Reklama

Porządek kochania

2015-10-07 08:41

Z Witoldem Gadowskim rozmawia Wiesława Lewandowska
Niedziela Ogólnopolska 41/2015, str. 36-37

faceboook/Witold Gadowski
Witold Gadwowski

O wkładaniu głowy do paszczy lwa i ekonomii terroryzmu z Witoldem Gadowskim rozmawia Wiesława Lewandowska

WIESŁAWA LEWANDOWSKA: – Powołując się na książkę Jeana Raspaila „Obóz świętych” – wydaną niedawno w Polsce, a napisaną 40 lat temu – w jednym ze swych tekstów zwrócił Pan uwagę na profetyczny charakter literatury z gatunku political fiction; mamy oto problem zdesperowanych uchodźców… Na naszych oczach spełnia się i to, co przewidzieli autorzy „Zwierzchnika”, książki o rosyjskim ataku na kraje ościenne, a chyba całkiem niewiele brakuje, by ziścił się – oby nie! – scenariusz „Blackoutu”, czyli zamachu terrorystycznego na infrastrukturę energetyczną świata zachodniego, co prowadzi do kompletnego załamania się cywilizacji… Nie panikujmy?

WITOLD GADOWSKI: – To się naprawdę może zdarzyć! Już od czasów „Latającej gospody” Chestertona pojawiają się dzieła literackie trafniej przewidujące przyszłość niż nauka, która myli się nieustannie. Nie ziściła się np. metarefleksja nad dziejami Francisa Fukuyamy, który z naukową powagą wieszczył „koniec historii”, tymczasem historia radykalnie przyspieszyła. Nie sprawdzają się prognozy socjologiczne, natomiast niemal dokładnie spełnia się dziś właśnie proroctwo Chestertona z początku XX wieku o przejęciu władzy na Wyspach Brytyjskich przez islamistów. W latach 70. pokpiwano sobie z apokaliptycznej wizji Raspaila przedstawionej w „Obozie świętych”, wyśmiewał tę książkę nawet prezydent Chirac... Wydana w ubiegłym roku „Uległość” kontrowersyjnego Michela Houellebecqa mówi o władzy islamistów we Francji.

– I też – mimo że wydano ją w dzień zamachu na „Charlie Hebdo” – pokpiwano z tej literackiej fantazji... Mówi się nam dziś, że niepotrzebnie ulegamy antyislamskiej histerii. Nie niepotrzebnie?

– Kilka miesięcy temu, gdy około kwietnia wróciłem z Kurdystanu, zacząłem pisać, że Europa powinna natychmiast zainteresować się Bliskim Wschodem, bo on już tu nadchodzi. Wtedy mówiono mi: Gadowski, znowu nakręcasz jakąś histerię. A dziś tenże Bliski Wschód zaczyna zmieniać europejską rzeczywistość w sposób gwałtowny.

– Tak szybko, że nie zdołamy nad tym zapanować?

– Właśnie tak. Nie możemy być już spokojni. Popatrzmy tylko na liczby: ok. 4,5 mln uciekinierów z Syrii przebywa obecnie w Libanie, Kurdystanie oraz w południowej Turcji, gdzie 2-milionowa rzesza uchodźców wywołuje kompletną destabilizację. Dążący do dyktatury wojskowej prezydent Erdoğan z pewnością wyrzuci ich stamtąd – wtedy dopiero ta naprawdę potężna fala ruszy na Europę!

– Dopiero wtedy zaczną się prawdziwe kłopoty Europy?

– Tak, teraz mamy zaledwie ich pierwsze podmuchy. Należy się spodziewać, że wkrótce ruszy także centralna Afryka, bo biedni ludzie stamtąd z pewnym opóźnieniem dowiadują się, że jest taka możliwość. Ruszy wielka lawina.

– Kiedy spadł jej pierwszy kamyk? Na Bliskim Wschodzie destabilizacja trwa już od kilkunastu lat, w samej Syrii od kilku…

– Właściwie należałoby zadać pytanie, kto ją wywołał, kto jest winny. W Polsce niechętnie mówi się o tym, że sprawcą chaosu na Bliskim Wschodzie są Stany Zjednoczone, wspierające tzw. rewolucje, które w krajach arabskich nigdy nie były i nie będą demokratyczne; tam możliwe są jedynie rewolucje islamskie. To Amerykanie wypuścili tego dżina z butelki! Za czasów Cartera rozpoczęli operację „Cyklop”, której autorem był Zbigniew Brzeziński, a która polegała na ożywieniu ideologii dżihad przeciwko Związkowi Sowieckiemu. CIA nawet opłacało najbardziej agresywnych islamistów, a szczególnie duchownych islamskich, mułłów. Tak więc już od lat 70. mamy do czynienia z rozwojem dżihadu, który z pokolenia na pokolenie – a mamy już trzecie – staje się silniejszy. Dziś dżihad zmienia się w coś, co w Europie z wielkim uproszczeniem możemy opisać jako islamofaszyzm.

– Zachód usiłował uszczęśliwić demokracją odporne na nią kraje islamskie, stało się odwrotnie – islam ma teraz ambicje uszczęśliwiania Zachodu…

– Europa jest już dziś tym przerażona. A ja jestem przerażony przerażeniem Europy. Przerażona Angela Merkel i politycy niemieccy wypowiadają się coraz bardziej agresywnie. Obawiam się, że w końcu może tam dojść do drastycznych scen łącznie z paleniem ośrodków dla uchodźców, że obudzą się nastroje faszystowskie. Taki będzie naturalny odruch samoobrony narodu niemieckiego, który nie pogodzi się z tym, że ktoś może mu zabrać miasta. Francuzi już się pogodzili... W pewnym momencie wszyscy się obudzą: Boże, kto nas teraz uratuje!

– Ale tymczasem europejscy politycy są raczej chyba tylko zdumieni, zaskoczeni tym, że kończy się spokojne życie?

– To dlatego, że przez kilkadziesiąt lat np. w Niemczech wychowano pokolenia kompletnie lewackie; stało się więc coś, co jest całkowicie i od wieków obce kulturze niemieckiej: Niemcy ze swej nazikultury zostali przestawieni na multikulti. Podtrzymywano tam tę ideologię dla wygody – z powodu konieczności importu taniej siły roboczej. Niestety, Niemcy wraz z imigrantami z Turcji zaimportowali sobie także Kurdów i teraz mają już u siebie konflikt kurdyjsko-turecki, a oprócz tego rozwijający się bez kontroli agresywny islam. Są coraz bardziej zaniepokojeni.

– Jak twierdzą, udaje się im jednak oswajać islam poprzez np. katedry islamu na uniwersytetach.

– To wszystko nie sprawdza się, a wynika z naiwności lewicowych intelektualistów, którym się wydaje, że jeśli wymyślą jakąś konstrukcję, to ona znajdzie zastosowanie w praktyce społecznej. To brednia. Można obłaskawiać lwa, ale nikomu nie radziłbym wkładać głowy do jego paszczy.

– Czy Europa już włożyła tę głowę do paszczy islamskiego lwa?

– Moim zdaniem, na razie trwa jeszcze obłaskawianie; wykonujemy różne poprawnościowo-grzecznościowe gesty, które w kulturze islamu są poczytywane jako słabości zachęcające do brutalnej reakcji. Każdy przejaw tzw. humanitaryzmu jest przez Arabów traktowany jako objaw słabości, ponieważ w ich kulturze obcinanie głów, rąk, podrzynanie gardeł, niewolnictwo jest na porządku dziennym. Europa kompletnie nie rozumie tej kultury. Islam, zwłaszcza ten bliskowschodni – ideologia wahabicka i salaficka – ma naturę drapieżną. Dziś już Niemcy są pełne ośrodków salafickich, które propagują powrót do pierwszych wieków islamu…

– Co to może oznaczać?

– Oznacza wskrzeszanie totalitarnej ideologii kalifatu, według której kalif jako pomazaniec Boży stoi na czele państwa, które ma rozszerzać swe terytorium oraz władzę nad całym światem. I nie zatrzyma się, jeśli nie zostanie zatrzymane siłą.

– Europa jest idealnym miejscem do tego rodzaju ekspansji?

– Niestety tak, bo na własne życzenie jest kompletnie obezwładniona; sama sobie już wyhodowała islamską bombę demograficzną, a w tej chwili wpuszcza zapalnik do tej bomby.

– Jak wielkie jest już dziś pole rażenia tej bomby?

– Dobrze widać je w wielu miastach Europy. W samej Francji jest obecnie 7 mln wyznawców Allaha, Marsylia de facto jest już miastem arabskim, Paryż także staje się miastem islamskim, broni się jeszcze północ Francji. Kopenhaga – zalana przez islamistów. Podobnie Bruksela…

–...a niedawno w Polsce gorszono się niepoprawnością Jarosława Kaczyńskiego, który mówił o szariacie w Szwecji!

– Gdyby Kaczyński powiedział, że samochód biały jest ładny, to też by został skrytykowany. Tymczasem prawda jest taka, że Skandynawia jest również zalewana przez imigrantów z krajów islamskich.

– Co z Polską?

– Jesteśmy w komfortowej sytuacji, ale dosłownie do dziś, do decyzji polskiego rządu o poparciu polityki europejskiej w sprawie przyjmowania uchodźców. Broniło nas – i nadal jeszcze chyba broni – tylko to, co jest naszą zmorą, czyli niski status materialny. Można powiedzieć, że uchodźcy wyjeżdżający z Syrii są na podobnym poziomie materialnym jak my tu, w Polsce. To nie jest prawda, że są bardzo biednymi ludźmi.

– Potracili domy, uciekają przed wojną!

– Mają jednak po 10 tys. dolarów na głowę na opłacenie za przeszmuglowanie ich do Europy. Chcą uciec przede wszystkim do bogatych Niemiec. Ale jak znam Niemcy, to wymyślą tam wkrótce regulacje utrudniające tę wielką ucieczkę do niemieckiego raju... Wtedy to my będziemy mieć problem.

– Jesteśmy dziś pocieszani, że te kilka tysięcy przypisanych Polsce uchodźców to kropla w oceanie – nawet ich nie zauważymy.

– Kilku muzułmanów w jakimś miejscu urozmaica je i nie musi być problemem, ale może nim być. Jeżeli przyjmiemy do parafii rodzinę islamską, np. salaficką, to możemy być świadkami dość nietypowych codziennych obrazków. Oto na spacerze arabski mąż nagle kopnie swoją żonę, polscy mężczyźni staną w jej obronie, a we wszystkich gazetach niemieckich i francuskich będzie się pisać o ksenofobii Polaków. Obawiam się, że tak właśnie skończy się ten eksperyment na poziomie parafii. Starcie tych dwu światów jest niemożliwe do pogodzenia.

– Szczególnie w Polsce?

– Polacy nie są aż tak tolerancyjni jak Francuzi czy Belgowie, którzy żyją z tymiż islamistami od kilkudziesięciu już lat. U nas ten eksperyment kulturowy może się skończyć gwałtownym szokiem. W Polsce nawet mała liczba islamistów może być sporym zagrożeniem. Z badań Eurostatu wynika, że aż 70 proc. obecnych uchodźców to islamiści w wersji wahabickiej, którzy nie zamierzają się integrować z zachodnimi społeczeństwami, mają agresywne nastawienie do naszej kultury i religii. Możemy się zatem spodziewać dużych problemów. Z nimi przyjdą do nas też wszystkie dotychczasowe kłopoty Europy Zachodniej.

– Ponoć jesteśmy na nie dobrze przygotowani.

– Bzdura! Przy słabości naszego państwa, słabości służb, korupcji skutki mogą być opłakane. Nie radzimy sobie przecież nawet ze wspólnotami romskimi. A z islamistami będzie znacznie trudniej niż z Romami.

– Jak bardzo zasadne są obawy, że wraz z falą uchodźców może się odbywać „transfer terroryzmu” wprost z tzw. Państwa Islamskiego?

– Można przypuszczać, że Państwo Islamskie wysyła w ten sposób kilkuset swych ludzi, dobrze wyselekcjonowanych, przygotowanych na wszystko, odpowiednio przeszkolonych i ideologicznie pewnych. Na pewno europejskie służby nie będą w stanie ich wyłuskać, nawet niemieckie, które naprawdę potrafią to robić. A polskie służby w ogóle nie są do tego przygotowane. Nie mają żadnej wiedzy dotyczącej terroryzmu, ABW jest na kompromitującym poziomie, gdy chodzi o znajomość problemów Bliskiego Wschodu, jeśli nie brać pod uwagę nielicznych pasjonatów. Dziś nie mamy w Polsce zamachów terrorystycznych tylko dlatego, że tu nie opłaca się robić tego rodzaju „widowisk”, ponieważ świat by się nimi zanadto nie przejmował.

– Inaczej niż w Londynie czy innej metropolii zachodniej?

– Tak. Przed terroryzmem broni nas jeszcze ta właśnie ekonomia terroru, a przed zalewem imigrantów – nasza własna kiepska sytuacja ekonomiczna.

– A religia, polski katolicyzm ma tu jakieś znaczenie?

– Jak najbardziej. Dlatego uważam, że polska polityka imigracyjna powinna być inna niż Orbanowska na Węgrzech i inna niż europejska. Mamy przecież tradycje I Rzeczypospolitej, w której obok siebie istniało wiele różnych religii i ich odmian. Musimy tylko działać w sposób bardzo przemyślany, nie tak, jak rząd premier Kopacz, który wykonuje jedynie polecenia Berlina. Nie możemy na własne życzenie stać się przypadkowym „składowiskiem” niechcianych gdzie indziej uchodźców.

– Pani premier zapewnia, że będziemy przyjmować tylko tych uchodźców, których sami będziemy chcieli.

– Nie wierzę pani premier, której zapewnienia z natury się nie spełniają... Ale, jeśli by tak naprawdę było, to powinniśmy przede wszystkim sprowadzić Polaków ze Wschodu, którzy są przecież uchodźcami jeszcze z lat 40. Ponadto powinniśmy móc wybrać chrześcijan syryjskich – czyli przeważnie Asyryjczyków – którzy na pewno czuliby się dobrze w naszym kraju. Chrześcijaństwo wyznania asyryjskiego to ryt, który nie zmienił się od czasów Chrystusa, odprawiany w języku aramejskim... Mogłoby się pięknie wtopić w naszą kulturę, wzbogacić ją. A wiara asyryjskich chrześcijan jest tak silna, że zmuszałaby nas, katolików, do rekolekcji.

– Dziś polskie lewicowe kręgi bardzo chętnie powołują się na otwartość papieża Franciszka, który każe chrześcijanom przyjmować wszystkich potrzebujących pod swój dach, bez względu na religię…

– Słysząc te argumenty lewicowców, którzy zaczęli nawet cytować Ewangelię, zacząłem sobie przypominać katolicką doktrynę społeczną. Na nowo odnalazłem w niej zasadę „ordo caritatis”, czyli porządek kochania, która wskazuje, że wprawdzie chrześcijanie powinni kochać wszystkich bliźnich, ale zawsze muszą zaczynać od najbliższych.

* * *

Witold Gadowski
Dziennikarz, poeta, autor reportaży, m.in. wraz z Przemysławem Wojciechowskim cyklu o współczesnym terroryzmie pt. „Tragarze śmierci”, autor produkcji filmowych i telewizyjnych, opowiadań, wierszy, piosenek, publikacji internetowych oraz powieści: „Wieża komunistów”, „Smak wojny”. Laureat licznych nagród.

Tagi:
wywiad polityka gospodarka rozmowa

Silny Śląsk w Europie

2019-05-23 07:31

Daniel Gryt rozmowia z Grzegorzem Tobiszowskim

Podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach minister Krzysztof Tchórzewski zaproponował podatek od tzw. śladu węglowego. Czemu on ma służyć?

Dominik Różański
Grzegorz Tobiszowski Ekonomista, polityk, samorządowiec, poseł na Sejm RP V, VI i VII kadencji

W wielu krajach Unii Europejskiej przemysł oraz miejsca pracy są wypychane poza nasz kontynent. Wysokie opłaty za emisję CO2 powodują, że ceny energii rosną, tym samym rosną koszty produkcji. Fabryki, huty, zakłady produkcyjne konkurencyjnie nie wytrzymują z produktami z krajów, gdzie nikt nie patrzy tak restrykcyjnie na politykę klimatyczną. Przestaje się opłacać produkować, bo import jest tańszy. I tu są dwa problemy. Pierwszy to miejsca pracy i rozwój, który Europa po prostu oddaje innym kontynentom, a drugi to kwestie związane z klimatem. Co z tego, że Europa będzie ograniczać emisję CO 2, skoro kraje Afryki i Azji, do których został przeniesiony ten przemysł wyprodukują go znacznie więcej. Europa narzucając bardzo restrykcyjne normy, a jednocześnie korzystając z taniego importu, globalnie szkodzi i sobie i wszystkim. Znaczne pogorszenie klimatu następuje zwłaszcza tam, gdzie technologia jest przestarzała.

Polska Grupa Górnicza przyniosła w ubiegłym roku 493 miliony złotych zysku, Grupa JSW 1,76 miliarda. Żadna inna branża w Polsce w ostatnich latach nie zanotowała tak dynamicznego wzrostu.

W 2015 roku górnictwo przyniosło dwa miliardy złotych straty. Sytuacja spółek węglowych była katastrofalna - stały przed bardzo realną groźbą upadłości. Było wiele głosów, że z tej zapaści branża już się nie podniesie. Konieczne były natychmiastowe działania. Dzięki wspólnemu zaangażowaniu i dialogowi ze stroną społeczną dziś kopalnie są sprawie działającymi przedsiębiorstwami, przynoszą zyski, dają stabilne miejsca pracy, a Polsce bezpieczeństwo energetyczne. No i wpływy budżetowe. W biegłym roku spółki górnicze w podatkach i opłatach wpłaciły do budżetu państwa i samorządów – ponad pięć miliardów złotych. I pamiętajmy - polskie górnictwo generuje ponad 300 tysięcy miejsc pracy, polski przemysł kolejne setki tysięcy. Nie możemy dopuścić do ich likwidacji.

Podczas Kongresu wiele było rozmów o energetyce, przemyśle, ale także transformacji energetycznej i wsparciu dla regionów górniczych.

Regiony górnicze w Europie stają przed dużymi wyzwaniami transformacyjnymi, takimi jak rekultywacja i rewitalizacja terenów poprzemysłowych, przy zagwarantowaniu sprawiedliwej transformacji społecznej. Pod koniec 2017 r. w Strasburgu Komisja Europejska oficjalnie zainaugurowała Program Wsparcia Regionów Górniczych”. Wśród uczestników konferencji byli zarówno przedstawiciele rządów, samorządów, jak i spółek oraz organizacji pozarządowych i społecznych, związanych z sektorem górnictwa z całej Europy. Ministerstwo Energii prowadzi bieżący dialog z Komisją Europejską. Platforma Wsparcia dla Regionów Górniczych ma dwa wymiary: proces restrukturyzacji regionów górniczych, w których zaprzestano wydobycia węgla oraz prace badawczo – rozwojowe dotyczące czystych technologii węglowych i alternatywnych metod wykorzystania węgla. To wsparcie dla Śląska, ale też okolic Wałbrzycha i Konina

Na Śląsku niezwykle ważnym tematem jest zanieczyszczenie powietrza – zwłaszcza smog.

Generalizowanie i stygmatyzowanie węgla jest złe. To jak z samochodami – nie możemy porównywać 20-letnich diesli z nowoczesnymi ekologicznymi hybrydami. Tak samo jest z węglem. Możemy ten najgorszej jakości spalać w starych piecach albo wykorzystywać dobrej jakości węgiel efektywnie i ekologicznie. Stawiamy na to drugie rozwiązanie. Główną przyczyną smogu jest spalanie śmieci i paliwa niskiej jakości. Wprowadzone zostały przepisy regulujące dwie niezwykle istotne sprawy. Pierwsza to ustawa o jakości paliw stałych, która zakazuje sprzedaży detalicznej najgorszej jakości węgla, a po drugie w 2017 roku zostało wydane rozporządzenie w sprawie wymagań dla kotłów, które dopuszcza do sprzedaży tylko te o najlepszych parametrach. Czyli z tynku eliminujemy tak zwane „kopciuchy” i najgorszej jakości paliwo do nich. Ponadto uruchomiliśmy program „Czyste Powietrze”, wspieramy prosumentów oraz elektryczny transport.

Mamy również „Program dla Śląska”.

Ponad 50 miliardów złotych na 70 projektów, które będą motorem napędowym regionu. Stawiamy na zwiększenie innowacyjności przemysły, inwestycje rozwojowe, infrastrukturę transportową, ale także poprawę jakości środowiska i podnoszenie kwalifikacji mieszkańców naszego regionu. Chcemy maksymalnie wykorzystać potencjał województwa śląskiego w celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju. Jestem przekonany, że razem z nowym zarządem województwa dobrze wykorzystamy te ogromną szansę na rozwój naszego regionu.

Do wyborów do Parlamentu Europejskiego zostało ledwie kilka dni. Jak wyobraża Pan sobie swoją działalność w Europarlamencie.

Jest pięć głównych obszarów, pięć priorytetów. Po pierwsze więcej funduszy dla województwa śląskiego z funduszy unijnych w tym na rekultywację terenów poprzemysłowych i wsparcie transformacji energetycznej. Wynegocjowaliśmy już miliardy dla naszego regionu. Wiem jak rozmawiać z Komisją Europejską, by zadbać o jeszcze większe wsparcie dla województwa śląskiego. Druga kwestia to obrona przemysłu, którego przyszłość w dużym stopniu będzie się ważyć w Brukseli. Przemysł to wciąż ogromna siła województwa śląskiego. Nie możemy się od niego odwracać, a wspierać i rozwijać. Będę walczył o polski przemysł, którego serce bije na Śląsku. Z tym też się wiążą miejsca pracy. Przypomnę - 300 000 miejsc pracy w województwie śląskim generują kopalnie. Nie pozwolę na ich likwidację. Stabilna i dobrze płatna praca na Śląsku to cel nadrzędny. Kolejna bardzo ważna kwestia to czystsze powietrze. Walka ze smogiem to mój priorytet równorzędny z ochroną i rozwojem przemysłu.

Mieszkańcy regionu zasługują na oddychanie czystym powietrzem. I ostatni priorytet - bezpieczeństwo energetyczne. W dzisiejszym świecie nie ma nic ważniejszego od energii - od zasilania urządzeń domowych po systemy bankowe, finansowe, drogowe, szkoły, szpitale i fabryki. Polska musi być niezależna, a prąd zawsze musi płynąć do przemysłu i gniazdek w naszych domach. Będę bronić energetycznej niezależności Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

71 lat temu komuniści po torturach zamordowali rotmistrza Witolda Pileckiego

2019-05-25 09:50

wpolityce.pl

71 lat temu, 25 maja 1948 r., w więzieniu mokotowskim komuniści stracili po torturach rtm. Witolda Pileckiego, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej, kampanii 1939 r., oficera ZWZ-AK, więźnia Auschwitz. Miejsce pochówku Pileckiego nigdy nie zostało ujawnione przez komunistyczne władze.

IPN

Witold Pilecki (pseud. Witold, Druh, Roman Jezierski, Tomasz Serafiński) urodził się 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Karelii w północnej Rosji, dokąd jego rodzina została przesiedlona w ramach represji za udział w powstaniu styczniowym. Pochodził ze szlachty pieczętującej się herbem Leliwa.

Od 1910 r. mieszkał i uczył się w Wilnie. Od roku 1914 należał do zakazanego przez władze rosyjskie harcerstwa. Maturę zdał w 1921 r.

W latach 1918-21 służył w Wojsku Polskim, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Jako kawalerzysta brał udział w obronie Grodna. W sierpniu 1920 r. wstąpił do 211. pułku ułanów i w jego szeregach uczestniczył w bitwie warszawskiej, w walkach w Puszczy Rudnickiej oraz w wyzwoleniu Wilna. Dwukrotnie został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Zmobilizowany w sierpniu 1939 r., walczył w kampanii polskiej w składzie 19. Dywizji Piechoty Armii „Prusy” jako dowódca plutonu kawalerii dywizyjnej. Po zakończeniu kampanii przedostał się do Warszawy, gdzie stał się jednym z organizatorów powołanej 9 listopada 1939 r. konspiracyjnej Tajnej Armii Polskiej pod dowództwem mjr. Jana Włodarkiewicza, podporządkowanej później Związkowi Walki Zbrojnej.

19 września 1940 r. podczas niemieckiej łapanki pozwolił się aresztować, by przedostać się do niemieckiego obozu Auschwitz i zdobyć informacje o panujących tam warunkach. Do obozu trafił wraz z tzw. drugim transportem warszawskim jako Tomasz Serafiński. Był głównym inicjatorem konspiracji w obozie. W zorganizowanej przez niego siatce byli m.in. Xawery Dunikowski i Bronisław Czech.

W tym czasie Pilecki opracowywał sprawozdania przesłane później do dowództwa w Warszawie i dalej na Zachód. Planował zbrojne oswobodzenie obozu. W listopadzie 1941 r. został awansowany do stopnia porucznika przez gen. Stefana Roweckiego „Grota”.

W nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 r. Pilecki zdołał uciec z obozu wraz z dwoma współwięźniami. Wzdłuż toru kolejowego doszli do Soły, a następnie do Wisły, przez którą przepłynęli znalezioną łódką. U księdza w Alwerni dostali posiłek oraz przewodnika. Przez Tyniec, okolice Wieliczki i Puszczę Niepołomicką przedostali się do Bochni, skąd dotarli do Nowego Wiśnicza, gdzie Pilecki odnalazł prawdziwego Tomasza Serafińskiego.

Serafiński skontaktował go z oddziałami AK, którym przedstawił swój plan ataku na obóz w Oświęcimiu. Jego projekt nie zyskał jednak aprobaty dowództwa.

W latach 1943-44 służył w oddziale III Kedywu KG AK (m.in. jako zastępca dowódcy Brygady Informacyjno-Wywiadowczej „Kameleon”- „Jeż”) i brał udział w Powstaniu Warszawskim. Początkowo walczył jako zwykły strzelec w kompanii „Warszawianka”, później dowodził jednym z oddziałów zgrupowania Chrobry II, w tzw. Reducie Witolda.

Po kapitulacji walk o oswobodzenie stolicy rotmistrz dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w oflagu VII A w Murnau, następnie dołączył do II Korpusu Polskiego we Włoszech. W październiku 1945 r., na osobisty rozkaz gen. Władysława Andersa, wrócił do Polski, by prowadzić działalność wywiadowczą na rzecz II Korpusu.

15 marca 1948 r. rotmistrz Witold Pilecki został skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie. Wyrok wykonano 25 maja 1948 r. w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej, poprzez strzał w tył głowy.

Jesienią 1945 r. Pilecki zorganizował siatkę wywiadowczą i rozpoczął zbieranie informacji wywiadowczych o sytuacji w Polsce, w tym o żołnierzach AK i II Korpusu więzionych w obozach NKWD i deportowanych do Rosji. Prowadził również wywiad w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (MBP), MON i MSZ. Nie zareagował na rozkaz Andersa polecający mu opuszczenie Polski, w związku z zagrożeniem aresztowania. Rozważał skorzystanie z amnestii w 1947 r., ostatecznie postanowił się jednak nie ujawniać.

8 maja 1947 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa; był torturowany i oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz rządu RP na emigracji.

3 marca 1948 r. przed Rejonowym Sądem Wojskowym w Warszawie rozpoczął się proces tzw. grupy Witolda. Rotmistrz Pilecki został oskarżony o: nielegalne przekroczenie granicy, posługiwanie się fałszywymi dokumentami, brak rejestracji w Rejonowej Komendzie Uzupełnień, nielegalne posiadanie broni palnej, prowadzenie działalności szpiegowskiej na rzecz Andersa oraz przygotowywanie zamachu na grupę dygnitarzy MBP. Prokuratorem oskarżającym Pileckiego był mjr Czesław Łapiński, przewodniczącym składu sędziowskiego ppłk Jan Hryckowian (obaj byli dawnymi oficerami AK), sędzią kpt. Józef Bodecki. Skład sędziowski (jeden sędzia i jeden ławnik) był niezgodny z ówczesnym prawem.

Zarzut o przygotowywanie zamachu Pilecki stanowczo odrzucił, zaś działania wywiadowcze uznał za działalność informacyjną na rzecz II Korpusu, za którego oficera wciąż się uważał. Podczas procesu przyznał się do pozostałych zarzutów.

15 marca 1948 r. rotmistrz został skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie. Wyrok wykonano 25 maja w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej, poprzez strzał w tył głowy.

Pilecki pozostawił żonę, córkę i syna. Miejsce pochówku rotmistrza nigdy nie zostało ujawnione przez komunistyczne władze; prawdopodobnie zwłoki zakopano na tzw. Łączce, czyli w kwaterze „Ł” na Cmentarzu Wojskowym na stołecznych Powązkach. Od 2012 r. w tym miejscu Instytut Pamięci Narodowej wspólnie z Radą Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa prowadziły prace archeologiczno-ekshumacyjne, których celem jest zlokalizowanie kości ofiar represji komunistycznych straconych w więzieniu mokotowskim w latach 1948-1956. Do tej pory nie natrafiono jednak na szczątki Pileckiego.

Do roku 1989 wszelkie informacje o jego dokonaniach i losie podlegały w PRL cenzurze. Naczelna Prokuratura Wojskowa w 1990 r. podjęła rewizję procesu grupy rtm. Pileckiego. Pierwotnie wniosek przewidywał rehabilitację, wywalczono jednak anulowanie wyroków. Unieważnienie wyroku nastąpiło w 1991 r.

W 2002 r. przeciwko prokuratorowi Czesławowi Łapińskiemu oskarżającemu w procesie rotmistrza prokurator IPN wniósł akt oskarżenia. Do wyroku jednak nie doszło wobec śmierci oskarżonego w roku 2004.

Witold Pilecki został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1995) i Orderem Orła Białego (2006).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pierwsza Komunia Święta i Biały Tydzień w Parafii św. Barbary w Wieluniu

2019-05-25 20:33

Zofia Białas

Miesiąc maj jest miesiącem Pierwszych Komunii Świętych. W całej Polsce w kościołach grupy dzieci – mniejsze lub większe- przystępują do swoich kolejnych sakramentów. Klękają przy kratkach konfesjonałów i odbywają swoją pierwszą spowiedź, potem w sposób uroczysty przyjmują po raz pierwszy do serca Chrystusa Eucharystycznego.

Zofia Bialas/Niedziela

Potem był „biały tydzień” - czas utrwalenia wszystkich zdobytych wiadomości o przyjętych dotychczas przez dzieci sakramentach, o Dekalogu, o Matce Bożej z Jasnej Góry oraz o świętej Ricie, której nabożeństwo przypadło w dniu 22 maja. Wspólnie z dziećmi modlił się ks. Andrzej Kornacki.

W ostatnim dniu ks. Jarosław Boral poświęcił pamiątkowe obrazki i krzyżyki przywiezione prosto z Rzymu. Ostatnim akordem „białego tygodnia” było poświęcenie jeżdżących prezentów i zapowiedź pielgrzymki.

Zofia Białas

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem