Matka Boża Cierpliwie Słuchająca, Rokitniańska Madonna, od 1669 r. otacza wiernych swoimi łaskami z obrazu, który Jan Kazimierz Opaliński - opat bledzewskich cystersów umieścił w głównym ołtarzu kościoła w Rokitnie. Od tego czasu wiele pokoleń Polaków pielgrzymowało do Niej, by prosić o zdrowie, łaskę wiary, nawrócenia dla siebie i bliskich oraz dziękować za otrzymane łaski. Świadectwem wiary i wyrazem wdzięczności za doświadczenie dobroci i miłosierdzia Bożego za wstawiennictwem Cierpliwie Słuchającej Matki są wota składane w sanktuarium rokitniańskim przez mieszkańców tej ziemi oraz pielgrzymów z kraju i zagranicy.
Zaraz po zakończeniu drugiej wojny światowej, 15 sierpnia 1946 r. administrator ks. E. Nowicki dokonał aktu zawierzenia całej diecezji Niepokalanemu Sercu Maryi w Jej Cudownym Obrazie Rokitniańskim. Matka Boża z Rokitna jest również patronką dwóch parafii w Polsce: w Rokitnie i Kostrzynie n/Odrą oraz kilku kaplic: m.in. kaplicy w Domu Pomocy Społecznej w Tursku (parafia Sulęcin), gdzie otaczana jest szczególną czcią przez mieszkańców tego domu.
W kwietniu tego roku Matka Boża Rokitniańska została patronką konfederacji zawiązanej z inicjatywy Jerzego Mańkowskiego - potomka Henryka Dąbrowskiego przez przedstawicieli polskich rodów szlacheckich. Pod aktem konfederacji, którego dokonano w Braniewie koło Śremu, podpisało się ponad 80 przedstawicieli reprezentujących potomków szlachty polskiej i przedstawicieli świata kultury.
Spotkanie rozpoczęło się Mszą św., którą celebrował ks. Jacek Markowski. Po Mszy św. odbył się wykład przybliżający historię obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej wygłoszony przez ks. kan. Tadeusza Kondrackiego - kustosza sanktuarium w Rokitnie.
W popołudniowym referacie zostały przedstawione założenia i cele konfederacji. Wygłosił go Antoni Taczkowski, który powiedział m.in., że głównym celem powstania i działania konfederacji nie jest obrona przed wrogiem zewnętrznym, ale obrona tradycyjnych wartości, takich jak wiara katolicka, rodzina, rzetelna i ofiarna praca dla dobra ojczyzny oraz przywrócenie dawnych cnót i obyczajów.