Pomagają innym zbliżyć się do Boga Ojca, poznać Go jako czułego Tatusia. Chcą, by świat poznał Boga, pokochał i czcił, dlatego swoją szeroką działalność umieścili pod jedną nazwą: Fundacja Abba Pater
Dzielą się doświadczeniem odkrycia i spotkania w życiu Boga jako kochającego Ojca, oni już wiedzą, że Bóg Ojciec to nie siwy pan z bródką, który siedzi gdzieś daleko na chmurce i nie pozwala człowiekowi na wszystko, co przyjemne, a za złamanie swoich zasad wtrąca do piekła. Wielu myśli: On nie interesuje się mną i moimi sprawami, bo ma na głowie o wiele ważniejsze rzeczy. Niektórzy tylko ze strachu przed Nim chodzą do kościoła, bo przecież lepiej z Nim nie zadzierać.
Odkrycie
Odkrycie tego, że Bóg jest czułym Ojcem, Tatą, Tatusiem, było dla nich jak wyjęcie z oka zabrudzonego szkła, które zupełnie jak w „Królowej Śniegu” Andersena tkwiło tam, zmieniając świat na smutny i zły. – To doświadczenie nie pozwala nam cicho siedzieć i o tym nie mówić – podkreśla ks. Paweł Gomółka, który od września 2018 r. jest asystentem kościelnym Fundacji. – Czujemy, że musimy się tym dzielić z innymi. Bóg Ojciec ciągle stawia na naszej drodze ludzi, którzy mają dokładnie to samo doświadczenie i pragnienie w sercu – mówi.
– Każdą działalność konsultujemy z naszym księdzem biskupem (bp Edward Janiak – przyp. red.), prosząc go o zgodę i błogosławieństwo – mówi ks. Paweł. Organami Fundacji są Rada Fundacji oraz Zarząd Fundacji. – Ale Fundację tworzą przede wszystkim rzesze wolontariuszy oraz naszych przyjaciół – podkreśla i tłumaczy, że Fundacja realizuje swoją misję przez 5 rzeczywistości, które określa jako: miłosierdzie, wspólnota, orędzie, wydarzenia, muzyka. Bo najważniejsze jest, by dawać ludziom Boga Ojca nie tylko słowami, ale przede wszystkim konkretnymi czynami. Stąd docierają ze wszechstronną posługą do ludzi biednych, chorych, potrzebujących, samotnych, starszych, odrzuconych, pogardzanych oraz znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. Prowadzą działania na rzecz przeciwdziałania patologiom życia publicznego i społecznego. – Mamy wielu podopiecznych, którym na bieżąco pomagamy modlitwą oraz konkretną pomocą materialną – zapewnia ks. Paweł Gomółka.
Dzieci Ojca
Spotkania modlitewne pod nazwą Dzieci Ojca to odpowiedź na problem, jakim jest samotność we współczesnym świecie. Odbywają się raz w tygodniu w Domu Formacji Duchowej Księży Jezuitów w Kaliszu (ul. Stawiszyńska 2). – Spotykamy się na wspólnej modlitwie oraz by w prostocie i szczerości pobyć ze sobą. Na spotkania przychodzą ludzie w różnym wieku oraz żyjący w różnych stanach. Dzieci Ojca gromadzą osoby starsze, młodzież, dzieci, a nawet niemowlęta z rodzicami – opowiada ks. Gomółka. Abba Pater chce, by każdy znalazł tu swoje miejsce i by zawsze czuł się potrzebny.
– Patrząc na postać s. Eugenii Elisabetty Ravasio, której objawił się Bóg Ojciec, czujemy się w obowiązku dzielić się z każdym człowiekiem tym, co przez tę skromną i pokorną osobę przekazał całemu światu nasz ukochany Tata – tłumaczy przedstawiciel Fundacji. Warto zaznaczyć, że orędzie s. Eugenii jest jedynym przekazanym osobiście przez Boga Ojca.
Muzyka
Reklama
Mówi się, że muzyka czyni to, czego nie mogą uczynić słowa. Zdolna jest wyrazić wymiar znaczenia i emocji, którego same słowa nie są w stanie przekazać. Właśnie muzyka ich wyróżnia. – Widzimy, jak jest w stanie dotykać i zmieniać ludzkie serca na lepsze, dlatego jednym z narzędzi, którym się posługujemy jest muzyka. Prawdą są słowa papieża Benedykta XVI, że muzyka wznosi ludzkie serca ku Bogu. Dlatego zawsze staramy się, by każde spotkanie, każda modlitwa, każda liturgia były przygotowane pod kątem muzycznym na najwyższym poziomie. Doświadczamy tego, że starannie i w sposób przemyślany dobrana oprawa muzyczna może wpłynąć na to, jak odbierany będzie nasz przekaz. Dążymy do coraz doskonalszego brzmienia. Chcemy grać z najlepszymi muzykami, wydawać płyty z muzyką uwielbienia – mówią z przekonaniem ci, którzy w Fundacji odpowiadają za ten odcinek. Wydali już dwie: „Psalmy Józefa” oraz „Akatyst ku czci św. Józefa Oblubieńca Bogarodzicy”. Obecnie pracują nad płytą z pieśniami uwielbienia, która premierę będzie miała jesienią.
Ich marzeniem było stworzyć przestrzeń, w której młodzi ludzie będą rozwijać swoje talenty, uczyć się kreatywnej współpracy oraz zdobywać doświadczenie Ojcowskiej miłości. I tak powstały muzyczne zespoły: Abba Pater Music oraz Abba Pater Kids, które swoją posługą uświetniają coroczny Festiwal Boga Ojca, comiesięczne Spotkanie z Ojcem, cotygodniowe spotkania Dzieci Ojca oraz rekolekcje.
Wachlarz propozycji muzycznych jest szeroki i wychodzi poza Fundację. Przykładem tego są warsztaty pieśni uwielbienia prowadzone przez Jakuba Tomalaka – wokalistę, producenta muzycznego, autora muzyki, dyrygenta, kompozytora, aranżera oraz wykładowcę akademickiego. Fundacja posiada również profesjonalne studio nagrań, oferując usługi dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta.
Festiwal
Ważne wydarzenie, które jest przed nami i na które zaprasza Fundacja, to 8. Festiwal Abba Pater, który odbędzie się 4 sierpnia br. w Hali Sportowo-Widowiskowej Kalisz Arena. Organizatorzy marzą o koncercie uwielbienia na skalę tych ze Stanów Zjednoczonych. I taki ma być ten kaliski. Swoją obecność potwierdzili m.in. Mietek Szcześniak, Beata Bednarz, Marta Ławska, Mateo i wielu innych. Bilety to jedynie 10 zł. Warto w tym czasie przyjechać do Kalisza. Data nie jest przypadkowa, w orędziu s. Eugenii czytamy, że Bóg Ojciec pragnie, aby ustanowić święto ku Jego czci 7 sierpnia bądź w pierwszą niedzielę sierpnia. Niewątpliwie Festiwal uwielbienia w Kaliszu to okazja do poznania i pokochania Boga Ojca.
Młodzi Francuzi chcą Kościoła, który będzie jasno wypowiadał się w kwestiach społecznych, będzie obecny w środowiskach, w których na co dzień żyją młodzi ludzie i sprawi, że powołanie przestanie być tematem tabu - wynika z opublikowanego przez Konferencję Biskupów Francuskich wyników ankiet przed przyszłorocznym Synodem Biskupów. Z inicjatywy sekretariatu Synodu Biskupów, konsultacje presynodalne z udziałem młodych trwają na całym świecie, a ich wyniki posłużą zredagowaniu materiałów roboczych dla ojców synodalnych.
Odpowiadając na prośbę Watykanu, Konferencja Biskupów Francuskich przeprowadziła w lokalnym Kościele ankietę, połączoną z lekturą i analizą presynodalnego dokumentu przygotowanego przez Sekretariat Synodu Biskupów. W odpowiedzi na rozesłane kwestionariusze, powołany w episkopacie zespół otrzymał 110 ankiet zbiorczych, podsumowujących odpowiedzi udzielane w poszczególnych diecezjach i wspólnotach. Spośród nich, 69 zostało zredagowanych przez diecezje, 18 przez wspólnoty, 6 przez ruchy i 15 przez struktury duszpasterskie Enseignement Catholique (pol. Nauczania Katolickiego) – w sumie 450 stron.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Do maleńkiego kościółka w Milejczycach zaczęły napływać setki świadectw ludzi przekonanych, że otrzymali tu niezwykłe łaski. Wśród nich znajduje się poruszająca relacja pani Eweliny.
Pani Ewelina opowiedziała swoją historię portalowi bialystok.se.pl.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
