MARZENA KRAJEWSKA: W dniach 2-4 marca br. odbyła się na Jasnej Górze XXVI Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie. Ksiądz, jako sekretarz, był jednym z organizatorów. Jaki był cel tego międzynarodowego spotkania u stóp Pani Jasnogórskiej?

KS. PRAŁ. CZESŁAW GRZYB: - Pierwotnie odbywały się krajowe Kongregacje Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie. Obecnie ten Ruch stał się międzynarodowy. Uczestniczyli w tym spotkaniu przedstawiciele odpowiedzialni za Ruch Światło-Życie, założony przez ks. Franciszka Blachnickiego, m.in. z Niemiec, Słowacji, Litwy, Białorusi, Ukrainy. W roku obecnym liczba moderatorów i animatorów przekroczyła ponad tysiąc osób, w tym 120 kapłanów i trzech biskupów. Z naszej diecezji uczestniczyło w tym spotkaniu sześciu kapłanów. W porównaniu do lat ubiegłych nastąpił pozytywny wzrost. To jest wielka radość, kiedy człowiek może zobaczyć żywy, uśmiechnięty, ale zatroskany Kościół. Osobiście z wielką radością i satysfakcją tam pojechałem. Uczestnikami spotkania byli w większości ludzie w średnim wieku, studenci i osoby pracujące. Poszukiwaliśmy odpowiedzi na pytanie: Jak głosić Dobrą Nowinę? Jak realizować zaproszenie Ojca Świętego do Nowej Ewangelizacji tu i teraz w XXI wieku.

Tematem tegorocznej Kongregacji była: Pamięć świadków. W naszych refleksjach, wspólnych modlitwach, referatach, dyskusjach panelowych sięgaliśmy pamięcią do tych, którzy nas wprowadzali w życie wiary i patriotyzmu. Pomagały nam w tym wygłoszone referaty. Andrzej Grajewski z IPN w referacie pt. Stosunek Kościoła do własnej, najnowszej historii powiedział, że Kościół ma świadomość obowiązku pamięci oraz jej oczyszczenia, czyli trwania w prawdzie. O procesie beatyfikacyjnym ks. Franciszka Blachnickiego i Prymasa Tysiąclecia mówił o. Gabriel Bartoszewski. Krzysztof Jankowiak z Centralnej Diakonii Jedności przedstawił obecną sytuację Ruchu Światło-Życie po zatwierdzeniu w grudniu 2000 r. przez Konferencję Episkopatu Polski tymczasowego statutu stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie. W godzinach popołudniowych ks. Jerzy Szymik z KUL-u mówił o kulturze chrześcijańskiej. W dobie kryzysu ekonomicznego wielu niezamożnych ludzi przyjeżdża z różnych zakątków z kraju i zza granicy, aby w tym spotkaniu uczestniczyć. Ci ludzie chcą przeżyć wspólnotę Kościoła, ubogacić się, aby potem wrócić i być świadkami w swoich środowiskach. Zarówno ks. bp Stanisław Nowak, jak i ks. bp Piotr Libera w swoich homiliach bardzo wyraźnie akcentowali, że w obecnej dobie bardzo trudno być człowiekiem wierzącym. Trudno realizować zasady ewangeliczne zarówno w rodzinie, jak i w szkole.

- Spotkanie to zapewne zaowocowało wzrostem wiary wielu uczestników...

- Bez pogłębionej wiary nie możemy mówić o odnalezieniu siebie w dzisiejszym świecie. Ludzie obecni na spotkaniu mówili, że tutaj na nowo ożywili swoją wiarę. Tutaj dało się zauważyć pewien autentyzm, wszystko było zbudowane na bazie Ewangelii. Ludzie wyjeżdżali stamtąd radośni. Na każdym kroku okazywali sobie przyjaźń i sympatię.

Dało się zauważyć piękną współpracę świeckich i duchownych oraz wzajemny szacunek. To miało ukierunkować nas na pracę w ciągu roku. Te spotkania organizowane są po to, żeby rzeczywiście umocnić swoją wiarę i żyć nią na co dzień.

- Jak liczna grupa uczestników z naszej diecezji wzięła udział w Kongregacji?

- Ucieszyłem się, że z naszej diecezji pojechało stosunkowo dużo osób: 6 księży, około 40 osób świeckich, diakon, klerycy. Satysfakcjonujące było także to, że przyjechała młodzież z różnych miejsc Polski pochodząca z naszej diecezji. Byli to studenci z Warszawy, Lublina, Krakowa.

- Czy mógłby się Ksiądz podzielić osobistymi wrażeniami po przeżyciu tego spotkania?

- Bardzo mi się podobała jedna myśl z referatów, że "imieniem Boga nie jest sukces" i my wcale nie musimy dążyć do sukcesu. Tego co wewnętrzne nie możemy odmierzać miarą empiryczną. Musimy najpierw siebie formować, uwierzyć w to, co się robi i robić wszystko z wielkim entuzjazmem.

Czasem widzę po sobie, że gdy człowiek przygnębiony zaczyna ewangelizować z taką smutną miną, to nie jest to wcale Dobra Nowina. Musimy ewangelizować z wiarą w to, co robimy. Przesłanie, które mi się nasuwa z tego kongregacyjnego spotkania, to takie, aby radować się tą wspólnotą jaką jest Kościół. Uświadomić sobie, że Pan Jezus działa ze swoją mocą i oczekuje, żebyśmy byli dobrym narzędziem w Jego ręku. Powinniśmy być świadkami, najpierw sami uwierzyć, a potem żyć wartościami ewangelicznymi.

Chciałbym, abyśmy w naszej diecezji bardziej przejęli się pracą w małych grupach. Jestem przekonany, że odnowa Kościoła nastąpi dzięki formacji w małych grupach. Mam kolejny apel do braci kapłanów, aby nie bali się ludzi, zapraszali ich na spotkania. Na koniec zachęta, aby ewangelizować młodzież już gimnazjalną, a także szkół średnich oraz rodziny. Zachwycać ludzi Dobrą Nowiną.

- Dziękuję za rozmowę.