Reklama

Niedziela Kielecka

Skarby norbertańskiego klasztoru

Co wyróżnia imbramowicki klasztor? – Norbertański duch, wyjątkowej urody i wartości barokowy zespół klasztorny z sanktuarium, gdzie odbiera cześć obraz Pana Jezusa Cierpiącego, teatr, klasztorne „kręciołki”… Długo można wymieniać.

Niedziela kielecka 27/2021, str. IV

[ TEMATY ]

norbertanki

Tomasz Jagła

Oddzielenie klazurą papieską nie oznacza ucieczki od świata

Oddzielenie klazurą papieską nie oznacza ucieczki od świata

Wszystkimi skarbami hojnie dzielą się z każdym przybyłym norbertanki – obecne tutaj od niemal ośmiuset lat. Jubileusz 900 lat istnienia Zakonu Norbertańskiego z Prémontré, obecnie przeżywany, jest najlepszą okazją, aby poznać to wyjątkowe miejsce pulsujące modlitwą i życiem duchowym.

Św. Norbert był znaczącą postacią w historii kościoła w XII wieku. Był biskupem Magdeburga i kanclerzem ówczesnego Cesarstwa, wybrał życie zakonne. Jego przykład życia i świętości znalazł wielu naśladowców, a Zakon Norbertański rozpowszechniał się na całą Europę i Bliski Wschód.

– Tak naprawdę to norbertanie byli pierwszym w historii zakonem kaznodziejskim. Św. Dominik, który założył wiek później znany zakon kaznodziejski, pobierał najpierw edukację u norbertanów i przejął od nich biały habit, który dziś jest strojem papieskim – przypomina przeorysza s. Faustyna Maria Przybysz.

Za klasztorną kratą, ale w sercu świata

Najważniejsze elementy z misji i charyzmatu św. Norberta, którymi siostry pragną się dziś dzielić ze światem to: umiłowanie i odnowa szczególnego szacunku do liturgii świętej, zwłaszcza do Mszy św. i Najświętszego Sakramentu. – Każdego dnia szczególnie uroczyście celebrujemy liturgię świętą poprzez śpiew wszystkich godzin liturgicznych na nasze wielowiekowe norbertańskie melodie chorału gregoriańskiego. Mamy także całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu. Pielęgnujemy szczególny kult Matki Bożej, zwłaszcza w tajemnicy Jej Niepokalanego Poczęcia. Bardzo istotna jest także miłość Kościoła – mówi.

Rytm życia imbramowickich norbertanek (wspólnota liczy 9 sióstr) nie zmienił się wiele przez stulecia. Zwyczajne obowiązki i zajęcia przeplata modlitwa wspólnotowa w intencjach Kościoła, świata i osób, które nadsyłają prośby o nią. Na modlitwie siostry spędzają ok. sześciu godzin dziennie, jest ona sercem każdego dnia. Na co dzień norbertanki zajmują się szyciem, haftowaniem i pracami artystycznymi, obecnie na użytek wspólnoty i świątyni. Wykonują także wszelkie prace związane z utrzymaniem kościoła, klasztoru i ogrodu. Znajdują również czas na wspólną rekreację, korzystając z piękna natury i przyrody w ogrodzie, który roztacza się wokół klasztoru.

Reklama

– Pozornie wydawać by się mogło, że takie życie to ucieczka od świata. Jednak nic bardziej mylnego – tłumaczy przeorysza. – Oddzielenie poprzez ścisłą klauzurę papieską z kratą w żadnym wypadku nie odznacza ucieczki od problemów świata. Wręcz przeciwnie, czerpiąc z nieskończonych źródeł liturgii płynących z przebitego Serca Chrystusa Cierpiącego i Zmartwychwstałego, pragniemy być ukrytymi kanałami Bożej łaski dla wszystkich naszych sióstr i braci trudzących się w świecie. Poprzez nasze ukrycie i odsunięcie od własnych trosk doczesnych tym głębiej przeżywamy na modlitwie problemy i dramaty innych osób, obejmując także wszystkich tych, których nie znamy, a którzy wedłg wiedzy Pana Boga potrzebują szczególnego wsparcia – wyjaśnia siostra Przybysz.

Słynna szkoła i działalność patriotyczna

Klasztor imbramowicki ufundowany został ok. 1226 r. przez biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża. W Polsce istniało 16 opactw. Od XVI wieku klasztor był miejscem szerzenia kultury chrześcijańskiej i działalności społecznej i edukacyjnej. W szkole sióstr norbertanek kształciły się córki pierwszych rodzin w kraju, ale i ubogie panienki utrzymywane przez norbertanki. Sława tej szkoły uwieczniona została np. w powieściach Stefana Żeromskiego.

Pod zaborami klasztor stał się głównym przedmiotem nienawiści zaborców. Siostry były ogołacane z dóbr klasztornych, zakazano im również przyjmować kandydatek do nowicjatu. Same, znajdując się na skraju egzystencji, wykazywały się heroiczną odwagą i postawą miłosierdzia, ratując życie wielu ludzi i dając schronienie powstańcom. Dla dobra i wolności ojczyzny siostry przeznaczały kosztowności klasztorne na cele obronności kraju. W czasie okupacji norbertanki udzielały różnych form pomocy okolicznym mieszkańcom, Żydom i władzom konspiracyjnym, za co klasztor otrzymał Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi.

Reklama

Teatr i dom rekolekcyjny

Który inny klasztor kontemplacyjny może się pochwalić własnym teatrem? Norbertanki taki właśnie mają. Dzięki współpracy z grupą chrześcijańskich aktorów krakowskich przy klasztorze zawiązała się Grupa Teatralna im. ksieni Zofii Grothówny. W odremontowanym i zaadoptowanym budynku tzw. Spichlerzu Kulturalnym św. Norberta aktorzy prowadzą dla młodzieży i dzieci warsztaty artystyczne. Przygotowują z nimi okolicznościowe przedstawienia. Pod auspicjami klasztoru prowadzony jest również dom rekolekcyjny „Getsemani”, który służy przybywającym pielgrzymom i gościom odbywającym tutaj rekolekcje zamknięte i dni skupienia. Są też konferencje i spotkania kulturalne. Dom powstał w budynku dawnej szkoły klasztornej. Zdewastowane w czasach komunistycznych pomieszczenia spichlerza i dawnej szkoły zostały w pełni odrestaurowane dzięki wsparciu dotacji zewnętrznych i ofiarodawców prywatnych.

Kult Pana Jezusa Cierpiącego

Od dziesięcioleci trwają prace w kompleksie klasztornym, odzyskanym w 1992 r., a efekty są zadziwiające. Zespół klasztorny z kościołem Świętych Apostołów Piotra i Pawła to dzieło słynnego architekta Kacpra Bażanki. Powstał staraniem matki Zofii Grothówny, która dźwignęła kościół i klasztor z ruiny po pożarze w 1710 r. W klasztornej świątyni odbiera cześć wizerunek Chrystusa Cierpiącego z XVII wieku. 30 listopada 2003 r. bp Kazimierz Ryczan podniósł tutejszy kościół klasztorny do rangi regionalnego sanktuarium Męki Pańskiej. Norbertanki od wielu lat troszczą się o potrzeby duchowe czcicieli Pana Jezusa Cierpiącego, którzy nadsyłają wiele próśb o modlitwę. Prowadzą z nimi stałą korespondencję, udzielają im duchowego wsparcia i zanoszą modlitwy w ich intencjach. O wielu łaskach i cudach można przeczytać na stronie internetowej. –Myślę, że takim nowym cudem jestem ja – bo już nie powinnam żyć z rakiem w stadium zaawansowanym z rozsiewem wewnętrznym… a zniknęło wszystko i wyniki mam super… – wyznaje siostra przeorysza Faustyna.

Centralne uroczystości jubileuszowe

Odbywały się w Imbramowicach 6 czerwca z udziałem bp. Jana Piotrowskiego. W homilii wspominał założyciela św. Norberta. Zwrócił uwagę na jego ogromną cześć do Eucharystii. Podkreślał, że Eucharystia „uczyniła św. Norberta świętym i nieśmiertelnym. Choć wysokie urodzenie św. Norberta stanowiło drogę do świeckich sukcesów, wybrał on jednak życie zakonne. Nawiązał również do trwającego Roku Eucharystii i podkreślał, że tylko dzięki Eucharystii chrześcijanin wzrasta duchowo, umacnia swoją tożsamość i jest świadkiem wiary”. Tłumaczył, że „Msza św. jako zgromadzenie i ofiara odkupieńcza Jezusa Chrystusa jest czasem spotkania wspólnoty Kościoła z Jezusem Chrystusem, czasem umocnienia wiary, nadziei i miłości”. Nie można rezygnować z tak wielkiego daru. – Dzięki Eucharystii Jezus Chrystus – Pan nasz i Odkupiciel – jest z nami na zawsze – mówił. Na pamiątkę jubileuszu biskup poświęcił monstrancję i krzyż misyjny na placu przykościelnym. Oprawę uroczystości wzbogaciła obecność Strażackiej Orkiestry Dętej.

2021-06-29 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Norbertańskie cuda

Kto raz przyklęknął w ciszy przed obrazem Jezusa Cierpiącego z Imbramowic, nie zapomni go nigdy. Kto zakosztował atmosfery Niedzieli Palmowej w imbramowickim sanktuarium Męki Pańskiej, zatęskni za nią i powróci, choćby myślą, w przemodlone od wieków zaułki klasztoru.

Ten rok jest dla wspólnoty norbertanek i norbertanów szczególny – mija bowiem 900 lat od złożenia ślubów zakonnych przez pierwszą grupę norbertanów we Francji (1121 r.). Gałąź żeńską świętującego dziewięć wieków Zakonu Premonstratensów odnajdziemy już tylko w Krakowie oraz właśnie w Imbramowicach – na krańcach diecezji kieleckiej. Świętowanie jubileuszu trwa już od pierwszej niedzieli Adwentu ub.r, a zakończy się 9 stycznia 2022 r., w niedzielę Chrztu Pańskiego.

CZYTAJ DALEJ

Co naprawdę świętujemy?

W Boże Narodzenie warto odpowiedzieć sobie na kilka ważnych pytań: Dlaczego Syn Boży stał się człowiekiem? Po co nastąpiło Wcielenie? Po co żłóbek i kolędy?
Po co przygotowania i karp, i choinki?

W wyznaniu wiary mówimy: „On to dla nas, ludzi, i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy”. Jezus przychodzi do człowieka, staje się człowiekiem dla nas i dla naszego zbawienia, abyśmy mieli uczestnictwo w życiu Bożym. Słowo stało się ciałem, aby nas zbawić, to znaczy, aby nas zjednoczyć z Bogiem, aby dać nam możliwość zamieszkania z Nim w wieczności, co więcej – abyśmy mogli lepiej wniknąć w Bożą miłość.

CZYTAJ DALEJ

Duszpasterz z Ukrainy: największym problemem jest brak prądu i ogrzewania

2022-12-02 16:32

[ TEMATY ]

Prąd

#pomocdlaUkrainy

PAP/SERGEY KOZLOV

- Doświadczamy ogromnej miłości ze strony Polaków. Można powiedzieć, że od 25 lutego trwa nieustanne Boże Narodzenie, w tym co robi Kościół w Polsce wobec ogarniętego wojną kraju – powiedział ks. Krzysztof Wilk, który jest proboszczem trzech ukraińskich parafii: w Taraszczy, Bogusławiu i Mironówce. Tegoroczny Dzień Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie będzie poświęcony wsparciu Ukrainy.

Ks. Krzysztof Wilk od chwili wybuchu wojny w Ukrainie, zorganizował wiele transportów z darami. Przejechał ponad 50 tys. kilometrów. Głównie pokonywał trasę Radom - okolice Kijowa. Opowiada, że średnio raz w miesiącu przebywa 1-2 dni w diecezji radomskiej, aby odebrać dary i przewieźć je następnie do najbardziej potrzebujących Ukraińców

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję