Reklama

Niedziela Kielecka

Smardzowicka Matka Różańca Świętego

Smardzowice w pobliżu Skały, położone na płaskowyżu nad Prądnikiem, rozsławił słynący łaskami Obraz Matki Bożej Różańcowej z ponad trzechsetletnią historią. Przed Maryją w cudownym wizerunku klękał sam król Stanisław August Poniatowski. Cuda i łaski zapisane na wielu kartach ksiąg i utrwalone na obrazach, są dowodem na szczególną opiekę Maryi

Źródła wskazują, że parafia w Smardzowicach (wcześniej Smarzowicach) istniała już w XIII wieku. W XVI wieku istniała przy parafii szkoła, którą opiekowali się proboszczowie. Zarządzał nią nauczyciel z tytułem rektora. Był tutaj także przytułek dla biednych. Pierwszy kościół drewniany pw. św. Małgorzaty spłonął. Drugi, trzynawowy wybudował właściciel Cianowic – Jan Cianowski, herbu Prus w 1571 roku.

Gwiazda Przewodnia ze Smardzowic

Świątynię zdobiło pięć ołtarzy, wśród nich był ołtarz Matki Bożej Różańcowej z obrazem Matki Bożej w typie wschodnim. Obraz wymiarach 110 na 82 cm namalowano na trzech deskach. Przedstawia on Maryję jako Królową nieba i ziemi, w sukni czerwonej i niebieskim płaszczu, z koroną na skroniach i berłem w jednej dłoni. Maryja w ramionach trzyma Dziecię Jezus, które ma w ręku książeczkę (Ewangelię). Na prawym ramieniu Maryi widnieje gwiazda. Ludzie zawsze łączyli ten znak jako symbol Maryi Gwiazdy Przewodniej w życiu człowieka i Gwiazdy Nadziei w każdym nieszczęściu. Dawnej wizerunek zdobiły haftowane suknie, po konserwacji przeprowadzonej w l. 1959-1961 w Krakowie suknie zdjęto. Powstanie obrazu datowane jest na wiek XVI. Jednak przy okazji prac konserwatorskich odkryto, że niektóre elementy malowidła wskazują na jego powstanie w końcu XV wieku. Obraz ofiarowała do kościoła Bąkowa – żona administratora zamku ojcowskiego między 1635-1639. Początkowo był on w ołtarzu północnym. W tym czasie pojawiły się przy obrazie dziękczynne wota. Wizerunek jeszcze bardziej był czczony od II połowy XVII wieku, kiedy przez kraj przetaczały się szwedzkie wojska. Opiece Matce Bożej przypisywana była obrona klasztoru na Jasnej Górze. W czasie potopu w 1656 r. kościół mocno ucierpiał, ograbiony przez wojska Kozaków i Mołdawian. Świątynię uratował od ruiny ks. Warzyniec Rompalski, proboszcz parafii w l. 1731-1748, który przeprowadził w niej prace remontowe.

Z wielkim kultem Matki Bożej należy wiązać powstanie w Smardzowicach Bractwa Różańcowego w 1675 r., którego zadaniem była opieka nad słynącym łaskami obrazem, umieszczonym w ołtarzu różańcowym. W specjalnej Księdze Bractwa „Jura et munimenta” spisywanej do 1810 r. umieszczono wszystkie cudowne łaski, jakie czciciele Maryi otrzymywali w tym miejscu. Zostało zapisanych 37 faktów uznanych za nadzwyczajne, dotyczące uzdrowień, a nawet przywrócenia życia. Czciciele dziękowali Maryi za uzdrowienia i otrzymane potomstwo, wyzwolenie z niewoli tatarskiej. W księdze tej figurują także nazwiska zacnych rodów, jak Łubieńcy, Korycińscy, Załuscy.

Reklama

Kult rozwijał się

W 1731 r. na prośbę ks. Rompalskiego przybył do Smardzowic notariusz apostolski i wysłuchał wszystkich świadectw mieszkańców składanych pod przysięgą. Proboszcz, widząc wielki kult Madonny, przeniósł obraz do głównego ołtarza. Zlecił także namalowanie na ścianach ilustracji przedstawiających najważniejsze cuda. Podczas wizytacji bp Kunicki w 1727 r. napisał: „Ołtarz Matki Bożej Dziewicy łaskami słynący”, a ks. Ptaszyński wizytator w 1783 r. określił wizerunek jako „obraz Najświętszej Maryi łaskami słynący”. Do sanktuarium przybył również sam król Stanisław August Poniatowski i pokłonił się Maryi. Ślad po jego wizycie w postaci obszernego wpisu w księdze przechowywany jest po dzień dzisiejszy jako szczególna pamiątka. Kult obrazu w Smardzowicach nie osłabł podczas zaborów i wojen. Przeciwnie, kolejni proboszczowie – wielcy czciciele z gorliwością kształtowali pobożność maryjną w parafii, otaczając obraz opieką. Staraniem księży wydrukowano w czasie zaborów specjalne obrazki z wizerunkiem Matki Bożej Smardzowickiej i rozprowadzano po różnych zakątkach. W świątyni zawieszono cztery obrazy ukazujące cuda, jakie dokonały się za przyczyną Matki Bożej. Przedstawiają przywrócenie do życia dziecka, które utonęło, wybawienie z niewoli tatarskiej, uzdrowienie kulawego oraz przywrócenie wzroku niewidomemu. Obecnie obrazy te znajdują się w kruchcie kościoła.

Z czasem zaczęto myśleć poważnie o budowie nowej świątyni. Prace rozpoczęto po uzyskaniu pozwolenia wydanego przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych 3 kwietnia 1907 roku. Wybuch I wojny światowej i działania wojenne w tym rejonie znacznie utrudniały prace. Jednak już jesienią 1918 r. udało się w częściowo ukończonej świątyni sprawować nabożeństwa

Cudowny obraz przeniesiono do nowej neogotyckiej świątyni w 1922 roku. Rok później ks. proboszcz Cichoń zapoczątkował nową księgę „Cuda i łaski”. Wieżę kościoła ukończono w 1940 roku. Stary kościół został sprzedany i przeniesiony do nowej powstałej parafii w Mostku, gdzie służy wiernym do dziś.

Reklama

Korony dla Matki Bożej

Dzięki staraniom proboszcza ks. inf. Władysława Padacza, 27 sierpnia 1972 roku odbyła uroczystość koronacji obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Od tych historycznych chwil mięło już 42 lata. W pamięci parafian, ale i blisko 40 tys. wiernych pątników pozostanie dzień uroczystości. Wielkiemu świętu przewodniczył kard. Karol Wojtyła – ówczesny metropolita krakowski. Homilię wygłosił prymas kard. Stefan Wyszyński. Przy ołtarzu zgromadziło się ponad 20 biskupów z biskupami Janem Jaroszewiczem i Janem Gurdą z diecezji kieleckiej. Kard. Wyszyński nałożył na skronie Maryi i Dzieciątka złote korony. „Jak tu, na ziemi, naszymi rękami koronujemy Cię, Jezu Chryste, tak niech zasłużymy u Ciebie na koronę chwały w niebie. Jak tu, na ziemi, naszymi rękami koronujemy Ciebie, Święta Boża Rodzicielko, tak przez Ciebie niech zasłużymy u Twojego Syna, Jezusa Chrystusa na koronę chwały w niebie” – mówił Prymas. W 1982 r. prymas kard. Józef Glemp zezwolił, by główną patronką parafii była Matka Boża Różańcowa, drugą zaś św. Małgorzata.

Niedługo parafianie cieszyli się z ukoronowanego wizerunku. Korony stały się łupem złodziei. Udało się je odzyskać w 1986 roku. Umieszczono je w gablocie nad chrzcielnicą. Obraz został ponownie koronowany staraniem bp. Stanisława Szymeckiego i ks. kan. Piotra Bugaja (ówczesnego proboszcza) w październiku 1986 roku.

Podniosłe wydarzenie koronacji przypomniane było w 40-lecie koronacji przez uroczystości i misje święte przygotowywane przez wielkiego czciciela Matki Bożej Smardzowickiej i wieloletniego kustosza i czciciela Maryi śp. ks. kan. Bogusława Bodzionego, będące okazją do ożywienia kultu i odnowienia życia duchowego w parafii.

Maryja zna nasze troski

Obecny proboszcz i kustosz sanktuarium ks. dr Grzegorz Kaliszewski od początku pragnie kontynuować pracę poprzedników. Pomagają mu w posłudze ks. wikariusz Michał Kościański i emerytowany ks. kan. Piotr Bugaj. Podkreśla, że bardzo ważne w pielęgnowaniu tego kultu jest dzieło kół różańcowych, które w Smardzowicach mają swoją wieloletnią tradycję. W parafii działa dwanaście kół, również dziecięce i męskie. W pierwszą niedzielę miesiąca sprawowana jest dla nich specjalna Msza św. Po niej zelatorzy kół otrzymują indywidualne błogosławieństwo i następuje zmiana tajemnic różańcowych wraz z intencjami Kościoła na kolejny miesiąc. Członkinie kół zawsze obecne są na ważnych uroczystościach religijnych w strojach regionalnych. – To także element tradycji i tożsamości tego sanktuarium – zaznacza ks. Kaliszewski. Od początku czyni starania o wizerunek świątyni. W perspektywie jest wymiana ołtarza głównego, który będzie ilustrowany płaskorzeźbami dwudziestu tajemnic z życia Maryi. Trwają również prace nad przygotowaniem ocieplenia stropu, by zimą w kościele było cieplej. Ukończono już remont zakrystii. W niedalekiej przyszłości planowane jest również zrobienie ogrzewania w Kościele. – Dziękuję moim kochanym parafianom za piękną współpracę i wielką życzliwość – mówi ks. Kaliszewski. Od nowego roku, dzięki dobrej iluminacji na zewnątrz kościół jest widoczny z daleka. Kard. Stanisław Dziwisz żartował w rozmowie z Proboszczem, że „jest nawet widoczny z jego mieszkania w Krakowie”. Najważniejsza jest jednak strona duszpasterska, która ma odpowiadać oczekiwaniu i potrzebom duchowym przybywających tutaj ludzi. Co niedziela przed Mszą św. w sanktuarium sprawowane są Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP. Odmawiany jest zawsze Różaniec. Bardzo dużą popularnością cieszą się nabożeństwa fatimskie. Parafianie pokochali również Nabożeństwo do Matki Bożej Smardzowickiej, odprawiane co środa po Mszy św. o godz. 18. Śpiewają na nim pieśń „Smardzowicka Matko Różańca Świętego”. – Kiedy w listopadzie ubiegłego roku zostałem proboszczem, gromadziło się na nim kilkanaście osób. Dzisiaj przychodzi ich blisko dwieście! Kilka osób przyjeżdża regularnie nawet spoza parafii. Zawsze staram się mówić podczas tej Mszy św. kazanie, w którym odwołuję się do bieżących wydarzeń i historii związanych z obrazem. Podkreślam, że Maryja słucha próśb wiernych, wie, jakie mają problemy, troski, i przedstawia je Bogu. Mam na to dowody. W lutym jedna z parafianek poprosiła mnie z płaczem o modlitwę za umierającą matkę. Starałem się pamiętać o tej intencji. Ilekroć klękałem przed obrazem, powierzałem tę chorą osobę i jej bliskich. Po trzech miesiącach ta sama kobieta przyszła podziękować za dar modlitwy. Powiedziała: „Przekonałam się, że modlitwa ma sens”. Mama jej żyje i jest z nią w domu – opowiada ks. Grzegorz. Niedawno gościli w sanktuarium pielgrzymi z Zabrza. Sprawowaliśmy dla nich Mszę św. Przed obrazem powierzyli Maryi swoje intencje i prośby. Będziemy o nich pamiętać podczas nabożeństwa – zapewnia Proboszcz.

Ostatnio w specjalnej księdze złożyła podziękowania za dar życia syna i przywrócone mu zdrowie pani Joanna, która od kilkunastu lat mieszka w Stanach Zjednoczonych. Przyznaje, że kiedyś modliła się przed obrazem, błagając Maryję o zdrowie dla syna. Jej prośba została wysłuchana.

– Widziałem także konkretne przemiany duchowe, jakie nastąpiły za pośrednictwem Maryi. Parafianin, który nie miał wiele wspólnego z Kościołem, po uczestniczeniu w środowym Nabożeństwie do Matki Bożej Smardzowickiej, przyznał mi niedawno, że pragnie zmienić swoje życie. To są te cuda duchowe, które dokonują się cały czas. Dlatego przybywają tutaj różni pielgrzymi, ludzie spoza parafii. Gdziekolwiek jestem, staram się przybliżać historię tego sanktuarium i rozsławiać Matkę Bożą ze Smardzowic. Serdecznie zapraszam wszystkich do pięknego, łaskami słynącego Sanktuarium w Smardzowicach – mówi ks. Kaliszewski.

2014-08-21 13:03

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Matka Boża Lipińska Królowa

2020-08-05 07:21

Niedziela rzeszowska 32/2020, str. I

[ TEMATY ]

Matka Boża

figura

Figura Matki bożej

Długa była droga do tego wezwania. Pani mgr Barbara Brach napisała w ułożonej przez siebie pieśni: „Wiek czternasty odkrył twarz”.

Chodzi o Matkę Bożą w znaku figury, która wtedy powstała, a nieco dalej lokalizuje Matkę Bożą: „Tu w Lipinkach masz swój tron”.

CZYTAJ DALEJ

Amerykański teolog: „nasiona błędu” nosi nie Sobór, lecz błędne jego interpretacje

2020-08-07 18:34

[ TEMATY ]

Sobór Watykański II

teologia

teolog

Wikipedia

Sobór Watykański II

„Duch Święty nie może być niezgodny z samym sobą” – przypomina amerykański teolog z katolickiego Uniwersytetu Notre Dame w stanie Indiana John Cavadini, tłumacząc, dlaczego wiarę wyrażaną i wyjaśnianą przez sobory powszechne – często prowokujące w Kościele spory i konflikty – chroni Trzecia Osoba Boska. Specjalizujący się w intelektualnej historii chrześcijaństwa teolog, którego w 2009 roku do pracy w Międzynarodowej Komisji Teologicznej Kościoła powołał Benedykt XVI, zwrócił uwagę, że „wypowiedzi soboru powszechnego, które błędnie zinterpretowano, mogą być niezgodne z poprzednim nauczaniem Kościoła”.

Naukowiec zaznaczył, że dokumenty kościelne czasami wymagają doprecyzowania, ale konstatacja ta nie jest tożsama ze założeniem podzielanym przez niektórych współczesnych krytyków, że sobór powszechny może nauczać lub zawierać błędy dotyczące wiary katolickiej.

Teolog z Notre Dame w ten sposób odniósł się do zarzutów publicznie stawianych przez takie postaci jak były nuncjusz apostolski w Stanach Zjednoczonych abp Carlo Viganò, który uznał, że podczas Soboru Watykańskiego II „wrogie siły” doprowadziły do „abdykacji Kościoła katolickiego” poprzez „niesamowite oszustwo”. „Błędy okresu posoborowego zostały zawarte jak w pigułce w dokumentach soborowych” – stwierdził hierarcha, oskarżając Sobór, a nie tylko jego skutki, o powielanie jawnego błędu.

Według abp Viganò, Sobór Watykański II katalizował ogromną, ale niewidoczną schizmę w Kościele, zapoczątkowując fałszywy Kościół, funkcjonujący obok prawdziwego Kościoła. W zeszłym miesiącu grupa katolików, w tym księża, osobistości medialne i niektórzy uczeni, podpisali list chwalący zaangażowanie byłego nuncjusza w sprawę, wskazując, że należy przedyskutować kwestię, czy można pogodzić Sobór Watykański II z Tradycją. „Ciągłość Soboru Watykańskiego II z Tradycją jest hipotezą, którą należy sprawdzić i przedyskutować, a nie traktować jako niepodważalną rzeczywistość” – podkreślono w oświadczeniu.

W odpowiedzi na zarzuty abp. Viganò, Cavadini przyznaje, że przychylnie odnosi się do zaniepokojenia katolików, „dotyczącego oczywistego zamieszania w dzisiejszym Kościele, osłabienia wiary eucharystycznej, banalizacji liturgii, mającej być dziedzictwem Soboru itp.”. „Czy jednak słuszne jest obwinianie Soboru, odrzucenie go jako pełnego błędów? Czy nie oznaczałoby to, że Duch Święty pozwolił Kościołowi popaść w ogromny błąd, dopuszczając, by pięciu papieży nauczało go entuzjastycznie przez ponad 50 lat?” – pyta Cavadini.

Zaznaczył, że wydaje się rzeczą podejrzaną, iż abp Viganò nie dostrzega nawet jednej dobrej rzeczy, będącej owocem Soboru Watykańskiego II. Przyznał, że soborowe reformy doprowadziły, szczególnie w USA do zbanalizowania liturgii, wypełnienia jej hymnami bez walorów estetycznych, zawierających błędy doktrynalne, zwłaszcza dotyczące Eucharystii. Zwrócił uwagę z drugiej strony, że sam przeżył w krajach afrykańskich wiele pięknych liturgii, które były owocem Soboru Watykańskiego II.

Teolog pochwalił również powszechne wezwanie do świętości zawarte w „Lumen gentium”, dokumencie Soboru Watykańskiego II. W tej Konstytucji dogmatycznej o Kościele przypomniano, że świętość, czyli bliskość z Bogiem, jest nie tylko domeną kapłanów i zakonników, ale wszystkich ludzi. „To jest coś, co wydawało mi się tak wzniosłe, kiedy po raz pierwszy przeczytałem go w wieku 19 lat, że pragnienie, by żyć zgodnie z tą wizją jest dziś wciąż równie mocne” – podkreśla teolog. Zaznaczył, iż w aspekcie wielu ważnych wypowiedzi teologicznych lub duszpasterskich Soboru, twierdzenie, że soborowe dokumenty noszą „nasiona” błędu teologicznego nie wytrzymuje krytyki.

„Czy Sobór Watykański II jest złym ziarnem? Czy też ziarno, o które tu chodzi, jest raczej efektem wykoślawianego wyboru teologów, by rozwinąć jeden wątek nauczania soborowego kosztem innych? Nie wspominając już o pasterzach, którzy tak priorytetowo traktują prawdziwe dobro, aby chrześcijańskie nauczanie było dostępne i zrozumiałe dla współczesnych ludzi, że bagatelizują jego wyjątkowość traktując jako żenująco przestarzałe?”
– pyta i apeluje, by katolicy, a zwłaszcza przywódcy kościelni, poważnie przeczytali dokumenty Soboru Watykańskiego II i postarali się włączyć je w swoje rozumienie Kościoła.

W komentarzach dla agencji CNA amerykański teolog zauważa, że także inne sobory w historii Kościoła były błędnie interpretowane i wzbudzały kontrowersje. Po niektórych, takich jak Sobór Chalcedoński (451 r.), kontrowersje trwały nawet przez długie wieki.

Wskazał także na przykład Soboru Nicejskiego z 325 roku, gdzie w toku dyskusji o Trójcy Świętej oświadczono, że Syn jest współistotny (homoousios) Ojcu. Cavadini przypomniał, że użytemu słowu sprzeciwiali się wówczas biskupi i teologowie, którzy zrównali wypowiedź soborową z sabelianizmem – potępioną przez Kościół herezją z III wieku. Dopiero po odróżnieniu hipostaz (osób) od ousia (substancji, istoty) dwuznaczności w tej sprawie ostatecznie wyjaśniono.

„Ale - warto podkreślić - nie był to błąd w samym nauczaniu, stanowczo nie! Jednak sam akt orzekania tworzy nową sytuację, która często wymaga dalszej interpretacji” – wyjaśnia teolog i tłumaczy, że użyte w Nicei „homoousios” było w tamtym czasie „skażonym słowem”.

„Czy nasi krytycy Soboru Watykańskiego II nie krzyczeliby w proteście, że to był błąd? Oni po prostu nie pamiętają, że nawet ten najsłynniejszy z soborów był na tyle odważny, że ryzykował użycie skażonego słowa w nowym znaczeniu, z nowym zamiarem” – stwierdza teolog i akcentuje, że w sprawach wiary „sobór powszechny jest chroniony od błędu”.

„To nie znaczy, że wszystko zostało wyrażone tak dobrze, jak mogło było być, ponieważ Duch Święty nie gwarantuje tego. To oznacza po prostu, że Kościół, w swoim autorytatywnym nauczaniu jest zachowany od jawnie błędnych deklaracji” – powtórzył Cavadini.

W historii Kościoła rzymskokatolickiego było 21 synodów powszechnych, nazywanych soborami: od Soboru Nicejskiego I (325 r.) po Sobór Watykański II (1962-1965).

CZYTAJ DALEJ

Od dziś w niektórych powiatach dodatkowe ograniczenia

2020-08-08 07:17

[ TEMATY ]

koronawirus

Adobe.Stock.pl

Od soboty w kilkunastu powiatach z największym wzrostem zakażeń koronawirusem pojawią się dodatkowe ograniczenia. W piątek wieczorem w Dzienniku Ustaw opublikowano rozporządzenie w sprawie ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii.

Zakłada ono m.in. wyodrębnienie dwóch stref: czerwonej i żółtej. Na ich obszarach będą obowiązywały, poza ograniczeniami przewidzianymi dla całości terytorium Polski, dalej idące zakazy i nakazy oraz większe ograniczenia niż na pozostałym obszarze.

Strefa czerwona obejmie w woj. śląskim powiaty i miasta na prawach powiatu: pszczyński, rybnicki, wodzisławski oraz Rudę Śląską i Rybnik, w woj. wielkopolskim – ostrzeszowski, w woj. małopolskim – nowosądecki i Nowy Sącz oraz w woj. łódzkim powiat wieluński.

Stefa żółta obejmie w woj. śląskim powiaty i miasta na prawach powiatu: cieszyński oraz Jastrzębie-Zdrój i Żory, w woj. podkarpackim – jarosławski, przemyski i Przemyśl, w woj. wielkopolskim – powiat kępiński, w woj. małopolskim – oświęcimski, w woj. świętokrzyskim – pińczowski, a w woj. łódzkim powiat wieruszowski.

W strefie czerwonej obowiązywać będzie m.in. zakaz organizowania kongresów i targów oraz działania sanatoriów, wesołych miasteczek i parków rozrywki. W siłowniach określono limit osób – jedna na 10 mkw. W kinach będzie mogło być 25 proc. publiczności. W kościołach lub innych obiektach kultu dopuszczalne będzie 50 proc. obłożenia budynku, na zewnątrz limit wyniesie 150 osób. Liczba osób biorących udział uroczystościach rodzinnych i w weselach została ograniczona do 50, z wyłączeniem obsługi. Wszędzie w przestrzeni publicznej konieczne będzie zakrywania nosa i ust.

W strefie żółtej będzie obowiązywał m.in. limit jednej osoby na 4 mkw. w przypadku imprez takich, jak: targi, wystawy, kongresy czy konferencje. W siłowniach będzie obowiązywał limit osób – jedna na 7 mkw. W kinach będzie mogło być 25 proc. publiczności. Liczba osób biorących udział w imprezach rodzinnych, nie będzie mogła przekroczyć 100 osób, z wyłączeniem obsługi.

Regulacja przewiduje w całym kraju obowiązek zakrywania nosa i ust, przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego m.in. w środkach publicznego transportu zbiorowego, w obiektach handlowych oraz w miejscach ogólnodostępnych – chyba, że będzie zachowana odległość 1,5 m. W rozporządzeniu zapisano, że z zakrywania nosa i ust można być zwolnionym z powodu całościowych zaburzeń rozwoju, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej (w stopniu umiarkowanym, znacznym albo głębokim) oraz trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu ust lub nosa. (PAP)

Autor: Katarzyna Lechowicz-Dyl

ktl/wr/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję