Reklama

Parafia św. Stanisława BM w Tumlinie

Tradycja i nowoczesność

Niedziela kielecka 27/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z fundacji Jerzego Radziwiłła

W XII w. przechodził tędy św. Jacek Odrowąż. Chcąc odpocząć, wspiął się na wzniesienie zwane Kościelną Górą. W tym miejscu - jak podaje legenda - postawił drewniany krzyż.
W 1599 r., z fundacji kard. Jerzego Radziwiłła - zarządcy dóbr królewskich, wybudowany został tu kościół. Zapiski z kroniki parafialnej mówią, iż kard. Jerzy Radziwiłł, jako człowiek wszechstronnie utalentowany, zajmował się wielką polityką, ale nie zapominał o ubogich. Przeciwnie - był ich stałym opiekunem i dobrodziejem. Dbał też o rozwój górnictwa. Za jego rządów odkryto bogate złoża miedzi w okolicy nazwanej później Miedzianą Górą. W pobliskich miejscowościach założono kuźnice, szlifiernie i odlewnie. Z myślą o górnikach i ich rodzinach Kardynał polecił wybudować świątynię. Górnicy, hutnicy oraz przedsiębiorcy przybyli głównie z Włoch, ale i z Anglii, i osiedlili się w pobliżu kościoła. Rody te znacznie zasłużyły się dla rozwoju hutnictwa. Wśród przybyłych przedsiębiorców byli bowiem budowniczy m.in. pieca hutniczego w Bobrzy oraz wielkiego pieca w Samsonowie.
Parafia św. Stanisława BM w Tumlinie., erygowana w 1765 r., została wydzielona najprawdopodobniej z parafii św. Wojciecha w Kielcach. W 1630 r. kościół strawił wielki pożar. Staraniem bp. Kajetana Sołtyka wkrótce go odrestaurowano, a w 1634 r. ponownie konsekrowano. W latach 1888-1905 świątynia została odnowiona.

Skarby świątyni

Bryła jest budowlą w stylu wczesnobarokowym. Powstała z czerwonego piaskowca, wydobywanego w Tumlinie. Jednonawowa, posiada drewniany strop, a po bokach rozstawione są ołtarze. Najcenniejszymi skarbami świątyni są niewątpliwie jej obrazy. W ołtarzu głównym, pochodzącym z ok. 1880 r., umieszczony jest obraz Matki Bożej Niepokalanie Poczętej oraz na zmianę obrazy: Najświętszego Serca Pana Jezusa i Ukrzyżowania. W części górnej ołtarza znajduje się obraz św. Stanisława patrona parafii z Piotrowinem. Ołtarz po lewej stronie zdobi obraz Matki Bożej Śnieżnej (na zmianę obraz Stygmatyzacja św. Franciszka). Po prawej stronie - ołtarz z obrazem św. Antoniego (na zmianę obraz Nawrócenia św. Marii Magdaleny). Na ścianie południowej, w ołtarzu, widnieją obrazy św. Józefa i św. Barbary (na zmianę z obrazem św. Rozalii).
Niezwykle ciekawie rysuje się historia obrazu Matki Bożej Śnieżnej. Jak podaje kronika parafialna, przywieźli go ze sobą włoscy hutnicy w 1630 r. Jest on kopią obrazu z Bazyliki Większej w Rzymie. Chroni go srebrna suknia z pozłacanymi koronami, wykonana z darów wotywnych. Niedawne prace restauracyjne pozwoliły na odkrycie jeszcze dwóch innych obrazów, znajdujących się w ołtarzach bocznych. Ks. prob. Czesław Biskup, który posługę duszpasterską w parafii sprawuje od 10 lat, jest wielkim opiekunem świątyni i dba o zachowanie jej piękna.
Jak w całym regionie świętokrzyskim, tak i w Tumlinie istnieją trwałe ślady walki z okupantem. Na tym terenie działał oddział partyzancki Kadry Polski Niepodległej "Perkun". Temu oddziałowi oraz pomordowanym mieszkańcom walczącym o wolność ojczyzny, poświęcona jest tablica pamiątkowa z 1986 r. znajdująca się w przedsionku kościoła.
Parafia Tumlin ma charakter rolniczy, choć przemiany gospodarcze w kraju determinują również zmiany w zatrudnieniu mieszkańców, którzy rezygnują z uprawy ziemi i szukają innego zajęcia. Takie tendencje widoczne są zwłaszcza u młodego pokolenia.
Mimo przemian, zachowywane są tu tradycje. Świadczą o tym choćby obchodzone uroczyście co roku dożynki. Z tej okazji mieszkańcy parafii przygotowują piękne wieńce, rękodzieła i gromadzą się na Mszy św.
W każdą pierwszą niedzielę lipca odprawiana jest uroczysta Msza św. w intencji poległych za ojczyznę z terenu parafii. Od 1994 r., 13 dnia każdego miesiąca odprawiane jest nabożeństwo fatimskie, w którym bierze udział liczna rzesza parafian. Nabożeństwo kończy się błogosławieństwem osób chorych i cierpiących.
Z kolei w kapliczce Dobrego Pasterza, postawionej w 1998 r., w XX. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, każdego 16. dnia miesiąca, wspólnota modli się w intencji Ojca Świętego. Warto też wspomnieć o kapliczce Przemienienia Pańskiego, znajdującej się na Grodowej Górze. Tu, według miejscowej tradycji, miał się znajdować gród, gdzie chroniła się ludność w czasie najazdów tatarskich w XIII w. Murowaną kapliczkę wybudowano w 1850 r. Miała ona zastąpić wcześniejszą, która została wzniesiona prawdopodobnie na pamiątkę 100. rocznicy odparcia najazdu szwedzkiego. Parafianie otaczają kapliczkę dużą troską. W święto Przemienienia Pańskiego wierni wyruszają tam z kościoła w uroczystej procesji.
W każdy piątek parafianie zbierają się na wspólnej modlitwie. W Koronce do Miłosierdzia Bożego, odmawianej przed obrazem Miłosierdzia Bożego autorstwa Antoniego Stompora z Bochni, wyjednują potrzebne łaski dla siebie i swoich rodzin.
Parafia Tumlin to również 15 Kół Żywego Różańca: 2 koła młodzieżowe, 3 dziecięce, 10 żeńskich i 1 męskie. W październiku nabożeństwu różańcowemu w poszczególne dni tygodnia przewodniczy inny stan.
W duszpasterstwie parafialnym nie brak nowych inicjatyw. W szkole w Tumlinie działa Szkolne Koło Caritas oraz Misyjne Koło Dzieci. Katechezę prowadzi ks. wikariusz Grzegorz Kowalik oraz Magdalena Stefańska. Pod opieką Księdza Wikariusza znajduje się również grupa 60 ministrantów. Wśród nich uznanie budzą studenci i młodzież pracująca, którzy mimo wieku nie odstąpili od służby w Liturgii.

Boże Nutki

Jedną z większych radości i chlubą parafii jest bez wątpienia zespół dziecięcy "Boże Nutki". Działa on już od ponad 2 lat - stanowi go grupa 59 dzieci pochodzących ze Szkoły Podstawowej w Tumlinie. Od początku, jako wolontariusze, opiekują się nim nauczycielki: Alicja Huk i Iwona Zapała. Zespół ma już na swoim koncie spore sukcesy. W 2001 r. zdobył I miejsce na Diecezjalnym Festiwalu Piosenki Religijnej. "Boże Nutki" można usłyszeć w kościele w Tumlinie w każdą niedzielę i święto. Wykonują śpiewy liturgiczne i części stałe w czasie Eucharystii o godz. 10.00. Są oczkiem w głowie Księdza Proboszcza, który w różny sposób promuje Zespół, organizując wyjazdy i imprezy okolicznościowe. Ostatnio Ksiądz Proboszcz podjął starania wydania płyty Zespołu.
Istnieje również w parafii zespół młodzieżowy "Misericordias", który wykonuje śpiewy liturgiczne i części stałe na Mszy św. dla młodzieży o godz. 16.00.
Troską duszpasterską otoczeni są chorzy - w każdy pierwszy piątek miesiąca odwiedzani przez kapłanów w domach. Dzięki temu, co miesiąc 30 chorych może przyjmować Eucharystię.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Prezydent Legnicy ściągnął krzyż w ratuszu. Mieszkańcy dają mu 14 dni na zmianę decyzji

2026-03-13 11:14

[ TEMATY ]

petycja

obrona krzyża

mieszkańcy

ratusz

prezydent Legnicy

ściągnął krzyż

14 dni

Maciej Kupaj

Janusz Życzkowski/Telewizja Republika

Mieszkańcy Legnicy składają petycję w obronie krzyża

Mieszkańcy Legnicy składają petycję w obronie krzyża

Mieszkańcy Legnicy, którzy w październiku zeszłego roku gremialnie wystąpili na sesji rady miasta w obronie krzyża, nie składają broni. Wczoraj w urzędzie złożyli petycję, by krucyfiks wrócił na swoje miejsce.

Pod koniec zeszłego roku opisywaliśmy sprawę burzliwej sesji rady miasta w Legnicy. W czasie październikowych obrad ok. pięćdziesięciu mieszkańców protestowało przeciwko ściągnięciu krzyża w sali sesyjnej ratusza. Legniczanie skandowali: "Gdzie jest krzyż!", "wróciła Mała Moskwa", "jesteście gorsi od komunistów".
CZYTAJ DALEJ

Łódź: ingres kard. Krajewskiego 28 marca

2026-03-14 12:54

Piotr Drzewiecki

Kard Krajewski Konrad

Kard Krajewski Konrad

Za dwa tygodnie - 28 marca kardynał Konrad Krajewski kanonicznie obejmie rządy archidiecezją łódzką i dokona ingresu do katedry pw. św. Stanisława Koski w sobotę 28 marca - poinformowano w Łodzi.

Oto komunikat Kurii Metropolitalnej Łódzkiej:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję