Dla nich wiara i miłość są nierozdzielne w codziennym zaangażowaniu w działalność na rzecz potrzebujących pomocy. Opieka nad chorym i cierpiącym jest znakiem nie tylko miłości, ale również wiary. Podkreślić zatem trzeba, że wiara działa przez miłość. Oczywiście, miłość bliźniego jest zakorzeniona w miłości Boga. Prawdziwa, bezinteresowna miłość bliźniego jest również ważnym świadectwem, które może kogoś doprowadzić do wiary. Już Tertulian, pisarz starożytności chrześcijańskiej, podkreślił, że poganie, widząc miłość, która była pielęgnowana wśród chrześcijan, nawracali się i mówili: „Patrzcie, jak oni się miłują”.

Ważne jest, by pamiętać, żeby miłości bliźniego nie zredukować do zwykłej działalności pomocowej, która jest jedynie reakcją na potrzeby materialne i doczesne człowieka. Istotą miłości bliźniego jest nie tylko i wyłącznie jakaś praca socjalna, ale przede wszystkim wiara w Boga, z której rodzą się właściwe zaangażowanie społeczne i konkretna pomoc innym. Benedykt XVI w encyklice Deus caritas est napisał: „Wiara, która jest świadoma miłości Boga objawionej w przebitym na krzyżu Sercu Jezusa, ze swej strony prowokuje miłość. Jest ona światłem – w gruncie rzeczy jedynym – które zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam odwagę do życia i działania. Miłość jest możliwa i możemy ją realizować, bo jesteśmy stworzeni na obraz Boga”.

Miłość bliźniego zatem nie wyczerpuje się jedynie w dobroczynności. Owszem, potrzebne jest działanie służące zaspokojeniu potrzeb drugiego człowieka, ale wydaje się, że bliźni ma prawo oczekiwać czegoś więcej od człowieka wierzącego. Jak zauważa papież Franciszek, „bliźni pragnie czegoś więcej niż tylko nakarmienia, ubrania czy schronienia. Oczekuje również na uśmiech, zależy mu na byciu wysłuchanym, a także na modlitwie odmawianej również wspólnie”. Ponadto Franciszek przypomina, że miłość Boga i bliźniego, „chociaż są umieszczone jedno po drugim, to są one dwiema stronami tej samej monety: przeżywane razem, są prawdziwą siłą człowieka wierzącego! Kochać Boga to żyć Nim i dla Niego, ze względu na to, kim jest, i na to, co czyni”. I dodaje: „A nasz Bóg jest dawaniem siebie bez zastrzeżeń, jest przebaczeniem bez granic, to relacja, która wspiera i rozwija. Miłowanie Boga oznacza codziennie wkładanie naszej energii, aby być Jego współpracownikami, służąc bliźniemu bez zastrzeżeń, starając się wybaczyć bez ograniczeń i pielęgnując relacje komunii i braterstwa”.