Reklama

Głos z Torunia

Miłość ponad śmiercią

– Rzesza świętych, którym oddajemy cześć, dowodzi, że każdy z nas może być świętym. Niech pragnienie świętości będzie w nas ciągle żywe.

2021-11-09 08:59

Niedziela toruńska 46/2021, str. I

[ TEMATY ]

relikwie

procesja

Grudziądz

Małgorzata Borkowska

Grudziądzkie ulice wypełniły się świętymi

Grudziądzkie ulice wypełniły się świętymi

Takimi słowami zachęty zwrócił się do zebranych ks. kan Zbigniew Gański, proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Grudziądzu. Ta wspólnota parafialna od kilku lat w ostatni wieczór października organizuje Marsz Wszystkich Świętych. Trasa pochodu wiedzie ulicami miasta od kościoła na cmentarz parafialny pod Nową Wsią.

Reklama

Tegoroczne wydarzenie po raz pierwszy zostało wzbogacone o poetycko-muzyczne rozważanie Miłość na śmierć nie umiera. Montaż słowno-muzyczny śpiewem uświetnił parafialny chór Sursum Corda, a nad całością widowiska czuwała Helena Reczek, współorganizator wydarzenia. Miłość to często jedyne, co pozostaje po zmarłych. Listopadowe dni pełne zadumy, refleksji nad życiem, przemijaniem często prowadzą do wniosku, że tylko miłość zostaje na tym świecie. Zmarli żyją w naszej pamięci i sercu dzięki miłości. W czasie spotkania usłyszeć można było utwory: Kiedy Bóg wypowiadał me imię, Życie przemija, Gdy klęczę przed Tobą, Nikt Cię nie kocha tak jak Ja, Nasze plany i nadzieje. Modlitwie polecano dzieci, które były zbyt małe, by pójść do przedszkola, młodych i starszych, którzy nie zdążyli powiedzieć: „kocham”. Pojawiły się utwory poetyckie ks. Jana Twardowskiego. Uwieńczeniem rozważań było odśpiewanie w intencji zmarłych modlitwy Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie.

Wierni, modląc się Litanią do Wszystkich Świętych, przeszli na cmentarz. Marsz uświadomił im, że Wszystkich Świętych to radosne święto, kiedy wspominamy tych, którzy są już zbawieni i żyją z Bogiem. W rolę świętych i błogosławionych wcielili się parafianie. Można było rozpoznać ponad 20 postaci wyniesionych na ołtarze, m.in. Dzieci z Fatimy oraz – po raz pierwszy – kard. Stefana Wyszyńskiego. Wędrującym towarzyszyły relikwie, na co dzień czczone w tarpieńskiej parafii: św. Rity, św. Ojca Pio, św. Izydora, bł. Jerzego Popiełuszki, bł. Matki Marii Karłowskiej i bł. Stefana Frelichowskiego. Drogę oświetlały lampiony i pochodnie. Na cmentarzu odmówiono dziesiątek Różańca w intencji zmarłych.

W wielu parafiach naszej diecezji miały miejsce bale wszystkich świętych, w których uczestniczyły dzieci. Więcej informacji na stronach II-III.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z Różańcem przez głogowskie ulice

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 45/2015, str. 8

[ TEMATY ]

procesja

Waldemar Hass

Procesja z figurą Matki Bożej Fatimskiej

Procesja z figurą Matki Bożej Fatimskiej

Głogowianie wraz ze swoimi duszpasterzami 7 października obchodzili wspomnienie Matki Bożej Różańcowej. Odnotujmy, że u podstaw dnia ku czci Pani Różańcowej – choć dziś rzadziej się o tym przypomina – stoją wydarzenia sięgające szesnastego wieku, a dokładnie 1571 r., kiedy to chrześcijanie odnieśli wielkie sukces w morskiej bitwie z wojskami tureckim pod Lepanto i – jak pisze Louis de Wohl – „(…) uradowany wieścią, objawioną mu w wizji, jakiej doświadczył w środku dnia, papież Pius V na cześć tego zwycięstwa ustanowił święto Matki Bożej Różańcowej” (L. de Wohl, „Skała. Historia Kościoła, jakiego nie znacie”, Sandomierz 2009). Tradycja obchodów tego maryjnego wspomnienia jest w Kościele ciągle żywa i nie inaczej było w tym roku w Głogowie.

CZYTAJ DALEJ

Św. Ambroży obrońca Bożego Prawa

Niedziela łowicka 49/2002

[ TEMATY ]

święty

św. Ambroży

pl.wikiepdia.org

7 grudnia Kościół katolicki obchodzi wspomnienie liturgiczne św. Ambrożego, biskupa i doktora Kościoła, jedną z największych postaci Kościoła Zachodniego w IV w. Dane o wcześniejszym jego życiu są skąpe, natomiast biografia od chwili wybrania go na biskupa jest bardzo bogata.

Ambroży urodził się około roku 340 w Trewirze (dzisiejsze Niemcy), jako syn prefekta Galii. Otrzymawszy staranne wykształcenie w Rzymie, rozpoczął karierę państwową na terenie dzisiejszej Jugosławii. Około roku 370 został mianowany zarządcą - prefektem północnej Italii, mieszkając w Mediolanie.
W roku 374 w Mediolanie zmarł tamtejszy biskup. Zapowiadał się burzliwy wybór nowego biskupa, gdyż dwie partie: jedna prawowierna, druga sympatyzująca z arianizmem, wysuwały swoich kandydatów, ale ponieważ głosy były równomierne, wybory się przeciągały. Ambroży, podejrzewając, że może dojść do zamieszek, nie chcąc do nich dopuścić, z urzędu udał się do katedry. Kiedy tam się znalazł, z tłumu jakieś dziecko zwołało: "Ambroży biskupem". Zebrani uznali to za znak opatrznościowy i mimo tego, że Ambroży - choć należał do rodziny chrześcijańskiej - nie był nawet ochrzczony i opierał się, wymogli na nim zgodę. Dla wybierających nie stanowiło to żadnej przeszkody. Wiedzieli, że jest człowiekiem sprawiedliwym i bardzo odpowiedzialnym, a to wystarczyło, by mógł być dobrym biskupem. Przyszłość potwierdziła, że mieli rację.
W ciągu ośmiu dni Ambroży przygotował się, przyjął chrzest i pozostałe sakramenty, a 7 grudnia 374 r. został konsekrowany na biskupa Mediolanu.
Nowy biskup wiedział, jak małe kompetencje posiada w zakresie znajomości Pisma Świętego i prawd objawionych, dlatego swoje duszpasterzowanie rozpoczął od gruntownego studiowania Biblii i literatury chrześcijańskiej. Miało to służyć jego przepowiadaniu. Wnet zasłynął jako kaznodzieja; podziwiał go św. Augustyn.
Św. Ambroży żył i działał w okresie, kiedy dopiero zaczynały się kształtować stosunki Kościoła z państwem (władzą cesarską). Jego postawa i poczynania w tej dziedzinie miały znaczący wpływ na przyszłość tych stosunków. Inicjatywy biskupa Mediolanu były też próbą określenia miejsca Kościoła w społeczeństwie. Z tego też punktu widzenia należy oceniać słynne "potyczki" Ambrożego z władzą cesarską.
Najgłośniejszym był konflikt Ambrożego z cesarzem Teodozjuszem. Powodem była rzeź dokonana z rozkazu cesarza w Tessalonikach. Podczas lokalnych zamieszek zginął tam jeden z oficerów rzymskich. W odwecie cesarz zarządził masakrę ludności; mieszkańców zgromadzonych w cyrku zaatakowali żołnierze. Zginęło prawie 700 osób. Wówczas biskup Ambroży nałożył na cesarza obowiązek odbycia pokuty. O dziwo, Teodozjusz uznał swój grzech i zgodził się na określoną przez biskupa pokutę, co było wyrazem wielkiego autorytetu biskupa Ambrożego. Za jego sprawą świat zrozumiał, że władca w Kościele jest tylko wiernym - niczym więcej - i obowiązują go te same zasady Bożego Prawa, które normują życie wszystkich.
Sprecyzowane przez św. Ambrożego ustawienie władcy wobec Bożego Prawa, na straży którego stoi biskup, stało się normą w Kościele katolickim i obowiązuje do dziś. Potknął się o tę normę w XVI w. Henryk VIII, który po popełnieniu grzechu, nie chcąc pokutować, wolał oderwać cały Kościół angielski od biskupa Rzymu. Ten zaś, stając na straży Bożego Prawa, nie mógł przyjąć innego rozwiązania.
Wspomnienie postaci św. Ambrożego przypomina bardzo trudne zagadnienie relacji Kościoła do państwa, zwłaszcza wtedy, gdy władzę w państwie sprawuje katolik. Ten bowiem jako wierzący musi się nieustannie liczyć z Bożym Prawem. Nie chodzi tu tylko o decyzje, ale i o zachowanie Bożego Prawa w życiu osobistym, które dla podwładnych jest niepisaną normą postępowania.
Stąd do historii św. Ambroży przeszedł nie tyle jako teolog, ile jako odważny biskup, wzywający władców (dzisiaj sprawujących władzę na różnym szczeblu życia demokratycznego) do zachowania Prawa Bożego.
Św. Ambroży zmarł w Wielką Sobotę 4 kwietnia 397 r. Został pochowany w Mediolanie. Do dziś pozostaje postacią wręcz symboliczną dla tego miasta. Zdumiewała jego aktywność, co podkreślił biograf, notując z podziwem, że po śmierci Ambrożego, jego obowiązki katechetyczne musiały być podzielone między pięciu kapłanów.

CZYTAJ DALEJ

Poświęcenie pomnika św. Barbary

2021-12-07 21:42

Natalia Janowiec

Poświecenie pomnika św. Babrbary

Poświecenie pomnika św. Babrbary

W Jaśle odsłonięto i poświęcono pomnik św. Barbary, patronki górników, hutników, żołnierzy. Uroczystość miała miejsce na terenie siedziby Oddziału Zakładu Gazowniczego przy ul. Floriańskiej. Ceremonii poświęcenia dokonał ks. Stanisław Nabywaniec.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję