Brak powołań budzi w Kościele niepokój o przyszłość i rodzi pytania, jak dalej będzie wyglądać posługa głoszenia Słowa Bożego i uświęcania ludzi, skoro dotkliwie odczuwamy malejącą liczbę kapłanów i osób konsekrowanych. Nadzieja jednak zawieść nie może, dlatego zamiast wciąż skupiać się na obrazie pustoszejących seminariów i nowicjatów, mamy żyć pewnością wiary, że Bóg nie przestaje powoływać ludzi do zadań, które wynikają z Jego zbawczej misji. Jednak prawdziwa nadzieja mobilizuje nas do współpracy z obietnicami Boga, w tym również z obietnicą „posłania robotników na żniwo Pańskie”.

„Z tego powodu – jak podkreślił w orędziu papież Franciszek – dorośli członkowie Kościoła, a zwłaszcza pasterze, jesteśmy przynagleni do przyjęcia, rozeznania i towarzyszenia drodze powołaniowej nowych pokoleń. (…) A młodzi są wezwani do bycia protagonistami, a jeszcze lepiej współprotagonistami wraz z Duchem Świętym, który wzbudza w nich pragnienie uczynienia z życia daru miłości”.

W Dziejach Apostolskich słyszymy często to współbrzmienie działania Ducha Świętego i ludzi. „Duch Święty i my” – mówią apostołowie, przypominając nam również, że nasza nadzieja na powołania pochodzi od samego Ducha Świętego, a jednocześnie wymaga zaangażowania naszego „my”, czyli nas wszystkich jako członków Kościoła i całej wspólnoty kościelnej. Ufając Duchowi Świętemu w Jego nieustanne i obfite budzenie powołań, chcemy stworzyć dla powołań odpowiednie środowisko rozwoju.

Zapraszam więc wszystkich wiernych, parafie i wspólnoty do intensywnej i systematycznej modlitwy o powołania do kapłaństwa, życia konsekrowanego i misyjnego. W tej intencji trwajmy na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem, prośmy o to podczas każdej Mszy Świętej i wzywajmy wstawiennictwa Maryi, Matki Kapłanów, odmawiając różaniec i nabożeństwa majowe w intencji powołań.

Podziel się cytatem

Obok modlitwy podejmijmy z młodymi szczerą i serdeczną rozmowę o powołaniach, ukazując im również piękno i ważność powołań do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Uczyńmy to zarówno w rodzinnych rozmowach, a także na spotkaniach formacyjnych w parafiach, we wspólnotach młodzieżowych i podczas religii w szkole.

Niech w naszych kościołach lokalnych nie zabraknie również wspólnych inicjatyw powołaniowych, podczas których będziemy słuchać świadectw osób powołanych i dzielić się doświadczeniami spotkania z ludźmi, którzy, realizując swoje powołanie, przybliżyli nas do Jezusa. Z tych inicjatyw niech zrodzą się trwałe przestrzenie pomocy młodym w odkrywaniu ich powołań, ośrodki duszpasterstwa powołań w każdej diecezji, grupy modlitwy o powołania, zespoły podejmujące różne formy duszpasterstwa powołań w parafiach oraz mądre i ciekawe pomysły medialne ukazujące prawdziwe i głębokie oblicze kapłaństwa i życia konsekrowanego w mediach.

Światowy Dzień Modlitw o Powołania chcemy w Polsce przedłużyć na cały tydzień, począwszy od Niedzieli Dobrego Pasterza. Na ten czas Krajowe Centrum Powołań przygotowało materiały formacyjne pod tytułem „Nadaj imię twojej nadziei”. W materiałach tych można znaleźć gotowe konspekty katechez, homilii, nabożeństw, spotkań z młodymi oraz świadectwa samych powołanych. Materiały te trafiły już do większości diecezji w Polsce w formie papierowej. Można je również pobrać drogą elektroniczną ze strony: powolani.pl

Składam serdeczne podziękowania wszystkim modlącym się o powołania i zaangażowanym w duszpasterstwo powołań w Kościele w Polsce. Powołania w Kościele są szczególnym znakiem nadziei, pomóżmy więc młodym nadać właściwe imię ich nadziei.

+Andrzej Przybylski

Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Powołań