Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.

Z wykształcenia jest elektronikiem. Na początku swojej drogi zawodowej pracował w PKP, zajmując się naprawą lokomotyw oraz pełniąc funkcję pomocnika maszynisty. W jego biografii ważne miejsce zajmuje także służba w Marynarce Wojennej, gdzie pełnił funkcję radiotelegrafisty. Dziś swoją codzienność zawodową łączy z edukacją. Pracuje jako katecheta w szkole podstawowej w Wałbrzychu oraz nauczyciel historii w liceum, przekazując młodym nie tylko wiedzę, ale i świadectwo wiary.

W drodze do święceń nie jest sam. Ogromnym wsparciem jest dla niego żona Katarzyna, również katechetka, a także organistka w jednej z wałbrzyskich parafii, oraz syn Piotr. Sam kandydat podkreśla z wdzięcznością, że może liczyć na ich obecność i modlitwę.

Święcenia diakonatu stałego planowane są jeszcze w tym roku i mają odbyć się w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego na wałbrzyskim Podzamczu. Konkretne zadania i miejsce przyszłej posługi będą jeszcze doprecyzowane we współpracy z proboszczem parafii, do której zostanie posłany.

Przypomnijmy, że w diecezji świdnickiej posługę diakonów stałych pełnią obecnie: dk. Tadeusz Dubicki (Świdnica, 10.08.2020 r.), dk. Henryk Smolny (Świdnica, 28.06.2022 r.) oraz dk. Norbert Ryznar (Watykan, 23.02.2025 r.).

Droga Janusza jest kolejnym świadectwem, że diakonat stały rodzi się z dojrzałej wiary, doświadczenia życia i gotowości do służby Kościołowi tam, gdzie najbardziej jest ona potrzebna.