Reklama

Niedziela Łódzka

Niosą pomoc

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dziękuję Bogu za was, młodzi wolontariusze, za wasze wrażliwe serca, za wasze pomocne dłonie, za wasze oczy, które widzą nie tylko własne potrzeby, ale i potrzeby innych; za wasze uszy, które słyszą prośby o pomoc nawet te niewypowiedziane; za wasze nogi w butach wyczynowych, jak mówił o was papież Franciszek. Niech przez wasze świadectwo miłosierny Bóg przymnaża światu nieustannie apostołów miłosierdzia – mówił bp Wiesław Szlachetka, przewodniczący komisji charytatywnej KEP do wolontariuszy przybyłych na ogólnopolski zjazd Szkolnych Kół Caritas w Łodzi. Mszy św. z udziałem wolontariuszy i dyrektorów Caritas poszczególnych diecezji przewodniczył bp Ireneusz Pękalski.

Bp Szlachetka wskazał na szczególną rolę Caritas w pełnieniu posługi miłosierdzia w Kościele, w wymiarze diecezji, jak również parafii i szkół. – Ta posługa miłosierdzia, jaką pełnicie, sprzyja rodzeniu się przyjaźni między wami i tymi, którym pomagacie. Taka właśnie przyjaźń jest szczególnie miła w oczach Zbawiciela. Bo jest to przyjaźń miłosierdzia, którą On sam pragnie nawiązać z każdym z nas – mówił. Hierarcha wskazał, że istotną cechą niesienia pomocy jest radość, która towarzyszy zarówno temu, kto pomaga, jak i temu, kto pomoc przyjmuje. – Każdy z nas mógłby powiedzieć, że zawsze wtedy, gdy okaże komuś pomoc, to doświadcza w swoim sercu radości. To jest radość od Boga. Jest ona pierwszym owocem każdego czynu miłosierdzia, a jednocześnie jawi się jako zapowiedź wiecznej radości. Ta perspektywa naszej przyszłości stanowi najważniejszą motywację dla wszystkich dzieł miłosierdzia, jakie podejmujemy w Kościele.

Dwudniowy zjazd z udziałem ponad 1500 wolontariuszy Szkolnych Kół Caritas zakończył wspólny posiłek na pl. Katedralnym. Wcześniej młodzież zgromadziła się na pl. Wolności, by w marszu „Od zabawy do świętości” z relikwiami św. Faustyny Kowalskiej, bł. Rafała Chylińskiego i bł. Karoliny Kózkówny poprzez świadectwa, modlitwę i śpiew dać wyraz posłannictwa wolontariuszy Caritas do głoszenia miłosierdzia Bożego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2017-09-13 11:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z warszawskiej Pragi do Urugwaju

Niedziela warszawska 11/2017, str. 6

[ TEMATY ]

misje

wolontariat

Archiwum prywatne

Dominika Pruszyńska na misji w Indiach

Dominika Pruszyńska na misji w Indiach

Mają od 18 do 35 lat. Chcą wyjechać na różne krańce świata, aby pomagać najuboższym, towarzyszyć osamotnionym i świadczyć o Jezusie

Dominika Pruszczyńska nigdy nie myślała o tym, żeby wyjechać na misje. Miała stałą pracę, mieszkanie i wszystko super poukładane. – Szukałam jakiegoś miejsca dla siebie w Kościele, czegoś głębszego, co wypełniłoby moje serce – mówi wolontariuszka Domu Serca na warszawskiej Pradze, która spędziła 18 miesięcy na misjach w Indiach, a teraz przygotowuje się do wyjazdu do Urugwaju.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa i wiara ożywiają naszego ducha

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 6, 45-52.

Piątek, 9 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję