Reklama

Co teraz wspierają darczyńcy?

2017-05-31 10:04

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 23/2017, str. 16-17

Artur Stelmasiak

Pierwsza Msza św. w Świątyni Opatrzności Bożej była ważnym symbolem. Jednak to historyczne wydarzenie nie kończy budowy narodowego wotum, które nadal wymaga ofiarności darczyńców

Na warszawskim Wilanowie już dziś można podziwiać majestatyczną budowlę sakralną. Świątynia Opatrzności Bożej przykuwa uwagę z daleka, bo dominuje nad zabudową tej części stolicy. Z zewnątrz jest już praktycznie ukończona w 100 proc., natomiast sakralne wnętrze będzie wymagało jeszcze wiele pracy i nakładów finansowych. – Co prawda bryła zewnętrzna świątyni została ukończona i przyzwoicie wpisuje się w okolicę, ale wewnątrz do zrobienia jest niemal wszystko. Gdy wchodzimy do środka, uderza nas imponująca i monumentalna przestrzeń, widoczny jest zamysł architekta, który chciał ukazać symbolikę Bożej Opatrzności – mówi kard. Kazimierz Nycz.

Spłata zobowiązań

Udało się zorganizować uroczystość otwarcia świątyni w Święto Niepodległości z udziałem przedstawicieli Episkopatu oraz Prezydenta RP, Premiera i prawie całego rządu. Wydarzenie było pięknym zwieńczeniem 1050. rocznicy Chrztu Polski, a także wypełnieniem ślubów narodu wobec Opatrzności Bożej. – Teraz musimy zebrać kilkanaście milionów złotych na uregulowanie należności wobec firm, które wykonały u nas bardzo ważną pracę. Dlatego zwracamy się z gorącym apelem do darczyńców – mówi „Niedzieli” Piotr Gaweł, prezes zarządu Centrum Opatrzności Bożej. – Teraz nie rozpoczynamy większych inwestycji. Świątynia jest otwarta, wierni mają gdzie się modlić, a więc możemy spokojnie poczekać i zbierać pieniądze.

Wewnątrz świątyni jest ułożona posadzka, w nawie głównej stoi piękny ołtarz, jest nagłośnienie, a surowe betonowe wnętrze jest efektownie podświetlone. Choć wewnątrz jest jeszcze dużo do zrobienia, to w każdą sobotę oraz w niedzielę Msze św. odprawiane są już w głównym kościele. W najbliższym czasie będą kontynuowane prace związane z nagłośnieniem oraz akustyką. Dzięki dotacji z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego najwybitniejsi w Polsce specjaliści będą dążyć do tego, aby w Świątyni Opatrzności Bożej zostały stworzone warunki do uroczystych liturgii z udziałem chórów, muzyki organowej, ale także do wykonania muzyki o charakterze sakralnym i patriotycznym. Już teraz zainstalowano najnowocześniejsze systemy nagłośnienia, podobne do tych, które są m.in. w bazylice fatimskiej. Dzięki niemu równie dobrze słychać w pierwszych i ostatnich rzędach świątyni, klarownie brzmią zarówno głos kapłana, jak i dźwięk wysokiej klasy elektronicznych organów. – Wnętrze świątyni może pomieścić nawet 3 tys. osób i kilkuset muzyków. Nie ma w Europie sali koncertowej o podobnych gabarytach dla np. muzyki symfonicznej – tłumaczy Piotr Gaweł.

Reklama

Sanktuarium polskich świętych

Świątynia Opatrzności Bożej staje się też miejscem pielgrzymek. Każdego dnia przyjeżdżają tu grupy autokarowe oraz pielgrzymi indywidualni. Sprzyja temu lokalizacja w Wilanowie, która jest znanym turystycznym szlakiem Warszawy.

Otwarcie świątyni rozpoczęło dynamiczny proces sakralizacji tego miejsca, czyli budowy sanktuarium od strony duchowej. – To się dzieje na naszych oczach. Podczas niedzielnych Mszy św. świątynia często jest wypełniona wiernymi, a do konfesjonałów ustawiają się kolejki. Regularnie zapraszamy na Eucharystię dziękczynną naszych darczyńców i modlimy się w ich intencjach – mówi ks. Tadeusz Aleksandrowicz, proboszcz parafii pw. Opatrzności Bożej.

Już teraz świątynia jest wyjątkowym miejscem kultu polskich świętych. W jednym kościele można się modlić przed relikwiami św. Jana Pawła II, bł. ks. Jerzego Popiełuszki, św. Zygmunta Szczęsnego-Felińskiego, św. Stanisława Papczyńskiego, św. Urszuli Ledóchowskiej, bł. Honorata Koźmińskiego, św. Andrzeja Boboli, św. Maksymiliana Marii Kolbego i bł. Edmunda Bojanowskiego. – Teraz dołączy do nich św. Brat Albert Chmielowski, którego rok właśnie obchodzimy w Polsce – tłumaczy prezes COB. – Relikwie będą gromadzone w świątyni nadal, aby była ona wyjątkowym miejscem, gdzie człowiek może się modlić i doświadczyć świętości Polaków, których Opatrzność Boża dała nam w naszej 1050-letniej historii.

W ciągu kilku miesięcy Polacy przekonali się, że świątynia jest potrzebna i nie będzie stała pusta. Jej wnętrze było świadkiem wielkich koncertów, wypełnia się rozmodloną młodzieżą, a także tysiącami darczyńców. – Ta świątynia jest mocnym chrześcijańskim znakiem dla naszego narodu. Ona może być doskonale zaadaptowana do tych wszystkich celów, które nazywają się Polska – podkreśla honorowy redaktor „Niedzieli” ks. inf. Ireneusz Skubiś, który był gościem Pierwszego Europejskiego Festiwalu Schumana, zorganizowanego właśnie w Świątyni Opatrzności Bożej.

Szukają Wita Stwosza

Centrum Opatrzności Bożej szykuje się obecnie do bardzo ważnej decyzji, niedługo zostanie bowiem ogłoszony konkurs na wystrój wnętrza świątyni. – W przyszłym roku powinniśmy poznać prace konkursowe i liczymy na to, że będą to dzieła wybitne, a nie przypadkowe – mówi Piotr Gaweł. – Nie będziemy robić nic na siłę, jeżeli ten konkurs nie wyłoni odpowiedniego projektu, to ogłosimy następny. Skoro czekaliśmy 225 lat, to możemy poczekać kilka kolejnych.

Doskonałym przykładem – według prezesa COB – wybitnego dzieła jest ołtarz Wita Stwosza w Krakowie, który zachwyca wiernych już ponad 500 lat i nigdy się nie zestarzeje. Ale ołtarz w bazylice Mariackiej powstawał przez 12 lat i kosztował o wiele więcej, niż wynosił budżet XV-wiecznego Krakowa. – Ta świątynia budowana jest jako podziękowanie Panu Bogu. Nasze pokolenie musi się wysilić i dobrze odrobić pracę domową – podkreśla Piotr Gaweł. – W przypadku wotum dla Opatrzności Bożej nie może być kompromisów. Chcemy, aby powstało dzieło wyjątkowe, które zachwyci zarówno współczesnych Polaków, jak i tych, którzy przyjdą po nas.

Reklama

Rzym: pierwszy kościół otwarty całą dobę

2019-12-09 20:30

pb (KAI/religiondigital.org) / Rzym

Po raz pierwszy Rzym ma światynię otwartą całą dobę. Od 9 grudnia o 19.00 kościół Stygmatów św. Franciszka jest czynny non stop. Znajduje się on w centrum Wiecznego Miasta - pomiędzy Panteonem i jezuickim kościołem Il Gesù.

Adrian Ziątek

Inicjatorem przedsięwzięcia jest ks. Ángel García Rodríguez, wspierany przez papieża Franciszka. Świątynią opiekować się będą wolontariusze Fundacji Mensajeros de la Paz (Zwiastuni Pokoju), która na co dzień prowadzi domy dla opuszczonych dzieci, pozbawionych rodzinnego ciepła. Założył ją w 1962 r. właśnie ks. García.

W wysłanym 8 grudnia liście do ks. Garcíi papież wyraził pragnienie, by domy Boże miały zawsze otwarte drzwi. Gdy zaś są one zamknięte, takie kościoły „powinny być nazywane muzeami”. Franciszek podkreślił, że wspólnota kościelna, zgodnie z Ewangelią, ma być namiotem, zdolnym do powiększania swej przestrzeni, aby wszyscy mogli wejść, „oazą pokoju i miłości Boga, miejscem przyjęcia, pojednania i przebaczenia”.

Inicjatywę otwarcia świątyni przez 24 godziny na dobę, co od lat było marzeniem ks. Garcíi, wsparło również dwóch kardynałów: Angelo de Donatis - papieski wikariusz diecezji rzymskiej oraz Aquilino Bocos Merino, były przełożony generalny Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Olga Tokarczuk odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Szwecji

2019-12-10 20:13

wpolityce.pl

Laureatka Literackiej Nagrody Nobla za rok 2018, Olga Tokarczuk, odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Karola XVI Gustawa. Ceremonia noblowska odbywa się we wtorek w filharmonii sztokholmskiej.

wikipedia.org

Laureaci Nagrody Nobla dostają złote medale z wygrawerowanym wizerunkiem fundatora Alfreda Nobla oraz łacińską inskrypcją „Inventas vitam iuvat excoluisse per artes”. Są one wykonane ręcznie z 18-karatowego złota i ważą 175 gramów. Dyplomy są wykonane ręcznie przez artystów, jest na nich zdjęcie, imię i nazwisko laureata oraz cytat z uzasadnienia przyznania Nagrody Nobla.

Olga Tokarczuk została poproszona o odebranie wyróżnienia przez Pera Waesterberga z Akademii Szwedzkiej, który wcześniej wygłosił laudację na cześć noblistki.

Pani Tokarczuk, Akademia Szwedzka gratuluje wam. Proszę o odebranie Literackiej Nagrody Nobla z rąk jego królewskiej mości króla Szwecji — powiedział Waesterberg po polsku.

Polska pisarka - ubrana w czarną, aksamitną suknię do ziemi - wyszła na scenę sztokholmskiej filharmonii jako dziesiąty noblista. Ceremoniał ma związek z kolejnością dziedzin nagrody zapisanych w testamencie Nobla.

Podczas odbierania przez polską noblistkę medalu i dyplomu wszystko przebiegło zgodnie z planem, także zapisany w protokole trzykrotny ukłon, który nie udał się w 1996 r. Wisławie Szymborskiej. Poetka w tym właśnie momencie ceremonii pomyliła się. Olga Tokarczuk swoje trzy ukłony wykonała bez pomyłek.

Polska literatura błyszczy w Europie – ma w swoim dorobku już kilka Nagród Nobla, a teraz przyszła pora na kolejną, tym razem dla pisarki o światowej renomie i niezwykle rozległym wachlarzu zainteresowań, łączącej w swej twórczości elementy poezji i humoru. Polska, rozdroże Europy, być może nawet jej serce – Olga Tokarczuk odkrywa historię Polski jako kraju będącego ofiarą spustoszenia dokonanego przez wielkie siły, lecz również posiadającego swoją własną historię kolonializmu i antysemityzmu. Olga Tokarczuk nie ucieka od niewygodnej prawdy, nawet pod groźbą śmierci — mówił Per Waesterberg z Akademii Szwedzkiej w laudacji na cześć Olgi Tokarczuk.

Jego zdaniem twórczość Tokarczuk cechuje „połączenie twardej rzeczywistości z ulotną nierealnością, wnikliwa obserwacja i zafascynowanie mitologią”. Cechy te „czynią z niej jednego z najbardziej oryginalnych prozaików naszych czasów, postrzegających rzeczywistość na nowe sposoby”.

Olga Tokarczuk jest wirtuozem w kreowaniu postaci, potrafi uchwycić je w momencie ich ucieczki od codziennego życia. Pisze o tym, o czym nie pisze nikt inny: „o nieznośnej i ogromnej osobliwości tego świata” — wyjaśnił Waesterberg.

Jej powieść „Bieguni” to niezwykle różnorodny opis podróży, poruszania się po pasażerskich poczekalniach i hotelach, to spotkanie z bohaterami, o których wiemy bardzo niewiele, a także zbiór pojęć ze słowników, baśni i dokumentów. Tokarczuk wzajemnie przeciwstawia naturę i kulturę, rozum i szaleństwo, męskość i kobiecość, z prędkością sprintera przekracza społecznie i kulturowo wytworzone granice — podkreślił.

Jej mocna i bogata w idee proza to nomadyczna wędrówka przez około 15 książek. Wioski będące w nich miejscem akcji stają się centrum wszechświata, miejscem, w którym losy poszczególnych bohaterów wplatane są w wątki baśniowe i mitologiczne. Żyjemy i umieramy w opowieściach innych osób, gdzie na przykład Katyń raz może być zwykłym lasem, a raz miejscem masakry — ocenił Waesterberg.

„Księgi Jakubowe” laudator nazwał „największym dziełem” pisarki. Dodał, że „z podtekstu utworu przebija się żydowskie pochodzenie Tokarczuk oraz jej nadzieja na Europę bez granic”.

Przyszłe pokolenia będą sięgać po owe tysiącstronicowe arcydzieło autorstwa Tokarczuk i odkrywać w nim nowe bogactwo, którego dziś jeszcze wystarczająco nie dostrzegamy. Widzę, jak Alfred Nobel kiwa z uznaniem głową w swoim niebie — podsumował Per Waesterberg.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem