9 listopada zmarł ks. prał. dr Stanisław Książek. Zarówno mieszkańcy parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze, jak i cała społeczność miasta byli bardzo związani ze swoim Księdzem Proboszczem.

W służbie ołtarza

Do Kamiennej Góry przybył on w 1966 r. i jako wikariusz w parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła tworzył nową parafię, remontując zdewastowany XVIII-wieczny poewangelicki kościół Łaski. Po utworzeniu parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w 1972 r. został jej pierwszym proboszczem. Funkcję tę pełnił aż do przejścia na emeryturę, czyli do 2006 r.

Od samego początku umiejętnie angażował parafian do prac przy kościele, i zakładając robocze ubranie, sam też brał udział w pracy. Wszelkie remonty obiektów sakralnych w okresie tzw. gospodarki planowanej nie przebiegały bez dodatkowych przeszkód i utrudnień, bo brakowało nie tylko materiałów budowlanych, ale w ogóle rozdzielnik na szczeblu gminnym i powiatowym nie przewidywał tych materiałów na obiekty kościelne. Ale i z tym problemem ks. Książek umiał sobie poradzić, pozyskując parafian, którzy zdobywali przydziały na materiały budowlane dla potrzeb swoich gospodarstw, a następnie przekazywali je na cele Kościoła. O tych i innych kulisach swojego kapłaństwa ks. Stanisław Książek napisał w książce „50 lat w służbie ołtarza”.

Ksiądz Prałat był nie tylko kapłanem, ale też naszym ojcem, który przez swoją posługę duszpasterską był związany z większością rodzin w parafii. To on udzielał sakramentów świętych nam, naszym dzieciom i wnukom, a także naszym rodzicom i dziadkom. Służbę Panu Bogu i ludziom w kapłaństwie ks. Stanisław Książek oparł na słowach Psalmu 115: „Nie nam, Panie..., ale Imieniu Twemu daj chwałę”, które powtarzał nie tylko przy kolejnych jubileuszach. Na mocy postanowienia ówczesnego biskupa legnickiego Stefana Cichego, po ukończeniu 75 roku życia i po 52 latach kapłaństwa (w tym 40 lat pracy duszpasterskiej w Kamiennej Górze) przeszedł na emeryturę. Nie opuścił jednak swojego ludu i miasta, którego od 1997 r. jest honorowym obywatelem. Jest też zasłużonym człowiekiem dla naszego środowiska, któremu w ramach podziękowania za długoletnią pracę na rzecz Kościoła i ziemi kamiennogórskiej, społeczeństwo nadało tytuł Człowiek Roku 2009.

Diamentowe gody

Dla upamiętnienia diamentowego jubileuszu kapłaństwa ks. Książka parafianie ufundowali nowoczesną automatykę dzwonów, które regularnie biją na chwałę Pana w wyznaczonych porach dnia i zawsze będą przypominać o naszym pierwszym Księdzu Proboszczu.

Ze względu na stan zdrowia Ksiądz Prałat nie mógł bezpośrednio uczestniczyć w uroczystościach związanych z jego diamentowym jubileuszem. Wychowanek Księdza Jubilata ks. kan. dr Krzysztof Wiśniewski w okolicznościowej homilii powiedział wówczas: „Ta uroczystość jubileuszowa jest wyrazem wdzięczności tych, którzy poznali ks. prał. Stanisława Książka i jako współpracownicy i wychowankowie czerpali z jego życia. Celebrowanie jubileuszu jest wyrazem wierności Bogu. Uczymy się być wierni, podziwiając ojcowską łaskawość i wierność Boga (...). Wierność jest szczęściem jubilata. Szczęściem jubilata jest też radość i pokój, satysfakcja z życia nie dla siebie samego, a przeznaczeniem człowieka, celem jego istnienia jest zjednoczenie z Bogiem w Jego chwale, wejście do domu Ojca niebieskiego na prawach syna, na prawach dziecka Bożego. Życie księdza ma być zapowiedzią, że my wszyscy pewnego dnia będziemy się krzątać po domu Bożym – jak ksiądz po kościele (...). Kapłan głosi naukę w porę i nie w porę, która stanowi o zbawieniu ludzi; kocha ludzi i ich nie okłamuje; wskazuje dobro i wykazuje błąd. Ksiądz Prałat czasami z tej ambony mówił nie w porę; potrafił siłą swojego głosu wypełnić świątynię głosem praw Bożych”.

Twórcze bogactwo

Ks. Stanisław pozostawił po sobie bogaty dorobek naukowy obejmujący książki, artykuły i recenzje. Zachęcony przez parafian, pomimo swej ograniczoności wiekowej i zdrowotnej, podjął się napisania 365-stronicowego dzieła „Parafia Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze w latach 1966–2006”. Jak na dzieło kronikarskie przystało, pozycja ta zawiera właściwie wszystkie ważniejsze wydarzenia duszpasterskie i inne – związane z remontem kościoła, które miały miejsce w życiu parafii w opisanych latach. Uzupełnieniem zapisów kronikarskich jest szczegółowy opis świątyni Matki Bożej Różańcowej, przylegającej do niej kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa, kościoła filialnego w Przedwojowie oraz kościoła w Czadrowie. Autor zamieścił też wykaz i szczegółowy opis wyposażenia kościoła: naczyń liturgicznych, monstrancji, puszek, szat liturgicznych (ornaty rzymskie i gotyckie oraz kapy); niektóre z nich pochodzą z XVII i XVIII wieku. Całość posiada bogatą dokumentację fotograficzną.

Natomiast w książce „50 lat w służbie ołtarza” ks. Stanisław Książek napisał: „Są długi święte, serdeczne i słodkie, których pamięć nie zaciera się w duszy. Taki dług zaciąga człowiek niewątpliwie w kapłaństwie wobec Chrystusa i społeczności ludu Bożego”.

Śmierć naszego Księdza Proboszcza stała się okazją do refleksji nad długiem wdzięczności wobec Pana Boga za dar obecności i posługi ks. Stanisława Książka w kamiennogórskim kościele. Ten dług święty, serdeczny i słodki, który jest zapisany w sercach parafian, powinniśmy spłacać pamięcią w modlitwie.