Już po raz siódmy Gminny Ośrodek Kultury w Iłowie gościł ok. 150 uczestników Ogólnopolskiego Festiwalu Twórczości Religijnej FERA 2003, którzy rywalizowali między sobą w trzech kategoriach:
muzyka, recytacja i plastyka. Do Iłowa w dniach 24-25 maja br. przyjechały chóry, zespoły muzyczne, schole i soliści z Gdyni, Gdańska, Grudziądza, Ciechanowa,
Płocka, Żuromina i innych miejscowości.
Tegorocznemu Festiwalowi patronował Jezus Miłosierny, którego wizerunek towarzyszył konkursowym zmaganiom na scenie. Obraz został namalowany przez p. Popowicza z Dzieżgonia. Warto nadmienić,
że w dniu zakończenia Festiwalu w iłowskiej parafii rozpoczęła się peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego.
Zwycięzcy w poszczególnych kategoriach otrzymali pamiątkowe statuetki wykonane z granitu przez Zakład Kamieniarski w Działdowie. Były także nagrody i upominki,
których głównym sponsorem było Starostwo Powiatu Działdowskiego.
Uczestników poszczególnych kategorii oceniało profesjonalne jury pod kierunkiem Stanisława Rudyka ze Szkoły Muzycznej w Mławie. Ogłoszenie werdyktu nie było proste, ponieważ
młodzi artyści prezentowali bardzo wysoki poziom wykonywanych utworów oraz wcześniej przekazanych prac plastycznych. Publiczność żywo reagowała i miała swoich faworytów, których nagradzała
gromkimi brawami. Tak było, kiedy na scenie pojawiła się pełna ekspresji, wieloosobowa schola z Iłowa.
Nagrody wręczali m.in. przedstawiciele władz gminnych, proboszcz ks. Jan Pezara i ks. Wojciech Miszewski z redakcji Niedzieli. Tegoroczne Grand Prix Festiwalu zdobył chór "Soli
Deo" z Grudziądza, prezentujący bardzo wysoki poziom wokalny i muzyczny. W koncercie laureatów w niedzielne popołudnie wystąpili wszyscy nagrodzeni artyści,
którzy już czekają na kolejną edycję Festiwalu w przyszłym roku.
Festiwal od siedmiu lat odbywa się dzięki zabiegom i wytrwałości dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Iłowie Eugeniusza Szylko, który w organizowaniu tej imprezy ściśle
współpracuje z parafią.
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
Relikwie Męki Pańskiej - materialne pamiątki tego, co wydarzyło się na Golgocie, od wieków otaczane są czcią przez chrześcijan. Relikwie te obecne są również w Polsce, niektóre od wieków, niektóre od całkiem niedawna. Niektóre z nich przebyły niezwykłą drogę. Inne ginęły na lata, by potem się odnaleźć. Wśród relikwii Męki Pańskiej szczególne miejsce zajmują najliczniejsze relikwie krzyża świętego. Obecnie największa część tych relikwii w Polsce znajduje się na Świętym Krzyżu, najstarszym sanktuarium na ziemiach polskich.
Według świadectwa Galla Anonima, podczas Zjazdu Gnieźnieńskiego Otto III przekazał Bolesławowi Chrobremu włócznię św. Maurycego i „gwóźdź z krzyża Pańskiego”. Wiele wskazuje na to, że mogła to być pierwsza przekazana na ziemie polskie cząstka relikwii Męki Pańskiej.
Ks. Emil Młynarski odszedł do Pana 21 lutego br., w 93 roku życia i 61 roku kapłaństwa.
Urodził się 15 grudnia 1933 roku w Kłyżowie, w rodzinie rzemieślniczej. Formację seminaryjną odbył we Wrocławiu, gdzie przyjął święcenia 27 czerwca 1965 roku. Jako kapłan pracował w: Jakubowie, Wąsoszu, Mieroszowie, Olszynie, Wierzbicach, Walimiu, Prochowicach. W roku 1976 został mianowany proboszczem w parafii św. Michała Archanioła we Włodzicach Wielkich, gdzie pracował do 2009 roku. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Domu Księży Emerytów, służąc wiele lat pomocą duszpasterską w kościele NSPJ w Legnicy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.