Korzenie i tradycja

"Dostojny Jubilat - napisał we wstępie kard. Henryk Gulbinowicz - korzeniami swoimi od początku ziemskiego istnienia wzrastał w glebę milenijnej diecezji krakowskiej, jakże bogatej tradycjami chrześcijaństwa i kultury, wyrosłej na tych wartościach. Ciekawe, tak Bóg pokierował Dostojnym Jubilatem, że zrealizował swoje życiowe powołanie nie w Krakowie, lecz na Dolnym Śląsku, w siostrzanej diecezji wrocławskiej. Patrzymy uważnie w owo siedemdziesięciolecie Jubilata i stwierdzić należy, że swoje siły i zdolności oddał prastaremu dziedzictwu królewskiego szczepu Piastów Śląskich".
Księga Jubileuszowa zawiera teksty biskupów, księży, profesorów, wykładowców akademickich, przyjaciół i współpracowników, w których ukazują oni główne rysy osobowości, styl bycia i działania bp. Adama Dyczowskiego. Wszystkie one odnoszą się do bogatej tradycji kulturalno-intelektualnej, w jakiej kształtowała się postawa dzisiejszego Biskupa Zielonogórsko-Gorzowskiego.

Zniewalająco dobry uśmiech

Autorzy pierwszej części Księgi powracają do czasów seminaryjnych A. Dyczkowskiego, jego studiów na KUL-u, działalności we wrocławskim duszpasterstwie akademickim i posługi - jako biskupa - w diecezji wrocławskiej i legnickiej. Ks. prof. Józef Swastek pisze o nim, że "wszystkim alumnom imponował wielką wiedzą i to nie tylko teologiczną, ale i matematyczno-przyrodniczą, a nade wszystko z astronomii". A czas wspólnych studiów na KUL-u tak wspomina ks. prof. Tadeusz Styczeń: "Unoszony wstecz zatrzymuję się przy tym odległym momencie, kiedy to w KUL-owskim konwikcie zechciałeś mnie uraczyć niezwykle wytrawnym darem muzyki. Bo muzyka nierówna muzyce. Wybrałeś Czajkowskiego. Symfonię. Nie pomnę - czwartą czy piątą, ale od tamtego momentu brzmi we mnie motyw, który mógłbym teraz Ci zanucić".
W pamiątkowej Księdze znalazł się także tekst prof. Jana Miodka, którego przyjaźń z najpierw księdzem, a potem biskupem Adamem Dyczkowskim trwa bez mała już czterdzieści lat. Po raz pierwszy spotkali się w styczniowe popołudnie 1964 r. w mieszkaniu państwa Leokadii i Jana Piotrkowskich. "Siedziałem sam w pokoju, w smutno-melancholijnym nastroju - opisuje ten dzień prof. J. Miodek. - Wtem otwarły się drzwi, stanęła w nich pani Leokadia i spytała, czy przyjmę księdza po kolędzie. Zgodziłem się, oczywiście, na tę propozycję i tak się zaczęła pierwsza w moim życiu wrocławska wizyta duszpasterska. Usiadł przy mnie młody wikariusz katedralny o zniewalająco dobrym uśmiechu, pozwalającym na natychmiastowy bliski kontakt. Podjęliśmy rozmowę, bez przerwy znajdowaliśmy jakiś nowy temat. A gdy się okazało, że obydwaj jesteśmy dziećmi nauczycielskimi: ksiądz - z Kęt, a ja - z Tarnowskich Gór, zrobiło mi się jeszcze cieplej na sercu. Kiedy zaś usłyszałem, że mój gość doskonale zna zasługi dla Polski i Górnego Śląska mego tarnogórskiego proboszcza - ks. Michała Lewki, poczułem się tak jak w rodzinnym domu".

Dar dla Jubilata

Do zeszłorocznych jubileuszy bp. A. Dyczkowskiego dopisują się także dwa tegoroczne. Jednym z nich jest 10-lecie posługi w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. W artykule omawiającym najważniejsze rysy posługi biskupiej Jubilata bp Paweł Socha napisał: "czas posługi pasterskiej bp. A. Dyczkowskiego jako biskupa diecezjalnego jest dla nas szczególnie brzemienny pod względem duszpasterskim i gospodarczo-administracyjnym". Jest to czas m.in. dwóch diecezjalnych Kongresów Rodziny, obchodów 50-lecia struktur Kościoła na Ziemi Lubuskiej i Pomorzu Zachodnim i 50-lecia Wyższego Seminarium Duchownego, czas wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Gorzowie Wlkp., rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego bp. Wilhelma Pluty, peregrynacji relikwii Pierwszych Męczenników Polski.
W części drugiej Księgi znalazły się także materiały obrazujące funkcjonowanie ruchów i stowarzyszeń w diecezji, takich jak Akcja Katolicka, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, a także działalność WSD w Paradyżu i Caritas diecezjalnej czy pokazujące pastoralno-katechetyczną troskę o sakrament bierzmowania w diecezji.
Ostatnia, trzecia część Księgi obejmuje rozprawy i artykuły z dziedziny historii i teologii. Można powiedzieć, że jest to szczególny dar ofiarowany Jubilatowi przez współpracowników i przyjaciół, dar zdobytej wiedzy. Znajdują się tutaj artykuły m.in. ks. Tadeusza Fitycha, bp. Tadeusza Pieronka, o. prof. Andrzeja Jasińskiego OFM, ks. prof. Ignacego Deca, ks. inf. dr. Ireneusza Skubisia.

Kabała Kardynała:

"Niech wolno będzie staremu księdzu zabawić się w «kabały» i powiedzieć, że wszystko, co ważne w życiu Pasterza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, związane jest z liczbą «7». Urodził się 17 listopada w uroczystość św. Grzegorza Cudotwórcy. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1957 r. Biskupem został mianowany w 1978 r., a sakrę biskupią przyjął w listopadzie 1978 r. Dalej też trzyma się dostojnego Jubilata «szczęśliwa siódemka», bowiem Papież Jan Paweł II 16.07.1993 r. mianował Go biskupem diecezjalnym diecezji, która po reorganizacji nosi nazwę zielonogórsko-gorzowska.
W Starym Testamencie liczba «7» uważana była za «świętą», czyli szczęśliwą. I patrząc życzliwie w życie Pasterza Ziemi Lubuskiej stwierdzamy, że szczęście Mu dopisuje. Już 45 lat, jako kapłan na Ziemiach Zachodnich naszej Ojczyzny, oddaje się ofiarnie służbie Bogu i ludziom. I tak zbliża się ku pięknemu jubileuszowi 25-lecia sakry biskupiej. Wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że szczęśliwie doczeka" (kard. Henryk Gulbinowicz).
W roku 2003 bp A. Dyczkowski obchodzić będzie srebrny jubileusz sakry biskupiej i 10-lecie posługi w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Uroczystości jubileuszowe zaplanowano na 26 października.