Międzydiecezjalne Studium Życia Rodzinnego – kurs przy Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, realizowany w Centrum Formacji Ewangelizacyjnej Dom Słowa w Legnicy, to propozycja dla wszystkich, którzy chcą budować cywilizację życia i wspierać rodziny w swoich środowiskach.
Inauguracja studium nastąpi 7 marca 2026 r. – Celem kursu jest przygotowanie słuchaczy do tworzenia cywilizacji życia w swoich środowiskach, wspierania rodzin w realizowaniu ich powołania, kształtowania postaw odpowiedzialności, szacunku do życia od poczęcia do naturalnej śmierci – zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży. Odbywać się to może poprzez: pełnienie posługi doradcy życia rodzinnego, prowadzenie nauk przedślubnych we współpracy z kapłanem, prowadzenie indywidualnych spotkań dla narzeczonych przed sakramentem małżeństwa, ale także towarzyszenie małżeństwom i rodzinom oraz prowadzenie różnorodnych działań na rzecz rodzin w parafii/dekanacie (w tym spotkania z młodzieżą przygotowującą się do bierzmowania, rodzicami dzieci komunijnych itp.) – informuje Agata Szymkowiak w duszpasterstwa rodzin.
To odpowiedź na apel Jana Pawła II: „Jesteśmy wezwani, aby kochać i szanować życie każdego człowieka oraz dążyć wytrwale i z odwagą do tego, by w naszej epoce, w której mnożą się zbyt liczne oznaki śmierci, zapanowała wreszcie nowa kultura życia, owoc kultury prawdy i miłości” (Jan Paweł II, Evangelium vitae, 77).
Jak dodaje Agata Szymkowiak, pełnienie posługi doradcy życia rodzinnego będzie możliwe po uzyskaniu misji kanonicznej od biskupa. O taką misję kanoniczną mogą ubiegać się osoby, które oprócz ukończenia studium, uzyskają pozytywny wynik na egzaminie z zakresu naturalnego rozpoznawania płodności na poziomie nauczycielskim (przewidzianym w ramach studium). Ich zadaniem będzie m.in. udzielanie wsparcia osobom poszukującym pomocy w sytuacjach kryzysów emocjonalnych, duchowych, relacyjnych, społecznych, podejmowanie działań profilaktycznych i edukacyjnych, nakierowanych na przekazywanie młodym ludziom, stojącym u progu dorosłości, wartości zgodnych z nauczaniem Kościoła Katolickiego, np. przez pogadanki lub inne formy przekazu w szkołach, grupach młodzieżowych, wspólnotach, także indywidualnie; angażowanie się, przy wykorzystaniu zdobytej wiedzy i umiejętności, w życie parafii, wspólnoty lub społeczności lokalnej oraz inicjowanie różnych działań w służbie życiu.
Czas trwania studium to 4 semestry (2 lata). Formuła: hybrydowa (zajęcia w trybie stacjonarnym i zdalnym). Miejsce prowadzenia zajęć: Centrum Formacji Ewangelizacyjnej Dom Słowa w Legnicy.
Kandydatami mogą być osoby w wieku 25-60 lat (w szczególnych sytuacjach możliwe są indywidualne odstępstwa od tego przedziału wiekowego), posiadające wykształcenie co najmniej średnie, posiadające umiejętność nawiązywania kontaktów z ludźmi i współpracy z nimi oraz o pogłębionej formacji religijnej. Kurs jest przeznaczony dla mieszkańców diecezji legnickiej i świdnickiej. Po ukończeniu kursu będzie możliwe podjęcie posługi na terenie jednej z tych dwóch diecezji.
Tematyka zajęć obejmuje m.in. zagadnienia z zakresu teologii i antropologii, biologii i bioetyki, psychologii i pedagogiki, komunikacji oraz teorię i praktykę dotyczącą pracy duszpasterstwa rodzin i poradnictwa rodzinnego.
W ramach zajęć realizowany będzie kurs naturalnego rozpoznawania płodności wg metody Rötzera. Do uzyskania misji kanonicznej doradcy życia rodzinnego niezbędne jest zdanie egzaminu nauczycielskiego. Do innych posług, niewymagających misji, wystarczy uczestnictwo w kursie bez egzaminu.
Szczegółowych informacji udziela oraz rekrutację prowadzi koordynator kursu Agata Szymkowiak, diecezjalna doradczyni życia rodzinnego, nr tel.: 504 101 530, email: rodzina@diecezja.legnica.pl.
Majowe rekolekcje Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży poświęcone były duchowości. Zarejestrowanych było blisko 30 osób, inni uczestniczyli "z doskoku".
Rekolekcje były skoncentrowane na trzech aspektach duchowości: własnej, wspólnotowej i tożsamościowej. Każdy z nas musi rozpocząć poznawanie siebie od zbudowania relacji z Bogiem i uznania, że jest się stworzonym na Jego obraz i podobieństwo, od odszukania tego, co, lub raczej Kto, daje nam szczęście. Następnie musimy poznać siebie jako istotę społeczną rozwijającą się w różnych wspólnotach – tych wybranych przez nas, a także tych, w których jesteśmy niezależnie od naszej woli. Aby w pełni zrozumieć sens swojego istnienia, trzeba wgłębić się w swoją tożsamość jako członka Kościoła i wsłuchać się w głos Boga zlecającego nam misję - by służyć bliźniemu, dawać świadectwo i innych czynić uczniami Chrystusa.
Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi.
Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością.
Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z
roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku
notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana
Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele
św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach
i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem
generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana
przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka.
Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do
Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować
nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo
św. Jana Nepomucena.
Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej
Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć
od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana
ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława
IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których
król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu
Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach
i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św.
Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego.
Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak
historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną
śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego
święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej
i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada
św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św.
Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie
Europę.
W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza
granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero
z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził
oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także
teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy,
Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII
zaliczył go uroczyście w poczet świętych.
Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana.
Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej
Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych
drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie,
komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie.
Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy
na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy
druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę.
Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską
w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych
kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych
ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi
biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej.
W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych.
Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one
pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak
zanikającego kultu św. Jana Nepomucena.
Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał
swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony
też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce
jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej
sławy i szczerej spowiedzi.
Dom Chłopaków w Broniszewicach to DPS prowadzony przez siostry dominikanki. Na zdjęciu s. Tymoteusza z jednym z 67 niepełnosprawnych podopiecznych
W ostatnim czasie toczą się dyskusje na temat przyszłości dzieci przebywających w domach pomocy społecznej, a to za sprawą projektu nowelizującego ustawę o pomocy społecznej, w którym przewidziano istotne zmiany w funkcjonowaniu DPS-ów. W przypadku uchwalenia projektowanych przepisów, zmiany te szczególnie odczują placówki, w których przebywają dzieci, takie jak DPS Dom Chłopaków w Broniszewicach, prowadzony przez siostry dominikanki. Instytut Ordo Iuris przygotował analizę projektowanych zmian dotyczących małoletnich podopiecznych DPS-ów, w której wskazał na potrzebę modyfikacji proponowanego modelu deinstytucjonalizacji opieki społecznej.
Na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowano 26 marca projekt ustawy o zmianie ustawy pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw autorstwa Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPPS). Projekt wzbudził niemałe kontrowersje, a wśród krytykujących przyjęte w nim rozwiązania znaleźli się przedstawiciele środowiska domów pomocy społecznej, w tym siostry dominikanki prowadzące DPS o nazwie „Dom Chłopaków w Broniszewicach”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
