

– Z czasem okazało się, że potrzebna jest też szkoła przysposabiająca ich do pracy – objaśnia ks. Kogut. – Jest to trzyletnia, ponadgimnazjalna placówka przeznaczona dla młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz z niepełnosprawnością ruchową i sprzężoną. W szkole tej prowadzone są zajęcia z szeroko pojętego gospodarstwa domowego. Chodzi nam o optymalne przygotowanie młodzieży niepełnosprawnej do funkcjonowania w środowisku.

Rehabilitacja dostępna dla każdego

Ośrodek tętni życiem, co obserwujemy od chwili przekroczenia progu. Estetycznie, a co ważniejsze – przytulnie urządzone wnętrza sprawiają przyjemne wrażenie. Właśnie wyjechała jedna grupa, a zjeżdża druga. Z odbywających się przez okrągły rok turnusów rehabilitacyjnych korzysta w jednym „rzucie” ok. 50 osób. Ośrodek oferuje szeroki zakres nowoczesnych metod rehabilitacyjnych i terapeutycznych. Turnusy trwają 14 dni, a dzięki dofinansowaniu przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) są dostępne dla wielu rodzin. Ośrodek z Jadownik Mokrych musi się cieszyć dobrą renomą, bo czasem pojawiają się tu ludzie z drugiego końca Polski. Zadowoleni, natychmiast chcą „zaklepać” sobie następny termin. – Żeby wrócić do nas, trzeba czekać dwa lata, bo taka długa jest lista chętnych. Turnusy te w części refunduje PFRON, a na drugą część można uzyskać dopłatę np. z Caritas – wyjaśnia Adriana Błaszczyk. – Wtedy za pobyt u nas rodzina nie zapłaci z własnej kieszeni ani grosza.

– Na turnusach rehabilitacyjnych zawiązują się znajomości, a nawet przyjaźnie, które trwają po wyjeździe z Jadownik Mokrych. Dzieci umawiają się na kolejne spotkania, a to – naszym zdaniem – świadczy o tym, że dobrze się u nas czują, nie tylko się podleczą, ale też dobrze wypoczną – mówi Ksiądz Dyrektor.

Co proponuje ośrodek?

– Zabiegi z fizykoterapii, kinezyterapii, hipoterapii, dogoterapii, terapię zajęciową. Prowadzimy też konsultacje psychologiczne i logopedyczne, grupową rehabilitację społeczną. Od kiedy mamy basen i grotę solną, zapraszamy do korzystania z obu tych obiektów. Najnowsza jest stymulacja polisensoryczna, czyli tzw. sala doświadczania świata, a ostatniego lata zaczęliśmy też hortiterapię – wylicza ks. Kogut. – Całe zaplecze rehabilitacyjne służy nie tylko osobom, które przyjeżdżają do nas na turnusy. W ramach Zakładu Rehabilitacji Leczniczej, który ma podpisaną umowę z NFZ, codziennie pomagamy chorym z okolicy. Bez naszego ośrodka w praktyce nie mieliby szans na rehabilitację. To często ludzie starsi, spracowani i zniedołężniali, którzy nie pojadą nigdzie dalej, a tak – mają nowocześnie wyposażony ośrodek na wyciągnięcie ręki.

Wsparcie dzienne

Intencją abp. Kowalczyka było zorganizowanie we wsi miejsca dla dzieci z okolicy. Od początku zależało mu na tym, żeby miały one gdzie odrobić lekcje, nadrobić zaległości, zjeść coś ciepłego, pobawić się... Wracał do tego tematu często, dlatego przy ośrodku nastawionym głównie na rehabilitację dzieci chorych pojawiła się Placówka Wsparcia Dziennego, która działa popołudniami przez 5 dni w tygodniu. – Codziennie przychodzi tu ok. piętnaścioro dzieci – wyjaśnia Ksiądz Dyrektor. Dopełnieniem placówki jest Ośrodek Interwencji Kryzysowej, wspierający ofiary przemocy domowej, osoby borykające się z życiowymi traumami, takimi jak: śmierć kogoś bliskiego, utrata pracy czy kłopoty wychowawcze. Działa tu także telefon zaufania.

Biskup z pługiem w herbie

Po drugiej stronie drogi, niemal naprzeciw kompleksu budynków ośrodka, znajduje się inny dom, zwracający naszą uwagę wielkością – to Izba Pamięci Jana Pawła II, dwupoziomowe muzeum stworzone z eksponatów będących własnością prymasa Kowalczyka (m.in. papieska sutanna i piuska, ofiarowane abp. Kowalczykowi przez bł. Jana Pawła II na Mikołaja, buty narciarskie i gogle Błogosławionego oraz wiele innych pamiątek). Na piętrze wystawiono eksponaty związane z prymasem Kowalczykiem, m.in. pióro, którym pierwszy po wojnie nuncjusz apostolski w Polsce podpisywał konkordat. Sporo tu też cennych dokumentów i książek. Abp Kowalczyk prywatny księgozbiór przekazał już gminno-parafialnej bibliotece w Jadownikach Mokrych. – Ta Izba Pamięci to dowód wdzięczności i dumy – w Jadownikach nie urodził się dotąd nikt znamienitszy od Księdza Prymasa. Kiedy tu przyjeżdża, spaceruje, rozmawia z ludźmi, zachowuje się jak zwyczajny człowiek, który z sentymentem wraca do miejsca swojego dzieciństwa – wyjaśnia ks. Kogut. – Ludzie Prymasa znają i lubią, wielokrotnie słyszałem, jak o tym mówili. Imponuje im to, że nie zapomniał, skąd pochodzi. Ujęło wszystkich, że w swoim herbie biskupim umieścił pług – symbol swego pochodzenia – dodaje Ksiądz Dyrektor. Mało tego, Ksiądz Prymas wraz ze swoją siostrą przekazał dla podopiecznych Ośrodka rodzinny dom wraz z ogrodem.

* * *

Abp Józef Kowalczyk – prymas Polski komentuje: Ludzie ciągle wstydzą się niepełnosprawności swoich dzieci, czują się często zagubieni, pozostawieni sami sobie. Spotkałem w Jadownikach młode małżeństwo z malutkim dzieckiem z zespołem Downa. Przyjechali, żeby szukać pomocy dla synka, ale sądzę, że znaleźli także pomoc dla siebie. Bo spotkali tam rodziców mających także niepełnosprawne dzieci i uczyli się od nich jak radzić sobie z codziennością. Cieszy mnie też, że do Ośrodka przychodzą zdrowe dzieci, żeby bawić się z chorymi rówieśnikami. To uczy na całe życie innego spojrzenia na człowieka niepełnosprawnego. Uczy wrażliwości i empatii.

Tagi:
niepełnosprawni pomoc

Papież zachęca do okazywania bliskości na peryferiach świata

2019-10-07 16:41

vaticannews / Watykan (KAI)

Ta rozmowa napełniła mnie radością i nadzieją oraz umacniła w pragnieniu dalszego działania w walce z ludzkim cierpieniem, poprzez ofiarowywanie poczucia bliskości – to wniosek ks. Benito Giorgetty, asystenta kościelnego Katolickiej Unii Prasy Włoskiej regionu Molise i proboszcza parafii św. Tymoteusza w Termoli nad Adriatykiem, płynący z telefonicznej wymiany zdań z Papieżem Franciszkiem.

Grzegorz Gałązka

Papież zadzwonił do niego wczoraj przed południem. Rozmowa trwała zaledwie 8 minut i stanowiła wielką niespodziankę dla proboszcza. Ze wzruszeniem podzielił się jej owocami z dziećmi przygotowującymi się do pierwszej komunii świętej. Ks. Benito nie krył zdziwienia faktem, że Ojciec Święty, w toku wielu zajęć, pomiędzy Konsystorzem Zwyczajnym, a rozpoczęciem Synodu dla Amazonii, znalazł czas na rozmowę z nim.

Papież zadzwonił do kapłana dwa tygodnie po audiencji, podczas której przyjął w Sali Klementyńskiej przedstawicieli Katolickiej Unii Prasy Włoskiej. Właśnie podczas tego spotkania kapłan z parafii św. Tymoteusza podarował Papieżowi rzeźbę artysty z Termoli, Cleofina Casolino, przypominającą symbolicznie o wrogim i zamkniętym świecie. Właśnie rzeczywistość pomiędzy ścianami w naszych mieszkaniach staje się często „teatrem” peryferii ludzkich i społecznych. To stanowiło przede wszystkim temat rozmowy ks. Benito z Papieżem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Cała Polska zapłakała

2012-12-17 13:16

Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 52/2012, str. 8-9

„Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom” - przestrzegał proroczo 180 lat temu Zygmunt Krasiński

BOŻENA SZTAJNER

Przeor Jasnej Góry na wieść o profanacji dokonanej w drugą niedzielę Adwentu w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej powiedział: - Cała Polska zapłakała, również w sposób fizyczny. Wielu ludzi zwróciło swoje przerażone serca ku Jasnej Górze. Dziękujemy za tę troskę naszego narodu o klasztor, o sanktuarium, o Jasną Górę. Dziękujemy za modlitwy, za słowa wsparcia, a wszystkim służbom - za ich profesjonalną i sprawną akcję spieszenia z pomocą ochrony Jasnej Góry przed tymi, którzy nie wiedzą, co czynią. Wielu z nas atak na Cudowny Obraz odczytuje jako atak na samą istotę polskości.

Przebieg wydarzeń

Przypomnijmy fakty, które nami wszystkimi wstrząsnęły w niedzielę 9 grudnia 2012 r. Otóż tego dnia o godz. 7.45, tuż po zakończeniu Mszy św. wspólnotowej konwentu jasnogórskiego, miała miejsce próba zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Mężczyzna rzucił w Obraz bańkami w kształcie żarówek, wypełnionymi czarną substancją, która rozprysła się na cały ołtarz, dosięgła nawet róży ofiarowanej Matce Bożej przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Sprawcę natychmiast ujął br. Paweł Bryzek, paulin, a straż porządkowa przekazała go policji. Po incydencie Kaplica została zamknięta. Na miejsce przybyli abp senior Stanisław Nowak oraz bp Jan Wątroba, aby sprawdzić stan ikony i podjąć modlitwę ekspiacyjną. Obraz nie został naruszony, gdyż chroni go kuloodporna szyba. O godz. 11.45 Kaplicę Matki Bożej otwarto i udostępniono pielgrzymom. Pod przewodnictwem o. Sebastiana Mateckiego, podprzeora Jasnej Góry, rozpoczęło się nabożeństwo przebłagalne z udziałem obecnego generała Zakonu Paulinów o. Izydora Matuszewskiego.

Sprawcą zbezczeszczenia Cudownego Obrazu okazał się 58-letni mieszkaniec Świdnicy. Po jego przesłuchaniu do Sądu Rejonowego w Częstochowie został skierowany wniosek o aresztowanie podejrzanego na trzy miesiące. Prokuratura postawiła mu zarzuty zniszczenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury i obrazy uczuć religijnych. Jerzy D. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożył obszerne wyjaśnienia i nie wykazał skruchy. Grozi mu do dziesięciu lat więzienia. Prokurator zlecił opracowanie opinii psychiatrycznej.

Obudź się, Polsko!

W południe o. Józef Płatek przewodniczył Mszy św. ekspiacyjnej. W homilii zauważył, że obecnie w Polsce atakuje się kolejno trzy najświętsze znaki chrześcijaństwa: Krzyż, Biblię oraz Ikonę - te trzy symbole wiary były uroczyście niesione przez młodych ludzi z całego świata na Szczyt Jasnogórski i adorowane na VI Światowym Dniu Młodzieży w 1991 r., podczas modlitwy pod przewodnictwem Jana Pawła II. - Widzimy, jak kolejno dokonuje się w naszej Ojczyźnie profanacja tych świętych dla nas, chrześcijan, znaków - mówił. Zacytował słowa Henryka Sienkiewicza dotyczące potopu szwedzkiego: „Dziwnie szatan jest na to miejsce zawzięty. I dokłada wszelkich starań, aby nabożeństwu tu przeszkodzić i wiernych jak najmniej do udziału w nim dopuścić. Bo nic tak do takiej desperacji piekielnego dworu nie przywodzi, jak widok czci dla Tej, która głowę węża starła”.

O. Płatek sięgnął też do słów poety Zygmunta Krasińskiego, który 180 lat temu przestrzegał w proroczej wizji: „Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom. Podłość będzie nagradzana orderami lub zaszczytami. Lud ogłupiać będą wódką lub innymi elementami, elity szlifami i stanowiskami, a za głowę tych, co będą stawiać opór, wystawi się watahy, cenę, aby się rozprawić z nimi w stosownej chwili”.

- Trzeba nam wszystkim dużo rozsądku, rozwagi i powagi. Może Pan Bóg dał ten znak nam, stróżom, i wszystkim czcicielom Jasnogórskiej Bogarodzicy, że nadeszła pora i czas przebudzić się w Adwencie. Niedawno wołano: Polsko, obudź się! Jest to kolejny sygnał dla nas, żeby nie zejść na manowce, nie stoczyć się w dół, ale też nie zmarnować swojego życia - mówił o. Płatek.

Modlitwa ekspiacyjna za znieważenie Obrazu trwała na Jasnej Górze przez cały dzień. Na zakończenie każdej Mszy św. śpiewany był błagalny hymn „Święty Boże, Święty Mocny”.

Charakter ekspiacyjny miał także 9 grudnia Apel Jasnogórski w Kaplicy Matki Bożej, któremu przewodniczył przeor Jasnej Góry o. Roman Majewski. Mieszkańcy Częstochowy i pielgrzymi, przedstawiciele zakonów męskich i żeńskich oraz kapłani z abp. Wacławem Depo bardzo licznie przybyli na tę wieczorną modlitwę Polaków. (Tekst rozważania apelowego, będącego formą przebłagania za dokonaną profanację, wydrukowany jest w całości na stronach 9 i 10 bieżącego numeru „Niedzieli”).

Ekspiacja Częstochowy

Metropolita częstochowski abp Wacław Depo na wiadomość o próbie uszkodzenia Cudownego Obrazu Matki Bożej zwrócił się z prośbą do wszystkich diecezjan, aby wraz ze swoimi duszpasterzami przybywali na Jasną Górę na modlitwę przebłagalną. Zaprosił na comiesięczne jasnogórskie czuwanie nocne z 11 na 12 grudnia - na wielką modlitwę ekspiacyjną całego Kościoła częstochowskiego „za wszystkie profanacje i świętokradztwa, jakie mają miejsce w tych dniach i miesiącach na terenie archidiecezji. Są one skutkiem trwającej od dłuższego czasu antykościelnej i antychrześcijańskiej nagonki niektórych ugrupowań politycznych i mediów” - stwierdził.

Metropolita Częstochowski powiadomił, że modli się także za dopuszczających się wszelkich aktów wandalizmu. Zauważył, iż są oni z jednej strony ich sprawcami, a z drugiej - ofiarami skrzętnie prowadzonej manipulacji antyreligijnej, a czasem ludźmi pogubionymi, którym należy pomóc. „Proszę Boga o łaskę obudzenia sumień wszystkich Polaków, a w sposób szczególny rządzących zarówno naszym miastem, jak i Ojczyzną” - wyznał.

Zgodnie z zapowiedzią abp. Depo, w nocy z 11 na 12 grudnia odbyło się na Jasnej Górze czuwanie modlitewne archidiecezji częstochowskiej, wynagradzające Bogu za próbę zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. W rozważaniu apelowym rozpoczynającym czuwanie Metropolita Częstochowski mówił: - Dzisiaj, przychodzimy do Ciebie, aby obok słów: JESTEM, PAMIĘTAM… wypowiedzieć w Apelowej przysiędze mocne CZUWAM. To słowo wypowiadamy z mocą, aby obudzić uśpione sumienia. Wypowiadamy je nad tymi, którym grozi utrata duchowego słuchu i duchowego wzroku, a tym samym i dziedzictwa dzieci Bożych. Czuwaj nad nami wszystkimi, abyśmy nie zagubili dróg do Twojego Syna, Jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi.

Abp Depo zwrócił uwagę, że to kolejne zranienie oblicza Matki i Syna, na podobieństwo profanacji Obrazu przez husytów w 1430 r., nie może być odbierane wyłącznie w kategoriach odejścia od rozumu czy aktu niewiary. - Ewangelie i Dzieje Apostolskie dostarczają nam aż nadto dowodów, że ludzie chorzy garnęli się do Jezusa, aby u Niego znaleźć pomoc i obronę - podkreślił. - Oni nigdy nie wystąpili przeciw Niemu! Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, Maryjo, aby wsłuchać się w bicie Twojego Serca, które wzięło w siebie ten cios, aby przetworzyć go w siłę i jedność dla Narodu i Kościoła, bo przecież jesteś naszą przedziwną pomocą i obroną - mówił z ufnością.

Metropolita Częstochowski zarządził, aby w niedzielę 16 grudnia w kościołach archidiecezji zorganizowano nabożeństwa ekspiacyjne, z odmówieniem Aktu Wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny i odśpiewaniem suplikacji. Ogłaszając to zarządzenie, przypomniał słowa Ojca Świętego Benedykta XVI z 12 września 2012 r., które wobec profanacji Obrazu stały się bardzo aktualne: „Często w obliczu zła mamy poczucie, że nic nie jesteśmy w stanie zrobić, ale to właśnie nasza modlitwa jest pierwszą i najskuteczniejszą odpowiedzią, jaką możemy dać i która umacnia nasz codzienny wysiłek, by chronić dobro”.

Niemiecki protestant przyczynił się do zabezpieczenia Cudownego Obrazu

Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został uratowany dzięki zabezpieczającej go szybie kuloodpornej. O. Józef Płatek, na prośbę „Niedzieli”, podał ważne szczegóły. Uznał, że chcąc mówić o szybie ochraniającej Obraz, trzeba sięgnąć do dnia 23 lutego 1981 r., kiedy to był on generałem Zakonu Paulinów. Właśnie wtedy członkowie Komisji ds. Konserwacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej podczas spotkania z nim, z o. Konstancjuszem Kunzem - ówczesnym przeorem Jasnej Góry oraz z o. Melchiorem Królikiem - referentem ds. konserwacji Obrazu, przy okazji proponowanych prac remontowo-konserwatorskich przy hebanowym ołtarzu w Kaplicy Matki Bożej, wysunęli propozycję zabezpieczenia Cudownego Obrazu kuloodporną szybą. Miało to zapewnić Obrazowi ochronę, a także przemawiały za tym racje konserwatorskie. O. Józef Płatek nawiązał wtedy kontakt z o. Janem Wiesławem Bochenkiem - przeorem klasztoru paulińskiego w Mainburgu w Niemczech i poprosił o pomoc w realizacji tej inicjatywy.

Do prac konserwatorskich przy ołtarzu Matki Bożej przystąpiono na początku 1984 r. W tym czasie o. Jan Bochenek powiadomił o możliwości zakupienia odpowiedniej szyby w Niemczech, jednak jej cena przerastała możliwości Zakonu Paulinów. Ojciec Generał zobowiązał o. Jana Nalaskowskiego - wikariusza generalnego, władającego doskonale językiem niemieckim, i o. Konstancjusza Kunza oraz ojców pracujących w Niemczech do poszukiwania sponsorów dla tej fundacji. Podjęto różne próby zorganizowania funduszu, a o. Jan Nalaskowski dotarł z prośbą do Caritas Konferencji Episkopatu Niemiec, która przeznaczyła na ten cel dużą, lecz mimo wszystko niewystarczającą kwotę. Znaleźli się wkrótce nowi ofiarodawcy. Ze znaczącą pomocą dołączył prof. Helmut Seling, protestant, dyrektor muzeum w Monachium.

Ostatecznie dzięki trosce ówczesnego zarządu jasnogórskiego: o. Rufina Abramka - przeora Jasnej Góry, o. Jana Golonki - kuratora jasnogórskich zabytków, o. Leona Chałupki - administratora Jasnej Góry, o. Izydora Matuszewskiego - kustosza oraz pomocy prof. Helmuta Selinga udało się doprowadzić do końca konserwację jasnogórskiego ołtarza poświęconego Bogarodzicy i umieścić w nim szybę kuloodporną, ochraniającą Cudowny Obraz. Odrestaurowany ołtarz wraz z wmontowaną szybą został poświęcony 8 grudnia 1986 r. przez kard. Józefa Glempa, prymasa Polski.

O. Józef Płatek podał jeszcze inny ważny fakt. Okazuje się, że w 1981 r., na dwa dni przed swoją śmiercią, kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski, na ręce generała Zakonu Paulinów przekazał znaczną ofiarę na odnowę Ołtarza Ojczyzny i Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze, jako swój jubileuszowy dar dla Dziewicy Wspomożycielki. On również bardzo zabiegał o bezpieczeństwo Obrazu Jasnogórskiego.

Tak udało się odtworzyć okoliczności, w jakich doszło do wzmocnienia ochrony Obrazu, ze znaczną pomocą niemieckiego protestanta. Dzięki temu 9 grudnia 2012 r. Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został nienaruszony mimo brutalnego ataku.

Modlitwa ekspiacyjna trwa w całej Polsce i poza jej granicami. A w jasnogórskiej zakrystii wyłożono księgi, do których pielgrzymi wpisują słowa żalu i zadośćuczynienia za publiczne znieważenie Najświętszej Ikony Jasnogórskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wrocław: Trwają przygotowania do 42. Europejskiego Spotkania Młodych

2019-10-17 10:55

xrk (KAI) / Wrocaw

Stolica Dolnego Śląska już za dwa miesiące po raz trzeci będzie gościć kilkadziesiąt tysięcy młodych ludzi – uczestników zapoczątkowanej przez brata Rogera, założyciela wspólnoty z Taizé, Pielgrzymki Zaufania przez Ziemię. – Proszę o wielkoduszną gościnność i otwarcie waszych domów do młodzieży – napisał w liście do Dolnoślązaków abp Józef Kupny.

Maciej Biłas / photo on flickr

Arcybiskupa będzie odczytany we wszystkich kościołach archidiecezji wrocławskiej w najbliższą niedzielę. Pasterz Kościoła wrocławskiego w spotkaniu Taizé widzi ogromną szansę na nowy impuls dla duszpasterstwa młodzieży w parafiach i apeluje o zaangażowanie duchownych, wspólnot zakonnych i grup młodzieżowych w organizację „pielgrzymki zaufania przez ziemię”. – To ogromna radość, nobilitacja, wyzwanie i szansa – ocenia w rozmowie z KAI decyzję Wspólnoty Ekumenicznej z Taizé o wyborze Wrocławia jako miejsca organizacji spotkania pasterz Kościoła wrocławskiego, dodając, że wprawdzie stolica Dolnego Śląska gościła już uczestników Pielgrzymki Zaufania przez Ziemię w 1989 i 1995 r. jednak w tym czasie miasto bardzo się zmieniło.

– Młodzi przyjadą do tego samego Wrocławia, ale to już nie jest taki sam Wrocław – mówi abp Kupny, dodając: – Jan Paweł II mówił, że do Taizé przybywa się jak do źródła. Zatem musimy zrobić wszystko, by to źródło, jakim jest Ewangelia, wystrzeliło właśnie we Wrocławiu. Hierarcha podkreśla przy tym, że równocześnie z przygotowaniami zewnętrznymi, dotyczącymi przygotowania miejsc na modlitwę czy spotkania, należy zadbać o to, by ci, którzy przyjadą do Wrocławia spotkali w tym mieście ludzi żyjących Bogiem, wybierających miłość i promieniujących bezgraniczną dobrocią. – Aby to zapewnić musimy odnowić w sobie życie słowem Bożym – zaznacza abp Kupny.

Duchowny zauważa także, że od kiedy posługuje na Dolnym Śląsku wiele razy doświadczył ogromnej wrażliwości mieszkańców na potrzeby drugiego człowieka, ich otwartości oraz gotowości włączania się w inicjatywy, podejmowane przez Kościół. – Wspomnę jedynie o dwóch wydarzeniach. Pierwsze to akcja „Dar dla Aleppo” w czasie której w bardzo szybkim czasie zebraliśmy pieniądze na wyposażenie szpitala w tym zniszczonym przez wojnę syryjskim mieście. Drugie to Światowe Dni Młodzieży. Wówczas nasza archidiecezja przyjęła ponad 15 tysięcy pielgrzymów z 40 krajów świata – mówił abp Kupny, dodając: "W naszej tradycji czas Świąt Bożego Narodzenia jest przede wszystkim czasem, w którym otwieramy szeroko serca na drugiego człowieka. Nie chcemy, by ktoś był w tym okresie sam. Myślę, że będąc `na świeżo` po doświadczeniu Bożego Narodzenia otworzymy nasze domy dla pielgrzymów, którzy odwiedzą Wrocław. Znam mieszkańców Dolnego Śląska i wiem, że staną na wysokości zadania".

Za początek działalności wspólnoty w Taizé przyjmuje się rok 1944. Wtedy brat Roger, przybył z kilkoma braćmi do francuskiej wioski. Pięć lat później złożyli śluby zakonne, poprzez które zobowiązali się do życia we wspólnocie. Z czasem wspólnota się powiększała. Dziś skupia braci reprezentujących kilkadziesiąt narodowości. Żyją oni dzięki własnej pracy, dzieląc się jej owocami z innymi ludźmi. Bracia przez cały rok przyjmują młodych, którzy uczestniczą w cotygodniowych spotkaniach. Każdego dnia trzykrotnie w kościele odbywa się modlitwa, która jest połączona ze śpiewami znanymi na całym świecie. Brat Roger zainicjował także Pielgrzymkę Zaufania przez Ziemię", której owocem są Europejskie Spotkania Młodych, odbywające się każdego roku w jednym z miast Europy.

Uczestnicy tych spotkań wspólnie modlą się, rozważają Słowo Boże, dzielą się swoimi doświadczeniami oraz rozmawiają na różne tematy: duchowe, społecznej, czy artystyczne. Spotkanie we Wrocławiu rozpocznie się 28 grudnia 2019 r. i potrwa do 1 stycznia 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem