Reklama

Zdrowie

Z natury

Młode listki krwawnika

Nasi przodkowie jedli je, aby wzmocnić i odtruć organizm.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krwawnik jako roślina lecznicza był wykorzystywany od czasów starożytnych. Rośnie na terenie całego kraju. Warto go też posadzić u siebie w ogrodzie i wykorzystywać jego liście w wiosennych kuracjach. Krwawnik po ścięciu ponownie odrasta, dlatego możemy go jeść przez cały sezon.

Wystarczy, że zerwiemy garść liści, umyjemy je i drobno posiekamy, a następnie dodamy do sałatek, posypiemy nimi kanapkę, ziemniaki albo dodamy do zup czy krótko podsmażymy na patelni. Możemy też dodawać je do wiosennego smoothie. Po zebraniu większej ilości liści będziemy mogli wycisnąć sok. Możemy go pić po łyżce raz dziennie. Nasze babcie, aby odżywić i wzmocnić organizm, świeżo wyciśnięty sok łączyły z miodem i ciepłym mlekiem. Młode listki możemy też ususzyć, a potem w dogodnym czasie sproszkować. Taki proszek będzie jak cudowna tabletka, szczególnie zimą, kiedy poczujemy, że nasz organizm jest osłabiony.

W pierwszej kolejności powinny je zjadać osoby osłabione po operacjach, chore na anemię, ciągle zmęczone, zmagające się z dolegliwościami wątroby, trzustki, śledziony, żołądka i jelit – na pewno poczują się lepiej. Ich organizm będzie wzmocniony i odtruty. Kuracja z młodych listków krwawnika zalecana jest także osobom po przebytych chemio- lub radioterapiach. Z kolei ci, którzy nie mogą jeść liści na surowo, mogą pić napar ze świeżych liści. Taka herbatka będzie oczyszczać krew, obniżać ciśnienie, uśmierzy także ból głowy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-04-16 14:14

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rośliny, które dodają sobie sił

Dobrze jest sadzić obok siebie warzywa czy kwiaty, które wspierają wzajemnie swój rozwój i plonowanie oraz chronią się przed szkodnikami.

Każda roślina podczas wzrostu uwalnia do ziemi związki chemiczne, które nie są obojętne dla jej sąsiadów. Niekiedy rośliny są też nosicielami chorób wirusowych, które atakują inne rośliny. Jak je dobierać i sadzić, by sobie wzajemnie nie szkodziły, a przeciwnie – by sobie pomagały?
CZYTAJ DALEJ

Lubelskie: 1,5 promila alkoholu we krwi miał noworodek urodzony w tomaszowskim szpitalu

2026-01-09 19:39

[ TEMATY ]

alkohol

noworodek

henriethaan/pixabay.com

Ponad 1,5 promila alkoholu we krwi miał noworodek, którego pijana 38-latka urodziła w szpitalu miejskim w Tomaszowie Lubelskim – podała w piątek policja. Służby badają, czy kobieta naraziła swoje dziecko na niebezpieczeństwo.

Oficer prasowy tomaszowskiej policji Aneta Brzykcy poinformowała, że kobietę w zaawansowanej ciąży przewieziono do lecznicy w czwartek. Badanie krwi wykazało blisko 3 promile alkoholu. Ze względu na bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia nienarodzonego dziecka lekarz zadecydował o natychmiastowym rozwiązaniu.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję