Reklama

Niedziela Małopolska

I biorę sobie ciebie na serio

Co roku, od Niedzieli Zesłania Ducha Świętego do uroczystości Trójcy Przenajświętszej, modlą się w intencji małżeństw i narzeczonych. – Chcemy, żeby ludzie na serio podeszli do sprawy przygotowania do małżeństwa, a także, jeśli do tego dojdzie, by sakramentalne „tak” było wypowiadane z pełną świadomością – mówią organizatorzy projektu „Tak na Serio”

Niedziela małopolska 22/2019, str. 2

[ TEMATY ]

modlitwa

małżeństwo

Dominika Jurzec

Błogosławieństwo narzeczonych w czasie Tygodnia Modlitw za Powołanych do Małżeństwa

Potrzebę modlitwy za powołanych do małżeństwa odkryli w 2014 r. uczestnicy spotkań Duszpasterstwa Akademickiego u Księży Salwatorianów w Warszawie. Zaczęło się od pytań: – Czy małżeństwo to powołanie? Jeżeli tak, to dlaczego nie modlimy się o powołania do małżeństwa, tak jak do stanu duchownego lub życia konsekrowanego? Wkrótce potem młodzi zorganizowali pierwszy Tydzień Modlitw za Powołanych do Małżeństwa pod nazwą „Tak na Serio”.

Powołanie

Celem projektu jest to, aby uświadomić młodym ludziom, że małżeństwo to powołanie, pewna propozycja od Boga, którą trzeba usłyszeć. Słuchanie wiąże się z procesem rozeznawania, dlatego wejście w związek małżeński powinno zostać poprzedzone namysłem, modlitwą i dialogiem. Sprzyja temu narzeczeństwo, które projekt „Tak na serio” promuje jako czas rozeznawania, poznawania siebie nawzajem i swoich rodzin. Kolejnym celem inicjatywy jest promowanie potrzeby stałej formacji małżonków, aby zerwać z powszechnym przekonaniem, że ślub to „koniec drogi”. Wręcz przeciwnie, to początek wspólnej formacji, która pomaga przejść razem przez trudy życia.

Decyzja

Wokół przygotowania do sakramentu małżeństwa funkcjonuje szereg krzywdzących stereotypów. Ks. Łukasz Anioł SDS, opiekun duchowy projektu w Krakowie, mówi, że aby dobrze wykorzystać okres narzeczeństwa, trzeba podjąć decyzję i odpowiedzieć sobie na pytanie, czego oczekuję od tego czasu. – Cokolwiek byśmy jako duszpasterze nie robili, nie mówili, bez tej decyzji nie pomogą nawet najciekawsze kazania czy prelekcje. Bez świadomej decyzji trudno jest zejść z utartych schematów, łatwiej jest postępować stereotypowo – mówi kapłan. Uważa, że duszpasterze powinni towarzyszyć narzeczonym poprzez bycie i znajdować dla nich czas na rozmowę, w której pojawia się szansa na pogłębienie relacji z Bogiem, modlitwę, naukę.

Reklama

Tydzień Modlitw za Powołanych do Małżeństwa może pomóc rozwiać wiele wątpliwości, odpowiedzieć na ważne pytania, dowiedzieć się czegoś więcej na temat nauki Kościoła o małżeństwie jako drogi do świętości. – Zapraszamy gości z doświadczeniem – zapewnia ks. Łukasz. Każdy znajdzie więc coś dla siebie.

Modlitwa

Tydzień Modlitw odbędzie się w kościele pw. Boskiego Zbawiciela (przy ul. św. Jacka na Zakrzówku w Krakowie) i rozpocznie się w sobotę 8 czerwca adoracją Najświętszego Sakramentu w intencji powołanych do małżeństwa. W niedzielę ks. Łukasz Anioł będzie głosił kazania na Mszach św. Program na kolejne dni jest następujący:

• poniedziałek, 10.06, godz. 19 – dr Leszek Lachowicz, lekarz ginekolog: „Nie do wiary, NaPro czary!” – czyli o naprotechnologii w teorii

Reklama

• wtorek, 11.06, godz. 19 Katarzyna i Arkadiusz Aszykowie: „Pokłóćmy się!” – czyli jak się kochać i kłócić jednocześnie

• środa, 12.06, godz. 19 Agnieszka i Grzegorz (od 17 lat w małżeństwie, 7 dzieci): „Dla małego, dla dużego, jest tu miejsce dla każdego!” – czyli życie w wielodzietnej rodzinie

• czwartek, 13.06, godz. 19 Mateusz Ochman: „Do tańca i do różańca!” – czyli o przeżywaniu wiary w małżeństwie

• piątek, 14.06, godz. 19 Magdalena Bojanowska (żona, mama, psycholog): „Ile jeszcze mam czekać?” – czyli o cierpliwości w byciu singlem

• sobota 15.06, godz. 19 Tomasz Budzyński: „I że Cię nie opuszczę aż do śmierci” – czyli o miłości po latach.

W niedzielę 16 czerwca Tydzień Modlitw zakończy się świadectwem pary narzeczonych: Weroniki Jakubowskiej i Piotra Mroczko pt. „Rozgrzewka przed małżeństwem (Odważni i Romantyczni)”. Podczas Mszy św. kazania wygłosi ks. Artur Stobierski SDS. Odbędzie się również Msza św. z błogosławieństwem narzeczonych. Serdecznie zachęcamy do udziału!

2019-05-28 13:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rodzina Bogiem silna ratunkiem dla Polski

2020-08-05 07:21

Niedziela podlaska 32/2020, str. VI

[ TEMATY ]

pielgrzymka

małżeństwo

Al. Piotr Zdzieborski

Podczas Xi diecezjalnej Pielgrzymki Małżeństw i rodzin miał miejsce obrzęd odnowienia ślubów małżeńskich

Pod takim hasłem odbyła się 26 lipca w sanktuarium w Prostyni XI Diecezjalna Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin. Zorganizowana została przez dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Drohiczyńskiej ks. Piotra Arbaszewskiego i proboszcza parafii Prostyń, dziekana łochowskiego ks. Józefa Poskrobko.

Uroczystości rozpoczęły się modlitwą różańcową w intencji małżeństw i rodzin prowadzoną przez doradców życia rodzinnego diecezji drohiczyńskiej.

CZYTAJ DALEJ

O Komunii Świętej na rękę słów kilka [FELIETON]

2020-08-09 08:00

Ks. Paweł Borowski

Dobry ksiądz znajdzie czas, by przynieść Jezusa w sakramentach

Będąc jakiś czas temu na Mszy Św. zauważyłem, że pewna osoba po przyjęciu Komunii na rękę, otrzepała swoje dłonie z okruszków, jakie na niej pozostały. Jak gdyby to był jakiś zwykły pokarm. A wydawałoby się, że przecież powinniśmy doskonale zdawać sobie sprawę, że nawet w najmniejszej drobince Najświętszego Sakramentu jest obecny Żywy Bóg! No właśnie – powinniśmy...

Powszechne zalecenie do przyjmowania Komunii Świętej na rękę w związku z epidemią ujawniło wielkie braki w świadomości katolików nt. Najświętszego Sakramentu. Podany przeze mnie przykład tylko obrazuje ten problem, czyli kryzys wiary w Rzeczywistą Obecność Chrystusa w Komunii Świętej. Żeby było jasne - nie dotyczy on oczywiście tylko tych, którzy przyjmują Najświętszy Sakrament na dłoń. Rzecz w tym, że sytuacja, w której Polacy bez uprzedniej katechezy mieli nagle zacząć przyjmować Komunię Świętą w zupełnie inny sposób niż zawsze, ujawniła te braki. Nie bez znaczenia jest także fakt, iż forma ta rodzi większe ryzyko dla czci Chrystusa Eucharystycznego, np. właśnie poprzez upadek partykuł konsekrowanej Hostii na ziemię.

Głoszenie rzeczywistej obecności Chrystusa w Komunii Świętej było jednym z priorytetów pontyfikatu papieża Benedykta XVI. Za słowami ojca świętego szedł również przykład – Benedykt XVI postanowił, że Komunia Święta podczas papieskich Mszy Świętych będzie udzielana wyłącznie na klęcząco i do ust. Jak tłumaczył potem mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, ks. prałat Guido Marini (który pełni tę funkcję także u papieża Franciszka) – Benedykt XVI wybrał tę formę ze względu na to, że „jaśniej wyraża prawdę o realnej obecności Chrystusa w Sakramencie Ołtarza, pogłębia pobożność i poczucie świętości tajemnicy”.

To przypomnienie wydaje się dzisiaj brzmieć jeszcze bardziej. Episkopat Polski zalecił (podkreślmy to słowo), aby przyjmować Komunię Świętą na rękę ze względu na to, że jest to rzekomo forma bezpieczniejsza. Napisałem rzekomo, gdyż nie znalazłem badań, które by to jednoznacznie stwierdzały, a opinie specjalistów także nie są jednomyślne. Nie brak głosów takich jak austriackich lekarzy, którzy Komunię do ust uznają za najbardziej higieniczną formę. Podobne zdanie wyrażają także włoscy specjaliści, np. Filippo Boscia i Paolo Gulisano, a na naszym krajowym podwórku chociażby Andrzej Lewandowicz. Zatem wbrew powszechnie narzucanej narracji, kwestia ta nie jest jasno rozstrzygnięta.

Co do samej formy Komunii Świętej przyjmowanej na rękę – oczywiście jest to forma dopuszczona przez Kościół i nie jest ona sama z siebie profanacją, jak to również niektórzy mówią (chociaż niewątpliwie bardziej temu sprzyja). Jednak wypada wyjaśnić skrótowo kilka rzeczy. Po pierwsze, nie jest to ta sama forma, jaka była stosowana w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Słynna, wciąż przywoływana katecheza św. Cyryla Jerozolimskiego poza tym, że jest świadectwem wielkiej wiary i czci dla Jezusa Eucharystycznego, to ukazuje nieco inną formę. Wskazuje na to przyjmowanie konsekrowanej Hostii na prawą dłoń. Wielu teologów, np. o. prof. Jacek Salij wyciąga z tego wniosek, iż Komunii nie podawano sobie do ust lewą dłonią, która uważana była wówczas za niegodną, ale przenoszono Ją do ust bez używania palców. Jakże zatem inaczej niż współcześnie.

Druga sprawa to fakt, że Komunia na rękę weszła do Kościoła po Soborze Watykańskim II poprzez nieposłuszeństwo i rozpowszechniła się na tyle, że papież Paweł VI po początkowych oporach zalegalizował to nadużycie w trosce o jedność Kościoła. Do dzisiaj aby wprowadzić tę formę potrzebna jest prośba Episkopatu danego kraju (wbrew instrukcji Memoriale Domini o indult zaczęły się zwracać także Episkopaty tych krajów, gdzie Komunia na rękę nie była w ogóle zakorzeniona, np. Polska) i wyrażenie zgody przez Stolicę Apostolską. Forma ta jest zatem wyjątkiem (co prawda rozpowszechnionym prawie w całym Kościele), w przeciwieństwie do Komunii przyjmowanej do ust, która jest normą powszechną. I o ile Komunii do ust kapłan nigdy nie może odmówić, tak Komunii na rękę – może, jeżeli istnieje ryzyko profanacji. Nie można zatem powiedzieć, że obie formy są sobie pod tym względem równe.

Nie mam na celu (ani nie jestem w tej sprawie żadnym autorytetem) odmawiania komukolwiek prawa do przyjmowania Komunii Św. na rękę, ponieważ Kościół tę formę dopuścił, jest ona legalna i decyzję o stosowaniu takiej formy każdy powinien podjąć zgodnie ze swym sumieniem. Oczywiście sama forma nie zastąpi postawy ducha - to jasne. Jednak chciałbym, abyśmy uświadomili sobie, że to nie jest zwykły symbol, albo pusty, ceremonialny gest. Jeśli forma naszej modlitwy będzie ułomna, wówczas nieuchronnie ucierpi także i nasza wiara. Czy patrząc na kraje Zachodu można powiedzieć, że praktyka Komunii Świętej na rękę wydała dobre owoce? Czy umocniła wiarę w Realną Obecność Chrystusa w Eucharystii? Pozostawiam te pytania do osobistej refleksji.

CZYTAJ DALEJ

Pracoholizm grozi młodym

2020-08-10 07:28

[ TEMATY ]

młodzi

Adobe.Stock

Ambitni ludzie częściej popadają w uzależnienie od pracy. Jego ryzyko zwiększa stres, o który teraz łatwo w związku z pandemią, zdalną pracą i obawami przed utratą zatrudnienia - informuje poniedziałkowa "Rzeczpospolita".

Dziennik przytacza ocenę psycholog Małgorzaty Czarneckiej, która wskazuje, że pracoholizm ma podłoże w skłonności do perfekcjonizmu. "Jeśli ktoś już wcześniej miał skłonności do perfekcjonizmu, a dodatkowo wykonywane zadania obniżały jego poziom lęku, poprawiały poczucie własnej wartości czy samoocenę, to przejście na home office mogło stać się akceleratorem pracoholizmu" – wyjaśnia.

Z raportu Centrum Badania Opinii Społecznej wynika, że ten proces może przyśpieszać też lęk przed utratą pracy, co staje się problemem zwłaszcza młodych. "Wielu z nich to samozatrudnieni, a to właśnie ci, którzy sami określają swoje godziny pracy, częściej popadają w pracoholizm" - czytamy.

"W sondażu portalu Gumtree. pl i agencji Randstad dwie trzecie Polaków pracujących w domu stwierdziło, że przekraczają standardowy czas pracy, a siedmiu na dziesięciu twierdzi, że szefowie kontaktują się z nimi po godzinach" - podkreśliła gazeta. (PAP)

skib/ mrr/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję