Czar Bożego Narodzenia potęgowany jest świątecznymi zwyczajami i obrzędami. Nie można przecież nie dostrzec piękna wieczerzy wigilijnej, podczas której łamany opłatek nie dzieli, ale łączy ludzi. Nie można nie dostrzec wartości świątecznych odwiedzin i rodzinnych spotkań. Nie można nie docenić świątecznej gwiazdki, która przynosi, zwłaszcza dzieciom, tyle radości. Nie można nie usłyszeć polskich kolęd, którymi rozbrzmiewają nasze świątynie i domy. Tego wszystkiego nie można nie dostrzec i nie pielęgnować, wszak to takie polskie i chrześcijańskie. Właśnie teraz, gdy zachwycamy się tym pięknym, świątecznym nastrojem, przychodzi mi na myśl fragment wiersza Sergiusza Riabinina:

Inżynierowie i robotnicy

wszyscy ludzie dobrej woli

biegnijcie co prędzej

z łopatami, kilofami i koparkami

na miejsce największej

katastrofy świata.

Boże Dzieciątko w człowieku

zostało zasypane gruzem.

Jeśli ośmieliłem się przywołać słowa, które mogą zakłócić świąteczną radość, to dlatego, że i nam grozi niebezpieczeństwo sprowadzenia Świąt tylko do folkloru. A przecież Boże Narodzenie to coś więcej niż kolorowe światła i choinki, ozdabiające ulice miast i witryny sklepów już (niestety) od Adwentu. Boże Narodzenie to tajemnica Boga, który rodzi się z Maryi Dziewicy w stajni betlejem-skiej, aby nas " swoim ubóstwem ubogacić". Boże Narodzenie to tajemnica Emanuela czyli Boga z nami, Boga wśród nas i Boga dla nas. Ile razy przez wiarę nie odkrywamy tej Tajemnicy, tyle razy powtarza się historia sprzed dwóch tysięcy lat: "Przyszedł do swoich, a swoi Go nie przyjęli". Ile razy nie odkrywamy tej Tajemnicy przez wiarę, tyle razy wspomniane wyżej świąteczne zwyczaje i nawet najpiękniej śpiewane kolędy, mogą okazać się tylko stertą "gruzu", przysłaniającą to, co najistotniejsze w tym świętowaniu. Boże Narodzenie to czas "odgruzowywania" naszych serc i umysłów, aby jak poczciwy starzec Symeon, dostrzec Maryję i Józefa wnoszących do świątyni Dzieciątko Jezus; aby z wiarą przyjąć to Dziecię do sanktuarium swojego serca i wnieść Je do wspólnoty rodzinnej, wierząc, że wraz z Nim zagości w niej miłość, pokój i wzajemna życzliwość. Przyjęcie z wiarą Dzieciątka Jezus -

"Maleńkiej Miłości", uświęca ten cały folklor, przez który radośnie sławimy Boga za wielkie rzeczy, które nam uczynił - hej kolęda, kolęda.