Reklama

Niedziela Rzeszowska

30 maja – koronacja obrazu Matki Bożej w Głogowie Małopolskim

Kult Pani Głogowskiej

Sanktuarium maryjne w Głogowie Małopolskim sięga początku XVIII w. Był to czas, gdy w całym Kościele polskim upowszechnił się kult cudownych obrazów Matki Bożej

Niedziela rzeszowska 18/2015, str. 4-5

[ TEMATY ]

Matka Boża

M. M. Osip-Pokrywka

Cudowny Obraz Matki Bożej i kościół w Głogowie Małopolskim

W sąsiedztwie Głogowa podobne ośrodki pojawiły się m.in. w Sokołowie i Kolbuszowej. Sam obraz Pani Głogowskiej namalowano w XVI w. Powstanie sanktuarium głogowskiego wiązało się z objawieniem się Matki Najświętszej w tym miasteczku „na Piasku”. Przed rokiem 1721 wzniesiony został drewniany kościółek pw. Matki Bożej Śnieżnej. Kilkanaście lat później świątynię rozbudowano. W 1763 r. kościół przekazano misjonarzom św. Wincentego à Paulo.

Początki kultu

Istnienie łaskami słynącego obrazu odnotowały akta wizytacji generalnej z 1721 r. Obiekt określono jako imago gratiosa. W XVIII wieku jego kult potwierdziła komisja diecezjalna. Model pobożności maryjnej w Głogowie kształtowały pielgrzymki i uroczystości odpustowe. W 1738 r. erygowana została specjalna prebenda. W 1766 r. świątynię sanktuaryjną rozebrano, a wzniesiono nowy kościół zakonny. W 1782 r. wizerunek został przeniesiony do kościoła parafialnego. Niestety, jeszcze w XVIII wieku nastąpił kryzys kultu maryjnego. Nabożeństwo do Matki Bożej Głogowskiej zachowało się tyko w lokalnej tradycji ludowej.

Odrodzenie pobożności maryjnej

Odrodzenie pobożności maryjnej w Głogowie odnotowano w 2 poł. XIX w. Powstały wtedy liczne zrzeszenia krzewiące nabożeństwo do Matki Najświętszej. Już w 1862 r. ks. Ludwik Praszałowicz zaprowadził Bractwo Różańcowe. W 1911 r. utworzono Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej połączone ze Związkiem Katolicko-Społecznym. Sanktuarium głogowskie funkcjonowało też w okresie międzywojennym. Już wówczas potwierdzono pielgrzymkową rangę Głogowa.

Reklama

Matka rodzin

Czasy II wojny światowej i okres władzy komunistycznej w Polsce nie sprzyjały rozwojowi kultu Pani Głogowskiej. Nabożeństwo ku Jej czci kultywowane było w rodzinach. Jej opiece polecano głogowian walczących na froncie i przebywających w niewoli. U Niej szukano pocieszenia i łaski w przypadku problemów, choroby, kryzysów małżeńskich. W tym czasie duszpasterze zaczęli podejmować starania, aby czci oddawanej Bogarodzicy nadać szerszy wymiar. Społeczeństwo głogowskie głęboko przeżyło nawiedzenie Matki Bożej rozpoczęte w diecezji przemyskiej w 1970 r. W roku 1975 ks. Stanisław Ujda wprowadził zwyczaj podniosłego odsłaniania i zasłaniania cudownego obrazu. Kilka lat później, 2 lutego 1979 r., zainaugurowano peregrynację kopii wizerunku jasnogórskiego po rodzinach. Peregrynacja Czarnej Madonny na progu III tysiąclecia, w dniach 6-7 lipca 2002 r., była znakiem, że lokalny Kościół pragnie dążyć Bożymi drogami razem z Maryją.

Odpust maryjny i nabożeństwa

Obecnie centralnym świętem ku czci Bogarodzicy w Głogowie jest odpust maryjny. Przeżywano go pierwotnie 8 grudnia. Termin ten wyznaczył bp I. Tokarczuk w roku 1970 dla upamiętnienia nawiedzenia parafii przez symbole maryjne i pogłębienia czci Matki Bożej obecnej w obrazie Pani Głogowskiej. W 1979 r. bp I. Tokarczuk przywrócił tradycję organizowania odpustu 5 sierpnia. Cyklicznym nabożeństwem ku czci Matki Bożej Głogowskiej jest Nowenna do Najświętszej Maryi Panny zainicjowana w 1984 r. Specyfiką nabożeństwa maryjnego jest też Eucharystia o Matce Bożej celebrowana w każdą środę.

Do indywidualnych praktyk pobożnych zaliczyć należy m.in.: korzystanie z sakramentu pokuty przed świętami maryjnymi, klękanie przed obrazem Pani Głogowskiej, modlitwę różańcową przed Mszą św., zanoszenie po chrzcie dzieci przed ołtarz Matki Bożej, jak również ofiarowanie Jej wotów. Od 2008 r. prowadzona jest Księga Próśb i Podziękowań. Nabożeństwo do Pani Głogowskiej czerpie z silnej lokalnej pobożności pielgrzymkowej. Wskazać trzeba pątnicze wędrówki do sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku. Ważne jest też uczestnictwo głogowian w Rzeszowskiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę.

Reklama

Prace przed koronacją

Ważnym działaniem duszpasterskim o charakterze inwestycyjnym była niedawna rozbudowa głogowskiego kościoła parafialnego. Wiązała się ona m.in. z dobudowaniem naw bocznych, ułożeniem nowej posadzki, wymianą nagłośnienia, przeniesieniem witraży do okien naw bocznych i ułożeniem kostki wokół kościoła. Wydzielono też osobną przestrzeń dla kaplicy Matki Bożej Głogowskiej. Dodać do tego należy renowację znajdującego się tam ołtarza. Poświęcenie kaplicy Najświętszej Maryi Panny Głogowskiej w kościele parafialnym w Głogowie miało miejsce 23 grudnia 2010 r. Obrzędu tego dokonał ordynariusz rzeszowski bp K. Górny. Jednocześnie poświęcono nowe nawy boczne i stacje Drogi Krzyżowej.

W ostatnich latach w społeczności głogowskiej narastało pragnienie, aby skronie Pani Głogowskiej i Jej Syna ozdobić insygniami królewskimi. Nadzieja na rychłą koronację obrazu Matki Bożej Głogowskiej była jednym z motywów rozbudowy świątyni, a także dużej ofiarności wiernych. W ramach pośredniego przygotowania do koronacji wizerunku w roku 2009 wykonano jego konserwację. Przeprowadził ją konserwator Tomasz Tomaszek z Krakowa. Odnowienie i popularyzacja kultu Matki Bożej Głogowskiej na progu XXI w. widoczne były także na gruncie naukowym, edytorskim i publicystycznym.

Bezpośrednie przygotowania do koronacji Pani Głogowskiej zainaugurowano w 2009 r. Wtedy to na ręce bp. K. Górnego złożono pierwsze oficjalne prośby o nałożenie koron na skronie Dzieciątka Jezus i Jego Matki. 7 kwietnia 2007 r. Ordynariusz Rzeszowski zlecił ks. Sławomirowi Zychowi z KUL-u troskę naukową nad tym ośrodkiem kultu maryjnego. W związku z prośbami duszpasterzy, wiernych świeckich oraz instytucji publicznych z Głogowa i regionu 7 czerwca 2011 r. bp K. Górny powołał komisję do zbadania warunków koronacji obrazu Pani Głogowskiej. Po trzech latach, 26 lutego 2014 r. nadał on świątyni godność sanktuarium. Koronacja obrazu Matki Bożej w Głogowie planowana jest 30 maja br.

2015-04-28 15:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wybrana spośród wszystkich i umiłowana

Już na kartach Starego Testamentu znajdujemy zapowiedzi i odniesienia dotyczące przyszłej Matki Chrystusa.

Szukając pośród biblijnych niewiast konkretnej postaci, która była obrazem zapowiadającym Matkę Najświętszą, niejasnym pierwowzorem przyszłej roli Maryi zarówno w historii narodu wybranego, jak i w dziejach całej ludzkości, nasuwa się na myśl królowa Estera.

Estera jest główną bohaterką biblijnej księgi noszącej jej imię. Jako młoda dziewczyna została wywieziona do Persji, gdzie jej krewny Mardocheusz pełnił wysoką funkcję na dworze króla Aswerusa. Kiedy król oddalił swą żonę Waszti z powodu jej nieposłuszeństwa, wybrał na jej miejsce piękną Esterę. Ponieważ Mardocheusz nie oddawał należnej czci Hamanowi, którego Aswerus uczynił pierwszym po sobie w królestwie, Haman postanowił zgładzić Mardocheusza i wszystkich Żydów, nie wiedząc, że Żydówką jest również Estera. Estera udała się do Aswerusa, mimo że obowiązywało surowe prawo, które zabraniało pod karą śmierci wchodzić do króla na wewnętrzny dziedziniec. Jednak Estera znalazła „łaskę w oczach jego i wyciągnął król do Estery złote berło, które miał w ręce, i zbliżyła się Estera, i dotknęła się końca berła” (Est 5, 2). Poprosiła władcę o obronę jej narodu przed planami Hamana, co doprowadziło do wycofania dekretu nakazującego zagładę Żydów i uratowania od niechybnej zagłady.

Wydarzenie to może być ilustracją Niepokalanego Poczęcia Maryi – wybranej przez Boga królowej nie dotyczyło prawo, zgodnie z którym cała ludzkość podlegała grzechowi pierworodnemu i śmierci będącej jego skutkiem.

Ponadto wstawiennictwo Estery u Aswerusa zestawiane jest ze wstawiennictwem Maryi u Boga. Jak Estera interweniuje u króla za swoim ludem celem ocalenia narodu żydowskiego, tak Maryja wstawia się za chrześcijanami u Króla Wszechświata. „Przerwijcie wasze lamenty, ja wstawiać za wami się będę u Tego, którego zrodziłam. […] Uciszcie się, troski odrzućcie, do Niego się bowiem udaję, ja Łaski Pełna” – takie słowa włożył w usta Maryi bizantyjski poeta Roman Melodos (VI w.). w drugim Hymnie na Boże Narodzenie. Estera nie okazuje swojemu ludowi własnej łaskawości, lecz sam król okazał łaskawość za jej wstawiennictwem. Estera pośredniczyła w przekazaniu królowi prośby Mardocheusza i Żydów, decyzja jednak należała do króla. Maryja pośredniczy między ludźmi a Bogiem, do którego Kościół kieruje swoje prośby. Dawcą łaski nie jest Maryja, ale Bóg. Maryja jako nasza pośredniczka, orędowniczka jest wysławiana w pierwszej znanej nam modlitwie maryjnej, czyli Pod Twoją obronę.

Jak Estera interweniuje u króla za swoim ludem celem ocalenia narodu żydowskiego, tak Maryja wstawia się za chrześcijanami u Króla Wszechświata.

Zwracano również uwagę na piękno Estery i odnoszono je do Matki Najświętszej. Uczynił to m.in. dominikanin bł. Henryk Suzo: „Oblubienico Boga, wybrana spośród wszystkich i umiłowana, jeśli serce króla Aswerusa zachwyciło się wdziękiem Estery, jeśli bardziej niż wszystkie inne kobiety spodobała się ona jego oczom, jeśli znalazła przed nim większą niż wszystkie one łaskę, tak że spełnił wszystkie jej życzenia – to Ty, która pięknością przewyższasz purpurę róż i wszystkie lilie jakże zachwycasz niebieskiego Króla swoją wielką czystością, swoją łagodnością i pokorą, wonią wszystkich swoich cnót i wszystkich swoich łask”.

CZYTAJ DALEJ

Bóg przemawia do mnie w ciszy - rozmowa z reżyserem filmu "Usłyszeć Boga" [premiera 07.04 w TVP2]

2020-04-06 08:52

[ TEMATY ]

O. Pio

spowiedź

Medjugorie

Archiwum Jacka Tarasiuka.

Z Jackiem Tarasiukiem, reżyserem i producentem filmowym o Medjugorje, św. o. Pio i tym, jak Bóg może działać przez Facebooka rozmawia Łukasz Krzysztofka

Łukasz Krzysztofka: Już we wtorek w TVP2 premiera Twojego najnowszego filmu pt. „Usłyszeć Boga”, który opowiada o niezwykłej mocy sakramentu spowiedzi. Skąd pomysł na film?

Jacek Tarasiuk: W 2018 r. wybrałem się z rodziną do San Giovanni Rotondo. Gdy stanąłem przed konfesjonałem o. Pio poczułem, że zrobię ten film. Po prostu wiedziałem. To był także czas, kiedy modliłem się o kierownika duchowego. I nagle dowiedziałem się, że kiedy będę przed grobem o. Pio, mogę go poprosić o to, żeby nim został. Poprosiłem.

Więc to św. o. Pio Cię zainspirował?

Tak, wiedziałem, że on "duchowo" będzie grał główną rolę w tym filmie.

Jak wyglądały przygotowania?

Trwały pół roku. Na początku, mając cały czas przed oczami konfesjonał o. Pio, w którym działy się niesamowite cuda myślałem o filmie, o wartości spowiedzi świętej. Dzisiaj wielu ludzi pomija ten sakrament. Co chwilę słyszę: jeśli Bóg jest, to On mnie przecież kocha i nie dopuści do mojej zguby... A przecież to my często sami skazujemy się na zgubę. On cały czas na nas czeka, tak jak ojciec czekał na syna marnotrawnego. Pozwolił mu iść przez życie swoją drogą, ale czekał na jego powrót. Wiem, że Bóg nas bardzo kocha. Pozwala na wiele rzeczy - dobrych i złych, jakie czynimy na świecie - bo dał nam nieograniczoną wolność, ale nadal jeszcze cierpliwie czeka...

Czyli na początku była wizja….

Tak – od tego się zaczęło. Właściwie poprzez o. Pio powierzyłem prace nad całym filmem Duchowi Świętemu. Niejeden z branży, słysząc to, oburzyłby się, że niby co - nie miałem planu? A ja zwyczajnie – po prostu zacząłem słuchać.

Czego doświadczyłeś, pracując nad filmem?

Dawno temu pewien mądry kapłan powiedział mi, że są trzy rodzaje myśli: nasze, te „z góry" i te fałszywe, zdradzieckie, których powinniśmy się wystrzegać. One pochodzą od złego ducha. Na każdym etapie naszego życia, by nie dopuszczać do swego umysłu ostatniego rodzaju myśli, należy pamiętać o sakramentach: spowiedzi świętej i Eucharystii. Ważne jest, by uczyć się rozpoznawać rodzaje myśli, które w sobie mamy. Dalszy etap to kontrola tych myśli. To jest trochę tak, jak na przejściu granicznym, chroniącym kraj przed zarazą. Pewnych myśli się nie dopuszcza. Dalej, gdy wołasz do Niego - w sercu zaczynasz słyszeć. Ja cały czas pytałem i czekałem na odpowiedź. Co mam robić? Kto ma wystąpić w filmie? Gdzie mam pojechać? Odpowiedzi zawsze przychodziły. Jestem przekonany, że od Ducha Świętego.

W filmie zobaczymy m.in. klasztor kapucynów w małopolskim Tenczynie, sanktuarium w Medjugorje i miejsce szczególnie związane ze św. o. Pio – San Giovanni Rotondo. Przypadkowe zestawienie?

Ja nie wybrałem o. Pio, to on wybrał mnie. W końcu to mój kierownik duchowy. Trudno sobie to wyobrazić, ale tak jest. O. Pio wybrał Tenczyn, dokładnie wskazał kapucyna, który ma wystąpić w tym filmie - o . Romana Ruska. Przyznam, że są nawet podobni do siebie. O. Pio wybrał też siostrę Bartłomieję. Pomimo moich wątpliwości, czy wątki poruszane przez bohaterów będą się dobrze uzupełniały, o. Pio wskazał mi właśnie ją.

W jaki sposób?

Gdy kontaktowałem się z s. Bartłomieją przez Facebooka, zobaczyłem na jej profilu zdjęcie o. Pio, wstawione niecałą godzinę wcześniej. To była godzina mojej niewiary, mojego zastanawiania się. Zatem kiedy o niej pomyślałem, ona jakimś dziwnym trafem wstawiała właśnie zdjęcie o. Pio. Takich widzialnych wskazówek dostałem wiele.

A dlaczego Medjugorie?

To kolejna zagadka dla mnie. Zastanawiałem się, czemu mam tam jechać. Wiedziałem, że powinienem, ale nie wiedziałem, co mam w tamtym miejscu nagrać. Bóg miał swój scenariusz. Po kilku miesiącach pracy nad nakręconym materiałem okazało się, że On zaplanował z tego dwa filmy. Prace nad drugim właśnie zamykam. Niebawem będziemy go mogli zobaczyć także na antenie TVP. Film "Grzech", bo o nim mowa, doskonale uzupełnia ten pierwszy film "Usłyszeć Boga".

W jaki sposób człowiek może usłyszeć w sobie to, co mówi do niego Bóg?

W filmie siostra Bartłomieja mówi: "Każdy z nas ma w swoim sercu miejsce, w którym mieszka Bóg". Pytanie: co ty z tym zrobisz – pokochasz Go, czy zaczniesz z Nim walczyć? Możesz próbować Go zagłuszyć. Albo pokładać w Nim nadzieję. Wtedy On wypróbuje twoją miłość. Masz wiele możliwości. Ale pamiętaj - jesteś jego najukochańszym dzieckiem i cokolwiek by ci świat nie mówił, On mieszka w twoim sercu. A gdy Go wyprosisz... zatrzymaj się i zadaj sobie pytanie: kim jesteś. On ci zada to samo pytanie przed twoją śmiercią.

Wielu powie, że w dzisiejszym świecie trudno usłyszeć Boga.

Myślę, że do niedawna było to wręcz niemożliwe. By usłyszeć Boga, musimy wyjść na pustynię. Kiedyś miałem możliwość przebywać na pustyni Wadi Rum w Jordanii, miejscu, które jest uznane za jedno z najcichszych miejsc na świecie. Cisza rzeczywiście przenikała cały umysł i ciało. Po jakimś czasie człowiek czuł się nieswojo.

Żyjemy w czasach, gdzie smakowanie prawdziwej ciszy graniczy z cudem…

To prawda. Gdy tylko zatrzymamy się, świat zewnętrzny natychmiast się o nas upomina. Radio w samochodzie, tłumy na ulicach, telewizor w domu, internet w komórce. A gdzie w tym wszystkim jest miejsce na rozmowę z Bogiem? Ale tak było do niedawna. Teraz przez pandemię świat nagle się zatrzymał i wszyscy doświadczamy tej ciszy. Co z nią zrobimy? Jak ją wykorzystamy? To od nas zależy, czy usłyszymy w niej Boga.

Premiera filmu dokumentalny „Usłyszeć Boga” we wtorek 7.04.2020 r. w TVP2 o godz. 22:55.

Prezentujemy zwiastun filmu:

CZYTAJ DALEJ

Franciszek do Polaków: zawierzmy siebie Chrystusowi, który jest Panem życia

2020-04-08 11:06

[ TEMATY ]

Franciszek

youtube.com/vaticannews

„W tych dniach, w których z powodu epidemii jesteśmy zalęknieni, pełni troski o naszych bliskich, zawierzmy siebie Chrystusowi, który jest Panem życia” – zachęcił Ojciec Święty wiernych języka polskiego podczas dzisiejszej audiencji ogólnej transmitowanej przez media watykańskie z biblioteki Pałacu Apostolskiego.

Oto słowa Ojca Świętego skierowane do Polaków:

Drodzy bracia i siostry, zbliżając się do świętego Triduum Paschalnego, prośmy Pana, aby otworzył nasze serca i wprowadził nas w tajemnicę Swojej miłości, jaką okazał nam umierając na krzyżu, aby uwolnić nas z mocy zła i śmierci i wprowadzić nas do nowego życia. W tych dniach, w których z powodu epidemii jesteśmy zalęknieni, pełni troski o naszych bliskich, zawierzmy siebie Chrystusowi, który jest Panem życia. Jego błogosławieństwo niech wam stale towarzyszy i będzie źródłem pokoju i nadziei!.

Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Paweł Ptasznik z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej:

Drodzy bracia i siostry,

W tych tygodniach obaw związanych z pandemią, która sprawia, że świat cierpi, wśród wielu pytań, jakie sobie zadajemy, mogą pojawić się również pytania o Boga: co czyni w obliczu naszego cierpienia? Gdzie jest, gdy wszystko dzieje się źle? Dlaczego szybko nie rozwiązuje naszych problemów?

Zazwyczaj rzutujemy na Boga nasze wyobrażenie sukcesu, poczucie sprawiedliwości, a nawet nasze oburzenie. Ale Ewangelia mówi nam, że nie taki jest Bóg. On objawił się do końca na krzyżu. W Ewangelii zostaje uroczyście ogłoszona tożsamość Jezusa, kiedy setnik mówi: „Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym”. Mówi tak, gdy tylko Jezus oddał swoje życie. Nie można się już dłużej mylić: widać, że Bóg jest wszechmocny w miłości, a nie w jakikolwiek inny sposób. On jest Miłością.

Jedynie miłość strzeże życia, które mamy, ponieważ obejmuje nasze słabości i je przemienia. Jest to miłość Boga, który w wydarzeniu paschalnym uzdrowił nasz grzech swoim przebaczeniem; który uczynił ze śmierci fragment życia; który przemienił naszą bojaźń w ufność; nasz niepokój w nadzieję. Pascha mówi nam, że Bóg może wszystko obrócić w dobro. Z Nim możemy naprawdę ufać, że wszystko potoczy się dobrze. Dlatego w poranek wielkanocny słyszymy: „Nie lękajcie się!” (por. Mt 28, 5). Niepokojące pytania o zło nie znikają nagle, ale gdy otworzymy Mu swoje serce i pozwolimy, by Jego spojrzenie spoczęło na nas, zrozumiemy, że nie jesteśmy sami, że jesteśmy miłowani, bo Pan nas nie opuszcza i nigdy o nas nie zapomina.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję