Reklama

Niedziela Świdnicka

Neoprezbiterzy A.D. 2019

Każdego roku diecezja świdnicka wzbogaca się o nowych kapłanów. Są to młodzi mężczyźni, którzy w porywie swojej młodości usłyszeli głos wołającego Chrystusa: „Pójdź za mną!” i zdecydowali się opuścić swoje domy rodzinne, porzucić swoje dotychczasowe zajęcia, obowiązki i poświęcić swoje życie w całości na służbę Chrystusowi

Niedziela świdnicka 21/2019, str. 1-3

[ TEMATY ]

Świdnica

święcenia kapłańskie

Patrycia – stock.adobe.com

Katedra świdnicka pw. św. Stanisława i św. Wacława

W tym roku w naszej diecezji sakrament kapłaństwa przyjmie 10 diakonów. Po przyjęciu święceń prezbiteratu zostaną oni posłani do swoich pierwszych parafii, w których będą szlifować swoje kapłaństwo i z wielkim zapałem oraz gorliwością, służyć Bogu i ludziom poprzez odprawianie codziennej Eucharystii i sprawowanie sakramentów.

1. Ks. Jarosław Buczyński
Pochodzi z parafii Królowej Różańca Świętego w Dzierżoniowie. Jego hasło prymicyjne to: „Oto wyryłem Cię na obu Mych dłoniach” (Iz 49,16a). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Wszystko ogarnięte, jestem spokojny, skupiam się na modlitwie, a także czekam na czas rozpoczynających się rekolekcji przed święceniami. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym kontynuować współpracę z Duszpasterstwem Tradycji Łacińskiej, w której życie się angażuję, a także pragnę swoją posługę kapłańską wiązać z pracą z młodzieżą, szczególnie tą trudną. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Jarosława jest sługa Boży abp Antoni Baraniak.

2. Ks. Adrian Fajkowski
Pochodzi z parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Ciepłowodach. Jego hasło prymicyjne to: „Aby On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3,30). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Szczególnie w tym czasie troszczę się o przygotowania samej Mszy św. prymicyjnej i przyjęcia dla gości, także pod względem duchowym skupiam się na szczególnej modlitwie, aby dobrze przygotować się do święceń. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym się zajmować szczególnie takimi grupami, jak: ministranci i lektorzy, Krąg Biblijny oraz Apostolstwo Miłosierdzia Bożego. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Adriana są święci: św. s. Faustyna Kowalska, bł. ks. Michał Sopoćko oraz św. Jan Maria Vianney.

Reklama

3. Ks. Michał Gibek
Pochodzi z parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej. Jego hasło prymicyjne to: „Panie, Ty jesteś dla mnie tarczą, Tyś chwałą moją i Ty mi głowę podnosisz” (Ps 3,4). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Coraz bardziej dociera do mnie świadomość bliskości święceń. Trzeba przygotować się jak najlepiej. Szczególnie rozważam w tym czasie teksty modlitwy brewiarzowej. Skupiam się także w jeszcze doskonalszy sposób na istocie Mszy św. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Nie mam szczególnych wymagań względem pola duszpasterskiego, którym chciałbym się zajmować. Jestem otwarty na pracę ze wszystkimi grupami, do których zostanę przydzielony. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Michała jest m.in. Frassati, który stanowi wzór do naśladowania względem pokory. – Również mój proboszcz z rodzinnej parafii jest dla mnie wzorem do naśladowania, dużo mnie nauczył względem życia kapłańskiego – wspomina ks. Michał.

4. Ks. Tomasz Kowalczuk
Pochodzi z parafii św. Mikołaja w Świebodzicach. Jego hasło prymicyjne to: „Trwajcie we mnie, tak jak Ja w Was” (J 15,4). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Dużo przygotowań organizacyjnych, w których bardzo pomagają mi rodzice. Duchowo przygotowuję się do święceń przez modlitwę. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Szczególnie chciałbym się zajmować pracą z młodzieżą i dziećmi, ponieważ myślę, że mam z nimi dobry kontakt. Szczególnie dzięki temu, że mam młodsze rodzeństwo. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Tomasza są przede wszystkim święci – chociażby św. s. Faustyna Kowalska i św. Brat Albert. Także wielu dobrych kapłanów, którzy stanęli na mojej drodze życiowej.

5. Ks. Krzysztof Malinowski
Pochodzi z parafii pw. Ducha Świętego w Świdnicy. Jego hasło prymicyjne to: „Rzekł Jezus do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” (J 21,15). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Szczególnie skupiam się na modlitwie za przyczyną Matki Bożej i świętych patronów. Także rekolekcje będą dla mnie dobrym czasem przygotowania do święceń. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Przyjmę wszystko, do czego mnie Pan Bóg pośle. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Krzysztofa są: bł. ks. Jerzy Popiełuszko, sługa Boży Fulton Sheen, św. Jan Paweł II. Wzorem dobrego kapłana jest dla mnie śp. ks. Jerzy Skalski.

Reklama

6. Ks. Radosław Mielczarek
Pochodzi z parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu. Jego hasło prymicyjne brzmi: „Magis”, co oznacza więcej. Jest to słowo, którym posługiwał się często św. Ignacy Loyola. Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Jestem poniekąd zdumiony, że to już za kilka dni odbędzie się ten ważny moment w moim życiu. Ten czas pragnę wykorzystać na formację przed święceniami, szczególnie przez udział w zbliżających się rekolekcjach, które poprowadzi dla nas ks. Aleksander Radecki. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – W swojej pracy duszpasterskiej chciałbym się zajmować szczególnie formacją ludzi dorosłych np. we wspólnocie Przyjaciół Oblubieńca. Ważną dla mnie kwestią będzie formacja małżeństw i rodzin. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Radosława jest bł. ks. Stefan Wincenty Frelichowski.

7. Ks. Adam Przybysz
Pochodzi z parafii św. Józefa Oblubieńca w Wałbrzychu. Jego hasło prymicyjne brzmi: „Nie bój się i nie lękaj, ponieważ z Tobą jest Pan Bóg Twój, wszędzie gdziekolwiek pójdziesz” – (Joz 1,9).
Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami, kapłańskimi, odpowiedział: – Ostatnie dni przed święceniami, to czas intensywnych przygotowań, zwłaszcza przy organizacji prymicji. Choć jest to bardzo ważna sprawa, to jednak, nie najważniejsza. Przede mną i moimi kolegami rekolekcje, więc czas na to, aby przygotować się duchowo do tego ważnego wydarzenia w życiu. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym przede wszystkim pracować z ludźmi, ciężko określić grupę. Szczególną satysfakcję sprawia mi praca z młodzieżą na katechezie.
Wzorami w drodze do kapłaństwa dla ks. Adama są święci. – Zwłaszcza święci kapłani. Miałem również takie szczęście spotkać takiego świętego kapłana, ale nie chcę zdradzać jego imienia, myślę że on też by nie chciał.

8. Ks. Piotr Sipiorski
Pochodzi z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu. Jego hasło prymicyjne to: „Ci, co zaufali Panu, otrzymują skrzydła jak orły, biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40,31). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Ostatnie przygotowania zakończą się, gdy wyjadę na rekolekcje. Do tego czasu zawsze coś będzie do zrobienia, sprawdzenia, ustalenia. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Myślę, że ksiądz nie powinien stawiać sobie takich założeń, ponieważ to już na samym początku w jakimś stopniu ogranicza jego posługę. Ponadto każda parafia jest inna. Tworzą ją konkretni ludzie, istnieją na niej specyficzne zwyczaje, funkcjonują określone grupy. Idąc na daną parafię, trzeba najpierw zapoznać się z nią oraz oczekiwaniami, jakie kierowane są wobec konkretnego księdza. Potem można dopiero proponować swoje pomysły.
Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Piotra są następujące postaci: św. Dominik oraz św. Jan Paweł II.
– To święci towarzyszący mi od kilku lat, zanim wstąpiłem do seminarium. Św. Jan Paweł II jeszcze za życia był dla mnie kimś wyjątkowym. Jego pontyfikat to moje 25 lat życia. Wzorem służby, oddania, pokory i milczenia jest dla mnie św. Matka Teresa z Kalkuty. „Bez milczenia kapłaństwo jest zniszczone” – mówi kard. Robert Sarah, który stanowi dla mnie współczesny wzór kapłana.

9. Ks. Bartosz Karol Tusiński
Pochodzi z miejscowości Skrzynka, która należy do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Trzebieszowicach. Hasło prymicyjne to: „Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc” (Łk 4,18) oraz „Daj Boże, abym mógł umierać z rękami, zniszczonymi przez miłosierdzie” – św. Kamila de Lellis. Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Przygotowanie duchowe do prymicji jest najważniejsze. Oddaje ten czas osobistej modlitwie, ale mam też ogromne wsparcie ze strony parafian, którzy zapewniają mnie o modlitwie, a przede wszystkim zawierzają Matce Bożej. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – W kapłaństwie chcę zajmować się duszpasterstwem wszystkich dusz. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Bartosza są: – Moim największym wzorem, patronem w powołaniu kapłańskim są: św. Jan Maria Vianney, bł. ks. Jerzy Popiełuszko, sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, br. Aloizy Kosiba – patron maluczkich, Jan Paweł I i Dolindo Ruotolo.

10. Ks. Mateusz Zając
Pochodzi z parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Jaroszowie. Jego hasło prymicyjne to: „Ty jesteś, Panie, Bogiem łaski i wielkiego miłosierdzia” (Ps 86,15). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Właściwie wszystko jest gotowe. Dla mnie nieocenionym skarbem są moje siostry, które włączyły się w przygotowanie i organizację dnia prymicji, zarówno Mszy św., jak i przyjęcia. Dobrą radą służą mi ksiądz proboszcz z rodzinnej parafii oraz katecheta, którzy czuwają nad oprawą liturgiczną. Faktem jest, że co chwilę pojawiają się jakieś drobne zmiany, ale generalnie trzymamy rękę na pulsie. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Nie chcę dawać konkretnej odpowiedzi, czy wymieniać poszczególnych zadań/wizji, które chciałbym realizować. W czasie praktyk duszpasterskich przekonałem się, że każda parafia ma swoją specyfikę. Będę księdzem i zadania, które zostaną mi powierzone, po prostu będę starał się realizować w tej konkretnej wspólnocie parafialnej, w której będę posługiwał, z możliwościami i potencjałem, jakie tam odkryję. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Mateusza jest św. Brat Albert. – Dużo o nim słyszałem, o jego życiu, o jego heroizmie i poświęceniu wobec ludzi wykluczonych. W ostanie wakacje miałem możliwość pracy jako wolontariusz w przytulisku dla bezdomnych mężczyzn w Krakowie. Był to dla mnie niezwykły czas formacji, zwłaszcza tej duchowej.

* * *

Tegoroczni neoprezbiterzy, jak i wszyscy alumni naszego seminarium są niewątpliwie owocem modlitwy o powołania kapłańskie i zakonne, której w naszych parafiach nie brakuje. Kierując się słowem Bożym: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, proście więc Pana żniwa, żeby posłał robotników na żniwo swoje”, jesteśmy zaproszeni do jeszcze większej modlitwy o nowe, święte powołania do życia kapłańskiego i zakonnego.

2019-05-21 13:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święcenia prezbiteratu w Świdnicy - skromne, piękne i pobożne

2020-05-23 14:13

[ TEMATY ]

Świdnica

święcenia kapłańskie

ks. Przemysław Pojasek

Neoprezbiterzy 2020

Mimo remontu katedry, obostrzeń sanitarnych, ograniczeń ilościowych, bp Marek Mendyk wyświęcił 5 kapłanów do posługiwania w diecezji świdnickiej.

- Idziecie do świata trudnego. Idziecie do ludzi samotnych i smutnych; idziecie do ludzi podzielonych i udręczonych, może trochę zawiedzionych, niespokojnych. Bądźcie dla innych; nie lękajcie się być blisko codziennych spraw prostych ludzi. Miejcie czas dla innych i nie oczekujcie niczego w zamian. Nagroda będzie w niebie. Będzie na pewno - apelował biskup orgynariusz.

- Będziecie dawać świadectwo o wyższych wartościach. Będziecie mówić ludziom o Bogu miłosiernym, przebaczającym, bogatym w łaskę i wierność. Będziecie uczyć, że to, co najważniejsze, jest dla ziemskich oczu niewidzialne. I nic w tym nauczaniu nie może was przestraszyć – jak zawsze nam przypominał biskup Ignacy – bo Waszą mocą będzie sam Duch Święty.

ks. Mirosław Benedyk

Przyszli kapłani podczas litanii do wszystkich świętych.

Drugie polecenie, kierowane do uczniów Chrystusa, dotyczy udzielania mocy Bożej. Sprawowanie sakramentów świętych – a zwłaszcza Eucharystii – stanie się waszym powszednim chlebem, codziennością - podkreślał dając wskazówki wchodzącym w prezbiterat mężczyznom, by przez modlitwę i przykład budowali Kościół, uczyli milczącej adoracji Jezusa i byli mężnymi i odważnymi kapłanami - mówił w homilii bp Marek Mendyk, który po raz pierwszy udzielał święceń prezbiteratu jak biskup diecezjalny.

ks. Mirosław Benedyk

Gest nałożenia rąk przez biskupa.

Całość wydarzenia transmitowana była przez Internet.



CZYTAJ DALEJ

Zesłanie Ducha Świętego

Pełne Narodziny Kościoła

Ingerencja Ducha Świętego w Dzień Zielonych Świąt dokonała istnej metamorfozy w życiu i działalności Apostołów. Wcześniej bojaźliwi i milczący, nawet tchórzliwi, teraz rozumieją, że nie mogą pozostać w bezruchu, zaryglowani w pomieszczeniu z obawy przed Żydami. Pod wpływem Ducha Świętego ruszają z Wieczernika we wszystkie strony świata, przemierzają miasta i wioski i wszędzie głoszą Jezusa Zmartwychwstałego. Nikt i nic nie jest w stanie ich powstrzymać. Przemawiają do ludzi różnych narodowości. Potrafią porwać za sobą, poruszyć dla sprawy Jezusa. Pod wpływem Ducha Świętego stają się innymi ludźmi. Wiedzą teraz, dla kogo i po co żyją. Są świadomi, jaką misję mają do spełnienia wobec Boga i świata. Duch Święty wywiódł ich na ulice Jerozolimy, a później poprowadził dalej - aż na krańce świata. Poszedł z nimi i ich następcami, odsłaniając przed narodami Chrystusa i Jego Ewangelię.
Doświadczenie obecności Ducha Świętego w Kościele i Jego funkcji uświęcającej wobec człowieka od samego początku było zakorzenione w świadomości chrześcijan. To, co wydarzyło się w Wieczerniku w dzień Pięćdziesiątnicy, nie jest dla starożytnego chrześcijanina jedynie wydarzeniem minionym, które należy ujmować wyłącznie w kategoriach historycznych, lecz wydarzeniem istniejącym, które ciągle na nowo uobecnia się w życiu Kościoła, stanowi o jego sile, żywotności, a także młodości. Starożytne chrześcijaństwo cechowało się zdumiewającą żywotnością, która swoje uzasadnienie znajdowała właśnie w doświadczeniu Ducha Świętego. Z pism starochrześcijańskich pisarzy emanuje nadzieja, że Duch Święty doprowadzi wszystkich do Prawdy, czyli do Chrystusa, i uczyni człowieka zdolnym do życia we wspólnocie z Bogiem.

Duch Święty w życiu chrześcijanina

Dawanie świadectwa o Chrystusie nie może się dokonywać bez obecności i pomocy Ducha Świętego, podobnie jak u Apostołów głoszenie Ewangelii „nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i działanie Ducha Świętego” (por. 1 Tes 1,5). Duch Święty jest początkiem i źródłem apostolstwa. On umacnia chrześcijan do apostolstwa, aby wytrwali w prowadzeniu innych do Chrystusa. Dzięki Duchowi Świętemu Kościół może rozszerzać się na cały świat w każdej epoce, może wrastać w różne kultury i cywilizacje, zachowując niezmiennie swoją ewangeliczną tożsamość. Jego moc zapewnia skuteczność apostolstwa. Przekonuje o tym sam Jezus w słowach skierowanych do Apostołów: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami” (Dz 1, 8). W sakramencie bierzmowania Duch Święty udziela specjalnej mocy do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem, do mężnego wyznawania Imienia Chrystusa.
Duch Święty daje moc nie tylko w głoszeniu Ewangelii, lecz także w cierpieniu i w czasie prześladowań. Duch Święty jest siłą i mocą ucznia Chrystusa w walce z szatanem, z pokusami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Pomaga wytrwać w łasce uświęcającej. Tak wielu ludzi zmaga się z własną słabością. Niektórzy popadli w niewolę grzechu: nałóg nikotynizmu, alkoholizmu, narkotyków, zmysłowości, lenistwa. Duch Święty budzi w człowieku poczucie grzechu, ale i nadzieję na zmianę życia. Jest źródłem nawrócenia i świętości. Daje cierpliwość i wytrwałość w walce ze złem i z sobą samym. Jest mocą pracy wewnętrznej człowieka. Wysiłek, aby zniszczyć wady i rozwinąć cnoty, w szczególności cierpliwość, wytrwałość, odwagę, męstwo - to następstwo współpracy z Duchem Świętym. Udziela siedmiu darów, niezbędnych w formacji duchowej.

Sytuacja współczesnego świata

Obecnie obserwuje się coraz więcej problemów ogólnoludzkich, jak zagrożenie pokoju przez terroryzm, relatywizację wszelkich wartości, konsumpcjonizm, liberalizm, defetyzm. Głęboki kryzys przeżywa rodzina. W związku z tym wielu młodych ludzi traci poczucie sensu życia i ucieka w namiastki: alkohol, narkotyki, seks, oddalając się od Boga.
Również w naszej Ojczyźnie życie staje się coraz trudniejsze. Prywata rządzących i afery korupcyjne doprowadziły państwo do bardzo poważnego kryzysu gospodarczego. W skali dotąd niespotykanej od II wojny światowej nastąpiła pauperyzacja społeczeństwa. Co czwarta rodzina żyje w Polsce poniżej poziomu socjalnego. Podziały między ludźmi są tak wielkie, że trudno mówić o jedności Polaków. Wielu straciło nadzieję na lepsze jutro, inni przeżywają niepokój z powodu utraty pracy, braku perspektyw życiowych. Nieraz towarzyszą im myśli samobójcze.
W obliczu tych trudności powinniśmy jak Apostołowie przyjąć Ducha Świętego i Nim się napełnić. Trzeba nam również, a może przede wszystkim prosić Ducha Świętego - Pocieszyciela i Obrońcę, Odnowiciela świata, by zstąpił na światowy i polski wieczernik i przyniósł nowe światło nadziei. Zatem wołajmy: „Niech zstąpi Duch Twój, niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”.

PostsCriptum

Każda niedziela jest pamiątką nie tylko zmartwychwstania Chrystusa, ale również Zesłania Ducha Świętego. Zatem postuluje się, aby wprowadzić praktykę nabożeństwa do Ducha Świętego na Mszy św., zwanej Sumą, w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, zawierzając Duchowi Świętemu całą parafię (zgromadzenie zakonne). Na efekty nie trzeba będzie długo czekać!

CZYTAJ DALEJ

Pomnik św. Jana Pawła II stanął w Łukowej

2020-05-31 22:05

Joanna Ferens

Uroczyste poświęcenie pomnika św. Jana Pawła II

W kościele pw. WNMP w Łukowej odbyły się (31.05) gminno - parafialne uroczystości związane z 100. rocznicą urodzin Jana Pawła II. Podczas wydarzenia został odsłonięty i poświęcony pomnik św. Jana Pawła II, Papieża Polaka.

Wydarzenie rozpoczęło się od mszy św., którą sprawował ks. proboszcz Waldemar Kostrubiec. W rozmowie podkreślał, iż pomnik jest oddolną inicjatywą mieszkańców i ma wymiar duchowej łączności z Ojcem Świętym Janem Pawłem II: – Jest to dar parafian i przejaw ich czci do Ojca Świętego. Ja pragnę, by nie był to jedynie pomnik pamiątka, który powstał, by uczcić osobę Jana Pawła II, ale by był pomnik, który w naszych sercach budzi oddźwięk. Prawdziwym pomnikiem wdzięczności i czci będzie wówczas, kiedy będziemy starali się poznawać nauczanie Papieża Polaka i według niego żyć. Ten pomnik jest dla nas wszystkich zobowiązaniem, by żyć po Bożemu, by żyć dobrze. Chcemy także każdego dnia żyć słowami, które pozostawił nam św. Jan Paweł II – dodaje ks. proboszcz.

Na wszystkich ścianach cokołu pomnika umieszczono różnorodne informacje, o których informuje dyrektor GOK w Łukowej, Wiesława Kubów: – Na froncie cokołu umieściliśmy napis ‘Pokój tobie, Polsko! Ojczyzno moja!’ z papieskiej homilii. Na pozostałych tablicach są informacje o ofiarodawcach i fundatorach oraz fragment przemówienia Papieża z jego wizyty w Zamościu w 1999 roku, w którym powierzył Zamojszczyznę Matce Odkupiciela. Są także informacje ku czci jakich rocznic pomnik powstał. I tak obok, setnej rocznicy urodzin Papieża Polaka, jest to także 100-lecie Cudu nad Wisłą oraz 73-lecie wizyty w Łukowej późniejszego Prymasa Polski, a wówczas biskupa lubelskiego, Stefana Wyszyńskiego. Jeśli chodzi o samą osobę Jana Pawła II, to Papież przedstawiony jest w geście błogosławieństwa, jakby szedł z nim do mieszkańców, w ręku trzyma ferulę, czyli zakończony krzyżem pastorał papieski – podkreślała.

Dopełnieniem uroczystości była wystawa udostępniona przez Centrum Myśli Jana Pawła II, ‘Karol Wojtyła. Narodziny’, część artystyczna w wykonaniu Chóru ‘Harmonia’ oraz rozstrzygnięcie i wręczenie nagród w konkursie literackim, którego celem było napisanie odpowiedzi na list Ojca św. skierowany do dzieci całego świata z 1994 roku. Laureatami konkursu zostali uczniowie Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Łukowej: Jan Grzyb, Nikola Jurkiewicz, Zuzanna Kaproń, Maja Kraczek, Wiktor Sikorski, Maja Tworzewska, Kacper Jagucek i Emilia Jurkiewicz. Na zakończenie uroczystości, przedstawiciele społeczności gminnej złożyli pod pomnikiem kwiaty i zapalili znicze. Organizatorami wydarzenia byli Urząd Gminy, Gminny Ośrodek Kultury i Parafia pw. WNMP w Łukowej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję