Reklama

Kościół

Jak Polacy pomagają Syrii

Rodzina Rodzinie – to największy program pomocy humanitarnej Caritas Polska. W ciągu 3 lat Polacy przekazali na rzecz Syryjczyków ponad 50 mln zł. Teraz będzie można wspierać również rodziny ze Strefy Gazy.

Niedziela Ogólnopolska 51/2019, str. 50-51

[ TEMATY ]

Caritas

Adel Janji, Christian Hope Center

Córki Samira i Lusin tęsknią za swoim wujkiem

Mimo niedostatku i wojny syryjskie rodziny pragną spędzić święta Bożego Narodzenia przy stole i choince, która jest dla nich znakiem nadziei. – Rodziny dotknięte wojną nie mają środków na życie, edukację, nie stać ich na wyjazd. Pomoc na miejscu jest dla nich bardzo ważna – mówi Sylwia Hazboun, koordynator projektu Rodzina Rodzinie.

Trwająca od 2011 r. wojna ciągle daje się we znaki. Choć Aleppo nie jest już oblężone, a jego mieszkańcy próbują żyć normalnie, nieopodal miasta nadal słychać wybuchy. Linia frontu przesunęła się wprawdzie do sąsiedniej prowincji, jednak tysiącom mieszkańców Aleppo ciągle brakuje żywności, leków, dostępu do wody pitnej, prądu czy ogrzewania. Największym problemem jest dla nich brak stałego zatrudnienia. Borykają się z ponad 50-procentowym bezrobociem. Z pomocą przychodzi projekt Caritas – Polska Rodzina Rodzinie, w ramach którego obok stałego wsparcia finansowego nieocenione okazują się mikrogranty dla Syryjczyków. Caritas Polska dofinansowuje np. zakup taksówek, wyposażenia warsztatów stolarskich czy miejsc, w których prowadzone są kawiarnie, zakłady metalurgiczne, krawieckie i inne.

Dzięki polskim darczyńcom syryjskie rodziny otrzymują pomoc na miejscu. Dotychczas finansowe comiesięczne wsparcie darczyńcy deklarowali na pół roku. Obecnie można się zobowiązać do pomocy syryjskim i palestyńskim rodzinom na okres 12 miesięcy. Umożliwia to strona internetowa: www.rodzinarodzinie.caritas.pl , na której można zadeklarować wsparcie miesięczne w kwotach: 50 zł, 180 zł, 490 zł lub wybranej przez siebie wysokości na rzecz danej rodziny. – Każda z nich ma inne potrzeby, więc sama dysponuje otrzymanymi środkami. Dla osób starszych priorytetem jest zakup leków, dla rodzin z dziećmi ważny jest np. zakup szkolnych mundurków – tłumaczy Sylwia Hazboun.

Reklama

Czytelnikom „Niedzieli” prezentujemy historie trzech syryjskich rodzin, których życie odmieniło się dzięki polskim darczyńcom.

Marzą o spokoju

Samir i Lusin są rodzicami czterech córek: 11-letniej Alberty, 10-letniej Pameli, 7-letniej Marii oraz 4-letniej Sary. Tata dziewczynek jest stolarzem. Choć posiada kilka narzędzi, nie ma własnego warsztatu. Jego klientów często nie stać, aby zapłacić za usługi. Żona Samira zajmuje się dziećmi.

Najtrudniej jest z zaspokojeniem podstawowych potrzeb rodziny. W ubiegłym roku nie było ich stać na zakup oleju do ogrzania domu. Obawiają się, że w tym roku będzie podobnie.

Reklama

Córki Samira i Lusin do dziś boją się hałasów – od czasu, kiedy na sąsiednie mieszkanie spadł pocisk, a wybuch wybił u nich wszystkie okna. Dla rodziców najważniejsza jest edukacja dziewczynek – uczą się one w chrześcijańskiej szkole. Choć nie muszą płacić czesnego, obawiają się, że wkrótce szkoły nie będą już w stanie świadczyć bezpłatnej edukacji.

Samir i Lusin pragną ze swoimi dziećmi przeżywać święta Bożego Narodzenia w radości. Dzieci uwielbiają świąteczne zwyczaje, spędzają czas u babci. Rodzice pragną kupić dziewczynkom choćby symboliczne prezenty. – Nie chcemy, aby nasze dzieci żyły w luksusie, ale by miały beztroskie dzieciństwo i nie widziały zmartwień na naszych twarzach – mówią małżonkowie.

Ponad 15 osób w dwóch pokojach

Przed wybuchem wojny w Syrii Tony mieszkał ze swoją żoną Vivian i dwoma synami w jednej z dzielnic Aleppo. Wkrótce w ich okolicy zaczęły się toczyć wzmożone walki. Rodzina znalazła schronienie w mieszkaniu ojca Tony’ego, gdzie w dwóch pokojach mieszkało ponad piętnaście osób. Wokoło spadały bomby i pociski moździerzowe. Tony był dostawcą towarów, a podczas oblężenia Aleppo pomagał w kościele grecko-prawosławnym w jednym z projektów humanitarnych we wschodniej części miasta. – To doświadczenie pokazało mi, jak wojna niszczy relacje między ludźmi. Zacząłem myśleć o wyjeździe. Chciałem oszczędzić moim dzieciom trudnych przeżyć – opowiada Tony.

Kilka lat temu małżonkom urodził się trzeci syn. U Tony’ego zdiagnozowano nowotwór żołądka. Przeszedł kilka operacji i lekarze zalecają, aby nie dźwigał ciężarów i nie był narażony na stres. Kondycja finansowa rodziny nie jest najlepsza. Ratuje ją pomoc, którą otrzymuje w ramach projektu Rodzina Rodzinie. Mimo trudnej sytuacji materialnej Tony i Vivian zamierzają udekorować choinkę bożonarodzeniową. – W pierwszych latach konfliktu nie mieliśmy choinki, powróciliśmy do tego zwyczaju ze względu na dzieci. Co roku kupujemy jedną nową ozdobę – opowiadają.

Wojna nie zmieni świąt

Ghassan i jego rodzina przed wojną wiedli spokojne życie. – Byliśmy szczęśliwi, dużo pracowaliśmy, niczego nam nie brakowało – wspomina Abeer, żona Ghassana, z zawodu fryzjerka. Kiedy w Aleppo rozpoczęły się walki, okolica stała się niebezpieczna, a mężczyźni stracili źródła dochodu. W 2014 r. na dzielnicę Al-Midan, w której mieszkali, zaczęły spadać bomby. Ghassan wspomina, że przez 2 dni jego rodzina chroniła się w korytarzu mieszkania i nie podchodziła do okien. – Uciekliśmy na chwilę do mieszkania mojego brata. Ta „chwila” trwa już od 5 lat – opowiada Ghassan.

Mimo że w Aleppo sytuacja znacznie się poprawiła, rodzina nadal nie może wrócić do swojego mieszkania. Nie stać jej na pokrycie kosztów podstawowego remontu. Mania, córka Ghassana i Abeer, pracuje w organizacji pomocowej. Marzy o kontynuacji studiów, które musiała przerwać. Jej siostra Lilian studiuje technikę dentystyczną.

Wyjątkowym czasem dla rodziny są święta Bożego Narodzenia. Nawet gdy nie mieli prądu, choinka bez światełek i bombek była dla nich znakiem dającym nadzieję. Abeer przygotowuje tradycyjne świąteczne potrawy, a krewni się gromadzą, aby spędzić wigilijny wieczór w rodzinnym towarzystwie. – Święta Bożego Narodzenia to dla nas rodzinny czas. Nikt i nic tego nie zmieni – wyznaje Abeer.

Materiał powstał dzięki współpracy z Caritas Polska i Christian Hope Center.

2019-12-19 09:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Caritas Libanu na pierwszej linii pomocy w Bejrucie

2020-08-06 15:27

[ TEMATY ]

Liban

Caritas

PAP/EPA/Thibault Camus / POOL

Kościoły, klasztory, domy zakonne i katolickie szkoły otworzyły swe podwoje dla ofiar eksplozji w Bejrucie. Szacuje się, że co najmniej 300 tys. osób jest bez dachu nad głową. „Nawet w czasie wojny domowej to miasto nie doświadczyło tak apokaliptycznej katastrofy. Pilnie potrzebujemy pomocy” – alarmuje szef libańskiej Caritas.

Ks. Michel Abboud wyznaje, że w chwili eksplozji pomyślał, że wybuchła kolejna wojna. Mimo że biuro organizacji dosięgła fala uderzeniowa od razu zaczął mobilizować wolontariuszy. „Na chwilę obecną 120 młodych ludzi non stop przygotowuje paczki z żywnością i potrzebnymi lekami” – mówi Radiu Watykańskiemu szef libańskiej Caritas.

„Caritas od pierwszych chwil zmobilizowała się i zaczęła nieść pomoc. W tej chwili rozprowadzamy głównie żywność i lekarstwa. Jesteśmy przy boku ludzi, którzy stracili bliskich, czy też domy. Działa grupa psychologów, która niesie im wsparcie. Pamiętajmy, że ten cios przyszedł w bardzo trudnym czasie ogromnego kryzysu gospodarczego i pandemii. Sytuacja jest naprawdę przerażająca – podkreśla ks. Abboud. – Potrzebujemy pomocy. Prosimy przede wszystkim o żywność i lekarstwa. Potrzebujemy, ubrań, a także mleka dla dzieci. Potrzebujemy materacy dla ludzi, którzy schronili się w szkołach i klasztorach, które otworzyły swoje podwoje dla wszystkich potrzebujących. Naprawdę potrzebujemy waszej pomocy. Nawet najmniejszy grosz pozwoli nam wspólnie dokonać wielkich rzeczy”.

Z pomocą Libańczykom ruszyła natychmiast Caritas Internationalis oraz krajowe oddziały tej największej kościelnej organizacji humanitarnej na świecie. Caritas Polska przeznaczyła pierwsze 100 tys. złotych na przeciwdziałanie skutkom wybuchu i zorganizowała dodatkową zbiórkę funduszy, poprzez którą każdy będzie miał możliwość dołożenia swojej cegiełki do odbudowy Bejrutu.

Rita Rhayem z libańskiej Caritas wskazuje na szczególnie trudną sytuację bejruckich dzieci. Wiele z nich straciło bliskich, a co najmniej 100 tys. dach nad głową. „Już wcześniej sytuacja dzieci w stolicy była bardzo trudna. Szacujemy, że pół miliona nieletnich cierpiało chroniczny głód, teraz ten dramat się powiększy” – podkreśla Rhayem. Dodaje, że nigdy wcześniej Caritas Libanu nie stawiała czoła tak apokaliptycznej sytuacji.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś: Protesty katolików i prawosławnych przeciwko „fałszerstwom wyborczym”

2020-08-10 21:50

[ TEMATY ]

Białoruś

PAP/Anna Ivanova

Białoruscy katolicy zorganizowali w mediach społecznościowych kampanię - "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Podobnie około 30 duchownych Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego uczestniczy w proteście „Prawosławni przeciwko falsyfikacjom” skierowanym przeciwko sfałszowaniu wyników wyborów prezydenckich na Białorusi.

Białoruska rozgłośnia Radio „Swoboda” poinformowała, że w niedzielę 9 lipca późnych godzinach wieczornych, grupa katolików białoruskich ogłosiła w internecie kampanię "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Jej inicjatorzy - niestety rozgłośnia nie podała nazwisk - zwrócili się do członków Centralnej Komisji Wyborczej z prośbą o sprawiedliwe i uczciwe liczenie głosów. W wieczornych niedzielnych wiadomościach „Swoboda” podała również, że tego samego wieczora szereg księży Białoruskiego Kościoła Prawosławnego PM włączyło się do protestu „Prawosławni przeciwko fałszerstwom”, zorganizowanego w sieciach społecznościowych przeciwko manipulacjom dokonanym w trakcie głosowania w wyborach na prezydenta Republiki Białoruś.

Inicjatorem protestu jest diakon z Grodna Źmicier Pawlukiewicz, autor umieszczonego w internecie plakatu, na którym za pomocą cytatów z Biblii wyjaśnia, dlaczego wyznawcy prawosławia muszą przeciwstawiać się fałszerstwom, poniżaniu jednostki i wywieraniu na nią nacisku.

Do internetowego protestu przyłączył się cały szereg kapłanów Białoruskiego Kościoła Prawosłąwnego z Mińska, Homla, Grodna, Zasławia, Lidy, Rohaczowa, Borysowa, powiatu Małoryckiego. Do późnych godzin wieczornych w niedzielę 9 bm., pod protestem podpisało się ponad 30 duchownych prawosławnych.

Należy przypomnieć, że w pierwszych dniach lipca, według niezależnych badań, zamiar głosowania na Aleksandra Łukaszenkę zgłaszało około 3% respondentów. Nazajutrz po wyborach, w poniedziałek 10 lipca, w pełni od niego zależna Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła zwycięstwo A. Łukaszenki z więcej niż 80% głosów.

Na Białorusi funkcjonuje nieogłoszony stan wojenny. OMON (odpowiednik oddziałów prewencyjnych policji) patrolujący ulice białoruskich miast, otrzymywał wsparcie wojska w postaci czołgów i transporterów opancerzonych. Mimo to, nocą z 9 na 10 lipca, ulicami wszystkich większych miastach Białorusi przeszły masowe akcje protestacyjne. Na razie wiemy, że jeden protestujący został zabity przez milicję.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś: Abp Kondrusiewicz wezwał do wstrzymania przemocy i podjęcia negocjacji

2020-08-11 17:53

[ TEMATY ]

Białoruś

ANNA CICHOBŁAZIŃSKA

Arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz zaapelował we wtorek do protestujących i struktur siłowych na Białorusi o wstrzymanie przemocy i zaproponował zwołanie "pilnego okrągłego stołu", aby to przy nim, a "nie na barykadach", decydować o dalszym losie kraju.

"W minionych dniach staliśmy się świadkami napięcia, jakiego do tej pory nie było widać w naszej miłującej pokój i tolerancyjnej ojczyźnie" - napisał zwierzchnik Kościoła katolickiego na Białorusi w apelu na portalu Catholic.by.

Zauważył, że doszło do starć między obywatelami i funkcjonariuszami struktur siłowych i że przelała się już pierwsza krew. "Po raz pierwszy na współczesnej Białorusi brat podniósł rękę na brata" - podkreślił hierarcha. W kraju powtarza się "historia Kaina, który zabił swego brata Abla" - dodał.

Wezwał wszystkie strony konfliktu do wstrzymania przemocy i zaapelował o to, by "ręce stworzone do pokojowej pracy i bratniego powitania nie podnosiły ani oręża, ani kamieni".

"Niech argument siły zostanie zastąpiony siłą argumentu, opartą na dialogu w prawdzie i wzajemnej miłości" - zaapelował.

"Proponuję niezwłoczne zwołanie nadzwyczajnego okrągłego stołu, aby to przy nim, a nie na barykadach, decydować o dalszym losie naszej Ojczyzny" - napisał zwierzchnik Kościoła katolickiego na Białorusi.

Anna Wróbel (PAP)

awl/ mal/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję