Reklama

Opowiada historie zwykłych ludzi

2014-01-30 09:38

Łukasz Kot
Edycja zamojsko-lubaczowska 5/2014, str. 6-7

Anna Litwin

Znany jest z roli wikarego Antoniego Króla w serialu telewizyjnym „Plebania”. Marcin Janos Krawczyk, bo o nim mowa, należy do grona nielicznych aktorów i reżyserów pochodzących z ziemi zamojskiej. Z reżyserem filmu „Matka 24h” rozmawia Łukasz Kot

ŁUKASZ KOT: – Dlaczego zajął się Pan tematem wędrującej kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej?

MARCIN JANOS KRAWCZYK: – Pochodzę z Tomaszowa Lubelskiego, czyli z terenu wschodniej Polski. Około 6 lat temu mieliśmy okazję przyjmować kopię Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej u moich rodziców w domu. Wiedziałem, że warto zrobić o tym film. Z dwóch powodów. Obserwowałem reakcję mojej żony, która pochodzi z województwa kujawsko-pomorskiego. Po raz pierwszy spotkała się z tradycją przyjmowania obrazu. Patrzyła na to jak na egzotyczne zjawisko. Jej zachowanie otworzyło mi oczy, że wielu ludzi nie zna tej tradycji. Natomiast moja ciocia głęboko przeżywała to nawiedzenie. Spowodowała takie ogólne poruszenie w naszym domu, że to wydarzenie było czymś niezwykłym. Zacząłem zgłębiać historię wędrówki obrazu oraz to jak jest przyjmowany w poszczególnych domach. Szukałem bohaterów. Chciałem zgłębić wymowę filmu przez pokazanie znaczenia roli matki dla każdego z nas.

– Przedstawił Pan skomplikowane historie matek i ich rodzin, które borykają się z różnymi problemami. Jakie ma zadanie Matka Boża w tych rodzinach?

– Chciałem uchwycić w filmie to, że Matka Boża w naszej kulturze ma ogromne znaczenie. Robiąc ten film, zastanawiałem się też, kim jest Matka Boża dla nas – przyjmujących Ją w domach. Wreszcie, kim jest dla człowieka w ogóle matka. Każda matka jest przy swoim dziecku 24 godziny na dobę. W filmie pokazałem więźniarki, które nie mają przy sobie dzieci, ale myślą o nich, tęsknią. Wspierają się modlitwą. Każda matka dla swojego dziecka jest skłonna zrobić wszystko. A Matka Boża jest nam tak bardzo potrzeba, bo jest Matką nad matkami, która często zastępuje te, które odeszły do wieczności. Matka Boża w ikonie staje się źródłem pocieszenia.

– W jaki sposób dotarł Pan do tych rodzin. Jak udało się namówić ludzi do wyrażania osobistych zwierzeń, próśb przed obrazem?

– Mam łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi. Jestem szczery i oni też tę szczerość odwzajemniają. Modlitwa przy obrazie dawała taką otwartość. Być może pomogła mi moja serialowa rola, bo przecież grałem księdza w serialu „Plebania”. Moi bohaterowie byli prawdziwi, nie udawali.

– Czy była jakaś różnica między mieszkańcami miast, miasteczek i wiosek? Czy przyjęcia obrazu różniły się od siebie?

– We wschodniej Polsce ta tradycja jest bardziej kultywowana. Obraz jest przenoszony od domu do domu. Rzadko kiedy ludzie go nie przyjmują. Dawniej było tak, że wszyscy się schodzili do jednego domu, bo obraz miał szansę być co 20 lat w tym samym miejscu, wiosce, mieście. Babcia mi opowiadała, że z tej okazji były odmalowywane ściany domów, wszystko czyszczono, sprzątano, przygotowywano posiłki dla gości, sąsiadów. Od domu do domu odprowadzały i przyprowadzały obraz rzesze ludzi. Teraz nawiedzenie ma charakter indywidualny, rodzinny, bez gości. W mieście obraz rzadko kiedy wędruje od jednych drzwi do drugich. Mija kilka mieszkań i jest przenoszony dalej. W niektórych parafiach już po zakończeniu peregrynacji głównego obrazu jego kopie zostają na miejscu. Ludzie wpisują się na listę i zabierają do domów. Ta tradycja trochę słabnie. Ojciec Święty Jan Paweł II w 1989 r. w Częstochowie mówił o Matce Bożej Jasnogórskiej, że stała się Matką wszystkich Polaków, ponieważ idzie wszędzie tam, gdzie założyli swoje domy, gdzie cierpią. Przez peregrynację wychodzi i dociera do ludzi. Do każdego domu na 24 godziny. Te słowa Jana Pawła II stały się dla mnie podstawą do zbudowania konstrukcji tego filmu. Ten film pokazuje nie tylko domy, ale i takie miejsca jak więzienie czy domy dziecka.

– Wzruszające są dwa momenty. Jeden, kiedy syn po latach nieobecności wraca do domu, do matki. Drugi to rozmowa między wolontariuszką a więźniem, który stracił matkę. Zachęca go, by przyszedł do Pani Częstochowskiej, która nawiedziła więzienie. Czy wzrusza się Pan oglądając swój film?

– Nie wiem, czy to jest moja słabość czy zaleta, ale bardzo łatwo się wzruszam. Nie wstydzę się tego. Jak zobaczę poruszającą historię, to zastanawiam się, jak zrobić o niej film. Chcę się tym dzielić. Moje filmy poruszają. Nie zawsze w filmie daję odpowiedzi na nurtujące pytania. Chcę, żeby widz przez swoją wrażliwość sam coś odkrył. Nie odcinam się od moich bohaterów. Żyję historiami tych ludzi. Staję się przyjacielem dla wielu z nich, np. dla bezdomnego, który wrócił do mamy. Był kilkanaście lat na ulicy. Dzięki zrządzeniu losu udało mi się go namówić i zawieźć do mamy właśnie na czas przyjęcia obrazu Matki Bożej. Był to też dzień urodzin jego matki. Coś niesamowitego. Od trzech lat już godnie żyje w swoim rodzinnym domu i to jest piękne. To Matka Boża sprawiła, że przez przyjęcie obrazu ludzie się zmieniają.

– Film został bardzo dobrze przyjęty przez widzów i krytykę. Czy bohaterowie mieli okazję go obejrzeć?

– Wszystkim się bardzo podobał. Nikt nie zgłaszał zastrzeżeń, że kogoś źle pokazałem. Mama bezdomnego trochę się wstydziła. Miała opory przed pokazaniem ich historii, ale nie blokowała mi filmu. Utrzymuję kontakt z rodziną, której historię przedstawiłem na końcu filmu. Po stracie mamy rodziną chce się zaopiekować jedna z sióstr, osiemnastoletnia Justyna. Stałem się ich przyjacielem. Odwiedzam ich i wspieram. Z wszystkimi rodzinami przyjaźnię się. Ta relacja jest na całe życie.

– Piękny, wzruszający film. Utrwalił Pan na taśmie część naszej tradycji, polskiej religijności. Ma Pan kolejne tematy, pomysły na filmy?

– Pomysłów mama sporo. Od 2007 r. filmuję budowę siedemnastometrowego jachtu. Budują go bezdomni. Chcą nim opłynąć cały świat. Pierwszy film będzie dotyczył bezdomności, bo każdy z nas może być bezdomnym. Kolejny temat to budowa samej „arki”, a kontynuacją będzie rejs dookoła świata. To jest bardzo długi projekt. Próbuję kręcić też fabularne filmy, teraz piszę scenariusz do jednego z nich.

* * *

Marcin Janos Krawczyk urodził się w Tomaszowie Lubelskim, ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego we Wrocławiu. Związany był z Teatrem Dramatycznym w Warszawie i Teatrem Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Ukończył Mistrzowską Szkołę Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Ostatnim filmem dokumentalnym, do którego napisał scenariusz i który wyreżyserował, jest „Matka 24h”. Uhonorowany wieloma nagrodami w 2013 r. m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Nowe Horyzonty” we Wrocławiu, Festiwalu Sztuki Faktu w Toruniu oraz podczas Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”. Tematem filmu jest wędrująca od ponad pół wieku po polskich domach kopia Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Gości w domach wiernych 24 godziny. Wizyta obrazu jest pretekstem do obserwacji zachowań bohaterów i relacji matka – dziecko.

Tagi:
aktor

Nie tylko Bagatela! Środowisko artystyczne mówi dość

2019-11-08 18:15

Zespół wPolityce.pl

Sytuacja Teatru Bagatela nie jest odosobnionym incydentem - napisano w liście otwartym środowiska artystycznego, pod którym podpisali się m.in. Agnieszka Holland, Grzegorz Jarzyna, Joanna Kos-Krauze. Aktorki Teatru Bagatela oskarżyły dyrektora Henryka Jacka Schoena o molestowanie.

screen gazeta.pl/YT / wPolityce.pl
Agnieszka Holland i Maja Ostaszewska

Osiem podwładnych i jedna była pracownica Teatru Bagatela zarzuciło dyrektorowi molestowanie i mobbing. Po otrzymaniu pisma w tej sprawie prezydent Krakowa Jacek Majchrowski złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa nadużycia zależności służbowej. W czwartek prokuratura okręgowa poinformowała o wszczęciu śledztwa, które będzie prowadziła pod kątem mobbingu i molestowania seksualnego. Zarzuty te odparł Henryk Jacek Schoen, który w rozmowie z PAP zaprzeczył, by kiedykolwiek dopuszczał się nadużyć. W piątek złożył wniosek o udzielenie mu urlopu od 12 listopada.

My, przedstawicielki i przedstawiciele społeczności teatralnej, nie będziemy dłużej wspierać kultury milczenia. Sytuacja Teatru Bagatela nie jest odosobnionym incydentem. To nie jest problem, który zaczął się wraz z odważną decyzją członkiń krakowskiego zespołu - teatr funkcjonuje zgodnie ze ścisłą hierarchiczną logiką od dziesięcioleci, utrwalając cykl upokorzeń i nękania - napisano w liście podpisanym m.in. przez Agnieszkę Holland, Grzegorza Jarzynę, Joannę Kos-Krauze, Maję Ostaszewską.

Zdaniem autorów listu, „granica między ciałem postaci na scenie a ciałem prywatnym jest bardzo cienka, a molestowanie i seksizm często są chlebem powszednim aktorek i aktorów”.

To także kwestie, z którymi na co dzień borykają się wszyscy pracownicy i pracowniczki teatrów, niekoniecznie występujący na scenie - dodano.

Jak napisano, list ten „jest wyrazem solidarności z pracowniczkami teatru, które zdecydowały się zabrać głos w sprawie molestowań i mobbingu, a nie jest osobistym rozrachunkiem”.

Wszyscy ponosimy odpowiedzialność - czytamy w liście.

Dzisiaj naszym obowiązkiem jest zabrać głos. Także dlatego, aby zabranie głosu nie wiązało się ze środowiskowym wykluczeniem, zrujnowaną reputacją, ambicjami i karierą. Te głosy mają znaczenie i muszą zostać wysłuchane - podkreślono.

List podpisały również m.in. Zarząd Główny ZZ Aktorów Polskich, Zarząd ZZ Gildia Polskich Reżyserek i Reżyserów Teatralnych oraz Pogotowie Prawne Kultury Niepodległej i Zarząd Stowarzyszenia na rzecz Kultury Niepodległej.

Solidarność z kobietami pracującymi w Teatrze Bagatela wyraziła również dyrekcja i zespół Artystyczny Teatru Współczesnego w Szczecinie. W oświadczeniu napisano, że „w pełni solidaryzują się z kobietami pracującymi w Teatrze Bagatela w Krakowie w związku z zarzutami podniesionymi przez nie w piśmie do Urzędu Miasta Krakowa, dotyczącymi zachowań o podtekście seksualnym wobec nich, mogących mieć znamiona molestowania seksualnego w miejscu pracy, mobbingu i nierównego traktowania”.

Szanując zasady domniemania niewinności, uważamy, że najważniejsze obecnie jest stanąć po stronie osób, które podjęły bardzo trudną decyzję o nagłośnieniu tej sprawy - podkreślono.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Aborcyjny prezent na Święto Niepodległości

2019-11-10 21:31

Artur Stelmasiak /Niedziela

Kiedy 11 listopada 2019 obchodzimy Święto Niepodległości, nie wszyscy Polacy będą mieli powód do radości. Dokładnie tego dnia traci ważność skarga ws. aborcji do Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, że w prezencie dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej z okazji 101. rocznicy odzyskania Niepodległości dokładnie 11 listopada umiera kolejna próba ochrony życia. Mimo wielu zapowiedzi i rozbudzanych nadziei będzie tak jak jest, czyli życie straci około trzech maleńkich Polaków dziennie. Kto jest temu winny?

Artur Stelmasiak

Bezpośrednią odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponosi prezes Trybunału Julia Przyłębska, a pośrednią jej polityczni mocodawcy. Wszyscy bowiem nie mają złudzeń, że aborcyjne prawo w Polsce jest niekonstytucyjne, bo dyskryminuje osoby podejrzane o niepełnosprawność. Niestety pani prezes przez ponad 2 lata skutecznie obroniła niekonstytucyjne prawo zezwalające na zabijanie najmniejszych i najbardziej bezbronnych Polaków.

Sprawa aborcji ma jednak dłuższą historię polityczną i bardzo dużą odpowiedzialność ponoszą liderzy partii rządzącej. Pani prezes Przyłębska blokowała rozpatrzenie sprawy aborcji eugenicznej w Trybunale, a partia rządząca równolegle blokowała ustawę obywatelską w Sejmie.

Gdy Prawo i Sprawiedliwość przez osiem lat było w opozycji popierało wszystkie projekty ochrony życia. Kiedy w 2013 roku do sejmu trafił identyczny projekt jak Zatrzymaj Aborcję posłowie Prawa i Sprawiedliwości poparli go jednogłośnie. To wtedy posłowie w sejmie na czele z Jarosławem Kaczyńskim witali Kaję Godek owacją na stojąco.

PiS w swoim programie wyborczym z 2014 r. miał jasno wpisaną ochronę życia. Po przejęciu władzy w 2015 roku liderzy PiS obiecywali, że poprą Stop Aborcji, który chroniłby życie wszystkich dzieci poczętych. Niestety prorządowe media, ani media publiczne nie informowały o projekcie, co doprowadziło do manipulacji i histerii na ulicach.

Po czarnych protestach w 2016 roku liderzy PiS na czele z prezesem Jarosławem Kaczyńskim obiecali zakaz aborcji eugenicznej. Środowiska pro-life oraz Konferencja Episkopatu Polski pomogli partii rządzącej wywiązać się z tej obietnicy i przy pełnym poparciu Kościoła przyniesiono do sejmu prawie milion podpisów ws. aborcji eugenicznej. To jest historyczny rekord w tego typu akcjach. Podczas pierwszego czytania w sejmie projekt uzyskał rekordową liczbę popierających go posłów. Większość za życiem była tak miażdżąca, że ocierała się prawie o większość konstytucyjną.

Po pierwszym czytaniu projekt Zatrzymaj Aborcję trafił do Komisji Rodziny i Polityki Społecznej, a w miedzy czasie uzyskał także pozytywną opinię sejmowej komisji sprawiedliwości i praw człowieka. Na tym dobre wieści z sejmu się skończyły, bo ówczesna szefowa komisji Rodziny poseł Bożena Borys-Szopa przez wiele tygodni skutecznie blokowała rozpatrywanie projektu. Nawet, gdy dochodziło do głosowania na komisji to większość polityków PiS głosowało w koalicji z posłami PO i Nowoczesnej skutecznie torpedując dalsze prace nad ochroną życia. W lipcu 2018 roku powołano specjalną podkomisję, do której weszli starannie wyselekcjonowani posłowie PiS. Okazało się, że to najgorsza podkomisja chyba w historii sejmu, bo nie zebrała się ani razu. Osobiście za obronę aborcji eugenicznej odpowiedzialni są posłowie PiS: Grzegorz Matusiak (przewodniczący), Anita Czerwińska, Ewa Kozanecka, Urszula Rusecka, Teresa Wargocka. Na szczęście projekty obywatelskie takie jak Zatrzymaj Aborcję przechodzą na następną kadencję sejmu i nic nie szkodzi, by politycy wreszcie się zajęli sie tym wielkim apelem pro-life prawie miliona Polaków.

Kilka tygodni przed złożeniem projektu Zatrzymaj Aborcję 107. posłów głównie z PiS złożyło wniosek do Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej. Ta droga wydawała się łagodniejsza, bo mniej polityczna i omijająca sejmowe waśnie oraz społeczne emocje. Trybunał Konstytucyjny już kiedyś stanął na wysokości, gdy lewica w 1996 roku wprowadziła aborcje ze względów społecznych. Prezes TK prof. Andrzej Zoll uporał się wówczas z aborcją w pięć miesięcy. Przeszedł do historii jako wybitny prawnik i mąż stanu ws. konstytucyjnej ochrony życia. Natomiast Julia Przyłębska zapisze się w historii, jako prezes TK, która przez ponad 2 lata blokuje sędziów przed orzekaniem i jest skuteczną obrończynią niekonstytucyjnego prawa do zabijania nienarodzonych dzieci.

Kilka dni temu ogrodzenie Trybunału Konstytucyjnego zostało udekorowane wstążeczkami. Niestety nie były to wstążki biało-czerwone, ale tylko czerwone, bo symbolizowały ofiary aborcji. Kokardek było ponad sto, a powinno być ok. 2100, bo tyle dzieci zostało "legalnie" zabitych w polskich szpitalach od 27 października 2016 roku, gdy wniosek posłów został złożony w Trybunale Konstytucyjnym. Wniosek do TK ws. aborcji eugenicznej traci ważność dokładnie 11 listopada 2019 roku z okazji 101. rocznicy odzyskania niepodległości. To bardzo "brzydki prezent" dla Polaków i trochę smutne jest tegoroczne święto.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jubileusz na Manhattanie

2019-11-13 20:31

ks. Adrian Put

W parafii pw. Pierwszych Męczenników Polskich w Gorzowie dziękowano Bogu za 30 lat istnienia parafii. Jubileuszowej Eucharystii przewodniczył bp Tadeusz Lityński, który jednocześnie wizytował dekanat Gorzów-Katedra.

Ks. Adrian Put
Jubileuszowej Eucharystii przewodniczył bp Tadeusz Lityński, który jednocześnie wizytował dekanat Gorzów-Katedra.

Parafia pw. Pierwszych Męczenników Polskich powstała w 1989 roku. Utworzył ją bp Józef Michalik. Początkowo ośrodek duszpasterski powstał w szczerym polu. Dziś jest to największe osiedle Gorzowa i jednocześnie największa parafia w diecezji zielonogórskio-gorzowskiej. Pierwszym proboszczem i budowniczym kościoła oraz całego kompleksu duszpasterskiego był ks. prał. Władysław Pawlik. Po nim parafią kierował ks. Jan Mikołajewicz, a dziś przewodzi jej ks. Bogusław Kaczmarek.

Zobacz zdjęcia: Jubileusz parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie.

Jubileuszowa Msza święta zgromadziła wielu dawnych wikariuszy, którzy przez lata pracowali na gorzowskim Manhattanie.

W homilii bp Tadeusz przypomniał znaczenie męczeńskiej śmierci dla współcześnie żyjących na terenie naszej diecezji. Biskup podkreślił ogrom pracy, którą wykonali kapłani pracujący w tej części Gorzowa. - Męczennicy przypominają nam, że Bóg nie jest daleki, ale chce być blisko każdego i każdej z nas. Gdy dziś wspominany w liturgii Pierwszych Męczenników Polskich to chcemy pamiętać że to oni przynieśli na naszą ziemię Chrystusa. Bóg stał się dla nas bliski także dzięki ich życiu, posłudze i męczeńskiej śmierci. - podkreślił bp Lityński.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem