Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Post – powrót do Boga i długowieczności

Z Markiem Zarembą – promotorem postu i kaszy jaglanej, blogerem i autorem książki kulinarnej – rozmawia Mariusz Rzymek

MARIUSZ RZYMEK: – Żyjemy w świecie, w którym na oślep goni się za zdrowiem. Pan widząc to, jako dietetyk, podpowiada nietypowe dla wielu rozwiązanie: zawiązanie bliskiej więzi z Jezusem Chrystusem i wyrobienie w sobie odpowiednich nawyków żywieniowych.

MAREK ZAREMBA: – Mamy czasy nowej ewangelizacji i z Dobrą Nowiną trzeba docierać w różny sposób. Ludzie interesują się jogą, Wschodem, a nie dostrzegają, że można żyć holistycznie z Jezusem. Zapominają, że Pan Jezus bardzo troszczył się o zdrowie, o czym świadczą Jego cuda. On miał świadomość, że człowiek zdrowy może uzdrowić chorego. I to dlatego tak wiele uwagi poświęcał chorym, którzy wciąż zajmują szczególne miejsce w Kościele.

– Pragnienie uzdrowienia nie zawsze jest jednak realne. Przewlekle chorzy nie mają pewnie co do tego złudzeń.

– Jako specjalista od dietoterapii codziennie spotykam się z pacjentami z chorobą nowotworową. Nasza wspólna droga często prowadzi od diety, a kończy na przebudzeniu świadomości. Człowiek na nowo odkrywa, że choćby nie wiem jak się pogubił, ale przez chrzest jest włączony w mistyczne ciało Jezusa Chrystusa i czy chce tego czy nie, będzie poszukiwany do końca życia. On o Bogu mógł zapomnieć, ale Bóg o nim nie. Nawet jak jest bardzo cierpiący, bardzo chory, to Bóg do końca przy nim jest. Kiedy spotykam się z kimś na godzinnej konsultacji, wtedy nie tylko chcę mu dać dietę i przepisy, ale również przekazać Boże miłosierdzie.

– Jaki jest tego cel?

– On ma się zatrzymać, ma ograniczyć pewne rzeczy. Człowiek, który choruje bardzo cierpi i to nie tylko cieleśnie, ale i duchowo. Jeśli jednak po wieloletniej przerwie pójdzie do spowiedzi, przyjmie Jezusa Eucharystycznego, to wtedy można zobaczyć, co to znaczy uzdrowienie. I choć jego ciało może być w trudnej sytuacji, to tak czy inaczej będzie on wyzwolony z wielu strasznych rzeczy.

– Nie boi się Pan oskarżeń o religijną indoktrynację?

– W mojej pracy spotykam się z różnymi ludźmi. Często są to niewierzący, ateiści. To mi jednak nie przeszkadza. Każdemu pragnę pomóc, z każdym chcę się podzielić moją wiedzą dietetyczną. Nie dzielę ludzi na lepszych i gorszych. Przed nikim jednak nie kryją swojej religijnej tożsamości. Bóg uzdrowił mnie i za to jestem Mu wdzięczny. Moje życie też było kiedyś chore, a teraz nie został po tym skaleczeniu żaden ślad.

– Na swojej stronie internetowej, czy podczas prowadzonych przez siebie warsztatów kulinarnych namawia Pan ludzi do postu. Dlaczego? Przecież poczucie głodu nie jest niczym przyjemnym.

– W ludziach, gdy poszczą zachodzą zmiany na lepsze. Widzę to w Zembrzycach, gdzie prowadzę post jaglany z rekolekcjami. Skoro więc dobre efekty wychodzą już po siedmiu dniach, to o ileż lepsze będą po dwóch, czy trzech latach. Chodzi tu o wyrobienie w sobie skłonności do regularnego rezygnowania z przyjemności i do łączenia się w tym czasie z Bogiem. Inny rodzaj postu nie ma sensu. Jak wiemy z Biblii, post egoistyczny, tylko dla zdrowia i dla pięknej figury, do niczego nie prowadzi. Stary Testament jako przykład podaje tych, co to pościli przez 70 lat i nic z tego nie mieli. Żeby więc post miał sens musi za nim stać Jezus Chrystus, którego znany psycholog amerykański Mark W. Baker nazwał największym terapeutą wszechczasów. O tym, że Bóg uzdrawia można więc usłyszeć z wielu stron. Dlatego post plus spotkane człowieka z człowiekiem w umiarkowaniu daje nam poczucie wzrastania w Jego duchu.

– Co oprócz kwestii duchowych daje nam post?

– Świetne samopoczucie, gubienie kilogramów, zostawianie z tyłu alergii pokarmowych, odnowę skóry. Człowiek, jak to osiągnie, staje się radosny, szczęśliwy i w takiej atmosferze pełniej może zobaczyć piękno świata i stworzenia.

– Jest takie porzekadło: „Pokaż mi co jesz, a powiem ci kim jesteś”. Czy my możemy pochwalić się pożywieniem, które spożywamy?

– Kapusta, którą mamy na naszych stołach, ma o 60 proc. witaminy C mniej niż ta, która rosła na polach jeszcze pół wieku temu. I taką właśnie pełnowartościową kapustę jedli nasi rodzice, ale od tego czasu wiele się zmieniło. Ziemia jest wyjałowiona, witamin jest mało, a zapotrzebowanie na nie znacząco się zwiększyło. Problem w tym, że w pożywieniu jest ich coraz mniej. Choroby dopóty będą nas dziesiątkować, dopóki nie dotkniemy zdrowia, całościowo, to jest holistycznie. Musimy zainwestować w miłość, którą trzeba w sobie odnaleźć i dzielić się nią. Musimy zwiększyć aktywność oraz zainwestować w zdrowe gotowanie (na bazie jak najmniej przetworzonych produktów). Najkrótszą drogą do tego jest umiarkowanie, oczyszczanie organizmu, tzw. medycyna detoksykacyjna, która jest niczym więcej jak postem.

– Żeby unikać produktów przetworzonych, najpierw trzeba wiedzieć, gdzie można znaleźć zdrową żywność.

– Będąc w Niemczech spotkałem rolnika, który był fanem kuchni włoskiej. Jak twierdził, tak mu ona smakowała, że mógłby ją jeść od rana do wieczora. Częściej jednak niż do włoskiej restauracji trafiał do Franza, gdzie serwowano sznycle z ziemniakami. I jak mi tłumaczył, robił to dlatego, bo chciał, żeby jego pieniądze pozostały w regionie, u swojaka. My musimy brać z tego myślenia przykład. Wcale nie jesteśmy skazani na supermarkety. Możemy zakupy zrobić u swojego, na ryneczku. Nie tylko znajdziemy tam lepszą jakość, lecz także wspomożemy jej wytwarzanie. I o to chodzi. W naszych wyborach żywieniowych i finansowych musimy uciekać od konsumpcjonizmu.

– Zakupy na bazarze wiążą się jednak z pewną niedogodnością. Produkty żywnościowe są tam tylko krajowe, a po te zagraniczne i tak trzeba jechać do marketu. Po co więc zadawać sobie tyle trudu?

– Jedzenie jakie znajdujemy w supermarketach jest modyfikowane. Sięgając po nie, krzywdzimy samych siebie. Z tej racji słowa Hipokratesa, że jedzenie jest twoim lekarstwem, teraz stały się nie do końca prawdziwe. Nasze wybory żywieniowe dają nam wprost proporcjonalnie poczucie tego zdrowia. A zainteresowanie się gotowaniem lepiej pozwala nam o nie zadbać.

– Niezależnie od tego co pochłaniamy, zawsze, niejako na pamiątkę, pozostają nam po tym kalorie, które trzeba spalić. Jeśli tego nie zrobimy grozi nam otyłość.

– Na szczęście organizm jest tak skonstruowany, że przy większym wysiłku jest w stanie spalić toksyny i je usunąć. Jeśli życie jest zastałe, to wtedy pojawia się problem. Dzieje się tak, bo toksyny, które zalegają latami w jelitach, powodują zmiany chorobowe, np. okrężnicę poprzeczną. W tym przypadku przyczyna tkwi w kamieniach kałowych, które wywołują nowotwory.
Ogólnie rzecz biorąc jelito grube jest jednym z najbardziej narażonych miejsc na tego typu choroby. Niestety u większości ludzi profilaktyka sprowadza się do myślenia o tym, co dodać do diety, jakie suplementy, a nie jak oczyścić organizm.

– Ile trzeba więc jeść, żeby zachować równowagę metaboliczną?

– Ilość jedzenia musi być wprost proporcjonalna do aktywności fizycznej. Człowiek jest stworzony do pracy fizycznej i gdy ją wykonuje jest najbardziej zdrowy.
Praca umysłowa to nasz wytwór. Człowiek najlepiej czuje się na świeżym powietrzu, co pokazuje populacja Hunzów, którzy żyją koło Pakistanu. Średnia długość życia wynosi u nich sto lat. Tak się dzieje, bo oni cały dzień spędzają na świeżym powietrzu, żyją z plonów, które wyprodukują, okresowo spożywają trochę mięsa i wczesną wiosną poszczą, bo takie jest uwarunkowanie ich stylu życia ze względu na porę roku. Żeby nie było nieporozumień, ci ludzie są tacy sami metabolicznie i genetycznie jak my.

– Czemu akurat post na tzw. przednówku wymienił Pan jako jeden z elementów ich długowieczności?

– Ponieważ patrząc na leczniczą naturę pożywienia i cykle aktywne naszych narządów, dostrzegamy, że właśnie wiosną mamy do czynienia z aktywnym cyklem wątroby. Skoro jest to najbardziej zaawansowany detoksykacyjnie narząd, więc możemy śmiało stwierdzić, że natura sama reguluje większość procesów regeneracyjnych. W terminie wiosennym jest najlepszy czas na oczyszczenie organizmu.

– Czemu dbałość o wątrobę jest tak ważna?

– Bo jest związana z przeszłością. Jest to narząd, w którym kumuluje się dużo toksyn kwantowych. Więc kiedy wykorzystamy czas Misterium Golgoty, który jest czasem przebaczenia i miłości, i połączymy to z odpowiednim detoksykacyjnym programem, czyli zaczniemy pościć, odmawiać sobie przyjemności, to możemy w ciągu tego czasu odzyskać niesamowite zdrowie pojmowane całościowo.

– Czy post jest dobry o każdej porze roku i dla każdego?

– Osoby nadmiarowe, posiadające nadmiar gęstości cielesnej, są bardziej predysponowane do poszczenia, ponieważ mają z czego pościć. Dla osób bardzo szczupłych, szczególnie jesienią i zimą, post nie jest wskazany.
Post jest przede wszystkim najlepszym lekarstwem dla osób, które się zmagają z nadmiarem. Naukowe badania podkreślają, że w ciągu 24-godzinnego postu o wodzie, porządkuje się do 2,5 tys. genów, które są uszkodzone poprzez proces starzenia się i wolne rodniki. W drugiej, trzeciej dobie postu, tym razem warzywno-owocowego, poniżej 800 kalorii, organizm przeskakuje na tzw. żywienie endogenne. Wtedy zaczyna spalać nadmiary tłuszczu, pasożytów, zwapnień, które powodują stany zapalne.
Post, co ważne, odkwasza organizm. My, spożywając bardzo dużo pieczywa, pszenicy, kawę, alkohol, cukier, przetworzone węglowodany, które wszystkie są bardzo kwasotwórcze – jesteśmy zakwaszeni. Tą równowagę przywraca m.in. post jaglany, którego jestem gorącym orędownikiem.

* * *

Marek Zaremba – dietoterapeuta, twórca programu dietetycznego opartego na kaszy jaglanej, autor strony internetowej: gotujzdrowo.com (2,5 mln odsłon przez ostatnie dwa lata). We wrześniu br. na rynku wydawniczym ukaże się jego książka: „Jaglany detoks. Dieta, aktywność i świadomość”. Prowadzi warsztaty kulinarne dla grup religijnych, zawodowych oraz dzieci. Współpracuje z Fundacją „Drachma” ks. Mirosława Szewieczka.

2015-03-26 11:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Suplement – oby nie szkodził

2020-02-11 08:56

Niedziela Ogólnopolska 7/2020, str. 58

[ TEMATY ]

zdrowie

suplement diety

adobe.stock

Czy samoleczenie, a tym właśnie jest przyjmowanie supelementów diety, zawsze wychodzi nam na zdrowie?

CZYTAJ DALEJ

Abby Johnson: przeraża mnie, że mamy całą masę katolików, popierających aborcję

2020-02-20 12:37

[ TEMATY ]

Abby Johnson

Twitter

Przeraża mnie fakt, że obecnie mamy całą masę katolików, którzy otwarcie popierają aborcję, a otrzymują komunię, choć księża znają ich poglądy. Można dostrzec ten problem również w Polsce – przyznała Abby Johnson, amerykańska działaczka antyaborcyjna w rozmowie z Pauliną Guzik w programach Między Ziemią a Niebem TVP1 i Okiem Wiary TVP Info.

Paulina Guzik: Abby, jak przyjęto Cię w Polsce?

Abby Johnson: Byłam bardzo podekscytowana perspektywą przyjazdu do Polski. Jestem katoliczką, więc przyjazd do katolickiego kraju wzbudzał emocje. Uderzyła mnie mocna wiara katolicka. To wyjątkowe miejsce z bardzo bogatą historią katolicyzmu i pięknymi katolicki świętymi. Polacy są wspaniałymi ludźmi. Jestem szczęśliwa, że mogę być z wami.

Z Krakowa wychodzi wyjątkowe przesłanie. Masz może jakieś szczególne przesłanie z tego miejsca dla świata czy dla Polski?

AJ: Gorliwie modliłam się o przesłanie przed moim przyjazdem do Polski. Nie jestem Polką, więc nie zamierzam udawać, że znam tutejszą kulturę. Jednak wiem, co wydarzyło się w Stanach Zjednoczonych. Dzieje się tak dlatego, że ludzie cały czas idą na kompromis ze złem. Drzwi kompromisu otworzyły się już w Polsce, jeśli chodzi o aborcję, zapłodnienie in vitro i inne poważne kwestie moralne. Kościół i ludzie relatywnie rzecz biorąc nie zabierają głosu. Kiedy dobrzy ludzie milczą, kiedy sami milczą, wówczas do głosu dochodzi zło. Właśnie coś takiego ma u was miejsce. Moje przesłanie do was brzmi: odrzućcie ten kompromis, który został zawarty. Chcę was również ostrzec, że to co obserwujemy obecnie w waszym kraju w sferze kultury aborcji i prawa aborcyjnego, zmierza w niebezpiecznym kierunku.

Co mogłoby wzmocnić w obecnej chwili ruch pro-life, nie tylko w Polsce, ale również w Stanach Zjednoczonych?

AJ: Według mnie musi być to Kościół. Ten impuls musi wyjść z Kościoła, zwłaszcza z Kościoła katolickiego, który od zawsze stawia kwestię ochrony życia na pierwszym miejscu. Niestety Kościół stał się relatywnie milczący, za bardzo się obawia, aby nie urazić innych. Oznacza to współpracę ze złem. Kościół nie mówi otwarcie, nie korzysta z prawa głosu, nie korzysta z władzy danej nam przez samego Chrystusa, kiedy ustanawiał Kościół katolicki. Zawiedliśmy Go, zawiedliśmy Chrystusa. Kościół to najpotężniejsza organizacja.

A więc uważasz, że Kościół w obecnych czasach nie wystarczająco głośno broni dzieci?

AJ: Niestety nie. Kościół za bardzo idzie na kompromis. Chcę podkreślić, że kocham moją wiarę, kocham Kościół katolicki. Zostałam katoliczką, bo właśnie tutaj mamy prawdę o Chrystusie. W Kościele katolickim mamy pełnię naszej wiary. Dlatego przeraża mnie fakt, że obecnie mamy całą masę katolików, którzy otwarcie popierają aborcję, a otrzymują komunię, choć księża znają ich poglądy. Można dostrzec ten problem również w Polsce. Zauważyłam, że Polacy nie mówią o tym głośno, bo żyją w przekonaniu, że w Polsce jest wielu katolików i tego typu problemy tutaj nie występują. Ale to nieprawda. Jak długo będziecie ignorować ten problem, to problem ten będzie narastał.

PG: Jakie są Twoje przewidywania? Co może się zdarzyć, jeśli nie zabierzemy głosu w kwestii aborcji?

AJ: Jeśli teraz nie zabierzecie głosu, to dojdzie do złagodzenia prawa aborcyjnego. Na początku będą to małe kroki, co już ma miejsce, czyli legalna aborcja w trzech przypadkach. Jednak widzimy, że lekarze już testują granice. Prawo jest obecnie nieprawidłowo interpretowane. Aborcja ma być przeprowadzana, kiedy życie kobiety jest w niebezpieczeństwie, bądź jeśli dziecko nie będzie mogło samodzielnie funkcjonować, co według mnie nie jest przesłanką do usunięcia ciąży. Jednak tak się nie dzieje. Kobiety nagminnie usuwają ciążę, gdy dziecko ma zespół Downa. A przecież te dzieci mogą prowadzić całkowicie normalne życie. Nawet obecnie obowiązujące prawo nie jest przestrzegane w takim stopniu, w jakim powinno być. Właśnie dlatego, że zawarto kompromis. Tak to właśnie wygląda. Kiedy zło przenika, to rośnie w siłę.

Ludzie o tym wiedzą. Mimo że o tym wiedzą, to zastanawiają się, co powinni z tym zrobić. A przecież powinni pójść do mediów, ujawnić ten proceder, szukać sprawiedliwości dla nienarodzonych dzieci i matek, które okłamano, którym powiedziano, że ich dzieci nie będą mogły prowadzić normalnego życia, a tymczasem rodzą się zupełnie zdrowe. Należy szukać sprawiedliwości. Nie można obawiać się skutków.

Ja sama nie miałam pojęcia, co się stanie, kiedy opuściłam klinikę Planned Parenthood. Nie wiedziałam, że znajdę się na sali sądowej naprzeciw jednej z największym organizacji na świecie. Nie miałam pojęcia. Jednak trzeba działać. Nawet jeśli się boimy. Nie jesteśmy powołani do strachu. Bóg nie daje nam ducha lęku i bojaźni, ale ducha siły i odwagi. Bojaźń i słaby głos są u was obecne.

Wydaje mi się, że katolicy w Polsce uważają, że nie jest tak źle, że to tylko tysiąc dzieci rocznie. A te tysiąc dzieci, to o tysiąc za dużo. Nawet jeśli byłoby to tylko jedno dziecko, to o jedno za dużo. Czas, by Polacy się przebudzili. Jeśli nie zaczniecie odpychać tego zła, jeśli nie zaczniecie krzyczeć na temat tego, co dzieje się obecnie w waszym kraju, wówczas dojdzie do liberalizacji aborcji. Staniecie się krajem, jakim są Stany Zjednoczone, gdzie można dokonywać aborcji przez dziewięć miesięcy ciąży z jakiegokolwiek powodu. Do tego dojdzie w waszym pięknym katolickim kraju, jeśli ludzie nie zaczną się sprzeciwiać.

PG: Co pomogło Ci zagoić rany, kiedy opuściłaś klinikę po tym, jak zdałaś sobie sprawę, czym jest aborcja i zdałaś sobie sprawę, co stało się z Twoimi własnymi dziećmi, bo sama dokonałaś dwóch aborcji?

AJ: Z pewnością dużą rolę odegrała moja wiara katolicka: sakramenty, spowiedź, Eucharystia. Jednak szczerze powiedziawszy potrzebowałam duchowego treningu. Każdego dnia budziłam się i musiałam podejmować decyzję, czy będę żyć przeszłością, której nie mogę zmienić i czy będę rozpaczać, smucić się, żałować, zamartwiać i odczuwać wstyd, czy może obudzę się i będę żyć teraźniejszością akceptując dar od Boga i pozwolę Mu działać w moim życiu.

Przez osiem lat pracując w klinice byłam z dala od Boga, więc może już najwyższy czas, żeby zacząć żyć dla Jego chwały. Jednego dnia obudziłam się i podjęłam złą decyzję. Kolejnego dnia obudziłam się użalając się przez cały dzień, pijąc zbyt dużo wina i litując się nad sobą. Jednak najczęściej budziłam się i decydowałam się żyć dla Chrystusa.

Pewnego dnia, kiedy takie zmagania trwały już od długiego czasu, obudziłam się i wiedziałam, że już nie muszę dokonywać takich wyborów. Wiedziałam już, jak ma wyglądać moje życie. Pomaga mi też dzielenie się moją historią z innymi, pomaganie innym ludziom, aby sprzeciwiali się tej niesprawiedliwości wiedząc, że dzięki temu ratuję im życie, bo Bóg może działać przeze mnie, przez moją przeszłość. Jednak uzdrowienie to podróż i ta podróż potrwa całe życie.

PG: Czy jest to też podróż miłosierdzia?

AJ: Jak najbardziej. Zdecydowanie. Bóg jest względem mnie niezwykle miłosierny. Nie zasługuję na to, co mam, nie zasługuję na te łaski, które od Niego otrzymuję, nie zasługuję na te wszystkie cudowne dzieci, którymi mnie obdarzył. Ale On jest właśnie tak dobry. To właśnie Bóg, to Jego miłosierdzie.

PG: Miłosierdzie działa także wobec byłych pracowników klinik aborcyjnych, którzy przeszli na stronę życia. O tym piszesz w swojej nowej książce, która właśnie ukazała się w Polsce. Możesz przytoczyć najbardziej uderzającą historię, jaką usłyszałaś od byłego pracownika kliniki aborcyjnej, które opisujesz w książce „Ściany będą wołać?”

AJ: W książce można przeczytać historię kobiety, która zabiegała o aborcję zdrowego dziecka przy pomocy litu. Dostała zastrzyk, który miał zabić jej dziecko. Po zastrzyku zmieniła zdanie, natychmiast pożałowała decyzji i chciała ocalić swoje dziecko. Tak naprawdę lekarz-aborter wymusił na niej przeprowadzenie aborcji. Ludziom trudno uwierzyć w tę historię. Nie mogą uwierzyć, że kobiety dostają środki uspokajające, a potem są zmuszane do zabicia własnego dziecka, kiedy próbują je ocalić. Ale tak właśnie się dzieje. Tak to wygląda na całym świecie. Takie rzeczy małą miejsce każdego dnia w Chinach, w Stanach Zjednoczonych, we wszystkich krajach. Jest to prawdziwy problem. Wydaje się to niewiarygodne, póki nie zaczniesz pracować w tym przemyśle. Wówczas przekonujesz się, że dzieje się to każdego dnia.

PG: Wiem, że bardzo kochasz Jana Pawła II. W tym roku obchodzimy stulecie jego urodzin. Jesteśmy w jednym z jego ulubionych miejsc, które tak naprawdę stworzył. W jaki sposób św. Jan Paweł II Cię inspiruje?

AJ: Przypisuję Matce Przenajświętszej i Janowi Pawłowi II nawrócenie mojej rodziny na wiarę katolicką. Mój mąż i ja byliśmy na początku bardzo sceptycznie nastawieni. Nie byliśmy pewni, wydawało nam się to czymś szalonym. Mój mąż przeczytał Teologię ciała i Humanae vitae. Zaczął też czytać pisma św. Jana Pawła II. Przyszedł do mnie pewnego dnia i powiedział, że przeczytał różne rzeczy napisane przez papieża i uważa, że on ma rację. Stwierdził, że skoro ma rację w tych kwestiach, to Kościół katolicki musi mieć rację we wszystkim. Podeszłam do tego sceptycznie i byłam cyniczna. Jednak skłoniło mnie to do sięgnięcia po dzieła Ojców Kościoła. Zaczęłam też czytać encykliki i listy św. Jana Pawła II. Tak naprawdę to mnie przekonało, że jesteśmy na właściwej drodze, że Kościół katolicki jest naszym domem, że Kościół katolicki jest domem dla wszystkich. To wspaniałe uczucie być w miejscu, gdzie przebywał, chodził, mieszkał i gdzie był biskupem. Dzisiaj skosztowałam kremówkę papieską.

PG: Smakowała?

AJ: O tak. Powiedziałam ks. Maciejowi, który mi towarzyszył, że chcę ją na śniadanie, obiad i kolację. To czas odnowy i dla mojej wiary, to że tutaj jestem, w miejscu, gdzie mieszkał tak niezwykły święty papież.

PG: Dziękuję za odnowienie również naszej wiary - potrzebujemy takiego głosu z zewnątrz, żeby odnowić naszą wiarę w Polce. Bardzo dziękuję za rozmowę.

CZYTAJ DALEJ

Od 25 lat tworzą kulturę niepicia i dobrej zabawy

2020-02-23 17:16

[ TEMATY ]

Domowy Kościół

Zielona Góra

Bal Bezalkoholowy

Karolina Krasowska

Bal tradycyjnie rozpoczął polonez

W Zielonej Górze 22 lutego odbył się 25. Bezalkoholowy Bal Karnawałowy. Od kilku lat nosi on imię jego wieloletniej organizatorki śp. Zosi Sadeckiej. W tym roku towarzyszyło mu hasło: "Kluczem jest życie".

- Wszystkie bale od samego początku odbywają się pod hasłem, które jako zadanie pozostawił nam św. Jan Paweł II "Musicie od siebie wymagać, choćby inni od was nie wymagali" - mówi Włodek Sadecki, organizator balu. - Ponadto tegorocznym hasłem formacyjnym w ruchu Domowego Kościoła jest wolność i wyzwalanie się od złego, które jest w każdym z nas, bo każdy z nas ma jakieś swoje słabości, więc myślę, że ten bal również wpisuje się w taką ideę. Stawiamy przed sobą zadanie, aby tworzyć nową kulturę - kulturę niepicia, ale kulturę życia, kulturę dobrej zabawy bez alkoholu. Dlatego organizujemy te bale i cieszymy się, że jest dużo ludzi i pełna sala.

Bal tradycyjnie rozpoczął się od poloneza .W tegorocznym balu bawiły się 54 pary oraz zaproszeni kapłani. W jego programie znalazły się m.in. konkurs ciast upieczonych i przyniesionych przez uczestników balu, gra tombola pt. "W życiu się wszystko przyda" oraz teatrzyk, ponieważ każdy z uczestników balu miał pewną rolę do odegrania.

Tegoroczny bal był jubileuszowy. Od kilku lat nosi on imię jego wieloletniej organizatorki śp. Zosi Sadeckiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję