Pierwsze objawienie dotyczące obrazu Miłosierdzia Bożego i związanego z nim Nabożeństwa dokonało się 22 lutego 1931 r. Siostra Faustyna (w świecie Helena) Kowalska przebywała wówczas na placówce w Płocku. W swoim Dzienniczku pisze: "Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady... Po chwili powiedział mi Jezus: wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: «Jezu, ufam Tobie». Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie" (Dz 47).
Charakterystyczne dla tego obrazu są dwa promienie: czerwony i blady. Pan Jezus zapytany przez s. Faustynę o ich znaczenie, wyjaśnił: "Te dwa promienie oznaczają Krew i Wodę - blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem duszy... One wyszły z wnętrzności miłosierdzia mojego, kiedy konając serce moje zostało włócznią otwarte na krzyżu" (Dz 299). Oznaczają one nie tylko Chrzest i Eucharystię, ale wszystkie sakramenty Kościoła oraz wszelkie łaski Ducha Świętego. Pan Jezus dodał: "Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga" (Dz 299). Potem wypowiedział obietnice związane z kultem obrazu: "Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także już tu na ziemi zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinie śmierci. Ja sam bronić jej będę jako Swojej chwały" (Dz 48).
Na początku 1934 r. s. Faustyna zwróciła się do Pana Jezusa z pytaniem: Czy napis pod obrazem mógłby brzmieć "Chrystus Król Miłosierdzia". Pan Jezus odpowiedział, "że jest Królem Miłosierdzia" (Dz 88). Po pewnym czasie przechodząc obok Najświętszego Sakramentu, otrzymała wewnętrzne wyjaśnienie, że wolą Chrystusa jest, by na obrazie zostały umieszczone słowa "Jezu, ufam Tobie", które wcześniej usłyszała w Płocku (por. Dz 372).
W tym samym czasie Pan Jezus objawił znaczenie wyrazu swych oczu na tym obrazie. Powiedział do s. Faustyny: "Spojrzenie moje z tego obrazu jest takie, jak spojrzenie z krzyża" (Dz 326). Jest więc ono pełne miłości miłosiernej, którą Jezus ogarnia wszystkich ludzi. Najpełniejszym wyrazem tej miłości była śmierć Chrystusa na krzyżu. Spojrzenie Pana Jezusa z tego obrazu ma nam to nieustannie przypominać.
Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego został namalowany w Wilnie w 1934 r. przez Eugeniusza Kazimirowskiego pod bezpośrednim kierownictwem s. Faustyny. Podczas jednej z wizyt u artysty s. Faustyna zasmuciła się, a nawet płakała, że postać Jezusa na obrazie nie była tak doskonała i piękna, jak w objawieniu. Po powrocie do klasztoru udała się do kaplicy i usłyszała od Pana Jezusa słowa: "Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej" (Dz 313).

cdn.