Narodowy Dzień Życia został powołany decyzją Sejmu RP 27 sierpnia 2004 roku. Jego celem jest skłonienie do refleksji nad wartością każdego ludzkiego istnienia oraz promowanie działań na rzecz jego ochrony. Inicjatywa ta podkreśla również odpowiedzialność władz i społeczeństwa za wsparcie najsłabszych i najbardziej bezbronnych.

Z kolei Dzień Świętości Życia, obchodzony 25 marca, został ustanowiony przez Kościół w Polsce w 1998 roku. Jego wprowadzenie było odpowiedzią biskupów na apel św. Jana Pawła II zawarty w encyklice Evangelium Vitae z 25 marca 1995 roku.

Z okazji tej uroczystości w wielu parafiach wierni mogą podjąć się Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Jest to dziewięciomiesięczna modlitwa za dziecko, którego życie jest zagrożone aborcją. Idea ta nie jest równoznaczna z adopcją w sensie prawnym, lecz stanowi zobowiązanie do codziennego odmawiania jednej tajemnicy różańcowej i specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoby podejmujące to zobowiązanie mogą dodatkowo wprowadzić indywidualne postanowienia, takie jak częstsza spowiedź, Komunia Święta, adoracja Najświętszego Sakramentu czy czytanie Pisma Świętego.

Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał w warszawskim kościele ojców paulinów. Z czasem inicjatywa rozprzestrzeniła się na inne regiony Polski i poza jej granice, stając się ważnym elementem obchodów Dnia Świętości Życia.