Święta Boża Rodzicielko i Matko Dobrej Rady. Przyrzekamy Ci z oczyma utkwionymi w żłóbek betlejemski, że odtąd staniemy na straży budzącego się życia. Walczyć będziemy w obronie każdego dziecięcia i każdej kołyski równie mężnie, jak nasi ojcowie walczyli o byt i wolność narodu, płacąc obficie krwią własną. Gotowi jesteśmy raczej śmierć ponieść, aniżeli śmierć zadać bezbronnym. Dar życia uważać będziemy za największą łaskę Ojca wszelakiego życia i za najcenniejszy skarb Narodu.
Z Jasnogórskich Ślubów Narodu

Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji znajduje się na Jasnej Górze. Każda osoba, która włącza się do ruchu, zobowiązuje się do modlitwy w obronie poczętego życia oraz do osobistego wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu. Dzięki przynależności do ruchu udziela się pomocy zarówno dzieciom poczętym, których życie jest zagrożone, jak i cierpiącym z powodu grzechu zabójstwa poczętego dziecka. Idea duchowej adopcji zrodziła się po objawieniach Matki Bożej w Fatimie, stając się szczególną odpowiedzią na wezwanie Maryi do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W 1987 r. idea została przeniesiona do Polski, pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele Ojców Paulinów w Warszawie.

Czym jest duchowa adopcja?

Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoba decydująca się na adopcję duchową nie wie, kim jest „jej” dziecko, jego imię zna tylko Bóg. Do obowiązkowej modlitwy za poczęte dziecko można dołączyć dowolnie wybrane postanowienia, np. częstą spowiedź i Komunię św., adorację Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walkę z własnymi nałogami, pomoc osobom potrzebującym lub inne dodatkowe modlitwy.

Duchowe owoce adopcji

Duchowe owoce adopcji są nie do przecenienia: adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne, spowodowane grzechem aborcji; pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar modlitwy pomaga młodym ludziom kształtować charakter, walczy z egoizmem, pozwala odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania pogłębia kontakt z Bogiem, pomaga odkrywać głęboki sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości w rodzinie.

Kto może podjąć adopcję?

Duchową adopcję może podejmować każdy: osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku (dzieci podejmują ją pod opieką rodziców), a także osoby żyjące w związkach niesakramentalnych i rozwiedzione. Można podejmować ją wiele razy, jednak za każdym razem dotyczy tylko i wyłącznie jednego dziecka. Za każdym razem trzeba złożyć przyrzeczenie. Jeśli w jakimś dniu zapomni się odmówić modlitwę, nie jest to grzechem (grzechem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia). Przerwa, która trwa dłuższy czas (np. miesiąc), przerywa duchową adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy ją kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.

Przyrzeczenie duchowej adopcji

Przyrzeczenie duchowej adopcji powinno być składane uroczyście: w kościele, w obecności kapłana, ale można je złożyć także prywatnie. Dzięki temu taką adopcję mogą podjąć także osoby starsze, niepełnosprawne. By złożyć prywatne przyrzeczenie, należy odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed Krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych 9 miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy. W wielu kościołach naszej archidiecezji praktykuje się uroczyste składanie przyrzeczeń duchowej adopcji 25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego.

***

Osoby, które już podjęły się duchowej adopcji, szerzą jej ideę w swoich środowiskach. Można pozyskiwać osoby zainteresowane duchową adopcją wśród znajomych i rodziny, a następnie postarać się o zgodę proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele. Warto też skontaktować się z ośrodkami duchowej adopcji, gdzie można uzyskać materiały, szczegółowe informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń (np. Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji, 42-225 Częstochowa, ul. Ks. A. Kordeckiego 2, tel. (0-34) 365-66-88).

Modlitwa codzienna

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po narodzeniu, proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.

Formuła przyrzeczenia

Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci, wiedziony (a) pragnieniem niesienia pomocy w obronie nienarodzonych, (ja,...................) postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia................... biorę w duchową adopcję jedno dziecko, którego imię Bogu jest wiadome, aby przez 9 miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu. Postanawiam: odmówić codzienną modlitwę w intencji nienarodzonego, codziennie odmówić jedną tajemnicę Różańca, przyjąć nadto (nieobowiązkowo) postanowienia:.................. Amen.

O nową kulturę życia

Instytut Jana Pawła II KUL
Centrum Duszpasterstwa Młodzieży w Lublinie
zapraszają do udziału w obchodach
Dnia Świętości Życia
25 marca (czwartek)

Program:

16.00 - Sala Widowiskowa Teatru Muzycznego (ul. M. Curie-Skłodowskiej 5):
Słowo wstępne:
Ks. prof. Andrzej Szostek, rektor KUL
Abp Józef Życiński, metropolita lubelski
Ks. dr Alfred Wierzbicki - Ewangelia życia
Prof. dr hab. Wojciech Łączkowski - Prawo a nowa kultura życia
Katarzyna Skubisz - Praktyka nowej kultury życia na przykładzie World Youth Alliance
Katarzyna Zagraba - World Youth Alliance - Polska (komunikat)

18.00 - Marsz Życia (trasa do archikatedry)

19.00 - Archikatedra lubelska - Eucharystia w intencji nowej kultury życia pod przewodnictwem abp. Józefa Życińskiego