Reklama

Niemieckie zbrodnie miały pójść na polskie konto

2019-04-16 18:54

Z historykiem Radosławem Jóźwiakiem – badaczem dziejów węgrowskich Żydów – rozmawia Mateusz Wyrwich
Niedziela Ogólnopolska 16/2019, str. 20-21

Mateusz Wyrwich
Węgrów. Fragment kirkutu, na którym Niemcy rozstrzeliwali Żydów

Komu zależy na zaognieniu polsko-żydowskich relacji? Oto jedna z takich historii.

MATEUSZ WYRWICH: – Badania tragedii węgrowskich Żydów opisane przez Jana Grabowskiego w książce „Dalej jest noc...” są oparte w znacznym stopniu na relacji Szragi Fajwla Bielawskiego. Tymczasem, jak Pan udowadnia, książka Bielawskiego jest antypolską fikcją, zawiera wiele konfabulacji i zmyśleń. Dlaczego profesor historii na uniwersytecie w Ottawie, a zarazem współzałożyciel Centrum Badań nad Zagładą Żydów Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, kłamie? Znał przecież prawdziwe źródła.

RADOSŁAW JÓŹWIAK: – W 1991 r. ukazała się w USA książka Szragi Fajwla Bielawskiego w języku angielskim, w Polsce została wydana przed czterema laty pod tytułem „Ostatni Żyd z Węgrowa”. Autor oskarża w niej mieszkańców mojego miasta o aktywny współudział w likwidacji żydowskich sąsiadów. Twierdzi, że był naocznym świadkiem tamtych wydarzeń. Badałem wiarygodność książki. Bardzo wiele wątków jest tam zmyślonych. Zweryfikowałem to na podstawie m.in. wspomnień innych węgrowskich Żydów. Przede wszystkim sięgnąłem do relacji samego Bielawskiego, którą złożył w 1945 r. przed żydowską komisją w Łodzi. Są one dostępne w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie. Bielawski wypełnił też tzw. karty, czyli rodzaj kwestionariusza w Instytucie Yad Vashem w 1979 r. Wysłuchałem ponadto wywiadu, którego udzielił w 1997 r. na potrzeby Shoah Foundation. Relacje te różnią się od siebie treścią, wiele ich fragmentów jest ze sobą wręcz sprzecznych. Tymczasem Grabowski, choć znał wymienione przeze mnie źródła, oparł swoje „rewelacje” o mordowaniu Żydów przez Polaków tylko na książce Bielawskiego.

– Mówi Pan o matactwach Bielawskiego, a za nim – Jana Grabowskiego. Czy Bielawski miał powód, żeby mataczyć?

– Owszem, bo np. zataił fakt, że jego brat Mosze był w policji żydowskiej, a ta formacja pomagała Niemcom podczas akcji likwidacyjnej. Wspomina o tym żydowski świadek Sewek Fiszman. Zachowało się też zdjęcie, na którym ma on na kurtce opaskę żydowskiej policji.

– Czy zatem w ogóle Szraga Fajwel Bielawski może być wiarygodnym źródłem, choć w książce Grabowskiego wyrasta na głównego świadka oskarżenia lokalnej społeczności o aktywny współudział w Holokauście?

– Każdy fragment jego wspomnień zawiera kłamstwa, co rodzi pytania, kim był w czasie istnienia węgrowskiego getta. Prosty przykład. Przed likwidacją getta zagęszczenie w nim było niezwykle duże, bo Niemcy zwozili Żydów z innych regionów kraju. Przed wojną Węgrów miał ok. 10 tys. mieszkańców, w tym ponad 5 tys. Żydów. W czasie wojny Niemcy w getcie stłoczyli 12 tys. Żydów. Zagęszczenie dochodziło do 10 osób na jedną izbę. Tymczasem 4-osobowa rodzina Bielawskich zajmowała 5-pokojowe mieszkanie. Dlaczego? Wersja, że dał łapówkę w postaci dwóch koszul, nie brzmi przekonywająco. Inny przykład: Bielawski pisze, jakie niedostatki musiała znosić jego rodzina, mając... małe przydziały mięsa, masła i cukru. I podaje liczby. Okazuje się, że były one większe od przydziałów dla Polaków. A kiedy Żydzi dostawali większe przydziały od Polaków? Tylko wtedy, gdy byli w Judenracie lub policji żydowskiej. Mam podstawy sądzić, że autor wspomnień był policjantem. Ale dla Grabowskiego tematy żydowskiej policji i Judenratu są tematami tabu, posuwa się do wielu manipulacji, łącznie z wycinaniem fragmentów z relacji innych Żydów, by ukryć działania tej formacji przeciw mieszkańcom getta. Oto przykład: Grabowski powołuje się na relacje niejakiego Ruwena, który był żydowskim policjantem. Ten wspomina, że w momencie rozpoczęcia likwidacji getta w Węgrowie w siedzibie Judenratu zebrali się wszyscy policjanci żydowscy, cały Judenrat, i nie zostali objęci wywózką. Cytując Ruwena, Grabowski celowo usuwa ten fragment. Z innej żydowskiej relacji dowiadujemy się, że w dniu likwidacji getta członkowie Judenratu zakładają kapelusze ze specjalnymi opaskami. Co to oznacza? To dodatkowo potwierdza, że nastąpiło dogadanie się Niemców z Judenratem i żydowską policją. Podobnie było w pobliskim Sokołowie Podlaskim. Z innych żydowskich relacji wynika, że przed likwidacją getta Judenrat rękoma żydowskiej policji wyciągał od Żydów ogromne haracze pod pozorem zbierania okupu dla Niemców, co miało rzekomo zagwarantować oszczędzenie getta. Jan Grabowski pisze, że żydowscy policjanci byli nieliczni, a oszczędzono ich tylko dlatego, że ktoś musiał pochować zastrzelonych podczas akcji likwidacyjnej. Znał on doskonale relację Sewka Fiszmana, który wspominał, że policjanci pomagali Niemcom w wykrywaniu i wywózce swoich współbraci. Grabowski znał akta z powojennego procesu strażaków, a tam można natrafić na relacje Janiny Bobruk oraz Klementyny Krysiak, które były świadkami doprowadzania przez żydowską policję swoich braci na egzekucję. Grabowski nie tylko nic o tym nie wspomina, ale też posuwa się do fałszerstwa, pisząc, że policja żydowska była nieliczna. Powołuje się przy tym na książkę Tadeusza Wangrata „Polska i powiat węgrowski w przededniu i w czasie II wojny światowej”. Przywołuje tu stronę nr 100. A tam jest opis świadczący o czymś zupełnie innym, mianowicie o tym, jak to żydowscy policjanci pilnowali granic getta. Byli wyposażeni w gumowe pałki i bili rodaków, którzy nie stosowali się do zarządzeń i przepisów. O liczebności policji nie ma tam ani słowa. Zdaniem Grabowskiego – granic getta pilnowali tylko Polacy i Niemcy.

– Bielawski pisze, a powtarza to za nim Grabowski, że podczas likwidacji getta Polaków ogarnął szał likwidowania ukrywających się Żydów. Biegali po całym terenie getta, by ich wyciągać z kryjówek. A jakie były fakty?

– W dniu likwidacji getta przebywanie w jego pobliżu groziło śmiercią. Przykładem na to może być tragedia Leokadii Piotrowskiej, która mieszkała w dzielnicy aryjskiej. Chciała zobaczyć, co się dzieje na Rynku, na który spędzano Żydów. Została zastrzelona. Rozdział Grabowskiego obfituje w opisy udziału Polaków w mordowaniu Żydów, które Bielawski rzekomo widział przez otwór grubości jednego rzędu cegieł, wydrążony w murze przy pomocy kieszonkowego noża. Odkryłem tę kryjówkę, która w dobrym stanie przetrwała do naszych czasów, i zmierzyłem grubość muru. Miał 38 cm. Kiedy opublikowałem wyniki lustracji strychu, zostałem oskarżony przez Jana Grabowskiego o „Holokaust distortion”, czyli zniekształcanie prawdy o Holokauście. Kto kogo powinien oskarżać? Grabowski sfałszował, na potrzeby polskiej edycji wspomnień Bielawskiego, rysunek kryjówki, aby trudniej było podważyć wiarygodność rzekomego naocznego świadka. Grabowski napisał, że mieszkańcy miasta udzielali Niemcom pomocy w wyszukiwaniu Żydów w zamian za ćwierć kilo cukru. Powołał się na zeznania Efraima Przepiórki. Milczeniem pominął jednak znany mu fakt, że Przepiórka podczas okupacji nie przebywał na terenie Węgrowa. Nie przeszkodziło to Grabowskiemu uznać go za kluczowego świadka masowej zbrodni Polaków popełnionej na Żydach. Za największe oszustwo prof. Grabowskiego uważam celowe przemilczenie dobrze mu znanego, poświadczonego w kilku źródłach faktu, że przez wiele dni do Węgrowa przyjeżdżała liczna niemiecka ekipa likwidacyjna, która metodycznie, dom po domu, przeszukiwała getto, a schwytanych Żydów wywoziła ciężarówkami do obozu bądź rozstrzeliwała na kirkucie. Grabowski skłamał, że to Polacy wyszukali 1000 ukrywających się Żydów, a ekipa likwidacyjna, złożona tylko z miejscowych żandarmów, ograniczyła swoje działania do egzekucji przyprowadzanych przez Polaków mieszkańców getta. To, że żandarmi z psem tropiącym urządzali wieczorami polowania na Żydów, Grabowski też przemilczał. Niemieckie zbrodnie miały pójść na polskie konto.

Tagi:
historia

Kraków: o konfliktach dziejów wokół pieniądza, władzy i sławy

2019-05-21 13:23

Komitet organizacyjny Koła Naukowego Doktorantów Historii Onyks

W dniach 6–7 czerwca 2019 r. chcemy już po raz drugi zaprosić wszystkich sympatyków czasów dawnych i najnowszych na II ogólnopolską konferencją doktorancką organizowaną przez Koło Naukowe Doktorantów Historii „Onyks” działające na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Pixabay.com

W zeszłym roku rozważaliśmy konflikty na tle reform, instytucji i obyczajów, zaś w tegorocznej edycji konferencji będziemy podejmować tematy związane z konfliktami na przestrzeni dziejów w zakresie władzy, pieniędzy i sławy. W ciągu dwóch dni usłyszymy trzydzieści jeden referatów, które wygłoszą prelegenci z Polski i z zagranicy. Wśród ośrodków naukowych, tegorocznej edycji konferencji, znalazły się następujące jednostki: Uniwersytet w Białymstoku, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Narodowa Akademia Nauk Ukrainy w Kijowie, Politechnika Krakowska, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki, Uniwersytet Łódzki, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Uniwersytet Opolski, Uniwersytet w Orleanie, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytet Warszawski. W naszych rozważaniach będziemy omawiać konflikty polityczne w starożytności, średniowieczu, okresie staropolskim oraz historii najnowszej, spory między władzą duchowną a świecką, gospodarcze i społeczne; historyczno-religijne, wojskowe o władzę, czy też konflikty o panowanie nad światem.

Zapraszamy więc jeszcze raz wszystkich zainteresowanych na obrady, które odbędą się w budynkach Muzeum Archidiecezjalnego Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie, ul. Kanonicza 19 oraz na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, ul. Bernardyńska 3. Do zobaczenia w czerwcu!

Program

Czwartek 6 czerwca 2019 r.

(Muzeum Archidiecezjalne Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie, ul. Kanonicza 19)

SESJA PORANNA

10:00 – 11:00 – otwarcie II doktoranckiej konferencji naukowej „Władza, pieniądze, sława – konflikty na przestrzeni dziejów”

10:00 – 10:30 – przywitanie Gości

10:30 - 11:00 – wykład inauguracyjny – dr Joanna Małocha (UPJPII) – „Konflikty, władza, pieniądze i sława na wybranych obrazach Mistrza polskiego malarstwa historycznego”

11:00 – 12:15 – Panel I: Konflikty polityczne w starożytności i wczesnym średniowieczu prowadzenie: mgr Paweł Magiera

11:00 – 11:20 – mgr Stanisław Chmielowski (UAM) – Babilońskie bunty przeciwko Kserksesowi i „koniec archiwów”

11:20 – 11:40 – mgr Mariusz Gwardecki (UMK) – Walka polityczna i zabieganie o uznanie wśród ludu w Republice Rzymskiej na przykładzie kariery braci Grakchów i Juliusza Cezara

11:40 – 12:00 – mgr Maciej Dawczyk (UŁ) – Longobardzki ród Gausów. Droga do władzy i strategie jej umacniania

12:00 – 12:15 – Dyskusja

12:15 – 12:30 – Przerwa kawowa

12:30 – 13:45 – Panel II: Konflikty polityczne w średniowieczu prowadzenie: mgr Dorota Żywczak

12:30 – 12:50 – mgr Dymitr Dymydjuk (Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki) – Gagik Artsruni i wojna domowa w Armenii (początek X w.): Polityczna rywalizacja czy osobisty egoizm?

12:50 – 13:10 – mgr Marcin A. Klemenski (UJ) – O rzekomym konflikcie księżnej oławskiej Małgorzaty z synami Janem i Henrykiem X

13:10 – 13:30 – mgr Karol Skrzypczak (Université d’Orléans) – Od rywalizacji o kontrolę nad skarbcem do zabójstwa brata królewskiego. Konflikt Jana bez Trwogi i Ludwika orleańskiego w świetle korpusu tekstów Usprawiedliwienia księcia Burgundii (1408–1409)

13:30 – 13:45 – Dyskusja 13:45 – 15:00 – Panel III: Spory między władzą duchowną a świecką przez wieki prowadzenie: mgr Anna Makarczyk

13:45 – 14:05 – mgr Zbigniew Witczak (UO) – Spory na tle ekonomicznym pomiędzy klasztorem kanoników regularnych w Żaganiu a książętami, do początku XV w.

14:05 – 14:25 – mgr Daniel Marek (UPJPII) – „Chleb niezdrowy” – spór wokół hiberny między duchowieństwem a szlachtą w Rzeczpospolitej w 2. połowie XVII w. 14:25 – 14:45 – mgr Rafał Kowalski (UWM) – Konflikt prymasa Michała Radziejowskiego z królem Augustem II

14:45 – 15:00 – Dyskusja

(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, ul. Bernardyńska 3, aula)

SESJA POPOŁUDNIOWA

15:00 – 16:00 – Przerwa obiadowa

16:00 – 17:15 – Panel IV: Spory gospodarczo-społeczne przez wieki prowadzenie: mgr Daniel Marek

16:00 – 16:20 – mgr inż. arch. Mateusz Budziakowski (PK) – Spory o dominację gospodarczą i polityczną nad organizmem miejskim na przykładzie Lipnicy Murowanej przełomu średniowiecza i epoki nowożytnej

16:20 – 16:40 – mgr Monika Kozłowska (UwB) – Konflikty społeczne w osiemnastowiecznym Białymstoku

16:40 – 17:00 – mgr Konrad Banaś (UŁ) – Udział Polski w międzynarodowej rywalizacji o rynki arabskie 1918–1938

17:00 – 17:15 – Dyskusja

17:15 – 17:30 – Przerwa kawowa

17:30 – 18:45 – Panel V: Spory historyczno-religijne o władzę przez wieki prowadzenie: mgr Jan Bulak

17:30 – 17:50 – mgr Adrian Cieślik (UPJPII) – Konflikt o rację. „Panowanie” ks. Hilarego Kocańdy na probostwie w Dobrej w latach 1901–1938

17:50 – 18:10 – mgr Jakub Dobrzyński (UwB) – Konflikt czy próba współżycia? Szlachta a włościanie w XIX–wiecznej parafii Płonka Kościelna na Podlasiu

18:10 – 18:30 – mgr Andrzej Godek (UPJPII) – Spory majątkowe i obyczajowe pomiędzy organistami a duchowieństwem katolickim na terenie Galicji w 1 poł. XX w.

18:30 ¬– 18:45 - Dyskusja

18:45 – Spotkanie integracyjne


Piątek 7 czerwca 2019 r.

(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, ul. Bernardyńska 3, aula)

SESJA PORANNA

10:00 – 11:35 – Panel VI: Konflikty polityczne w polskiej historii najnowszej prowadzenie: mgr Anna Makarczyk

10:00 – 10:20 – mgr Ewa Bałuszyńska (UPJPII) – Paszkwil Hrabyka na Mikołajczyka, czyli o sporze Klaudiusza Hrabyka i Stanisława Mikołajczyka

10:20 – 10:40 – mgr Paweł Magiera (UPJPII) – Rywalizacja o wpływy polityczne między Polskim Stronnictwem Katolicko-Ludowym a Polskim Stronnictwem Ludowym „Piast” w świetle wspomnień ks. Jana Czuja

10:40 – 11:00 – mgr Grzegorz Mazur (UMCS) – Od działacza związkowego, poprzez wicemarszałka aż do wicepremiera – przebieg kariery Andrzeja Leppera na tle konfliktów politycznych 1991 – VIII.2007

11:00 – 11:20 – mgr Bartosz Różanek (UKW) – Grudzień 1981 r. w „Dziennikach politycznych” Mieczysława F. Rakowskiego

11:20 – 11:35 – Dyskusja

11:35 – 11:50 – Przerwa kawowa

11:50 – 13:05 – Panel VII: Konflikty wojskowe o władzę przez wieki prowadzenie: mgr Daniel Marek

11:50 – 12:10 – mgr Dawid Gralik (UAM) – Armia sięga po władzę. Rola wojska w życiu politycznym Francji w latach 1795–1804

12:10 – 12:30 ¬– mgr Oleksander Sukhomlyn (Narodowa Akademia Nauk Ukrainy) – Żołnierze rosyjscy na terenie Zaporoża XVIII w.: konflikty wokół nadużyć i władzy

12:30 – 12:50 ¬¬– mgr Wiktor Węglewicz (UJ) – Wykonywanie władzy nad jeńcami i internowanymi ukraińskimi z Galicji Wschodniej przez dowództwa oraz obsadę obozów jenieckich w Polsce (1918–1921)

12:50 – 13:05 – Dyskusja

13:05 – 14:20 – Panel VIII: Spór o panowanie nad światem przez wieki prowadzenie: mgr Paweł Magiera

13:05 – 13:25 – mgr Piotr Ewertowski (UAM) – Mechanizmy rozprzestrzeniania się konfliktu w okresie zmian dynastycznych w Chinach w XVII w. Przykład rodziny Zheng

13:25 – 13:45 ¬– mgr Patryk Masny (UJ) – Klucz do Sajgonu. Wojna o władzę nad Żelaznym Trójkątem i Ben Suc w czasie wojny wietnamskiej

13:45 – 14:05 ¬¬– mgr Sebastian Żbik (UW) – Oman, Zanzibar i Brytyjczycy. Konflikt o subsydium zanzibarskie w latach 1866–1875

14:05 – 14:20 – Dyskusja

14:30 – 16:00 – Przerwa obiadowa

(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, ul. Bernardyńska 3, lektorium)

SESJA POPOŁUDNIOWA

16:00 – 17:35 – Panel IX: Konflikty w okresie staropolskim prowadzenie: mgr Dorota Żywczak

16:00 – 16:20 – mgr Łukasz Baranowski (UwB) – Konflikty na linii dwór – poddani w Wielkim Księstwie Litewskim w XVIII w.

16:20 – 16:40 ¬– mgr Jakub Grodzki (UwB) – Działania Kościoła rzymsko-katolickiego przeciwko Jednocie Litewskiej w XVII w.

16:40 – 17:00 ¬¬– mgr Aleksander Popielarz (UW) – Od współpracy do konfliktu ‒ Krzysztof II Radziwiłł wobec planów Władysława IV wzmocnienia władzy królewskiej

17:00¬ – 17:20 – mgr Aleksander Rudziński (KUL) – Walka o władzę w Rzeczpospolitej po śmierci Stefana Batorego w świetle diariusza Stanisława Reszki

17:20 – 17:35 – Dyskusja

17:35 – 17:50 – Przerwa kawowa

17:50 – 18:45 – Panel X: Spory społeczne w XIX i XX w. prowadzenie: mgr Paweł Magiera

17:50 – 18:10 – mgr ¬Krzysztof Kofin (UPJPII) – Walka o kształt życia rodzinnego – na łamach tygodników ,,Wiadomości Literackie” i ,,Prosto z Mostu” w latach 30–tych XX w.

18:10 – 18:30 – mgr ¬Joanna Stożek (UJ) – Słowo a sława. (Auto)kreacja diarysty w Dzienniku Sprawy Bożej Seweryna Goszczyńskiego

18:30 ¬– 18:45 ¬– Dyskusja


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Złożył śluby wieczyste na oddziale onkologicznym

2019-05-24 10:30

Orioniści - Prowincja Polska

Nadzwyczajne śluby wieczyste i święcenia. Kleryk Michał Łos FDP, nasz współbrat przebywający w ciężkim stanie na oddziale onkologicznym w szpitalu w Warszawie, złożył 23 maja śluby wieczyste w Zgromadzeniu Zakonnym Małe Dzieło Boskiej Opatrzności.

Orioniści w Polsce

Na uroczystości obecni byli ks. Wicegenerał Oreste Ferrari FDP, ks. Radca Generalny Fernando Fornerod FDP, ks. Prowincjał Krzysztof Miś FDP, ks. Rektor WSD Tomasz Wiśniewski FDP, ks. Sekretarz Prowincjalny Michał Szczypek FDP, ks. Antoni Wita i ks. Kazimierz Baranowski oraz rodzina Michała. Ceremonia, która odbyła się na oddziale onkologicznym, przebiegła w atmosferze bardzo głębokiej duchowości. kl. Michał złożył na ręce ks. Wicegenerała ślub czystości, ubóstwa, posłuszeństwa i szczególnej wierności papieżowi oraz przysięgę ubóstwa.

Jutro 24 maja z rąk biskupa pomocniczego warszawsko-praskiego J.E. Ks. Bpa Marka Solarczyka przyjmie święcenia diakonatu i kapłańskie. Wszystko to dzięki Ojcu Świętemu Franciszkowi, który odpowiadając na pismo Przełożonego Generalnego naszego Zgromadzenia udzielił wszelkich niezbędnych dyspens. Pamiętajmy o nim w naszych modlitwach

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś do Neoprezbiterów: ja wam przyrzekam, że będę wam Ojcem

2019-05-25 19:11

xpk / Łódź (KAI)

- Ja wam przyrzekam, że będę wam Ojcem, że będę was traktował jako współpracowników, że będę was traktował, jak swoje ukochane dzieci! Przyrzekam wam to za siebie, i przyrzekam wam to za każdego biskupa, który tu będzie na tym miejscu przewodniczył Eucharystii. Obyście nigdy nie zwątpili w tę relację, bo ona jest bardzo ważna! – mówił arcybiskup Grzegorz Ryś do przyszłych kapłanów Kościoła łódzkiego.W sobotę 25 maja, w katedrze łódzkiej abp Grzegorz Ryś metropolita łódzki wyświęcił na kapłanów dziewięciu diakonów Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Wraz z metropolitą łódzkim Eucharystię sprawowało kilkudziesięciu kapłanów. Wśród nich byli ksiądz arcybiskup senior Władysław Ziółek, biskup Ireneusz Pękalski i biskup Marek Marczak oraz wychowawcy i profesorowie WSD.

Archidiecezja Łódzka

Po odczytaniu ewangelii, ksiądz rektor imiennie wezwał każdego z kandydatów, a ten odpowiedział na wezwanie – jestem! Po zakończeniu sześcioletniej formacji i po zasięgnięciu opinii wiernych oraz formatorów, 9 diakonów zostało dopuszczonych do przyjęcia święceń w stopniu Prezbiteratu.

-Wchodzicie dziś do wspólnoty, która się nazywa prezbiterium łódzkie – mówił w homilii metropolita łódzki. – Wspólnota – to nie jest układ kolesiów. Wspólnota – to nie jest solidarność zawodowa. Wspólnota – to jest rzeczywista komunia ludzi połączonych wspólną misją, wspólnym wezwaniem, wspólną miłością do Jezusa. To jest komunia ludzi, którzy potrafią być dla siebie braćmi, którzy ze sobą nie rywalizują, którzy się nie ścigają, którzy ze sobą nie współzawodniczą, tylko współpracują. Wspólnota – to jest komunia ludzi, którzy potrafią sobie nawzajem pomóc wtedy, kiedy jeden z nich jest w głębokim kryzysie. Wchodzicie do wspólnoty i macie ją współtworzyć. Niech was ręka Boska broni od myślenia – ja sam, ja sam i lepiej, żeby mi nikt nie przeszkadzał – podkreślił metropolita łódzki.

Zaapelował do nowych kapłanów, aby wyrzucili z siebie to wszystko, co mogłoby oddalać ich od wiernych, do których zostaną posłani. – Święcenia mają was do ludzi zbliżyć. Najgorsze byłoby to, gdyby święcenia was od ludzi oddaliły. Cokolwiek by stało po waszej stronie jako przeszkoda pomiędzy wami, a ludźmi – usuwajcie to! Róbcie wszystko, by ludzie mieli do was dostęp w takim poczuciu, że jesteście jednym z nich – słaby wśród słabych. Dobrze wiecie w jakiej sytuacji o tym mówimy. Dziś jest potężna przeszkoda w naszych relacjach z całym ludem Bożym. Nasza przeszkoda nazywa się zgorszenie. Ta przeszkoda nazywa się brak zaufania. Ta przeszkoda nazywa się grzech publiczny. Musimy wszystko uczynić, by usunąć tę przeszkodę, by ludzie mieli do nas wiarygodny dostęp. To my musimy usuwać tę przeszkodę, bo myśmy ją ustawili – zauważył hierarcha.

Zawracając się do księży neoprezbiterów kaznodzieja powiedział także: – Ja wam życzę Ducha Świętego, który nie objaśnia wszystkiego na początku. Czasami was pośle w taką drogę, że nie będziecie rozumieć co się dzieje, dlaczego nie możecie robić tego, do czego jesteście przekonani, dlaczego nie możecie mówić do tych ludzi, którzy wedle waszej oceny tego strasznie potrzebują. Życzę wam takiej wiary, że przyjedzie taki moment, gdy cała ta droga się rozjaśni, bo Duch na końcu pokaże dlaczego było tak, a nie inaczej. Dokonuje się to w takim momencie, który On sam wybiera. Czasami Boga rozpoznaje się po czasie – zauważył arcybiskup.

Po zakończeniu homilii, kandydaci do święceń położyli się krzyżem na posadzce katedry, a zebrani w świątyni odśpiewali Litanię do Wszystkich Świętych. Po niej nastąpił moment modlitwy konsekracyjnej oraz nałożenie rąk, przez biskupów i obecnych w świątyni kapłanów. Każdy z diakonów swoje dłonie, włożył w dłonie biskupa, składając tym samym przysięgę wierności i posłuszeństwa swojemu ordynariuszowi. Wręczone zostały im także dary ofiarne ludu – chleb i wino, które mocą z wysoka, przez posługę nowych kapłanów, stawać się będą Ciałem i Krwią Chrystusa. Na zakończenie obrzędu świeceń ksiądz arcybiskup przekazał nowym kapłanom znak pokoju – wyraz jedności i przyjęcia nowych księży, za swoich współpracowników, braci i przyjaciół.

Dzisiejsza Msza święta święceń kapłańskich, była pierwszą, którą dziewięciu nowych księży, celebrowało w swoim życiu. Liturgię zakończyły podziękowania skierowane do biskupów, przełożonych seminaryjnych oraz rodziny.

Przed błogosławieństwem metropolita łódzki wręczył księżom neoprezbiterom książeczki jurysdykcyjne (dokument uprawniający do sprawowania sakramentu pokuty i pojednania) testimonia (dokument potwierdzający otrzymanie święceń) oraz dekrety związane z ich przyszłą posługą.

Nowi kapłani Kościoła Łódzkiego zostali posłani do:

Kamil Gregorczyk – parafii p.w. św. Józefa Oblubieńca N.M.P. w Jeżowie.

Łukasz Kaczmarek – parafii p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Widawie.

Michał Kardynia – parafii p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzgowie.

Adrian Matuszewski – parafii p.w. N.M.P. Częstochowskiej w Brzezinach.

Kamil Siuta – parafii p.w. N.S.J. w Kurowicach.

Paweł Skowron – parafii p.w. św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Poddębicach.

Marcin Skrzydłowski – parafii p.w. św. Benedykta i św. Anny w Srocku.

Tomasz Szurek – parafii p.w. św. Marcina w Strykowie.

Adrian Zimnowłocki – parafii p.w. Wniebowzięcia N.M.P. w Marzeninie.

W najbliższych dniach księża neoprezbiterzy będą celebrować Msze święte prymicyjne w swoich rodzinnych parafiach, Wyższym Seminarium Duchownym oraz w sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem