Reklama

Wielce miła, pełna miłosierdzia

2015-04-08 15:10

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 15/2015, str. 4-5

TER

W Bebelnie znajduje się kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, w którym w przeszłości był czczony obraz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Cudowny wizerunek Maryi nie przetrwał do naszych czasów, jednak Maryja nadal tu jest czczona. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Maryi z Jasnej Góry

Nie wiadomo, kiedy powstał pierwszy kościół w Bebelnie. Wprawdzie istnieje dokument fundacyjny, który dokładnie podaje datę erekcji pierwszego kościoła: 25 czerwca 1312 r., podaje także nazwisko fundatora świątyni, Wisława Rokosza, królewskiego dworzanina oraz wezwanie świątyni: św. Mikołaja, jednak dokument ten jest sfałszowany. Najstarszym potwierdzeniem na istnienie kościoła w tej miejscowości jest wzmianka w „Liber beneficiorum Dioecesis Cracoviensis” Jana Długosza. Wszystko wskazuje na to, że kościół został wybudowany pod koniec XV wieku. Kto był fundatorem? Można się tylko domyślać. Właścicielami Bebelna w tym czasie była rodzina Długoszów właśnie. Kolejna wzmianka o kościele w Bebelnie znalazła się w „Liber beneficiorum Archidioecesis Gnesnensis” Jana Łaskiego. Według Łaskiego w miejscowości Bebelno znajdował się kościół drewniany pw. Narodzenia Świętej Maryi i św. Mikołaja. Kościół ten nie przetrwał do naszych czasów, spłonął na początku XVI wieku. Po spaleniu kościoła jego rolę przejęła drewniana mała kaplica, w której plebanem był Stanisław z Kielc.

Zmienne losy świątyni

Nowy kościół został wybudowany ok. 1511 r., jednak nie służył długo katolikom. Ówcześni właściciele miejscowości Gosławscy, wyznawcy kalwinizmu, przekształcili kościół na zbór. Służył on innowiercom w latach 1548-1618. Świątynię przywrócił katolikom kolejny dziedzic tych ziem, Piotr Gosławski. W 1657 r. okolicę spustoszyli Szwedzi i kozacy, którzy wkroczyli do Bebelna w Wielkanoc i zdewastowali kościół. Drewniana świątynia na początku XVIII wieku nie prezentowała się dobrze. W 1725 r. stan kościoła był bardzo zły. Ks. Wiśniewski w swoim dziele pisze: „Kościół skutkiem starości tak się zdezelował, że trzeba było postawić nowy, którego fundatorami w 1745 r. byli Antoni i Karol Bystrzanowscy, dziedzice Bebelna”. W 1777 r. od strony północnej dobudowana zastała obszerna zakrystia i kruchta. Kolejny duży remont nastąpił w 1836 r. Wykonano wtedy nową podmurówkę, a dach pokryto nowymi gontami. Na początku XX wieku, w 1903 r., korpus świątyni został przedłużony o pięć metrów.

Nowy wygląd kościoła

Odwiedzając kościół w Bebelnie w 1932 r., ks. Wiśniewski szczegółowo go opisał. Od tego czasu wystrój świątyni zmienił się diametralnie. Nie ma w nim dwóch bocznych ołtarzy: św. Antoniego Padewskiego i św. Józefa. Nie zachował się eksponowany na chórze dokument z błogosławieństwem Piusa XI „dla proboszcza i parafian tutejszych, własnoręcznie podpisany przez Ojca św. 3 XII 1923 r.”. Nie ma także szarej marmurowej płyty kryjącej grób Gosławskich. Została przykryta nową posadzką. I nie ma także obrazu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, przed którym przez wieki wierni wznosili swe modły. Ks. Wiśniewski wspomina, że w 1778 r. „na obrazie Najświętszej Maryi Panny było 17 wotów, między któremi na tablicy konik od p. Jana Łabęckiego, dziedzica Krasowa.

Reklama

Pełna miłosierdzia

Nie ma już wspomnianych wotów, nie ma także dawnego obrazu Maryi. W głównym ołtarzu znajduje się wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. Ks. Jan Wiśniewski wizytując kościół, opisał drugi wizerunek Maryi: „W prezbiterium na ścianie wisi starożytny obraz Niepokalanej Panny, stojącej na księżycu, ręce ma złożone. Nie jest to arcydzieło, lecz twarz wielce miła, pełna miłosierdzia. Lud ma ten obraz w wielkiej czci”. I tutaj dochodzimy do pytania, które musimy sobie zadać, w którym wizerunku Maryja była w Bebelnie bardziej czczona. Wydaje się, że właśnie ten obraz Maryi stojącej na księżycu był tym, który otaczano szczególną czcią. Jak było naprawdę, można się tylko domyślać. Co stało się z dwoma wizerunkami Maryi, też nie wiadomo. Może zostały zniszczone podczas zawieruch wojennych, może ktoś je ukrył, aby nie zostały zniszczone, i już nie wróciły na swoje miejsce. To tylko przypuszczenia. Jak było naprawdę, tego się prawdopodobnie nie dowiemy.

Maryja z Jasnej Góry

Obecnie w ołtarzu głównym znajduje się obraz Maryi Częstochowskiej. Przybrany w metalową sukienkę, dobrze się prezentuje w odnowionym ołtarzu głównym. Po lewej stronie ołtarza stoi figura św. Mikołaja, a po prawej św. Stanisława. Na tęczy widnieje krucyfiks, a po lewej stronie nawy znajduje się ambona. Nad drzwiami wejściowymi od północy wisi obraz Jezusa Ukrzyżowanego. Praktycznie tyle zostało z dawnej świetności tego zabytkowego kościoła. Nie tak dawno drewniana świątynia została odrestaurowana. Jeszcze kilka lat temu kościół oraz znajdująca się obok drewniana dzwonnica był pomalowany na niebieski kolor. Obecnie świątyni został przywrócony poprzedni wygląd. Od niedawna nowym proboszczem jest ks. Zenon Stępień, jak twierdzi, w kościele już nie ma starożytnych pamiątek. O świetności dawnego kościoła świadczą płyty nagrobne właścicieli, Bebelna oraz kapłanów wcześniej tu pracujących. Jedna z nich – niestety połamana, znajduje się na placu przed kościołem w pobliżu drzwi świątyni. Napis trudny dzisiaj do odczytania na płycie brzmi: „Tu spoczywają szanowne zwłoki śp. Imć Xiędza Józefa Donacińskiego plebana przez lat 20 w Bebelnie, który w 45 roku życia dług wypłacił dnia 6 maja 1822 roku. Rozczulona siostra wraz z mężem w dowód wdzięczności ten upominek mu kładą”. Ksiądz Proboszcz chciałby uratować połamaną płytę, umieszczając ją w eksponowanym miejscu. Będzie się starał o pomoc wojewódzkiego konserwatora zabytków. Jednak nie będzie to łatwe, ponieważ w przeszłości wokół kościoła znajdował się cmentarz. Rozpoczęte prace mogą pociągnąć za sobą kolejne, więc najpierw trzeba oszacować koszt przedsięwzięcia.

Maryja nadal na nas czeka

Nie ma już w kościele w Bebelnie cudownego obrazu Maryi, który był czczony przez wieki. Zmienił się wystrój kościoła, jego wygląd i otoczenie. Jednak nadal w drewnianym kościółku w ołtarzu głównym widnieje znany wszystkim Polakom wizerunek Maryi z Jasnej Góry. Maryja w tym wizerunku czeka na każdego z nas, abyśmy Jej powierzyli swoje problemy, abyśmy dali Jej możliwość ich rozwiązania.

Tagi:
sanktuarium

Archidiecezja wrocławska ma nowe sanktuarium!

2019-06-14 05:08

Anna Majowicz

Na początku br. abp Józef Kupny, metropolita wrocławski wydał dekret ustanawiający sanktuarium św. Antoniego Padewskiego ,,Husiatyńskiego” w kościele parafialnym pw. św. Judy Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego w Obornikach Śląskich. Uroczystość nadania kościołowi rangi sanktuarium odbyła się 13 czerwca i połączona została z dniem parafialnego odpustu.

Anna Majowicz
Ks. Jacek Wawrzyniak SDS kropił wodą święconą przybyłych do sanktuarium pielgrzymów

Mszy św. odpustowej przewodniczył o bp Jacek Kiciński. Eucharystię poprzedziła pielgrzymka oborniczan, która do sanktuarium wyruszyła z kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa.

- Oto jest dzień, który uczynił nam Pan, radujmy się i weselmy się. Dzisiejsza wyjątkowa, niepowtarzalna i historyczna uroczystość, przynosi radość całej naszej obornickiej społeczności – przywitał pielgrzymów ks. Jacek Wawrzyniak, proboszcz parafii św. Judy Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego w Obornikach Śląskich.

Zobacz zdjęcia: Ogłoszenie Sanktuarium św. Antoniego Padewskiego ,,Husiatyńskiego

W trakcie Mszy św. kanclerz wrocławskiej kurii, ks. Jacek Froniewski odczytał dekret abp. Józefa Kupnego o ustanowieniu sanktuarium. Głos zabrali także ekspatriowani z Husiatyna do Obornik Śląskich, najstarsi mieszkańcy miasta. - Przesiedleni musieliśmy rozpocząć od nowa życie rodzinne, edukacyjne i zawodowe. Pomimo tych wszystkich utrudnień i tęsknoty za rodzinnymi stronami, powoli przyzwyczajaliśmy się do życia w nowych warunkach. Niestety brakowało nam słynącego z łask obrazu św. Antoniego, do którego zwracali się nasi rodzice i dziadkowie, pod którym przyjmowaliśmy Chrzest św. Świętemu Antoniemu też zależało na tym, żeby wrócić do swoich husiatynców i po niecałych 40 latach przybył tutaj, na ziemię obornicką. Tak jak w Husiatynie , tak w Obornikach Śląskich obraz słynie łaskami - mówił Zbigniew Małkiewicz.

O cudownym obrazie wspomniał także w homilii o bp Jacek Kiciński. - Wpatrujemy się dziś w łaskami słynący obraz św. Antoniego. Postać naszego patrona przypomina nam wszystkim, jak cudowny i wspaniały jest Bóg. Jak Bóg troszczy się o swoje dzieci – wskazał wrocławski biskup pomocniczy. Kapłan zauważył, że gdy przypatrzymy się życiu św. Antoniego, zauważymy trzy bardzo ważne cechy: Jego wiarę, wierność i świadectwo życia. - Antoni był człowiekiem Bożego Słowa, a to Słowo sprawiało, że czuł się wiernym uczniem Jezusa i duchowym synem św. Franciszka (…). Gdyby zastanowić się na tym, jak w dzisiejszych czasach postępowałby i w jaki sposób głosiłby Ewangelię, odpowiedź wydaje się bardzo prosta - św. Antonii z pewnością wskazałby nam na Jezusa i Jego słowo. To wartości ponadczasowe – skonkludował o bp Jacek Kiciński.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Piotr Sawczuk nowym biskupem drohiczyńskim

2019-06-17 12:02

tk / Warszawa (KAI)

Biskup Piotr Sawczuk, 57-letni biskup pomocniczy diecezji siedleckiej, został mianowany przez papieża Franciszka nowym biskupem drohiczyńskim. Zastąpił on bp. Tadeusza Pikusa, który złożył rezygnację z tego urzędu.

Episkopat.pl
Bp Piotr Sawczuk

Publikujemy komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce:

Komunikat

Ojciec Święty Franciszek:

1. Przyjął rezygnację księdza biskupa Tadeusza Pikusa z posługi biskupa drohiczyńskiego.

2. Mianował biskupem drohiczyńskim dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej Piotra Sawczuka.

Warszawa, 17 czerwca 2019 roku.

ks. prał Kryspin Dubiel Chargé d'Affaires a.i.

Piotr Henryk Sawczuk urodził się 29 stycznia 1962 r. w małżeństwie Henryka i Zofii z d. Guberska. Jego rodzice prowadzili własne gospodarstwo rolne w miejscowości Kornica w woj. mazowieckim. Został ochrzczony 25 lutego 1962 r. w kościele parafialnym w Kornicy, a 1 września 1979 r. przyjął sakrament bierzmowania. Szkołę Podstawową ukończył w 1977 r. w Kornicy, a Liceum Ogólnokształcące im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej w 1981 r. otrzymując świadectwo dojrzałości.

Zaraz po maturze zgłosił się do Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach. Po sześciu latach studiów filozoficzno-teologicznych, 6 czerwca 1987 r. w katedrze siedleckiej otrzymał świecenia kapłańskie z rąk bpa dra Jana Mazura. Następnie przez dwa lata był wikariuszem w parafii Wisznice. W tym czasie na Wydziale Teologicznym KUL napisał pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Czesława Stanisława Bartnika pracę pt. Komunijność Kościoła wg kardynała Karola Wojtyły i uzyskał 21 czerwca 1988 r. tytuł magistra teologii.

W roku 1989 rozpoczął studia specjalistyczne na Wydziale Prawa Kanonicznego ATK w Warszawie. W 1992 r. uzyskał tytuł magistra prawa kanonicznego, na podstawie pracy pt. Teoria rozdziału Kościoła od państwa w świetle nauki Soboru Watykańskiego II, napisanej pod kierunkiem o. prof. dra hab. Stanisława Pasternaka. Dnia 27 czerwca 1996 r. obronił rozprawę doktorską pt. «Communicatio in sacris» w kanonicznym prawie karnym, napisaną pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Jerzego Syryjczyka, uzyskując stopień naukowy doktora prawa kanonicznego. W okresie studiów kanonistycznych pełnił przez 6 lat funkcję kapelana Sióstr Loretanek, w domu głównym, przy ul. Ks. Kłopotowskiego w Warszawie i w siedzibie Wydawnictwa Ss. Loretanek, przy ul. Żeligowskiego w Warszawie-Rembertowie.

W diecezji siedleckiej ks. Piotr Sawczuk pełnił i pełni następujące urzędy i funkcje: był notariuszem w Sądzie Biskupim (1989-1990); od 1993 r. jest sędzią w Sądzie Biskupim; w latach 1996-2003 pełnił urząd notariusza Kurii Diecezjalnej; od 1 lipca 2003 r. do chwili obecnej pełni urząd kanclerza Kurii Diecezjalnej Siedleckiej, a od 7 listopada 2009 r. funkcję wikariusza generalnego. Ponadto od 1996 r. jest wykładowcą prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Siedleckiej im. Jana Pawła II oraz w Instytucie Teologicznym w Siedlcach.

Przez cały czas pracy w Kurii angażował się w funkcjonowanie różnych agendach kurialnych, szczególnie w ostatnim czasie w pracach II Synodu Diecezji Siedleckiej. Wielokrotnie występował jako delegat Biskupów Siedleckich: bp. Jana Wiktora Nowaka i bp. Zbigniewa Kiernikowskiego w rozwiązywaniu różnych, bieżących spraw administracyjnych i duszpasterskich w diecezji, jako szafarz sakramentu bierzmowania oraz przeprowadzał wizytacje kanoniczne w parafiach.

23 stycznia 2003 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Siedleckiej, a 23 stycznia 2009 r. kanonikiem gremialnym i prałatem scholastykiem tejże Kapituły Katedralnej. 20 września 2010 r. Ojciec Święty Benedykt XVI podniósł ks. kan. Piotra Sawczuka do godności Kapelana Jego Świątobliwości.

19 stycznia 2013 r., Ojciec Święty Benedykt XVI mianował ks. prał. dr. Piotra Sawczuka biskupem pomocniczym Diecezji Siedleckiej, ze stolicą tytularną w Ottana.

17 czerwca 2019 r. został mianowany przez papieża Franciszka nowym biskupem drohiczyńskim.

Ks. Sawczuk opublikował drukiem książkę pt.: Kornica – dzieje pisane krwią i kredą, poświęconą 100-leciu powstania parafii rodzinnej oraz wiele artykułów w „Wiadomościach Diecezjalnych Siedleckich” i w tygodniku diecezjalnym „Podlaskie Echo Katolickie” i „Echo Katolickie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

CBOS: lekki wzrost pozytywnych opinii Polaków o Kościele

2019-06-19 11:07

CBOS, lk / Warszawa (KAI)

Po ubiegłomiesięcznym pogorszeniu opinii, w czerwcu CBOS odnotował lekką poprawę pozytywnych ocen Polaków o Kościele katolickim. Obecnie dobrze ocenia go 53 proc. ankietowanych, podczas gdy miesiąc wcześniej było to tylko 48 proc. - najmniej od 1995 r.

B. M. SZTAJNER/NIEDZIELA

W badaniu z maja poinformowano, że działalność Kościoła ocenia pozytywnie jedynie 48 proc. Polaków. Od marca do maja nastąpił spadek pozytywnych ocen o 9 punktów procentowych. 40 proc. natomiast oceniało Kościół negatywnie (od marca wzrost o 8 punktów procentowych).

Zdaniem autorów badania, zmiana ta miała prawdopodobnie związek z opublikowanym w pierwszej połowie maja filmem dokumentalnym Tomasza i Marka Sekielskich, poruszającym problem wykorzystywania seksualnego dzieci przez księży.

Po ubiegłomiesięcznym pogorszeniu opinii o Kościele katolickim, w czerwcu CBOS odnotował jednak pewną poprawę jego notowań. Obecnie działalność Kościoła pozytywnie ocenia ponad połowa Polaków (53 proc., od maja wzrost o 5 punktów procentowych), natomiast jedna trzecia (34 proc., spadek o 6 punktów) ją krytykuje.

Krytykę działalności Kościoła katolickiego wyraźnie częściej niż aprobatę wyrażają badani nieuczestniczący w praktykach religijnych lub uczestniczący w nich sporadycznie, identyfikujący się z lewicą, jak również, choć rzadziej, z politycznym centrum, a poza tym mieszkańcy największych miast oraz respondenci najmłodsi.

Pytanie dotyczące oceny działalności Kościoła było od 1989 r. kilkakrotnie zmieniane. Do września 1989 pytanie brzmiało: „Przedstawię Panu(i) listę organizacji, grup i osób z życia publicznego kraju. Jak Pan(i) ocenia działalność każdej z nich? Czy zgadza się Pan(i), że ich działalność dobrze służy społeczeństwu i jest zgodna z jego interesami?”.

Od listopada 1989 do października 1991: „Proszę teraz ocenić działalność różnych instytucji, organizacji oraz osób pełniących ważne funkcje w kraju. Czy, Pana(i) zdaniem, działalność Kościoła rzymskokatolickiego dobrze służy społeczeństwu i jest zgodna z jego interesami?”.

Od marca 1992 do września 1997: „Proszę Pana(ią) o ocenę działalności różnych instytucji i organizacji. Czy, Pana(i) zdaniem, działalność Kościoła rzymskokatolickiego dobrze służy społeczeństwu?”.

Od grudnia 1997 CBOS zadaje pytanie: „Proszę Pana(ią) o ocenę działalności różnych instytucji i organizacji. Jak by Pan(i) ocenił(a) działalność Kościoła rzymskokatolickiego?”.

Jednak, jak wskazuje analiza wyników, zmiany w brzmieniu pytania nie wpłynęły znacząco na odpowiedzi badanych.

Badanie przeprowadzono w dniach 6–13 czerwca na 1115-osobowej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem