Reklama

Jubileusz w cieniu Krzyża

2017-08-03 11:17

Ks. Krzysztof Hawro
Edycja zamojsko-lubaczowska 32/2017, str. 1

Tomasz Bębenek
Legioniści z Lipska przy Wielkopiątkowym Krzyżu św. Jana Pawła II

Trwająca w naszej diecezji peregrynacja Wielkopiątkowego Krzyża Jana Pawła II przynosi okazję do modlitwy, refleksji, ale i do wdzięczności. W takim właśnie duchu nawiedzenie Krzyża Papieskiego przeżywali parafianie z Lipska koło Zamościa, którzy dziękowali Bogu za dar 20 lat istnienia w swojej wspólnocie Prezydium Legionu Maryi.

Pierwsze informacje o Legionie Maryi dla mieszkańców naszej parafii przekazał ks. Zdzisław Ciżmiński podczas rekolekcji adwentowych w 1996 r. W styczniu 1997 r. rozpoczęły się regularne cotygodniowe spotkania kandydatów do Legionu Maryi pod kierownictwem legionistów z Zamościa i Krasnobrodu. W ciągu kilku miesięcy parafianie z Lipska zapoznali się z zasadami działalności Legionu Maryi. W niedzielę 4 maja 1997 r., na plebanii w Lipsku, w obecności ks. Zdzisława Ciżmińskiego, ks. proboszcza Józefa Dudka, ks. Andrzeja Stopyry – ówczesnego wikariusza, legionistów z Zamościa i Krasnobrodu, odbyło się przyrzeczenie legionowe. Złożyło je 8 osób. Od tego dnia w parafii Lipsko rozpoczęło działalność Prezydium Legionu Maryi, które przyjęło za patronkę Matkę Bożą Niebieską Królową Pokoju.

Reklama

I chociaż 20. rocznica działalności Legionu Maryi wypadała w maju, to jej obchody przeniesiono na czas peregrynacji Krzyża św. Jana Pawła II. W poniedziałek 24 lipca o godz. 8 została odprawiona dziękczynna Msza św. za obecność Legionu Maryi w parafii Lipsko. Przewodniczył jej ks. Krzysztof Hawro, wikariusz parafii i zastępca kierownika duchowego Komicjum Legionu Maryi Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.

– Stajemy pod Krzyżem Chrystusa wraz z Maryją. To nas zobowiązuje, by w wędrówce za Chrystusem naśladować cnoty Najświętszej Maryi Panny – wskazał ks. Krzysztof. – Jak młodziutki Apostoł Jan – weźmy do siebie słowa Jezusa: „oto Matka twoja”. To brzmi jak zaproszenie, by razem z Maryją pójść drogą powołania ku świętości. Chcę zauważyć, że to tam, na Golgocie powstało niejako pierwsze Prezydium Legionu Maryi, do którego sam Jezus powołał swojego umiłowanego ucznia, żonę Kleofasa i Marię Magdalenę. Nie patrzył na wiek, stąd Legion Maryi jest dla każdego, nie tylko dla osób starszych i schorowanych – zaznaczył kaznodzieja.

Tagi:
peregrynacja krzyż Jana Pawła II

Reklama

„Szanujcie krzyż od Bałtyku do Tatr”

2014-01-30 09:38

Anna Buchar
Edycja wrocławska 5/2014, str. 6-7

Rok Wiary rozpoczął się w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II. Był to wyjątkowy okres w Kościele katolickim. W tym czasie archidiecezję wrocławską nawiedził krzyż, do którego tulił się sam papież Jan Paweł II, podczas pamiętnej Drogi Krzyżowej w Koloseum w 2005 r.

Andrzej Mas

Witaj, Krzyżu, nadziejo nasza jedyna! – pod tym hasłem odbywała się trwająca niemal rok peregrynacja wielkopiątkowego krzyża bł. Jana Pawła II. – Zawołanie to miało inspirować wszystkich wiernych, aby odpowiedzialnie przyjęli krzyż we wspólnotach parafialnych i przylgnęli bardziej do Chrystusa – mówi ks. Marian Biskup, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii. Ponieważ peregrynacja krzyża papieskiego dobiega końca, warto przypomnieć, skąd wzięła się idea, by peregrynował on po archidiecezji wrocławskiej. – Idea zrodziła się z Rokiem Wiary, który inspirował do działań duszpasterskich – mówi ks. Biskup. – Krzyż otrzymaliśmy od abp. Mieczysława Mokrzyckiego, metropolity lwowskiego. Było to na krótko przed Środą Popielcową, dlatego też uznaliśmy ten dzień za odpowiedni, by rozpocząć peregrynację. Jest to okres przeżywania męki Pana Jezusa – dodaje. Pierwszą świątynią parafialną archidiecezji wrocławskiej, w której peregrynował krzyż, była wrocławska archikatedra. Tuż po niej nawiedził parafie wrocławskie, następnie wyruszył do poszczególnych dekanatów archidiecezji oraz wspólnot zakonnych. W sumie był on w 298 parafiach znajdujących się na terenie 33 dekanatów.

Dlaczego krzyż?

Krzyż jest jednym z najstarszych symboli ludzkości. Jest to znak wiary, chrześcijańskie godło. Wielkopiątkowy krzyż papieski jest dla nas bardzo cenny przez swoją tajemnicę, przez naszego wielkiego Rodaka, a także przez to, że jest już tak bardzo omodlony przez rzesze wiernych. To jest ten krzyż, który Jan Paweł II trzymał podczas pamiętnej Drogi Krzyżowej, kiedy złożony niemocą nie mógł być w Koloseum, ale siedział w swojej kaplicy przed telewizorem i modlił się ze wszystkimi. Kard. Stanisław Dziwisz mówił: „To nie Papież trzymał krzyż, ale Krzyż Papieża”. Jest on oznaką nadziei. Jan Paweł II otrzymał go od Janiny Trafalskiej, 39-letniej wówczas przykutej do wózka kobiety. Ta zaś otrzymała go od męża i po 3 latach przekazała w ręce Papieża Polaka.

Wzruszające momenty

Czas peregrynacji krzyża papieskiego stał się dla wielu wyjątkową okazją do wejścia w tajemnicę osobistego przyjęcia miłości krzyża Chrystusowego. W tym czasie, w wielu parafiach główną intencją była modlitwa o kanonizację Jana Pawła II. – Cieszymy się, że możemy Bogu dziękować za nadchodząca kanonizację – mówi ks. Marian Biskup. W parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Kamieńcu Wrocławskim w tym dniu zebrały się tłumy. – Krzyż pojawił się w tej parafii podczas Pierwszej Komunii św. Piękną inicjatywę wykazali nauczyciele i uczniowie szkół, którzy przyszli do kościoła „całą szkołą”, modlili się przygotowaną inscenizacją o krzyżu oraz uczestniczyli w osobistej adoracji – mówi Andrzej Mas, współpracownik Ośrodka Audiowizualnego przy Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej i zespołu redakcyjnego Radia Rodzina. Przybywających na peregrynację nie odstraszała pogoda. Nie inaczej było we Wrocławiu, gdzie parafianie z kościoła pw. Ducha Świętego przenosili krzyż do parafii św. Franciszka z Asyżu. – Panował wówczas straszny mróz. Pomimo to odbyła się Droga Krzyżowa ulicami miasta. Ludzi nie odstraszyła śnieżyca, cieszyli się z możliwości udziału w peregrynacji – dodaje Andrzej Mas. – Wśród wielu momentów, które wydarzyły się podczas peregrynacji krzyża papieskiego, szczególnie zapamiętałem Drogę Krzyżową w Lewinie Brzeskim, która odbyła się o godz. 22. Parafianie przeszli Drogą Krzyżową po starym rynku wraz z krzyżem Jana Pawła II Wielkiego niesionym przez reprezentantów parafii w eskorcie ministrantów trzymających w dłoni pochodnie. Tłum ludzi sprawiał, że wyglądało to jak w Koloseum. Wzruszające były osobiste adoracje krzyża poprzez dotknięcie go krzyżami osobistymi, różańcami, obrazkami przyniesionymi z domów, przytulanie się do niego, powierzanie swych trosk, podziękowania i osobiste sekrety. Ludzie, których zawsze było dużo, dziękowali Bogu i prosili o wszelkie łaski za wstawiennictwem już niedługo świętego Jana Pawła II – wspomina Andrzej Mas, który z kamerą i aparatem fotograficznym udokumentował peregrynację papieskiego krzyża w niemal wszystkich parafiach archidiecezji wrocławskiej.

* * *

Powiedzieli

Abp Józef Kupny, metropolita wrocławski:
Peregrynacja pozwoliła nam zrozumieć znaczenie męki Pana Jezusa oraz Jego śmierci dla naszego zbawienia. Dzięki niej zrozumieliśmy, czym jest Drzewo Krzyża oraz jakie jest znaczenie krzyża dla każdego chrześcijanina. Udowodniła, że krzyż jest znakiem miłości, że jest dla niego miejsce w przestrzeni życia publicznego, a przede wszystkim, że dzięki niemu jednoczymy się wokół Chrystusa. Z relacji duszpasterzy wiem, że duchowe owoce kończącej się peregrynacji krzyża wielkopiątkowego bł. Jana Pawła II są obfite, zarówno w wymiarze wspólnotowym jak i indywidualnym. Chciejmy zatem podziękować Miłosiernemu Bogu za dar tej inicjatywy, dzięki której zrozumieliśmy, że Chrystus nas kocha i jest w stanie poświęcić życie za każdego na drzewie krzyża. Z całego serca dziękuję wszystkim duszpasterzom za zaangażowanie w organizację i przeprowadzenie peregrynacji w parafiach naszej archidiecezji. Dziękuję także wiernym za ich świadectwo wiary podczas nabożeństw związanych z przyjęciem i adoracją papieskiego krzyża. Gratuluję osobistego świadectwa, będącego potwierdzeniem dzieła nowej ewangelizacji.

Ks. Robert Strawiński:
Do kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach wielkopiątkowy krzyż przybył z parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Górze. Fenomenem peregrynacji była liczba wiernych – mimo iż był to dzień powdzedni. Najwięcej było osób starszych i schorowanych. Ale nie zabrakło również dzieci – rocznicowych oraz kandydatów do bierzmowania. Ludzie przynosili książeczki, różańce oraz medaliki i przykładali je do krzyża. Wszyscy zebrani w skupieniu się modlili. Nie sposób było nie zauważyć ogromnego wzruszenia. Sądzę, że dla każdego obecnego zarówno podczas adoracji w ciągu dnia, jak i wieczornej Mszy św. było to ogromne przeżycie duchowe. Po uroczystościach krzyż odwieziony został do parafii pw. św. Faustyny w Górze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Edukacja seksualna po katolicku - znakomity przykład

2019-10-18 08:22

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

Piękno i głęboki sens ludzkiej seksualności: w służbie miłości, a nie w oderwaniu od niej – ukazuje książka: „Powiedz mi, co to jest miłość?”, autorstwa Inès de Franclieu, która wydana została niedawno w polskim tłumaczeniu. Może być ona cenną pomocą rodzicom w edukacji seksualnej dzieci, rekomendowaną przez Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus”. Książka jest przeznaczona dla rodziców i dzieci od 5 do 12 lat.

YouTube.com

"Powiedz mi, co to jest miłość" jest pozycją unikalną – podkreśla znany świecki psychoterapeuta Szymon Grzelak. - Autorka łączy w niej praktyczne podejście mądrej, kochającej matki z profesjonalizmem psychologicznym i medycznym. Łączy głębię z prostotą ujęcia - prostotą konieczną, by dzieci mogły zrozumieć intymne prawdy miłości i seksualności. O seksualności pisze z wrażliwością i delikatnością, ale zarazem wprost - bez uciekania od tematów trudnych - stwierdza.

Swój przewodnik po miłości i seksie, Inès de Franclieu rozpoczyna od prezentacji dzieciom tajemnicy płci człowieka i związanych z tym różnic pomiędzy chłopcem a dziewczynką. Ukazuje jak stopniowo zmieniają się narządy płciowe w okresie dojrzewania. Pomaga dziecku w poznaniu i zaakceptowaniu swego ciała oraz dokonujących się w nim zmian. A powstające nowe życie traktuje jako prawdziwy cud, którego etapy warto jest poznać. Od momentu poczęcia, poprzez poszczególne etapy ciąży, aż do urodzin. Powstawanie życia autorka ukazuje nie tylko jako fakt biologiczny, ale zawsze jako owoc miłości.

Życie płciowe człowieka autorka prezentuje więc w kontekście rozwoju uczuć wyższych. Ludzkie ciało i seks przedstawia jako najpiękniejszy instrument miłości, do której każdy z nas winien jednak dorosnąć. Dorosnąć i chronić po to, aby móc się nim nie tylko cieszyć, ale i obdarowywać drugą osobę. Dlatego ostrzega przed rozpoczynaniem życia seksualnego zbyt wcześnie. Prezentowana przez nią koncepcja życia seksualnego jest wizją głęboko chrześcijańską, choć werbalnie się do niej nie dowołuje.

Autorka książki radzi, aby rozmowy z dziećmi na ten temat rozpoczynać wcześnie, już od 5 roku, kiedy pojawiają się pierwsze ich pytania. W dzisiejszym świecie – tłumaczy - bardzo łatwo się zetknąć z wulgarnym językiem, a nawet pornografią, dlatego warto jest zacząć rozmowę w dzieckiem jak najwcześniej, zanim uzyska dostęp do tej wiedzy od rodzeństwa lub starszych kolegów.

„Rozmowy z dziećmi – podkreśla - zwłaszcza w młodszym wieku, będą krótkie, gdyż szybko zaspokajają one swoją ciekawość. Warto je powtarzać i w kolejnych rozmowach, inicjowanych przez nas lub dziecko, poszerzać zakres naszych odpowiedzi, zgodnie z potrzebami dziecka”.

Przyznaje, że rozmowy te powinny być prowadzone po pierwsze „w sposób rozważny” a po drugie winny być one „zindywidualizowane”, czyli dostosowane do poziomu rozwoju i wrażliwości dziecka.

Zapewnia rodziców, że „takie rozmowy z dzieckiem na tematy miłości i seksualności nie tylko dają mu poczucie bezpieczeństwa, ale również umacniają relację rodzic–dziecko i stanowią bazę do przyszłych rozmów, gdy stanie się ono nastolatkiem”. Najważniejsze jednak – zdaniem autorki – jest to, aby taką rozmowę zacząć już teraz... .

Książka może być cenną pomocą nie tylko dla rodziców, ale również nauczycieli, katechetów i wychowawców.

Książce towarzyszy strona internetowa: powiedzmi.pl, a zamówienia można składać na adres e-mail: kontakt@powiedzmi.pl

„Powiedz mi, co to jest miłość? Ciało-Miłość-Życie-Seksualność”; Inès de Franclieu; Wydawnictwo Inter Global Oświata, Warszawa 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież do Indian amazońskich: Ewangelia musi się inkulturować

2019-10-18 19:16

Beata Zajączkowska/vaticannews / Watykan (KAI)

Ewangelia musi się inkulturować, aby „ludy przyjęły nauczanie Jezusa we własnej kulturze”. Papież Franciszek mówił o tym w czasie spotkania z grupą około 40 Indian amazońskich. Część z nich uczestniczy w synodzie, a pozostali biorą udział w innych okołosynodalnych inicjatywach, jakie odbywają się w Rzymie.

Vatican News / AFP
Papież do Indian amazońskich

Na początku spotkania dwoje przedstawicieli rdzennych ludów Amazonii podziękowało Papieżowi za zwołanie synodu i poprosiło go o pomoc w zapewnieniu spokojnego i szczęśliwego życia ich ludom, w ochronie ziemi i wody, tak aby mogli z nich korzystać także ich potomkowie.

Franciszek mówił o tym, że Ewangelia jest ziarnem, które pada w ziemię i wzrasta zgodnie z cechami danej ziemi. Mówiąc o regionie amazońskim, wskazał na niebezpieczeństwo nowych form kolonizacji. Odwołując się do początków chrześcijaństwa, które zrodziło się w świecie żydowskim, rozwijało się w świecie grecko-łacińskim, a w końcu dotarło do innych ziem, w tym słowiańskich, wschodnich i amerykańskich, Ojciec Święty podkreślił, że Ewangelia musi się inkulturować, aby „ludy przyjęły nauczanie Jezusa we własnej kulturze”.

W czasie spotkania z Papieżem przedstawicielom Indian towarzyszyli abp Roque Paloschi, metropolita Porto Velho w Brazylii, i kard. Claudio Hummes, relator generalny Synodu Biskupów. Spotkanie miało charakter bardzo spontaniczny. Franciszek otrzymał w prezencie m.in. tradycyjny łuk oraz pióropusz, w którym chętnie pozował do zdjęć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem