Micheasz układa mowę jak proces przymierza. Pan wzywa góry oraz fundamenty ziemi na świadków. Stworzenie ma pamiętać, co uczynił Bóg dla swego ludu. W centrum pada przypomnienie wyjścia z Egiptu. Pan wyprowadził Izraela z domu niewoli. Dał mu przewodników: Mojżesza, Aarona oraz Miriam. Historia zbawienia zostaje przywołana po to, by obudzić pamięć serca. Lud ma przypomnieć sobie, kim jest wobec Pana. Następnie słyszymy pytanie o ofiary. Skala rośnie. Mowa o całopaleniach, cielcach, tysiącach baranów, potokach oliwy, nawet o pierworodnym synu. Prorok obnaża przez to pokusę religijnej wymiany. Człowiek chciałby dać wiele rzeczy, byle nie oddać samego serca. Odpowiedź Boga jest krótka. „Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre”. Trzeba czynić mišpāṭ, kochać ḥesed oraz chodzić pokornie z Bogiem. Te trzy słowa obejmują całe życie. Mišpāṭ dotyczy uczciwego sądu oraz porządku społecznego. Ḥesed oznacza wierną miłość, dobroć, lojalność wobec przymierza oraz bliźniego. Pokorne chodzenie z Bogiem wskazuje na życie czujne, posłuszne oraz wolne od pychy. Dobra nowina jest prosta. Bóg nie gubi człowieka wśród niezliczonych praktyk. Pokazuje drogę prostą, możliwą do podjęcia każdego dnia.
Uczeni w Piśmie oraz faryzeusze proszą Jezusa o znak. Ich prośba pojawia się po wielu uzdrowieniach. Nie chodzi więc o brak śladów działania Boga. Chodzi o żądanie znaku na własnych warunkach. Jezus odpowiada przez postać Jonasza. W ten sposób kieruje spojrzenie ku wydarzeniu Paschy. „Trzy dni i trzy noce” we wnętrzu wielkiej ryby zapowiadają pobyt Syna Człowieczego w sercu ziemi. Znak Jonasza nie będzie widowiskiem dla ciekawych. Będzie przejściem przez śmierć do życia. Jezus przywołuje mieszkańców Niniwy. Oni nawrócili się na słowo proroka, który nie był większy od swego orędzia. Tymczasem słuchacze Jezusa stoją wobec Kogoś większego niż Jonasz. Niniwici staną się więc świadkami przeciw zatwardziałości tych, którzy słyszą Słowo wcielone i pozostają niewzruszeni. Następnie Pan wspomina Królową z Południa. Przyszła z daleka, by słuchać mądrości Salomona. Tutaj jest ktoś większy niż Salomon. W Jezusie obecna jest mądrość ostateczna oraz miłosierdzie zdolne odnowić człowieka. Perykopa odsłania chorobę serca religijnego. Człowiek może żądać dowodów właśnie po to, by odwlec decyzję. Można stać przed światłem oraz pozostawać widzem. Jezus kieruje jednak ku wierze paschalnej. Dobra nowina tego fragmentu jest wyraźna. Bóg daje znak ostateczny w śmierci oraz zmartwychwstaniu Syna. Kto przyjmie ten znak, ten znajdzie drogę pokuty, przebaczenia oraz nowego życia.
Kohelet kończy swą księgę tekstem, który zaskakuje po wszystkich „marnościach”, pochwałą młodości. „Ciesz się, młodzieńcze, w młodości swojej… chodź drogami serca swego”. To nie ironia. Radość jest darem Boga i grzechem byłoby ją odrzucić. Zaraz obok stoi jednak memento: „wiedz jednak, że z tego wszystkiego będzie cię sądził Bóg”. Radość i sąd nie wykluczają się. Sąd nadaje radości powagę, radość odbiera sądowi grozę. „Usuń przygnębienie ze swego serca”. Melancholia nie jest cnotą. „Pomnij na Stwórcę swego w dniach swej młodości”, zanim przyjdą dni niedoli. Tu zaczyna się jedna z najpiękniejszych alegorii starości w literaturze świata. Dom, którego stróże drżą (ręce), silni mężowie się uginają (nogi), mielące ustają (zęby), okna ciemnieją (oczy), drzwi na ulicę się zamykają (uszy), głos ptaka budzi ze snu, a drogi napełniają się lękiem. Potem trzy obrazy śmierci. Zerwany srebrny sznur, stłuczona złota czasza, rozbity dzban u źródła. Poezja czyni tu to, czego nie potrafi traktat. Pozwala zobaczyć własny kres bez paniki, z elegijną czułością. „Wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał”. To zdanie sięga dalej niż cała reszta księgi, bo tchnienie wraca do Dawcy. Kohelet nie zna jeszcze jasnej nadziei zmartwychwstania, ale zostawia drzwi uchylone. Hieronim widział w tym wersecie zapowiedź prawdy o duszy wracającej do Stwórcy. Ostatnie hebel księgi, „marność nad marnościami”, brzmi już inaczej niż pierwsze, jak diagnoza zamknięta, czekająca na odpowiedź. Odpowiedź przyjdzie w Tym, który powie o sobie, że jest zmartwychwstaniem i życiem.
Zakupy, sprzątanie, nadrabianie zaległości, wyjazdy i godziny spędzone przed ekranami. Niedziela dla wielu z nas stała się kolejnym dniem wypełnionym obowiązkami. A przecież miała być dniem odpoczynku, spotkania z rodziną i przede wszystkim z Bogiem. Dlaczego coraz trudniej znaleźć nam godzinę na niedzielną Mszę św., skoro potrafimy poświęcić znacznie więcej czasu na rzeczy mniej istotne?
Niedzielny poranek. Jedni planują zakupy, inni wyjazd za miasto. Ktoś od rana sprząta mieszkanie, ktoś nadrabia zaległości z całego tygodnia. Są też tacy, którzy po prostu chcą się wyspać, odpocząć i nie myśleć o żadnych obowiązkach.
Z bólem serca i głębokim poruszeniem przyjąłem wiadomość o tragedii, która wydarzyła się dziś w Krakowie – podkreślił w sobotę prymas Polski abp Wojciech Polak. Dodał, że pozostaje w modlitwie z poszkodowanymi, rodzinami ofiar oraz tymi, których dotknął ten dramat.
„Z bólem serca i głębokim poruszeniem przyjąłem wiadomość o tragedii, która wydarzyła się dziś w Krakowie. W modlitwie jestem blisko osób poszkodowanych, rodzin ofiar oraz tych, których dotknął ten dramat. Panu życia i śmierci powierzam zmarłych, a dla rannych i ich bliskich proszę o siłę, nadzieję i dar uzdrowienia” – podkreślił prymas we wpisie opublikowanym w portalu społecznościowym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
