Choć od chwili, gdy Biedaczyna z Asyżu zakończył swoją ziemską wędrówkę, minęło osiem wieków, jego duchowa rodzina wciąż tętni życiem. To wielkie drzewo wiary, na które składają się liczne zgromadzenia żeńskie oraz męskie, wśród których na szczególną uwagę zasługują Ojcowie Franciszkanie, Kapucyni i Bernardyni. Choć różnią się habitami czy historią, wszystkich łączy jedno: seraficka miłość do Boga i synowskie oddanie Maryi.

Jak już zostało przywołane, to właśnie Święty Franciszek nazywał Maryję „Dziewicą uczynioną Kościołem”. To on, u zarania swojego nawrócenia, w małym kościółku Porcjunkuli, zawierzył Jej cały swój Zakon. Dziś, stając na progu tego miesiąca, chcemy wraz ze św. Franciszkiem spojrzeć w oczy Matki. Chcemy wyruszyć w pielgrzymkę po sanktuariach i wizerunkach, które na polskiej ziemi przez wieki stały się domem dla Franciszkowych synów i córek.

Niech ten pierwszy dzień będzie dniem wdzięczności za wspólnotę. Niezależnie od tego, czy modlimy się w wielkiej bazylice, czy w małym klasztornym kościółku, Maryja jest tą, która nas jednoczy. Ona uczy nas franciszkańskiej radości i prostoty.

Niech te spotkania z różnymi wizerunkami Matki Bożej, nad którymi opiekę sprawują franciszkańscy stróże, pomogą nam na nowo odkryć Maryję jako najkrótszą drogę do Chrystusa.

Także dziś, na początku naszej wędrówki zastanówmy się: Czy w naszym życiu potrafimy, wzorem św. Franciszka, być wdzięcznymi za wspólnotę ludzi, których Bóg postawił na naszej drodze? Czy potrafimy w Maryi widzieć nie tylko Królową, ale przede wszystkim Matkę, która czuwa nad każdym naszym krokiem? Zapraszamy do wspólnego odkrywania tajemnic Jej oblicza, prosząc o wstawiennictwo Świętego Franciszka z Asyżu.

Święty Franciszku, któryś Maryję otoczył niewypowiedzianą miłością, ucz nas kochać Ją tak, jak Ty – sercem prostym i oddanym. Amen.