Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Ważny rok, ważne wydarzenia

Rok 2017 jest dla jaworznickiego Hospicjum „Homo Homini” im. św. Brata Alberta szczególny z kilku względów. Po pierwsze stowarzyszenie obchodzi 20-lecie istnienia, trwa Rok św. Brata Alberta – patrona organizacji, oraz trwamy w 25. rocznicy utworzenia diecezji sosnowieckiej, z którą pracownicy i wolontariusze hospicjum mocno się identyfikują

Niedziela sosnowiecka 19/2017, str. 6

[ TEMATY ]

hospicjum

Piotr Lorenc

Iwona Brandys z Muzeum Miasta Jaworzna

Prezes jaworznickiego hospicjum, dr n. med. Maria Bryła, we współpracy z Muzeum Miasta Jaworzna przygotowała szereg inicjatyw ukazujących pracę hospicyjną, a także osobę św. Brata Alberta. I tak ogłoszony został konkurs dla uczniów szkół ponadpodstawowych o Bracie Albercie. Turniej wiedzy zostanie rozegrany 17 maja br. w siedzibie hospicjum przy ul. Górniczej 30. Nagrody za trzy pierwsze miejsca, zostaną wręczone podczas uroczystej konferencji popularyzującej opiekę paliatywną, 23 maja, w Miejskim Domu Kultury im. Jaworzniaków. A w ramach akcji „Pola Nadziei”, 10 maja w Szkole Podstawowej nr 1, zostanie również przeprowadzone dyktando dla uczniów pt. „Z żonkilem w tle”.

Poza tym, 24 kwietnia w Muzeum Miasta Jaworzna, Iwona Brandys – historyk sztuki wygłosiła prelekcję na temat życia i twórczości św. Brata Alberta. Iwona Brandys jest badaczem sztuki nowożytnej i współczesnej. Jest związana z krakowskim Instytutem Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, pracuje jako kustosz w Muzeum Miasta Jaworzna.

Podczas wykładu prelegentka wyjaśniła, kim dla niej jest św. Brat Albert. – Św. Albert Chmielowski jest nie tylko artystą, ale człowiekiem wrażliwym na krzywdę, cierpienie i biedę innych ludzi. W pewnym momencie życia sztuka przestała mu wystarczać. Przestała być dla niego ważna. Ludzie stali się dla niego najpiękniejszymi obrazami. Jednak w obliczu zainteresowania postacią św. Brata Alberta warto odpowiedzieć sobie na pytanie, co wiemy o jego życiu? I czy aby jego postać nie uległa już zbytniej mitologizacji? W moim przekonaniu jego życie promieniuje autentycznością i trafia do różnych środowisk, a jego misja wciąż nie traci na aktualności. Z perspektywy historyka sztuki wydaje się jednak, że postać Chmielowskiego – artysty pozostaje ciągle w cieniu Brata Alberta – opiekuna ubogich i Chmielowskiego powstańca, a przecież powinno się popatrzyć na jego życie jako na całość – tłumaczyła Iwona Brandys.

Reklama

W opinii prelegentki nie da się oddzielić jego posługi najuboższym od pierwszego etapu jego życia, wczesnych lat młodości, zmagania się z kalectwem, następnie latami studiów i intelektualnych poszukiwań, oraz budowania kręgu oddanych mu przyjaciół – artystów i intelektualistów. – Przypomnijmy, że pierwszą próbę życia zakonnego podjął w wieku 35 lat, ale dopiero 7 lat później, w wieku 42 lat założył habit Ojców Kapucynów i otrzymał imię Brata Alberta. A więc będąc człowiekiem oddanym sztuce, powoli, stopniowo ewoluował w kierunku swojego religijnego charyzmatu – misji pomocy najuboższym. Do tego czasu zaistniał jako wyjątkowa osobowość polskiego środowiska artystycznego. Dał się poznać nie tylko jako malarz – doskonały kolorysta, szukający w naturze jej duchowego i symbolicznego wymiaru, ale też jako bezkompromisowym krytyk sztuki. Uznawał bowiem, że sztuka powinna opierać się na prawdzie i poszukiwaniach jej ukrytego, duchowego sensu prowadzącego do pełni człowieczeństwa – wyjaśniała Iwona Brandys. Historyk sztuki podkreśliła także, że Brat Albert przestrzegał przed wykorzystywaniem działalności artystycznej jako pola rywalizacji, czy też drogi do sławy. – Był obdarzony wyrazistą osobowością oraz erudycją, co pozwalało mu na brylowanie na salonach, m.in. w Salonie Literackim Heleny Modrzejewskiej, gdzie wraz z przyjaciółmi z pracowni warszawskiego Hotelu Europejskiego – Chełmońskim, Piotrowskim i Witkiewiczem, próbował odpowiedzieć na podstawowe pytania, np. czym jest styl – dając jego definicję jako przyrodzonego głosu duszy. Trzeba zaznaczyć, że nasz święty miał również nieoceniony wpływ na młodsze pokolenie artystów, jak Leon Wyczółkowski czy Jacek Malczewski. Otaczał ich swoją ojcowską troską, służył radą, ale i intrygował nową odsłoną swojego życia – przypomniała prelegentka.

Tyle od strony sztuki. Ukazując postać Brata Alberta trzeba jasno powiedzieć, że przede wszystkim zajmował się biednymi i bezdomnymi. Ogrzewalnie miejskie przemieniał w przytuliska. Nie dysponując środkami materialnymi, kwestował na utrzymanie ubogich. Zakładał domy dla sierot, kalek, starców i nieuleczalnie chorych. Pomagał bezrobotnym organizując dla nich pracę. Słynne są słowa św. Brata Alberta, że „trzeba każdemu dać jeść, bezdomnemu miejsce, a nagiemu odzież, bez dachu i kawałka chleba może on już tylko kraść albo żebrać dla utrzymania życia”. Założył dwa zgromadzenia: Braci Albertynów w 1888 r. i Sióstr Albertynek w 1891 r., które kontynuują jego dzieło.

2017-05-04 13:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sercem z hospicjum

2020-06-30 12:26

Niedziela kielecka 27/2020, str. VI

[ TEMATY ]

hospicjum

koncert charytatywny

K.D.

Wolontariusze z parafii św. Maksymiliana zaśpiewali w czasie Mszy św.

Zakończyła się dziesiąta edycja kampanii Pola Nadziei, uwrażliwiająca społeczeństwo na potrzeby pacjentów terminalnie chorych i promująca ideę hospicyjną.

W katedrze 18 czerwca bp Andrzej Kaleta z gronem księży sprawował Mszę św. w intencji podopiecznych Domowego Hospicjum i stacjonarnego im. Matki Teresy z Kalkuty w Kielcach, personelu oraz wolontariuszy. Na modlitwie zebrała się grupa wolontariuszy i przyjaciół hospicjum, przedstawiciele władz samorządowych.

CZYTAJ DALEJ

Wierni pustelnicy

2020-07-08 08:40

Niedziela Ogólnopolska 28/2020, str. VIII

pl.wikipedia.org

O kim mowa? O świętych Andrzeju Świeradzie i Benedykcie, których liturgiczne wspomnienie obchodzimy 13 lipca.

Pierwszy pochodził najprawdopodobniej z okolic Krakowa. Swoją drogę życiową odnalazł jednak na Węgrzech, w benedyktyńskim klasztorze św. Hipolita na górze Zabor nieopodal Nitry. Pełnił tam różne funkcje. Wcześniej zaś wiódł żywot pustelnika. Po ukończeniu 40 lat powrócił do dawnego stylu życia, w łączności jednak z macierzystą placówką zakonną. W odosobnieniu karczował las. Słynął z umartwień, m.in. postów. Ponadto, jak podają jego biografowie, nawet podczas snu stosował praktyki pokutne, np. siadał na pieńku, by nie zasnąć.

Być może obecnie tego typu zachowania wydają się niezrozumiałe, ale w czasach średniowiecza były czymś oczywistym dla tych, którzy pragnęli osiągnąć ideał świętego życia. W każdym razie św. Andrzej zmarł przedwcześnie właśnie na skutek umartwień.

Święty Benedykt był uczniem św. Andrzeja i wzorował się na swoim mistrzu. Wychwalał jego cnoty i naśladował w umartwieniach. Prawdopodobnie także pochodził z naszych ziem. Został zamordowany w pustelni przez bandytów. Według przekazów, jego ciało wrzucono do rzeki Wag (dzisiejsza Słowacja). Przez rok miał go strzec orzeł, dlatego też odnaleziono je w nienaruszonym stanie.

Relikwie obu pustelników znajdują się w kaplicy św. Barbary w katedrze św. Emerama w Nitrze. To drudzy w kolejności Polacy wyniesieni do chwały ołtarzy – nastąpiło to w roku 1083; pierwszymi byli międzyrzeccy kameduli (Izaak, Mateusz i Krystyn).

Warto wiedzieć, że na naszych ziemiach kult św. Andrzeja jest bardzo żywy w Tropiu. Do tego miejsca ściągają liczni pątnicy, przede wszystkim z Sądecczyzny i Słowacji, ale nie brakuje też pielgrzymów z innych części Polski i Europy. W Tropiu znajduje się cudowne źródełko, z którego św. Andrzej Świerad miał czerpać wodę – ma ona teraz szczególną moc uzdrawiania. Przepiękny kościół w tej miejscowości szczyci się jego relikwiami sprowadzonymi z węgierskiej Nitry.

„Najłaskawszy Boże, Ty sprawiłeś, że święci Andrzej i Benedykt oddali się Tobie samemu przez podziwu godną wstrzemięźliwość i wytrwałą surowość życia; spraw za ich wstawiennictwem, abyśmy przez nieustanną pokutę usunęli grzech z naszych serc i oczyszczoną duszą służyli Tobie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen”.

CZYTAJ DALEJ

Hiszpania: 95. urodziny kardynała Alvareza

2020-07-14 09:10

[ TEMATY ]

biskup

urodziny

Episkopat.pl

Hiszpański kardynał Francisco Alvarez Martinez kończy 14 lipca 95 lat. Jest siódmym z najstarszych spośród 222 kardynałów Kościoła powszechnego. W latach 1995-2002 kierował bogatą w tradycje archidiecezją Toledo. W 2001 roku papież Jan Paweł II powołał go do grona kardynałów.

Hiszpania ma obecnie 15 kardynałów. Stanowią oni drugą pod względem liczby purpuratów grupę narodową po Włochach (42), a przed kardynałami USA (14). Spośród 15 kardynałów hiszpańskich siedmiu jest w wieku poniżej 80 lat, mając tym samym prawo udziału w wyborze papieża.

Francisco Alvarez Martinez urodził się 14 lipca 1925 roku, święcenia kapłańskie przyjął w 1950, a w 1973 otrzymał sakrę biskupią. Był kolejno biskupem diecezji Tarazona (do 1976), Calahorra y La Calzada-Logrono (do 1989) i Orihuela-Alicante (do 1995 roku).

O hiszpańskim kardynale było głośno, gdy po zamachach terrorystycznych 11 września 2001 w Nowym Jorku i Waszyngtonie wyraził współczucie terrorystom. „Nie powinniśmy się mścić, lecz raczej musimy współczuć biednym ludziom, którzy popełnili tak przerażający czyn”, powiedział wówczas.

W kwietniu 2005, na krótko przed ukończeniem 80 roku życia, kard. Alvarez brał udział w konklawe, na którym został wybrany Benedykt XVI.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję