Francja to jedna z dwóch drużyn, które sięgnęły z rzędu po mistrzostwo świata i czempionat Europy - (wcześniej drużyna RFN zgarnęła oba trofea z rzędu, ale w odwrotnej kolejności). Później już tak dobrze Les Bleus się nie wiodło - na MŚ w 2002 i 2010 nie wyszli z grupy, a w 2006 przegrali mecz o wszystko z Włochami. Pierwszy międzynarodowy sukces Francuzi zanotowali na mundialu w 1958 roku, kiedy zajęli 3 miejsce, pokonując ekipę RFN aż 6:3. Na kolejne wielkie sukcesy trzeba było czekać do lat 80. Francuzi w 1984 roku nie znaleźli sobie równych w Europie, a dwa lata później zajęli czwarte miejsce (po porażce z biało-czerwonymi) na mistrzostwach globu. Michel Platini grał wówczas znakomicie. Obecny sternik UEFA 27 lat temu uszczęśliwił całą Francję, kiedy odbierał w imieniu drużyny narodowej Puchar Henry´ego Delaunaya dla najlepszej drużyny Europy. Dziewięć goli w pięciu spotkaniach i korona króla strzelców - znakomity wynik. W 2000 roku rodacy Platiniego powtórzyli wyczyn swych poprzedników i rzucili na kolana całą Europę, a bohaterem został David Trezeguet, który w finale z Włochami zdobył decydującego gola. Na ostatnich mistrzostwach nie wyszli jednak z grupy. Początek eliminacji do Euro 2012 nie był obiecujący. Porażka u siebie z Białorusią na otwarcie eliminacji to jednak wyłącznie wypadek przy pracy. Później przyszły cztery wygrane z rzędu. Druga faza eliminacji nie należała do bardzo pomyślnych - nie udało się pokonać Białorusi, wygrać z Rumunią, a i Bośnia i Hercegowina pozwoliła Trójkolorowym tylko z sobą zremisować. O awansie zadecydował mecz w ostatniej kolejce, w którym Francuzi wymęczyli remis z Bośnią. Przyszłość Francuzów zależy od dyspozycji Karima Benzemy, który ma zapewniać kadrze gole w najważniejszych meczach. W eliminacjach trzykrotnie wpisał się na listę strzelców i nawet jeśli ten wynik nie szokuje, należy mieć nadzieję, że ambicje napastnika Realu sięgają znacznie dalej. Benzema powinien znaleźć oparcie we Florencie Maloudzie, piłkarzu, który przed dwoma laty był najjaśniejszym punktem reprezentacji, podczas nieudanej wyprawy do RPA. Nie należy też zapominać o Francku Ribery´m i Samirze Nasrim - obaj zawodnicy ciągle jeszcze mają apetyty na duży międzynarodowy sukces. Po kompromitujących występach podczas afrykańskiego mundialu, reprezentacja Francji zagra na Euro 2012 nie tylko o sportowy sukces, ale również o odzyskanie straconego honoru. Obecnie Francja zajmuje 16 miejsce w rankingu Fifa.

Ostateczna 23-osoba kadra Francji na EURO 2012:
bramkarze: Hugo Lloris (Olympique Lyon), Steve Mandanda (Olympique Marsylia), Cedric Carrasso (Girondins Bordeaux).
obrońcy: Gael Clichy (Manchester City), Patrice Evra (Manchester United), Laurent Koscielny (Arsenal Londyn), Philippe Mexes (AC Milan), Adil Rami (Valencia), Mathieu Debuchy (OSC Lille), Anthony Reveillere (Olympique Lyon).
pomocnicy: Yohan Cabaye (Newcastle United), Florent Malouda (Chelsea Londyn), Samir Nasri (Manchester City), Alou Diarra (Olympique Marsylia), Yann M´vila (Stade Rennes), Marvin Martin (FC Sochaux), Blaise Matuidi (Paris St Germain), Mathieu Valbuena (Olympique Marsylia).
napastnicy: Hatem Ben Arfa (Newcastle United), Karim Benzema (Real Madryt), Franck Ribery (Bayern Monachium), Olivier Giroud (Montpellier), Jeremy Menez (Paris St Germain).

Przypuszczalny pierwszy skład:
Lloris - Clichy, Rami, Mexes, Evra - Malouda, Nasri, Alou Diarra, Ribery - Benzema, Ben Afra

Trener
Laurent Blanc - Blanc miał bardzo trudne zadanie, obejmując posadę nowego selekcjonera. Ciężkie, ponieważ musiał po nieudanym mundialu w RPA wstrząsnąć kadrą i przeprowadzić niezbędne zmiany. Ambicji mu nigdy nie brakowało. To on na mundialu we Francji całował w łysinę Fabiena Bartheza - na szczęście. Ale na Euro 2012 wszelkie rytuały mu z pewnością nie pomogą, zadecyduje przede wszystkim pomysłowość trenera.