15 sierpnia Wambierzyce stały się miejscem uroczystych jubileuszy maryjnych i patriotycznych, które połączyły modlitwę, dumę narodową i wspólnotowe świętowanie.
W tym roku w „śląskiej Jerozolimie”, obchody miały wyjątkowy charakter. Minęło bowiem 45 lat od koronacji Cudownej Figury Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin oraz 16 lat od ustanowienia Jej patronką Ziemi Kłodzkiej.
Zioła, muzyka i modlitwa
Plac Koronacyjny, na którym w 1980 r. Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński nałożył korony na cudowną figurkę, wypełnił się pielgrzymami, duchowieństwem, parlamentarzystami i samorządowcami. Mimo upalnej pogody przybyło wielu. To znak, że kult Matki Bożej wciąż gromadzi wiernych. Zgodnie z tradycją obecne były poczty sztandarowe oraz Kompania Honorowa 22. Karpackiego Batalionu Piechoty Górskiej. Mszy świętej przewodniczył bp Adam Bałabuch, który przypomniał, że uroczystość Wniebowzięcia ukazuje spełnienie obietnicy Boga wobec człowieka. – Jej wniebowzięcie jest zapowiedzią naszego powrotu do domu Ojca w niebie. Zwycięstwo Maryi daje nam nadzieję na podobny wynik naszych zmagań ze złem – podkreślił świdnicki biskup pomocniczy, wskazując, że chrześcijanin, podobnie jak Matka Zbawiciela, może zawsze liczyć na pomoc Bożej łaski.
Po zakończeniu liturgii odbył się obrzęd błogosławienia ziół i kwiatów, prosty, a zarazem głęboki znak, że Bóg uświęca codzienność człowieka. Wystąpiła też Wambierzycka Orkiestra Dęta oraz zespół Harnasie z Radkowa, dodając uroczystościom ludowego kolorytu.
Rodzinne świętowanie
Reklama
Następnie władze gminy Radków i Starostwa Powiatowego w Kłodzku zaprosiły wszystkich na Transgraniczny Piknik Rodzinny. A tam, grochówka z kuchni polowej, czeska zupa czosnkowa, domowe ciasta, lody i kwasy chlebowe. Stoiska z rękodziełem przypominały, że piękno rodzi się z pracy rąk, a warsztaty florystyczne z konkursem na najpiękniejszy bukiet, że Matce Bożej zawsze warto podarować kwiaty. Na scenie wystąpiły zespoły ludowe: Jugowianki, Stolczanki, Śnieżnik, Jaskier i dzieci z miejscowej szkoły. Dzień zakończyła zabawa taneczna.
Historia i przesłanie
Patrząc na to wszystko, trudno oprzeć się refleksji. historia Wambierzyc to historia wiary prostych ludzi, która zaczęła się w 1218 r. od niewidomego Jana, który przed figurą Maryi odzyskał wzrok. Od tego czasu przybywają tu kolejne pokolenia pielgrzymów, by powierzać Jej swoje troski. Najcenniejszym skarbem sanktuarium pozostaje gotycka figurka, niewielka, bo mierząca zaledwie 28 centymetrów, a przecież z tak wielką mocą wstawiennictwa.
Wambierzyce uczą nas, że wierność tradycji nie wyklucza otwartości na radość życia, że wiara nie jest ciężarem, lecz siłą, która scala wspólnotę. W czasach, gdy tak wielu próbuje podzielić Polaków, właśnie takie chwile pokazują, że jedność jest możliwa, wokół ołtarza, wokół Matki, wokół rodzinnego stołu.
Matka Boża Wambierzycka, Królowa Rodzin i patronka Ziemi Kłodzkiej, pozostaje strażniczką tej jedności. Jak w 1920 r., gdy Polacy doświadczyli Cudu nad Wisłą, tak i dziś uczymy się od Niej, że nadzieja nie zawodzi, jeśli zakorzeniona jest w Bogu.
W sobotę, 17 września 2022 r. w Wambierzycach, odbędzie się, już w tradycyjnej formie, kolejna edycja Festiwalu Light for Life.
W tym roku hasłem przewodnim są słowa Pana Jezusa „Pokój Wam”. Słowa te poprowadzą nas przez doświadczenie pokoju międzyludzkiego, ale też, co ważne poprzez walkę o pokój wewnętrzny człowieka, taki „którego świat dać nie może”. Pomogą nam w tym: wspólna modlitwa, spowiedź, kreatywne konferencje świetnych prelegentów, sakrament pokuty, Eucharystia i wspólnota młodych ludzi. Podczas Festiwalu zagrają dla nas Muode Koty i Owca.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
