Reklama

Wiara

Co nam mówią Ojcowie Kościoła?

Waleczny i wrażliwy

Cieszył się wielkim autorytetem. Wyróżniał się silną wolą, poczuciem ładu, rozwagą i zmysłem praktycznym. Święty Ambroży dał się również poznać jako pasterz wrażliwy na ludzką krzywdę.

Niedziela Ogólnopolska 21/2021, str. 14-15

[ TEMATY ]

święci

Wikipedia.org

Mathias Stomer, Święty Ambroży (XVll wiek)

Mathias Stomer, Święty Ambroży (XVll wiek)

Święty Ambroży urodził się w Trewirze (dzisiaj to miasto w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat w Niemczech) w 339 bądź w 337 r., w jednym z najznakomitszych arystokratycznych rodów Cesarstwa Rzymskiego. Jego ojciec był prefektem Galii. Ambroży był trzecim z kolei dzieckiem; jego starsze rodzeństwo to św. Marcelina i św. Uraniusz Satyr.

Głos Boży

Jak podaje Żywot św. Ambrożego, napisany przez jego sekretarza diakona Paulina, przy narodzinach przyszłego świętego cały pszczeli rój osiadł na buzi niemowlęcia. Przerażona matka chciała siłą odpędzić owady, ale ojciec kazał poczekać, aż rój sam się poderwie i odleci. Tak też się stało. Ojciec zawołał wówczas: „Jeśli niemowlę będzie żyło, to będzie kimś wielkim!”. Wydarzenie to przyczyniło się niewątpliwie do tego, że pszczelarze obrali sobie św. Ambrożego za swego niebiańskiego patrona.

Reklama

Po śmierci ojca, gdy Ambroży miał zaledwie rok, matka z dziećmi przeniosła się do Rzymu. Tam Ambroży uczęszczał potem do szkoły gramatyki i wymowy. Został potem (ok. 365 r.) retorem w prefekturze Sirmium – obecnie Sremska Mitrovica w Serbii – gdzie wówczas znajdowała się stolica rzymskiej prowincji Panonii. Około zaś 370 r. został mianowany konsulem Ligurii i Emilii z siedzibą w Mediolanie. Te świeckie rządy sprawował uczciwie i szlachetnie, czego dowodem może być choćby fakt, że został wybrany na biskupa Mediolanu (7 grudnia 374 r. lub 1 grudnia 373 r.). Jego poprzednikiem na stolicy w Mediolanie był ariański biskup Auksencjusz. Przy wyborze następcy tego błędnowiercy doszło do gwałtownej sprzeczki, gdyż katolicy chcieli mieć swojego biskupa, a arianie – swojego. Jako urzędnik cesarski Ambroży wszedł więc do kościoła, aby uciszyć ten spór. Kiedy jednak zwalczające się strony nie mogły dojść do porozumienia, jakieś dziecko miało krzyknąć: „Ambroży biskupem!”, a wszyscy uznali to za głos Boży. Ambroży był ceniony jako świecki polityk, a fakt, że nie był jeszcze ochrzczony, stanowił wspaniały atut do uzyskania kompromisu między tymi dwiema zwalczającymi się stronami.

Biskup kaznodzieja

W tydzień po przyjęciu chrztu Ambroży został wyświęcony na biskupa. Był człowiekiem mądrym i rozważnym, wiedział, że czasy są trudne, gdyż Cesarstwo Rzymskie było zdominowane przez herezję ariańską. Zdawał sobie sprawę, że biskup musi mieć głęboką wiedzę teologiczną, zatem dopóty nie wygłaszał kazań, dopóki nie zdobył odpowiedniego wykształcenia teologicznego; pamiętajmy, że miał świetne wykształcenie świeckie. Jego prywatnym nauczycielem teologii został Symplicjan – święty kapłan, który w przyszłości (w 397 r.) został jego następcą na katedrze biskupiej w Mediolanie.

Zakończywszy 3-letnią naukę teologii, św. Ambroży zaczął publicznie głosić słowo Boże i je wyjaśniać. Jego pierwszym dziełem, owocem działalności kaznodziejskiej, było pismo O dziewicach. Temat chrześcijańskiego dziewictwa był mu bardzo drogi, gdyż sam nie był żonaty i prowadził umartwione, ascetyczne życie. Dziewictwu poświęconemu Bogu św. Ambroży dedykował także inne, podobne dzieła: O dziewictwie; O ustanowieniu dziewicy; Zachęta do dziewictwa.

Liturgia i teologia

Reklama

Wiele trudu biskup Mediolanu włożył również w wypracowanie prawodawstwa i w kształtowanie liturgii swego Kościoła. Kościół mediolański ma do dziś swój własny obrządek sprawowania służby Bożej, odprawiania Mszy św. i udzielania sakramentów. Ryt ten jest zwany właśnie od imienia św. Ambrożego „ambrozjańskim”. Biskup Mediolanu napisał w tym celu kilka cennych dzieł dotyczących obowiązków duchowieństwa (np. O obowiązkach szafarzy), sakramentu pokuty (O pokucie) oraz innych sakramentów (dla nowo ochrzczonych: O Boskich Tajemnicach oraz O sakramentach).

Na twórczość teologiczną św. Ambrożego składają się dzieła egzegetyczne – wyjaśniające Pismo Święte – moralne i ascetyczne, dogmatyczne, mowy, listy i inne. Jako kaznodzieja wyjaśniał katechumenom – czyli tym, którzy przygotowywali się do przyjęcia chrztu św. – głównie natchnione księgi Starego Testamentu. Nowego Testamentu zaś dotyczy tylko jego systematyczny komentarz do Ewangelii wg św. Łukasza.

Przeciw herezji

Święty Ambroży bardzo wiele sił poświęcił walce z herezją ariańską. Działo się to bowiem w trudnym kontekście dziejowym, kiedy sprzyjająca arianom cesarzowa Justyna chciała odebrać katolikom w Mediolanie bazyliki (lata 385-386). Największym dziełem świętego zwróconym przeciwko arianom jest O wierze do Gracjana. Utwór ten powstał w odpowiedzi na prośbę cesarza Gracjana, który chciał poznać prawowierną naukę Kościoła, by móc się ustrzec przed błędami herezji. Także traktat O Duchu Świętym Ambrożego jest pismem antyariańskim. Autor, broniąc bóstwa Ducha Świętego, opiera się w nim głównie na cytatach biblijnych. Korzystał ponadto obficie z utworu wybitnego teologa – Dydyma Ślepego z Aleksandrii, dzieł św. Bazylego Wielkiego – O Duchu Świętym i Przeciw Eunomiuszowi – oraz Listów (I i IV) do Serapiona św. Atanazego Aleksandryjskiego. W ten sposób św. Ambroży walnie przyczynił się do tego, że cesarze zachodni stali się obrońcami prawowiernej wiary.

Niemniej jednak współpraca z cesarzami Gracjanem, Walentynianem II i Teodozjuszem I, zwanym Wielkim, nie była łatwa, zwłaszcza gdy chodziło o obronę praw Kościoła. Święty Ambroży m.in. robił wszystko, aby z kurii senatorskiej w Rzymie został usunięty posąg bogini Wiktorii – symbol oporu pogańskiej arystokracji (384 r.). Kiedy indziej znów przeciwstawiał się nakazowi cesarza Teodozjusza Wielkiego, który chciał, aby biskup Kallinikum nad Eufratem w Mezopotamii (dzisiejsze Ar-Rakka w Syrii) z własnych funduszy odbudował synagogę żydowską, spaloną w 388 r. przez fanatycznych chrześcijan. Dwa lata później św. Ambroży zmusił samego cesarza Teodozjusza do publicznej pokuty za to, że wydał nakaz zmasakrowania 7 tys. mieszkańców Tesalonik w odwecie za rebelię przeciwko cesarskim urzędnikom.

O. prof. dr hab. Bazyli Degórski, paulin, prokurator generalny Zakonu św. Pawła I Pustelnika przy Stolicy Apostolskiej; profesor patrologii i teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu w Rzymie

2021-05-18 10:56

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: Kościół ma 35 nowych świętych

[ TEMATY ]

Watykan

święci

Mazur/episkopat.pl

„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Andrzej de Soveral, Ambroży Franciszek Ferro, Mateusz Moreiro i ich 27 towarzyszy; Krzysztof, Antoni i Jan; Faustyn Míguez i Anioł z Acri są świętymi i wpisujemy ich do katalogu świętych, polecając, aby odbierali oni cześć jako święci w całym Kościele" - powiedział o godz. 10.35 papież wygłaszając formułę kanonizacyjną.

Na początku liturgii prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato i towarzyszący mu postulatorzy podeszli do papieża i poprosili, aby przystąpiono do kanonizacji błogosławionych. Kardynał przedstawił krótkie życiorysy nowych świętych.

CZYTAJ DALEJ

O błogosławionym kapelanie Armii Krajowej

Wojenne losy ks. porucznika Stefana Wyszyńskiego i jego udział w Powstaniu Warszawskim przedstawia nowy film pt.: „WYSZYŃSKI - zemsta czy przebaczenie”.

Produkcja opowiada historię księdza porucznika Stefana Wyszyńskiego - kapelana Armii Krajowej, działającego w okresie Powstania Warszawskiego pod pseudonimem „Radwan III".

CZYTAJ DALEJ

Wymarsz toruńskiej pielgrzymki na Jasną Górę

2021-08-04 11:44

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Toruń

Ewa Melerska

W tym roku idziemy po to, by po raz kolejny uświadomić sobie, że Eucharystia jest dla nas pokarmem i to ona umacnia nas w najtrudniejszych chwilach - mówił bp Wiesław Śmigiel do pątników, którzy 4 sierpnia wyruszyli z Torunia na Jasną Górę.

Pielgrzymi rozpoczęli dzień Eucharystią w toruńskiej katedrze. Mszy św. przewodniczył bp Wiesław Śmigiel, uczestniczył w niej także biskup pomocniczy Józef Szamocki. W bazylice katedralnej modlili się również pielgrzymi z diecezji pelplińskiej, którzy przybyli do świątyni z biskupem pomocniczym Arkadiuszem Okrojem. W tym roku pielgrzymka odbywa się w formie sztafety.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję