Nominacja ks. Saco została ogłoszona przez Stolicę Apostolską 25 marca. Do tego czasu kapłan pełnił funkcję administratora diecezji Tagbilaran, teraz decyzją Leona XIV miał zostać jej ordynariuszem. Sakra biskupia planowana była na 26 maja, jednak po rekolekcjach biskup nominat ogłosił, że nie przyjmie święceń biskupich.

Ludzkie ograniczenia i niedoskonałości

Ks. Saco wydał 5 maja oświadczenie, w którym prosi wiernych o zrozumienie dla swojej decyzji i zapewnia, że nadal z oddaniem będzie pełnił posługę kapłańską. Wyraża również pragnienie dalszego towarzyszenia ludowi Bożemu „w wierze w Zmartwychwstałego Pana, który nigdy nie opuszcza nas w chwilach próby i w potrzebie”. Kapłan nie podał dalszych szczegółów dotyczących konkretnych powodów swojej rezygnacji, poza odniesieniem do osobistego rozeznania i świadomości swoich ograniczeń.

Ciężar biskupstwa

Decyzja ks. Saco odbiła się szerokim echem w filipińskim Kościele. Komentując ją, wskazano, że kryje się za nią głębsza i rzadko poruszana rzeczywistość wewnątrz Kościoła katolickiego: ogromny ciężar duchowy, duszpasterski i osobisty, jaki dźwigają osoby powołane do biskupstwa. Przypomniano, że wielu kandydatów na biskupów odmawia, jednak dzieje się to zwykle przed ogłoszeniem nominacji. Teraz decyzja zapadła w czasie, gdy trwały przygotowania do sakry biskupiej. W komentarzach podkreślono, że „kwalifikacje zewnętrzne na biskupa”, które posiadał nominat, nie spotkały się z „wewnętrzną pewnością, że sprosta nowej misji”. W kontekście rezygnacji filipińskie media przytaczają słowa, jakie kapłan wypowiedział po ogłoszeniu jego nominacji: „Jestem naprawdę niegodny. Brakuje mi wielu rzeczy, ale podobnie jak wielu, których Bóg powołał przede mną, ufam, że Jego łaska jest wystarczająca”.

Reakcja biskupów

Metropolia Cebu podkreślił, że decyzja ks. Saco została podjęta po głębokiej modlitwie i rozeznaniu. Inni członkowie filipińskiego episkopatu zareagowali z podobnym szacunkiem. Biskup Crispin Varquez, który miał być współkonsekratorem podczas sakry biskupiej, przyznał, że był zaskoczony, ale podkreślił, iż podziwia odwagę i pokorę ks. Saco. Rezygnacja spotkała się z komentarzem kard. Marca Ouelleta, emerytowanego prefekta watykańskiej Dykasterii ds. Biskupów, który przypomniał, że około 30 procent księży wybranych do biskupstwa odrzuca tę nominację.

Droga duszpasterska

Gerardo Fortich Saco Jr. urodził się w 1965 roku w Tagbilaran, mieście, z którym był ściśle związany przez całe swoje życie kapłańskie. Po ukończeniu studiów filozoficznych w seminarium w swoim rodzinnym mieście zakończył formację teologiczną w seminarium San Carlos w Cebu, jednym z głównych ośrodków formacji kapłańskiej w tym wyspiarskim kraju. Na kapłana został wyświęcony w 1993 roku dla diecezji Tagbilaran, rozpoczynając posługę, która rozwijała się zarówno w duszpasterstwie parafialnym, jak i w ramach obowiązków diecezjalnych. Jego doświadczenie duszpasterskie obejmowało również okres pracy misyjnej poza Filipinami, w Libii i Nowym Jorku, poszerzając w ten sposób jego doświadczenie w różnych kontekstach kościelnych i kulturowych. Po powrocie do rodzinnej diecezji wznowił pracę duszpasterską, będąc m.in. proboszczem parafii Trójcy Przenajświętszej w Tagbilaran, a następnie administratorem wakującej diecezji.

Diecezja ponownie w oczekiwaniu

Rezygnacja ks. Saco na nowo rozpoczyna proces wyznaczania pasterza dla tej filipińskiej diecezji, która nie ma biskupa od 2025 roku, odkąd poprzedni ordynariusz Alberto Su Uy został mianowany arcybiskupem Cebu. Abp Uy poinformował, że Watykan przyjął decyzję ks. Saco, po tym, jak poinformowany został o niej Leon XIV.