Święty Eulogiusz, patriarcha zm. 13 lutego 608 r.

Eulogiusz, znany jako Eulogiusz Aleksandryjski, pochodził z Syrii. Należał do najważniejszych postaci Kościoła wschodniego w VI wieku. Był serdecznym przyjacielem papieża św. Grzegorza I Wielkiego. Wychował się w klasztorze, został wyświęcony na kapłana w Antiochii. Gorliwie współpracował z patriarchą Antiochii. W 581 r. Eulogiusz został wybrany na patriarchę Aleksandrii. Zgodnie ze zwyczajem, jaki panował wtedy na Wschodzie, udał się do Konstantynopola, by cesarz zatwierdził jego wybór. Złożył hołd oraz obediencję cesarzowi i otrzymał sakrę biskupią z rąk patriarchy Konstantynopola. Tam właśnie poznał się ze św. Grzegorzem, późniejszym papieżem. O tej przyjaźni świadczą zachowane listy św. Grzegorza do Eulogiusza.

Jako patriarcha Eulogiusz czynił wszystko, aby utrzymać jedność w Kościele. Zredagował ponadto wiele pism przeciw nestorianom i monofizytom. Dużym zainteresowaniem cieszyła się wówczas herezja Eutychiusza – mnicha konstantynopolitańskiego. Twierdził on, że natura Boża całkowicie wchłonęła naturę ludzką Pana Jezusa, podobnie jak morze wchłania kroplę wody. W tym czasie sporo zwolenników miała również herezja Nestoriusza (+ ok. 450 r.), który twierdził, że w Chrystusie Panu są dwie różne osoby – Boska i ludzka – a nie tylko jedna osoba Boska. Błędy te w swoich pismach i kazaniach zwalczał Eulogiusz.