Reklama

Polska

Prezentacja Encyklopedii Prawa Kanonicznego

Drugi tom "Wielkiej Encyklopedii Prawa", poświęcony prawu kanonicznemu - zaprezentowano biskupom zebranym na 366. zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie.

[ TEMATY ]

książka

Artur Stelmasiak

Staraniem Fundacji "Ubi societas, ibi ius" ukazała się w 2014 roku Encyklopedia Prawa Kanonicznego. Jest to już drugi z dwudziestu siedmiu tomów Wielkiej Encyklopedii Prawa. Pierwszy tom wspomnianego dzieła nosi tytuł: „Prawa Świata Antycznego”. Inicjatorem całego przedsięwzięcia i redaktorem naczelnym publikacji jest prof. dr hab. Brunon Hołyst – specjalista z zakresu kryminalistyki, kryminologii, profilaktyki społecznej, suicydologii i wiktymologii. W 2005 roku był redaktorem drugiego wydania jednotomowej „Wielkiej Encyklopedii Prawa”. Wcześniej, w 1959 roku, na rynku polskim ukazała się „Mała Encyklopedia Prawa”.

Jest to wydarzenie wydawnicze, nad którym patronat honorowy objął Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Bronisław Komorowski, sytuuje Polskę w grupie krajów, w których podobne przedsięwzięcie zostało również zrealizowane. Należy jednak podkreślić, że poza Włochami w żadnym innym państwie praca na podobną skalę nie została wykonana! Można mieć tylko nadzieję, że podjęty przez redakcję trud zostanie dokończony.

Drugi tom serii został poświęcony prawu kanonicznemu. Prace nad nim koordynował ks. prof. dr hab. Grzegorz Leszczyński, kierownik Katedry Kościelnej Procedury Administracyjnej na Wydziale Prawa Kanonicznego Uniwersytetu Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie. Do współpracy nad opracowaniem haseł zostali zaproszeni profesorowie prawa kanonicznego z UKSW i KUL – dwóch uniwersyteckich ośrodków wiodących w Polsce w prowadzeniu badań nad kościelnym prawem kanonicznym.

Reklama

Całość opracowania poprzedza „wprowadzenie”, w którym autor przedstawia naczelną misję Kościoła, jego cel i prawa w taki sposób, że osoby niezbyt zorientowane w rzeczywistości tej instytucji mogą swoją wiedzę o niej uzupełnić i poszerzyć. Redaktor tomu prezentuje zasadniczą różnicę, jaka zachodzi pomiędzy prawem kościelnym a prawem państwowym. Kościelne prawo, zgodnie z wolą założyciela Kościoła – Jezusa, służy w pierwszej kolejności człowiekowi na drodze do zbawienia.

Opracowanie poświęcone zostało prawu Kościoła łacińskiego i wschodniego. Dlatego też wśród haseł znalazły się typowe pojęcia dla „Kodeksu kanonów Kościołów Wschodnich” – jak np. hierarcha, syncel, egzarcha.

Ważnym elementem opracowania jest wykaz skrótów. Pozwala on czytelnikowi bez większych trudności oddawać się lekturze encyklopedii.

Reklama

Najważniejszą część encyklopedii stanowią jej hasła. Są opracowane w formie krótkich, ale wyczerpujących artykułów. Swoim układem przypominają hasła z Encyklopedii Katolickiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Podobieństwo to pozwala na łatwiejsze poruszanie się po opracowaniu. Każde z haseł zostało podpisane inicjałami autora pozwalającymi na jego identyfikację. O charakterze naukowym opracowania świadczy fakt, że na końcu każdego hasła została wyszczególniona literatura, do której można sięgnąć dla poszerzenia wiedzy. Wśród polecanych tytułów można znaleźć pozycje monograficzne i artykuły. Autorzy haseł podają literaturę polską i zagraniczną.

Pomiędzy opracowanymi tematami znalazły się zagadnienia bardzo szczegółowe (np. binacja, absolucja generalna), a także bardzo złożone (np. Kościół: miejsce święte, zgromadzenie, Kościół metropolitalny i partykularny).

Redaktor drugiego tomu poza zagadnieniami typowo kodeksowymi i terminologią obecnie spotykaną w prawie kanonicznym (np. ordynariusz, kuria, bierzmowanie, proces) podjął się opracowania haseł z zakresu historii źródeł (np. dekretaliści, dekretały, dekretyści).

Publikacja jest godna polecenia wszystkim także studentom oraz tym, którzy podejmują studia teologiczne, kanonistyczne, prawnicze, a zwłaszcza alumnom seminariów. Zawiera ona kompleksowe wyjaśnienia terminów i pojęć kościelnego prawa kanonicznego. Pozwala lepiej zrozumieć złożoność rzeczywistości Kościoła i jego prawa. Osoby sporadycznie mające kontakt z prawem kanonicznym – np. w trakcie zgłębiania zasad odnośnie do stwierdzania nieważności związków małżeńskich czy kontaktów z księdzem w kancelarii parafialnej – mogą z niej również korzystać. Jest pomocna w dla rozszyfrowaniu meandrów prawa kanonicznego.

Wielka Encyklopedia Prawa, t. II, Prawo Kanoniczne, red. naukowy tomu II G. LESZCZYŃSKI, Warszawa 2014, ss. 265.

2014-10-08 10:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Książka „Życie po śmierci”. Teologiczne śledztwo

2020-07-31 12:57

[ TEMATY ]

książka

Obudziłam się pod białym prześcieradłem w szpitalnym prosektorium. Wiedziałam, że urodziłam żywe dziecko i znałam dokładną godzinę swojej śmierci.

Według ankiet przeprowadzonych w ciągu ostatnich 40 lat, do Doświadczenia Śmierci Klinicznej, near death expierience, (NDE) przyznaje się od 4,2 do 5% społeczeństwa.

Czy to możliwe, aby kilka tysięcy przebadanych ludzi, w różnym wieku, na przestrzeni kilkudziesięciu lat, z pięciu kontynentów, o różnych wierzeniach i światopoglądach, miało tę samą halucynację albo byli ze sobą w spisku?

Badania dra Pima van Lommela przeprowadzone w latach 1988-1992 opublikowane w prestiżowym piśmie medycznym „The Lancet”, objęły 344 pacjentów z grupy 509, które przeżyły reanimację po zawale serca. Na świecie istniały jeszcze trzy programy badawcze nad Doświadczeniem Śmierci Klinicznej: jeden w USA i dwa w Wielkiej Brytanii, objęły one 562 pacjentów. Wszystkie dały podobne wyniki, ale żaden nadal naukowo nie wytłumaczył zadziwiającego zjawiska.

Bo najważniejszy wniosek z tych programów badawczych jest taki, że Doświadczenia Śmierci Klinicznej, pochodzą z chwili, gdy funkcje mózgowe są całkowicie zatrzymane. Pacjenci pamiętali dokładnie treść rozmów lekarzy i podejmowane czynności w czasie, kiedy ich elektroencefalogram (EEG) był płaski. Żadne halucynacje nie mogłyby być zapamiętane, gdyż kora mózgowa w tym momencie była nieaktywna.

Będąc z „drugiej strony”, widziałem moment, kiedy lekarz wyszedł z sali i zakomunikował moim bliskim, że umarłem i teraz trwa tylko procedura odłączania. Słyszałem, jak rodzina rozmawia o moim pogrzebie. Żona mówiła, żeby pochować mnie w ślubnym garniturze.

Podczas swojego teologicznego śledztwa korzystałem z najbardziej znanych relacji pacjentów po NDE. Pod lupę wziąłem takie światowe bestsellery jak Trafiona przez piorun Glorii Polo, Niebo istnieje naprawdę Coltona Burbo, Dowód Ebena Alexandra, Przejście Piotra Kalinowskiego, Byłem w niebie Richarda Sigmunda oraz wielu innych. Korzystałem także z badań autorstwa Raymonda Moody’ego (Życie po życiu), Pima van Lommela (Wieczna świadomość) oraz opracowań Antoniego Socciego (Ci, którzy wrócili z zaświatów) oraz Johna Burkego (Zobaczyć niebo).

Osobiście spotkałem się także z pacjentami, przeprowadziłem wywiady oraz zebrałem dokumentację medyczną. Czy świadkowie życia po śmierci mówią prawdę?

Ks. Wiktora Szponar urodził się w 1991 roku w Sosnowcu, obecnie jest wikariuszem w parafii św. brata Alberta w Gdańsku. Przed wstąpieniem do seminarium był reporterem

w TVP Gdańsk, wcześniej współpracował ze Studencką Agencją Radiową na Politechnice Gdańskiej.

Studiował na Uniwersytecie Gdańskim administrację i dziennikarstwo, które przerwał, żeby zostać księdzem. Jako kleryk IV roku był redaktorem prowadzącym książkę „Księża bez cenzury. Rozmowy pod koloratką”, która okazała się bestsellerem. Interesuje się teologią moralną, jest miłośnikiem liturgii i Pisma Świętego.

CZYTAJ DALEJ

USA: ekskomunika dla antypapieskiego kapłana

2020-08-10 17:17

[ TEMATY ]

ksiądz

USA

Graziako

Kapłan diecezji Sacramento w USA został ekskomunikowany za to, że jako zawieszony ksiądz odprawiał Mszę św. i publicznie szerzył swe antypapieskie nauczanie. Podczas spotkań z wiernymi ks. Jeremy Leatherby powtarzał, że Franciszek nie jest prawdziwym papieżem. Wykluczenie z udziału w życiu Kościoła to najwyższa kara kościelna.

O tym, że ks. Leatherby zaciągnął na siebie karę ekskomuniki, wyłączając się tym samym ze wspólnoty Kościoła katolickiego, poinformował biskup Sacramento Jaime Soto. Hierarcha wyjaśnił, że w czasie Eucharystii zawieszony kapłan zastąpił imię Franciszka imieniem Benedykta XVI, wyrażając jedność nie z obecnym Ojcem Świętym, lecz z jego poprzednikiem. Pominął także w modlitwie eucharystycznej imię właściwego biskupa miejsca.

Ks. Leatherby’emu zarzucano naruszenie przyrzeczeń kapłańskich jeszcze w 2016 roku. Bp Soto zapewnił wspólnotę katolicką, że ekskomunika księdza diecezjalnego nie ma związku z toczącym się od ponad dwóch lat dochodzeniem w sprawie możliwych nadużyć seksualnych tego kapłana wobec kobiet.

Pomimo zawieszenia, ks. Leatherby nadal odprawiał publiczne Msze św. Celebrował Eucharystię na prywatnych niedzielnych spotkaniach z udziałem ponad 350 osób, mimo że z powodu pandemii koronawirusa kościelne nabożeństwa wstrzymano. Zdaniem ekskomunikowanego duchownego, zamknięcie świątyń naruszało prawa kościelne.

„Wielu, którzy do mnie dołączyło, jest przekonanych, tak jak ja, że Benedykt pozostaje jedynym prawdziwym papieżem” – napisał ks. Leatherby w liście po informacji o otrzymanej karze ekskomuniki, tłumacząc, że nie czuje się w jedności z Kościołem, w którym „panuje kard. Bergoglio”. Zaznaczył, że nie chce już być związany Kościołem „poprzez więzi kanoniczne”.

Biskup przestrzegł diecezjan przed umożliwianiem ekskomunikowanemu księdzu kontynuowania posługi sakramentalnej. Wezwał też do modlitwy w intencji pojednania się ks. Leatherby’ego z Kościołem.

Ks. Leatherby jest wnukiem założycieli znanej w Sacramento sieci mleczarni. Z rodziny tej pochodzą także inny kapłan i dwie siostry zakonne.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś: Protesty katolików i prawosławnych przeciwko „fałszerstwom wyborczym”

2020-08-10 21:50

[ TEMATY ]

Białoruś

PAP/Anna Ivanova

Białoruscy katolicy zorganizowali w mediach społecznościowych kampanię - "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Podobnie około 30 duchownych Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego uczestniczy w proteście „Prawosławni przeciwko falsyfikacjom” skierowanym przeciwko sfałszowaniu wyników wyborów prezydenckich na Białorusi.

Białoruska rozgłośnia Radio „Swoboda” poinformowała, że w niedzielę 9 lipca późnych godzinach wieczornych, grupa katolików białoruskich ogłosiła w internecie kampanię "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Jej inicjatorzy - niestety rozgłośnia nie podała nazwisk - zwrócili się do członków Centralnej Komisji Wyborczej z prośbą o sprawiedliwe i uczciwe liczenie głosów. W wieczornych niedzielnych wiadomościach „Swoboda” podała również, że tego samego wieczora szereg księży Białoruskiego Kościoła Prawosławnego PM włączyło się do protestu „Prawosławni przeciwko fałszerstwom”, zorganizowanego w sieciach społecznościowych przeciwko manipulacjom dokonanym w trakcie głosowania w wyborach na prezydenta Republiki Białoruś.

Inicjatorem protestu jest diakon z Grodna Źmicier Pawlukiewicz, autor umieszczonego w internecie plakatu, na którym za pomocą cytatów z Biblii wyjaśnia, dlaczego wyznawcy prawosławia muszą przeciwstawiać się fałszerstwom, poniżaniu jednostki i wywieraniu na nią nacisku.

Do internetowego protestu przyłączył się cały szereg kapłanów Białoruskiego Kościoła Prawosłąwnego z Mińska, Homla, Grodna, Zasławia, Lidy, Rohaczowa, Borysowa, powiatu Małoryckiego. Do późnych godzin wieczornych w niedzielę 9 bm., pod protestem podpisało się ponad 30 duchownych prawosławnych.

Należy przypomnieć, że w pierwszych dniach lipca, według niezależnych badań, zamiar głosowania na Aleksandra Łukaszenkę zgłaszało około 3% respondentów. Nazajutrz po wyborach, w poniedziałek 10 lipca, w pełni od niego zależna Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła zwycięstwo A. Łukaszenki z więcej niż 80% głosów.

Na Białorusi funkcjonuje nieogłoszony stan wojenny. OMON (odpowiednik oddziałów prewencyjnych policji) patrolujący ulice białoruskich miast, otrzymywał wsparcie wojska w postaci czołgów i transporterów opancerzonych. Mimo to, nocą z 9 na 10 lipca, ulicami wszystkich większych miastach Białorusi przeszły masowe akcje protestacyjne. Na razie wiemy, że jeden protestujący został zabity przez milicję.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję