Reklama

Aby Jedynka zawsze była pierwsza

2016-04-06 08:37

Jolanta Kobojek
Niedziela Ogólnopolska 15/2016, str. 26-27

Blawicki Piotr/East News
Rafał Porzeziński

O ambitnych planach na przyszłość, o połączeniu tradycji z nowoczesnością i o standardach w Polskim Radiu z szefem Jedynki Rafałem Porzezińskim rozmawia Jolanta Kobojek

JOLANTA KOBOJEK: – Od 15 stycznia 2016 r. pełni Pan funkcję dyrektora Radiowej Jedynki. To wielkie wyzwanie. Spotykamy się na Jasnej Górze. Tutaj właśnie wielu Polaków przybywa w ważnych chwilach swojego życia...

RAFAŁ PORZEZIŃSKI: – Rzeczywiście, to jest bardzo odpowiedzialna sprawa – kierować największą anteną, jeśli chodzi o zasięg i liczebność zespołu. To z pewnością zobowiązuje. Tak, jestem tu również po to, by zaczerpnąć sił duchowych na tę misję oraz żeby nie popełniać błędów. Nie ma wątpliwości, że w Polskim Radiu jest cała rzesza wspaniałych zawodowców, ludzi, którzy doskonale znają się na radiu.

Mało tego – zdobywali oni wiele nagród w kraju, a często i za granicą za rzetelną pracę dziennikarską. Będę się starał realizować swoje pomysły programowe, ale przede wszystkim nie popsuć tego, co dobre w tym zespole. O tym, że jestem dziś na Jasnej Górze, zdecydowała także przyjaźń z Zakonem Paulinów, którego definitor – o. Mariusz Tabulski jest od wielu lat przyjacielem naszej rodziny. Poprosiłem go o Mszę św., by tu, przy Obrazie Jasnogórskim, powierzyć swoją misję, ale też słuchaczy, pracowników Polskiego Radia, tych wierzących, niewierzących i tych słabo wierzących, jak ja. Niech Królowa Polski otacza nas wszystkich swoją opieką.

– Rafał Porzeziński w świecie mediów znany jest nie od dzisiaj. Jak Pan przyjął propozycję, by szefować jednej z największych ogólnopolskich rozgłośni?

– Przyjąłem to z ogromną radością. Z tą rozpoznawalnością, o której Pani wspomina, raczej bym nie przesadzał. Ale rzeczywiście od 1992 r. związany jestem z różnymi rozgłośniami radiowymi, w tym także publicznymi. Moje pierwsze miejsce pracy to Program Trzeci Polskiego Radia, gdzie miałem wiele okazji, by cieszyć się tym niezwykłym zawodem, jakim jest dziennikarstwo radiowe. A jak przyjąłem tę nominację? Oczywiście ze wzruszeniem, z dumą i właściwie oprócz takiego krótkiego zawahania, jak to wpłynie na moją rodzinę, od razu byłem na tak. Nie było w tym koniunkturalizmu, pytań w stylu: czy to się opłaca? W ogóle w tym duchu nie myślałem. Potraktowałem to jako wielkie wyróżnienie i gdy tylko dostałem zielone światło od swojej mądrej żony, to już wiedziałem, że to jest ten czas i ten moment, żeby pokierować Polskim Radiem. Przyznaję, Jedynka jest obecnie w trudnym momencie, bo nigdy wcześniej nie miała słuchalności poniżej 10 proc., jak jest w tej chwili. Wierzę, że tendencję spadku słuchalności uda nam się przynajmniej zatrzymać, a może i odwrócić.

– Ostatnio wiele mówi się o tzw. ustawie medialnej, na ile będzie miała ona wpływ na Polskie Radio?

– Nie znam ustawy medialnej, nie uczestniczę w pracach nad jej zapisami, więc trudno mi powiedzieć, jak to wpłynie na Polskie Radio. Wierzę, że dobrze. Pojawiało się ostatnio sporo pytań: dlaczego media narodowe? Co to w ogóle znaczy? We Francji nikomu to określenie nie przeszkadza. Biblioteka Narodowa też jest miejscem, do którego chodzimy chętnie, bez jakiegoś dreszczu niepokoju związanego z nazewnictwem, więc ja nie mam lęku. Wierzę, że autorzy tej ustawy znają się na tym, co robią, i że będzie to praca dla dobra radiofonii i telewizji w Polsce. Wielkim zaniedbaniem albo rodzajem jakiejś niefrasobliwości był fakt, że zrobiono sporo zamieszania wokół egzekwowania abonamentu radiowo-telewizyjnego i na różnych etapach tych rozgrywek, nazwijmy to medialnych, padały słowa niewłaściwe, wręcz nawoływano do tego, by abonamentu nie płacić. Dzisiaj zbieramy tego niedobre żniwo. Abonament ten płacą obecnie głównie osoby starsze i jest tak naprawdę niewielki procent osób, które korzystają z mediów publicznych. Myślę, że ta nowa ustawa będzie i tę sprawę mądrze regulować i ci, którzy korzystają z mediów publicznych, będą rzeczywiście płacić abonament.

– Czy ma Pan już jakieś pomysły, by pozyskać nowych słuchaczy?

– Mamy masę pomysłów, choć z pewnością nie będziemy wprowadzać żadnej rewolucji. Jedynka to nie jest antena stworzona do rewolucyjnych posunięć. Nasz słuchacz jest dojrzały, świadomy, od lat wierny, niestety, coraz starszy. Będziemy próbować troszeczkę odmłodzić tę grupę docelową. Z pewnością pojawi się więcej muzyki, bo dzisiaj jest jej za mało. Proporcja słowa do muzyki jest dla mnie wysoce niezadowalająca, zwłaszcza że w takich godzinach, kiedy jesteśmy w pracy, radio mówione jest kłopotliwe do słuchania, bo siłą rzeczy wtedy chcemy skupić się na tym, co najważniejsze, czyli właśnie na pracy.
Myślę, że mamy też wiele do zrobienia w związku z „Latem z Radiem”. I mogę Państwu zdradzić, że tutaj szykujemy dużo różnych niespodzianek. Będziemy podróżować po Polsce w każdą sobotę i w każdą niedzielę wakacji, począwszy od 24 czerwca, więc wierzę, że spotkamy się w wielu miejscach.
Bardzo istotnym punktem będzie również „Jedynka Dzieciom”. Pojawią się też audycje bardziej dedykowane mężczyznom. Będzie dużo więcej sportu niż dotychczas, choćby ze względu na to, że szykujemy się na mistrzostwa Europy w piłce nożnej we Francji oraz igrzyska olimpijskie w Rio i wierzymy, że tam będziemy zdobywać medale. Niedzielne pasmo sportowe będzie wydłużone od godz. 19 do 21 i będzie taką kontynuacją „Trzeciej Strony Medalu”, która jest od 17 do 19 w Trójce. U nas od 19 każdy kibic będzie mógł się dowiedzieć, jakim wynikiem zakończyły się poszczególne mecze. Sporo zmian będzie też w „Sygnałach Dnia”, zdynamizujemy poranne rozmowy. Dotychczas były dwie główne rozmowy polityczne, a już są trzy: o 7.15, 7.45 i 8.15. Są krótsze, ale częstsze i bardziej dynamiczne.

– Polskie Radio to również to, co stare, co już sprawdzone. Jednymi z najbardziej charakterystycznych cech są poprawna polszczyzna i traktowanie słuchacza w zupełnie inny sposób niż w komercyjnych stacjach. Czy możemy liczyć, że to pozostanie bez zmian?

– Oczywiście, że tak. Będziemy mówić z należytym szacunkiem do naszych słuchaczy, to cechuje dziennikarzy Polskiego Radia. Nie fraternizujemy się, nie spoufalamy z naszymi słuchaczami. Kochamy ich, bardzo doceniamy ich obecność, wierność, ale forma pan/pani pozostaje jedyną obowiązującą na naszej antenie. Wśród naszych dziennikarzy jest też z całą pewnością naprawdę duża kultura słowa.

– Czego należałoby życzyć Polskiemu Radiu teraz, na tym etapie, na którym jest?

– Żebyśmy byli ciekawi dla Polaków, żeby chcieli się od nas dowiadywać o najważniejszych wydarzeniach w kraju i na świecie. Wierzę, że Internet nie będzie przykrywał naszych newsów swoją łatwą dostępnością i szybkością. Radio zawsze było tym najszybszym medium, do czasu zaistnienia tych licznych platform informacyjnych w Internecie, więc musieliśmy oddać to pole. Nie jesteśmy już dzisiaj pierwsi, ale ciągle wierzę, że jakość podawanych informacji, zwłaszcza w mediach publicznych, szczególnie w Jedynce, jest na tyle atrakcyjna, że ciągle dla wielu jesteśmy pierwszym źródłem informacji. A na pewno tej informacji sprawdzonej w wielu źródłach, nie plotkarskiej, nie goniącej za sensacją. Zarówno nasi dziennikarze, jak i ci z Radiowej Agencji Informacyjnej zadają sobie bardzo dużo rzetelnego, dziennikarskiego trudu, żeby do tych wiarygodnych informacji docierać, żeby informować. Chcemy dobrze spełniać swoją misję i wierzę, że to miejsce na podium dla Jedynki, które ciągle zajmujemy, zawsze będzie nasze.

Reklama

Oczy Maryi żyją

2014-07-08 13:29

Bernadeta Grabowska
Niedziela Ogólnopolska 28/2014, str. 14-15

Wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, obecny na indiańskim płaszczu uplecionym z włókien agawy, od prawie pięciu wieków spędza sen z powiek zatwardziałym agnostykom i wielu naukowcom. O jego tajemnicy z Ewą Kowalewską rozmawia Bernadeta Grabowska.

Graziako/Niedziela

BERNADETA GRABOWSKA: - Czym jest acheiropoietos?

EWA KOWALEWSKA: - Wolę sformułowanie „nerukotvornyj”, a więc dzieło niewykonane ręką ludzką. Na świecie istnieją trzy takie wizerunki, ukazujące Zbawiciela i Niepokalaną: Całun Turyński, Chusta z Manoppello oraz Tilma św. Juana Diego, na której jest cudownie „zapisany” obraz Maryi Panny. Mówi się błędnie o tych dziełach, że nie mają one autora. Tymczasem ich pochodzenie jest niezwykłe, ponadnaturalne. Wpatrując się w nie, kontemplujemy oblicze samego Boga i jego Matki. To wielka, święta tajemnica. Obcujemy bowiem z czymś, co przekracza nasze ludzkie granice pojmowania. Obraz Matki Bożej z Guadalupe został namalowany ręką Matki Bożej na słabym jakościowo płótnie - z włókien agawy - niemal pięć wieków temu i trwa nienaruszony po dziś dzień...

- Jak doszło do jego powstania?

- 9 grudnia 1531 r. Matka Boża ukazała się prostemu człowiekowi, Indianinowi Juanowi Diego. Zwróciła się do niego w jego ojczystym języku nahuatl z prośbą o wybudowanie na wzgórzu Tepeyac świątyni ku Jej czci. Juan Diego udał się z tą prośbą do biskupa Juana de Zumárragi. Ten jednak - trudno się dziwić - nie uwierzył mu, ale poprosił Juana o jakiś znak. Podczas kolejnego objawienia Madonna kazała Indianinowi wejść na szczyt wzgórza Tepeyac. Jakież było jego zdziwienie, kiedy spostrzegł morze kwiatów - róż kastylijskich, niespotykanych o tej porze roku i w tym rejonie. Przepiękna Pani poleciła Juanowi nazbierać całe ich naręcze i schować do tilmy. Ten natychmiast udał się do biskupa i w jego obecności rozwiązał swój płaszcz. Na podłogę wysypały się kastylijskie róże, a biskup i otaczający go ludzie uklękli w zachwycie. Jednak to nie kwiaty zrobiły na nich takie wrażenie.

- Na tilmie ukazał się wizerunek Maryi...

- Tak, na rozwiniętym płaszczu uwidoczniona była jakby fotografia Madonny. Wszystkim zebranym ukazał się przepiękny wizerunek Matki Bożej ubranej w różową szatę. Jej głowę przykrywał błękitny płaszcz ze złotą lamówką i gwiazdami. Maryja miała złożone ręce, a pod Jej stopami był półksiężyc. Zebrani oniemieli, oniemiał również sam Juan Diego, który nie spodziewał się, że Matka Boża wykorzyta jego stary płaszcz, aby namalować na nim samą siebie...

- Czy naprawdę możemy wierzyć w to, że historia o cudownej Tilmie z Meksyku to nie ciekawa legenda, ale rzeczywistość sprzed prawie pięciu wieków?

- Jest wiele argumentów, które wskazują na to, że wizerunek Matki Bożej to obraz nieuczyniony ludzką ręką. Jednym z nich jest ten, że pomimo licznych naukowych badań nie można określić, jaką techniką obraz został wykonany, jakich barwników użyto przy jego powstaniu. Co więcej, zdjęcie w podczerwieni wykazało brak śladów pędzla, a sam wizerunek wskazuje bardziej na technikę wykonania zdjęcia polaroidem... Potwierdził to m.in. laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii - Richard Kuhn, który ustalił, że nie ma na obrazie śladu ani farb organicznych, ani mineralnych. Na uwagę zasługuje również niebywała trwałość materiału. Płaszcz utkany z liści agawy wytrzymuje nie więcej niż 20-30 lat. Tymczasem niemalże w 500 lat po „różanym cudzie” tkanina z wizerunkiem Madonny pozostaje tak mocna, jak tamtego grudniowego dnia.

- To nie jedyne cudowne znaki ukryte w wizerunku Matki Bożej z Guadalupe...

- Obraz Matki Bożej z Guadalupe zawiera znacznie więcej ukrytych symboli i znaków, które przybliżają nas do Bożej Tajemnicy. Jesteśmy niczym Jan, który nawiedził grób po zmartwychwstaniu Chrystusa - „ujrzał i uwierzył” (J 20, 8). Podobnie i my, kontemplując ikonę Madonny z Meksyku, przyjmujemy wiarą, ale i rozumem prawdę o Boskim pochodzeniu obrazu.

- Trudno się oprzeć wrażeniu, że Bóg przychodzi z pomocą naszej wierze, która często potrzebuje wzmocnienia...

- Bóg zawsze wychodzi naprzeciw człowiekowi. Daje wiele możliwości „spotkania”. W wizerunku Morenity z Guadalupe jednym z bardziej fascynujących elementów są oczy Matki Bożej. Otóż przy pomocy silnie powiększającego szkła możemy zauważyć w źrenicach Madonny rzecz niebywałą - wizerunek brodatego mężczyzny, podobnego do tego z najstarszych wizerunków Juana Diego. Podobny obraz odnaleziono w drugiej źrenicy Matki Bożej. Podczas badania oftalmoskopem okazało się, że światło skierowane na źrenicę Madonny reaguje refleksem, dając wrażenie wklęsłej rzeźby. Takie zjawisko nie zostało zaobserwowane na żadnym innym obrazie świata. Oznacza to, że oczy Matki Bożej z Guadalupe załamują światło dokładnie tak, jak ludzkie, żywe oczy. Co więcej, dr José Aste Tönsmann, który poświęcił badaniu oczu Matki Bożej z Guadalupe połowę swojego życia, odkrył zadziwiające zjawisko. Otóż przy powiększeniu na źrenicach Madonny widoczna jest dokładnie scena z 12 grudnia 1531 r., kiedy na tilmie pojawił się wizerunek. Widać 13 osób, jak gdyby zastygłych w bezruchu - Indianina siedzącego ze skrzyżowanymi nogami, biskupa Zumárragę, jego tłumacza Gonzaleza, Juana Diego z otwartą tilmą, czarnoskórą dziewczynę i indiańską rodzinę. Oczy Maryi żyją.

- Jak my, katolicy, powinniśmy traktować ten obraz?

- Wizerunek Matki Bożej z Guadalupe jest jednym z najbardziej znanych na całym świecie. Bez wątpienia nie jest on zwykłym wizerunkiem religijnym. Jest ikoną, niosącą ze sobą konkretny przekaz ewangelicznych treści. Maryja ukazana jest jako „Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12,1). Świetliste promienie widoczne na ikonie to typowy krąg spotykany w ikonach, zwany mandorlą. Wiele mówi również symbolika kolorów - niebieski oznacza nieśmiertelność i wieczność mieszkańców nieba, różowy oznacza Bożą miłość i męczeństwo za wiarę. Królewskość Niewiasty wyraża się w pięknym, złotym oblamowaniu płaszcza. Wizerunek Madonny z Guadalupe to otwarta księga, pełna znaków i symboli... Im bardziej się w nie zagłębiamy, tym większe zdziwienie wobec dzieł Bożych pojawia się w naszym sercu.

- Dlaczego Maryja wybrała na miejsce swoich objawień w tamtym czasie Meksyk?

- Kiedy Maryja objawiła się Juanowi Diego, był to trudny czas ewangelizacji Meksyku. Do momentu inwazji konkwistadorów Aztekowie oddawali cześć różnym pogańskim bóstwom, pośród nich Quetzalcoatlowi w postaci węża. Ich przekonanie o potrzebie oddawania czci bożkom było wyjątkowo silne. Wierzono, że trzeba ich karmić krwią i sercami ludzkich ofiar. Oblicza się, że rocznie Aztekowie składali ok. 50 tys. ofiar z ludzi. Święta Panienka z Guadalupe miała prosić Juana Diego, aby nadał Jej wizerunkowi tytuł „Guadalupe”. Tymczasem „Guadalupe” jest przekręconym przez Hiszpanów słowem „Coatlallope”, które w nahuatl znaczy „Ta, która depcze głowę węża”. Indianie spostrzegli, że Maryja nie jest jakąś „zwykłą boginią”. Zrozumieli, że jest silniejsza od czczonych przez nich bóstw. Odczytując symbolikę obrazu z Guadalupe zgodnie z azteckim kodeksem, a więc dokumentem, który za pomocą obrazków miał przekazać najważniejsze prawdy Azteków, możemy być zaskoczeni ogromem indiańskich symboli zawartych w wizerunku. Dzięki temu Indianie rozpoznali w Maryi swoją największą Królową. W ciągu zaledwie 6 lat po objawieniach aż 8 mln Indian przyjęło chrzest. Dało to początek ewangelizacji całej Ameryki Łacińskiej. to był prawdziwy cud Matki Bożej, Jej wielkie zwycięstwo. Jan Paweł II nazywał Maryję z Guadalupe Gwiazdą Ewangelizacji.

- Dlaczego Morenitę z Guadalupe nazywa się patronką życia poczętego?

- Obraz Matki Bożej z Guadalupe jest szczególnie bliski wszystkim broniącym ludzkiego życia. Na swoim cudownym autoportrecie Matka Boża przedstawiła się w stanie błogosławionym. W samym centrum wizerunku, na łonie Maryi jest widoczny czteropłatkowy kwiat, przez Meksykanów nazywany Nahui Olin - Kwiatem Słońca. To symbol pełni i nowego życia. Ten niezwykły kwiat, umieszczony na łonie Maryi, z całą pewnością oznacza, że była Ona brzemienna. Dodatkowo Niepokalana ma czarną szarfę na talii, która symbolizuje stan odmienny.

- Jakie było przesłanie Matki Bożej z Guadalupe, co Maryja chce nam powiedzieć dzisiaj?

- Maryja na przestrzeni wieków ukazywała się zawsze najbiedniejszym, odrzuconym. W Lourdes - biednej, niewykształconej Bernadetcie Soubirous, w Fatimie - trojgu portugalskim pastuszkom: Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi, w Gietrzwałdzie - dwóm dziewczynkom: Justynce i Barbarze z warmińskiej wsi. Również w Meksyku przychodzi do prostego człowieka - Juana Diego, który sercem ufa Bogu jak dziecko. Przesłanie Matki Bożej zazwyczaj jest podobne. Maryja prosi o modlitwę, o nawrócenie.

- O co dzisiaj prosi Matka Boża z Guadalupe?

- Matka Boża tak jak kiedyś, również i dziś przychodzi bronić tych najbardziej wykluczonych, bezbronnych - nienarodzonych. Maryja prosi nas o poszanowanie każdego ludzkiego życia, które jest najcenniejszym darem Boga - jest ono święte i nienaruszalne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rada UE - Polityka klimatyczna

2019-12-13 19:00

Jadwiga Wiśniewska, Poseł do Parlamentu Europejskiego

Szczyt klimatyczny COP25 w Madrycie miał dokończyć wysiłki COP24 w Katowicach, podczas którego wypracowano zasady wdrażania Porozumienia Paryskiego, tzw. Katowicką Księgę Zasad. Pozostał do uzgodnienia mechanizm rozliczania uprawnień do emisji wynikających z projektów robionych wspólnie przez różne państwa tak, aby zgodnie z Art. 6 Porozumienia Paryskiego nie powodowało to podwójnego rozliczenia tego samego projektu.


Jadwiga Wiśniewska

W Katowicach okazało się to niemożliwe głównie ze względu na opór Brazylii, która ma najwięcej takich uprawnień. Brazylia miała zorganizować COP25, a po jej wycofaniu organizację przejęło Chile. Po wybuchu zamieszek w Santiago organizację szczytu przejęła Hiszpania, ale Chile utrzymało prezydencję. Niestety to zamieszanie odbiło się nie tylko na organizacji, ale również znacząco spowolniło tempo prac. Prawdopodobnie nie uda się uzgodnić zasad działania Art. 6. Delegaci na COP25 zwracają uwagę na zachowanie właściwych proporcji w działaniach w skali globalnej, tak by strony Konwencji Klimatycznej podejmowały działania zgodnie ze swoimi możliwościami.

Drugim głównym zagadnieniem na COP25 jest transfer pieniędzy między państwami rozwiniętymi, a państwami rozwijającymi się. Te ostatnie domagają się więcej pieniędzy od państw rozwiniętych, choć niektóre z nich (jak Arabia Saudyjska) są bogate. A poza tym polityka ta opiera się na założeniu, że państwa rozwinięte emitują więcej, niż rozwijające się. A prawda jest taka, że od kilku lat role odwróciły się.

Prawdziwym problemem okazały się jednak Chiny, które nagle zerwały negocjacje nad poprawą przejrzystości sprawozdawczości. To kluczowa sprawa by ocenić, czy strony faktycznie wywiązują się ze swoich zobowiązań. Gdy wydawało się, że do uzgodnienia pozostają już tylko bardzo techniczne szczegóły, takie jak format składania sprawozdań, delegacja chińska nagle zerwała rozmowy wprowadzając powszechną konsternację. Widać jak na dłoni, że jest problem z wdrożeniem Porozumienia Paryskiego.

Tymczasem Unia Europejska na COP25 tradycyjnie gra rolę prymusa. Frans Timmermans, który oficjalnie reprezentuje UE wraz z prezydencją fińską, chwali się Zielonym Ładem (Green Deal), którego głównym założeniem jest osiągniecie neutralności klimatycznej do 2050 r. , a także zwiększenie celu redukcji emisji na 2030 r. Obawiam się, że Green Deal jest nie tylko sposobem na ratowanie klimatu, ale także na stworzenie rynków dla nowych technologii, których promotorami są głównie państwa zachodnie.

Podczas spotkania z delegacją Parlamentu Europejskiego Fatih Birol, szef Międzynarodowej Agencji Energetycznej, powiedział że bardzo podoba mu się Green Deal, ale globalnie niczego on nie zmieni. Na innym spotkaniu dowiedzieliśmy się, że Japonia buduje 22 elektrownie węglowe.

W międzyczasie dobiegł końca Szczyt Rady Europejskiej poświęcony neutralności klimatycznej. Przed Szczytem Premier Mateusz Morawiecki podkreślał: „Nie możemy zgodzić się na taki model transformacji gospodarczej, aby polskie społeczeństwo na tym ucierpiało”.

Twarda postawa Premiera przyniosła efekty. Brukselski szczyt to ogromny sukces Polski. Polska uzyskała zwolnienie z zasady zastosowania polityki neutralności klimatycznej już w 2050 r. Będziemy dochodzić do niej w swoim tempie. Ten wyjątek został wpisany do konkluzji szczytu.

We wnioskach ze szczytu znalazł się również zapis o utworzeniu Funduszu Sprawiedliwej Transformacji z budżetem 100 mld euro, który ma wspomagać proces dochodzenia do neutralności klimatycznej. Znaczna część tego funduszu przypadnie Polsce na sprawiedliwą transformację. Podczas szczytu podjęto również decyzję o przeznaczeniu przez Europejski Bank Inwestycyjny dużych środków na transformację energetyczną, a we wnioskach pojawiło się także bezpośrednie odniesienie do energetyki jądrowej, co wsparła Polska. Dzięki skutecznym zabiegom Premiera Morawieckiego będziemy dochodzić do neutralności klimatycznej w sposób bezpieczny i korzystny gospodarczo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem