Reklama

Na Festiwalu Młodych W Medjugorie

2018-09-04 13:45

Adrian Ziątek
Edycja świdnicka 36/2018, str. I

Ks. Gniewomir Flis
Wśród młodych z całego świata nie zabrakło reprezentantów diecezji świdnickiej

Od 1 do 5 sierpnia br. w Medjugorje, w Bośni i Hercegowinie odbywał się pod hasłem „Żyć Słowem Bożym” 29. Festiwal Młodych. W tym niezwykłym spotkaniu uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy młodych z wielu krajów świata, w tym także młodzież z naszych stron. Diecezję świdnicką reprezentowało ponad 500 osób oraz kilku kapłanów. Wakacyjny wyjazd na Festiwal młodych został zorganizowany z inicjatywy kilku młodych księży naszej diecezji, którzy w swoich parafiach prowadzą Duszpasterstwa Młodzieży.

Wakacyjne rekolekcje rozpoczęła wspólna Eucharystia w Międzylesiu, której przewodniczył ks. Arkadiusz Raczyński. Droga do Medjugorie wiodła przez Czechy, Słowację, Węgry i Chorwację. Już sam czas przejazdu dla wielu osób był czasem integracji. Po przyjeździe grupy zostały zakwaterowane w kilku pensjonatach obok siebie, przez co uczestnicy tworzyli wioskę, która na czas Festiwalu należała do naszej diecezji. Już podczas pierwszego dnia dało się zauważyć, że królują na nim biało-czerwone barwy. Polaków były tysiące. Jeden z uczestników stwierdził żartobliwie, że trudno mu było poćwiczyć język angielski, bo w Medjugorie mówi się po polsku.

Na uroczyste rozpoczęcie festiwalu grupa młodzieży z naszej diecezji założyła jednakowe koszulki, przygotowane specjalnie na tę okazję. Niespełna 500 osób w niebieskich koszulkach z biało-czerwonymi flagami ruszyło na plac. Mszy rozpoczęcia przewodniczył nuncjusz apostolski w Bośni i Hercegowinie – abp Luigi Pezzuto, koncelebrował abp Henryk Hoser – wizytator apostolski dla parafii Medjugorie. Abp Henryk – nasz rodak – uczestniczył w prawie każdym punkcie pięciodniowego programu. Chętnie rozmawiał z kapłanami i młodymi. W rozmowie przekazał swoją modlitwę i pozdrowienia dla naszej diecezji. Na koniec pierwszego dnia młodzi upadli na kolana przed Najświętszym Sakramentem, żeby zawierzyć ten czas i swoje życie. Niezwykłą rzeczą była cisza. Kiedy kapłan wzywał do modlitwy w ciszy, panowało zupełne milczenie. Przy ołtarzu było słychać szum cykad po drugiej stronie placu. Tysiące młodych ludzi w zupełnej ciszy wpatrzonych w Chrystusa, to cud tamtego miejsca – relacjonuje jeden z kapłanów przybyły do Medjugorie z młodzieżą z naszej diecezji.

Reklama

Kolejne dni to m.in. Droga Krzyżowa na Górę Kriżevac, gdzie młodzi usłyszeli poruszające serca rozważania ks. Arkadiusza, które dla wielu były rachunkiem sumienia, przygotowującym do późniejszej spowiedzi.

Nie brakowało również wypoczynku nad morzem,w BaśkaVoda, w Chorwacji. Młodzi mogli wypocząć i nabrać sił przed kolejnymi punktami programu. Również wykorzystano czas na zwiedzanie starego, tureckiego miasta – Mostaru, którego Starówka wpisana jest na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Ostatni dzień Festiwalu rozpoczął się od modlitwy różańcowej na Górze Objawień. Rozważania wprowadziły uczestników w atmosferę dziękczynienia Jezusowi za Jego Matkę i pozwoliły otworzyć się na słowa orędzia, które każdy otrzymał do rozważenia w ciszy, na szczycie góry przy figurze Maryi. Wielu pokonało stromą kamienistą górę na boso, łącząc to wyrzeczenie ze swoimi intencjami. Ostatnim punktem Festiwalu była Eucharystia pod przewodnictwem abp. Henryka Hosera, przy koncelebrze ok. 600 kapłanów. W modlitwach każdego dnia uczestniczyło przez łącze internetowe ok. miliona osób, w ostatni dzień liczba ta została przekroczona.

Festiwal Młodych w Medjugorie, czy warto tam jechać? Około 20h w autokarze, upał, zmęczenie, pęcherze na nogach, wstawanie o świcie. Rzeczywiście warto?

Przybyłem tu drugi raz, więc odpowiedź jest oczywista. Jest to miejsce...NIEZWYKŁE. Kilka lat temu bardzo potrzebowałem spowiedzi i tu otworzyłem się na ten cenny dar, tę potężną łaskę. W tym roku potrzebowałem wrócić do źródła i udało się dzięki powiedzeniu „tak” Jezusowi, a resztą On się po prostu zajął. Póki co wiem, że przeżyłem piękne dni, które również zmienią moje życie, dadzą odpowiedzi na wiele pytań, umocnią mnie, rozwiną. Owoce będę zbierał jeszcze długo, jestem tego pewny. Chciałbym, by owocem mojego wyjazdu było między innymi dzielenie się świadectwem i głoszenie Chrystusa samym sobą na tyle, na ile potrafię, dlatego serdecznie zachęcam, by samemu zacząć interesować się Medjugorie, zgłębiać tajemnice wiary i dzielić się nią z wszystkimi w około. Chwała Panu! – Opowiadał wyczerpująco o swoich duchowych doświadczeniach Artur Rajczakowski.

W Medjugorie byłem po raz pierwszy, pobyt tam był dla mnie niesamowitym przeżyciem. Bliskość nieba była tak niesamowicie odczuwalna, czułem się trochę jak w przedpokoju domu Boga. Każdemu gorąco polecam przyjazd do tej pięknej miejscowości, ponieważ atmosfera, jaka tam panuje, jest po prostu nie do opisania – relacjonował Heniu Szuliński.

Tagi:
Medjugorie młodzież

Reklama

Watykan: zaprezentowano elektroniczny różaniec dla młodych

2019-10-15 19:31

vaticannews.va / Watykan (KAI)

W Watykanie zaprezentowano dziś elektroniczny różaniec. Działający wraz z mobilną aplikacją nie tylko ułatwia odliczanie kolejnych „Zdrowasiek”, ale proponuje bogaty materiał dydaktyczny, który uczy modlitwy różańcowej oraz proponuje różne rozważania.

stock.adobe.com

Jest to nowa inicjatywa Apostolstwa Modlitwy, czyli Światowej Sieci Modlitwy z Papieżem. Jak mówi jej dyrektor, chodzi tu o połączenie wielkiej tradycji duchowej z najnowszą techniką. Wszystko po to, aby zachęcić młodych do odmawiania różańca – mówi ks. Frédéric Fornos SJ.

„W tym nadzwyczajnym miesiącu misyjnym, pamiętając, że modlitwa stanowi centrum misji Kościoła, proponujemy Click To Pray eRosary – elektroniczny różaniec, aby nauczyć młodych modlić się o pokój na świecie. Na ostatnich Światowych Dniach Młodzieży papież poprosił nas, byśmy pomogli młodym modlić się o pokój – powiedział Radiu Watykańskiemu ks. Fornos. – Wiemy, jak bardzo świat potrzebuje dziś pokoju. Podjęliśmy więc różne inicjatywy, a teraz w październiku, miesiącu różańca, wprowadzamy tę nową pomoc, aby młodzi mogli modlić się o pokój w ich cyfrowym świecie. Stosując najbardziej zaawansowaną technologię, uczymy młodych różańca, bo niekiedy nie wiedzą, jak to robić. Jest to różaniec z obrazkami, z audioprzewodnikiem, z pedagogią, która stopniowo wprowadza nas w modlitwę w intencji wielkich wyzwań ludzkości i misji Kościoła”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Siła modlitwy

2019-10-01 13:55

Beata Pieczykura
Niedziela Ogólnopolska 40/2019, str. 10-11

Ma moc większą od bomby atomowej. Jest najpotężniejszą bronią znaną ludziom wszystkich czasów, także w XXI wieku. To nie slogan – mówią ci, którzy doświadczyli siły modlitwy różańcowej. Dzięki niej niektórzy wciąż żyją

stock.adobe.com

Chwycili za różaniec, a sam Bóg uczynił cud we właściwym czasie. Zaufali, są pewni, że On wie, co robi. Wojownicy Maryi opowiadają o cudownej ingerencji Boga w swoim życiu.

Ocalony i nawrócony

Wielkiej siły modlitwy różańcowej, która ratuje od samobójstwa i kompletnie zmienia życie, doświadczył Marcin. Przez 15 lat pił i zrobił w życiu wiele złych rzeczy. Któregoś dnia, w 1. rocznicę śmierci swojej ukochanej babci, postanowił pójść trzeźwy na jej grób. Pamiętał, że babcia przez całe życie odmawiała Różaniec, głównie w jego intencji, więc zabrał ze sobą ten sznurek paciorków.

– W drodze na cmentarz próbowałem odmawiać Różaniec, choć właściwie nie wiedziałem jak, bo zapomniałem po I Komunii św. – opowiada Marcin. – Miałem omamy, jakbym widział diabła, który namawiał mnie, żebym się powiesił. W tym amoku zwątpiłem we wszystko i poszedłem na pole. Wiedziałem, że tam jest takie miejsce, gdzie są schowane sznury. Szukałem gorączkowo powroza, ale nie mogłem go znaleźć. To mi uświadomiło, że ta modlitwa ma wielką moc. Jestem pewny, że dzięki Różańcowi nie odebrałem sobie życia. Oszołomiony wróciłem na cmentarz i modliłem się, jak umiałem. Wtedy postanowiłem świadomie i dobrowolnie iść na terapię odwykową. Najpierw przez 3 miesiące byłem na oddziale detoksykacyjnym, a potem na oddziale odwykowym. Tam, po 15 latach, przystąpiłem do spowiedzi generalnej. Spowiednik powiedział mi, jak odmawiać Różaniec. Po powrocie do normalnego życia było mi ciężko, ale najważniejsze było to, aby „nie popłynąć”. Moją siłą i pomocą stał się Różaniec. Tak pozostało do dziś. Otrzymałem tyle łask – nie piję już 10 lat, a od 2 lat odmawiam Nowennę Pompejańską, jedną za drugą, zwłaszcza za kapłanów. Wierzę, że we współczesnym świecie najskuteczniejszą bronią jest Różaniec.

54 dni do szczęścia

Niełatwe życie odebrało jej radość i pokój serca, wszystko przestało mieć sens. Pracowała po 12 godzin dziennie, także w soboty i niedziele. Zaczęło jej szwankować zdrowie, pojawiły się konflikty w niedawno zawartym małżeństwie. Nie miała czasu dla przyjaciół, więc powoli ich traciła. Nie widziała wyjścia z tej sytuacji, a z całego serca pragnęła zmiany. – Wtedy przyjaciółka powiedziała mi, że Różaniec ma moc zmienić to wszystko – wspomina Magdalena. – Pomyślałam sobie: czemu nie, i postanowiłam spróbować. Byłam tak zdesperowana, że zdecydowałam się odmawiać Nowennę Pompejańską – każdego dnia przez 54 dni nie rozstawałam się z różańcem. Walczyłam ze sobą, z czasem, ze zniechęceniem. Wytrwałam. Dziś wiem jedno – niezależnie od tego, co by się działo, Bóg zawsze wyciągnie rękę, bo nie odmawia Matce Jezusa. Jestem szczęśliwa, wszystko powoli wraca do normy. Różaniec totalnie odmienił moje życie.

Potężniejszy od kul

Zenon różaniec otrzymał w dniu I Komunii św. i nie rozstaje się z nim do dziś. Od wielu lat modli się na nim codziennie. O trudnych dniach i modlitwie wbrew nadziei tak dziś mówi:

– Pamiętam, jak wiosną 1945 r. pijany radziecki żołnierz chciał rozstrzelać mojego ojca Jana. Mama klęczała na podwórku, na śniegu, przy ul. Paderewskiego w Grudziądzu, płakała i głośno odmawiała Różaniec, a my, dzieci, razem z nią. Baliśmy się. Po chwili przyszedł pułkownik, przełożony żołnierza, który trzymał ojca pod bronią, i zażądał dokumentów. Wtedy okazało się, że ojciec nie jest Niemcem. Pułkownik oddał ojcu dokumenty i powiedział mu, że jest niewinny. Potem znowu rosyjscy żołnierze zabrali ojca na przesłuchanie i uwięzili w piwnicach jednego z domów w Owczarkach k. Grudziądza. Długo nie wracał. Mama i ja poszliśmy tam. Cudownym trafem ojca właśnie zwolnili. Po wyzwoleniu Grudziądza całą rodziną wróciliśmy do domu – był zniszczony, ale stał. Jestem pewny, że codzienna modlitwa różańcowa naszej wieloosobowej rodziny ocaliła ojca od czerwonego zniewolenia i śmierci. Dlatego pytam młodych: Czy odmówiłeś Różaniec choć jeden raz? Może teraz weźmiesz go do ręki i będziesz się na nim modlić... To piękna przygoda spotkać Boga w tajemnicach rozważanych we wspólnocie Kościoła lub osobiście w domu, szpitalu, drodze, gdziekolwiek jesteście...

* * *

Powiedzieli o Różańcu

„Czepił się chłop Różańca jak tonący liny. Ale czegóż dzisiaj uchwycić się można, kiedy wszystko tak szybko się zmienia, przemija? Czegóż uchwycić się można w tym świecie, gdzie tempo przemian i zmian oszałamia, onieśmiela, ogłupia? Różańca babci, matki, swojego Różańca. Tego samego Różańca, co wczoraj, dziś i jutro. Najprostszego, jak prosta jest miłość. Uchwycić jego rytm, wejść w ten rytm, żyć tym rytmem – to uratować i ocalić siebie” – o. Jan Góra OP

„Nie ma w życiu problemu, którego by nie można rozwiązać z pomocą Różańca” – s. Łucja z Fatimy

„Różaniec jest modlitwą maluczkich i pokornych, ale też modlitwą najwznioślejszych duchów w Kościele; jest modlitwą teologów, doktorów, myślicieli i świętych” – kard. Stefan Wyszyński

„Jesteśmy szczęściarzami. Bo mamy Różaniec. Bo się możemy uczepić tajemnic, które dokonały największych rewolucji w dziejach świata. Bo się możemy dać wciągnąć w te tajemnice. Zresztą, czy nie są to też nasze tajemnice? Pełne radości i bólu, światła i chwały. Może dlatego modlitwa różańcem staje się wciąż, tak jak niegdyś, początkiem wielu rewolucji, w naszym życiu i życiu całej ludzkości” – ks. Rafał J. Sorkowicz SChr

„Różaniec to nie wypracowanie teologiczne. Odmawiany w chorobie, w trudnej podróży, w oczekiwaniu na wyniki badań, przed drzwiami egzaminatora – jest najmądrzejszą modlitwą” – anonim z internetu

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Popiełuszko. Wolność jest w nas.

2019-10-19 23:30

Agata Pieszko

Dziś wspominamy błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszkę, męczennika wolności. Z tej okazji pragniemy przytoczyć kilka słów Adama Woronowicza, odtwórcy postaci ks. Jerzego w filmie "Popiełuszko. Wolność jest w nas".

Adam Woronowicz w kadrze z filmu "Popiełuszko. Wolność jest w nas"

Kilka lat temu postakademicka wspólnota "Wawrzyny Plus" starym zwyczajem pielgrzymowała po górach, kiedy niespodziewanie szlak przeciął im Adam Woronowicz. Aktor niebojący się ról w produkcjach trudnych, obnażających ludzkie potyczki ("Pod mocnym aniołem"), zabawnych i nietuzinkowych ("Baby są jakieś inne"), czy wreszcie pomnikowych, mających monumentalne znaczenie dla polskiej historii ("Popiełuszko. Wolność jest w nas"). Efektem tego spotkania była wizyta aktora we wrocławskim kościele św. Wawrzyńca na ul. Bujwida. Wszedł wtedy na ambonę z przesłaniem: nie bagatelizuj wolności, miej codziennie niepodległe serce.

Wolność – dziękuj za nią codziennie

– Nie czuję się kimś lepszym i ważniejszym od was. Nie przyszedłem tu pouczać. Łączy nas przecież jedna droga do domu Ojca – mówił wtedy Adam Woronowicz. Faktycznie, nie było grożenia palcem i strofowania. Białostocki aktor zachęcał tylko do codziennego doceniania wolności, zwracając uwagę na to, że nie mamy tego w zwyczaju. Dlaczego? Bo nie staliśmy w październikowe popołudnie 1984 roku na boisku przy płocie, kiedy zwłoki księdza Jerzego Popiełuszki były wkładane do szarej Nyski...

Nie bądź niewolnikiem

– Jesteśmy trudnym narodem z podziałami. Sami oddaliśmy wolność, nikt nam jej nie zabrał – mówił Adam Woronowicz. Sam Chrystus woła dziś do nas, że "Każde królestwo, wewnętrznie skłócone, pustoszeje. I żadne miasto ani dom, wewnętrznie skłócony, się nie ostoi." (Mt. 12,25) Trzeba nam pamiętać, że wolność jest w nas, w naszych postawach i decyzjach, i że wszelkie podziały są jej pogwałceniem.

Pasterze są męczennikami

W myśl filmowego księdza, nasi pasterze są niejako współczesnymi męczennikami, którzy za każdym razem, gdy odprawiają mszę, wychodzą na Golgotę. Modlą się wtedy za swój lud i składają siebie w ofierze. Każda Eucharystia jest bowiem walką o wolność. Wolność grzesznych dusz. Niezwykły orator zauważył także, że nasza ziemia wydała wielu świętych i błogosławionych, oraz że przykład ks. Jerzego stanie się rolą, na której wykiełkują nowe pokolenia świętych, w myśl łacińskiego teologa Tertuliana: "Krew męczenników posiewem chrześcijan". Adam Woronowicz podzielił się również świadectwem, że nigdy nie spotkał kogoś, kto by przegrał, idąc z Chrystusem. Ojciec jest zawsze, chyba, że sami puścimy Jego rękę. 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem