Reklama

Niedziela Sandomierska

Papież Franciszek udzielił odpustu z racji 400-lecia Pustelni Złotego Lasu

Z racji przypadających w tym roku obchodów 400-lecia fundacji Pustelni Złotego Lasu w Rytwianach, papież Franciszek udzielił łaski odpustu dla przybywających tam pielgrzymów. Z prośbą o udzielenie przywileju zwrócił się do Penitencjarii Apostolskiej biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.

[ TEMATY ]

odpusty

pustelnia

Mazur/episkopat.pl

Wierni przebywając do tej świątyni zobowiązani są do uczestniczenia w jakiejkolwiek świętej czynności. Mogą też modlić się o wierność Polski chrześcijańskiemu powołaniu, w intencji powołań kapłańskich i zakonnych, a także rodzin. Powinni też odmówić modlitwy: Ojcze nasz, Wierzę w Boga, Zdrowaś Mario.

Z łaski odpustu mogą skorzystać także wierni, którzy z powodu zdrowia lub innych ważnych przyczyn nie będą mogli nawiedzić pokamedulskiego kościoła.

Takie osoby mogą uzyskać odpust zupełny w miejscu, gdzie przebywają, jeśli wyrzekną się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i podejmą intencję wypełnienia trzech zwykłych warunków uzyskania odpustu i jeśli będzie to możliwe oraz w pragnieniu serca dokonają duchowego nawiedzenia tego kościoła i odmówią wymienione wyżej w modlitwy.

Reklama

Wydany przez Stolicę Apostolską dekret zaleca także, aby kapłani, którym powierzono troskę o pokamedulski kościół i czyniący posługę duszpasterską w świątyni w sposób szczególny w czasie okresu jubileuszowego, zadbali o możliwość korzystania przez wiernych z sakramentu pokuty i ze szczególną troską służyli chorym komunią świętą.

Wydarzeniami związanymi z jubileuszowymi obchodami będą: 17 czerwca – Msza św. pod przewodnictwem kard. Gerharda Müllera, oraz koncert „Jednego serca, jednego Ducha”, 15 sierpnia br. – tradycyjny Odpust Klasztorny i popołudniowy koncert maryjny, 24 września br. – obchody rocznicowe konsekracji kościoła, festyn „Leśna Apteka” i sympozjum naukowe związane z historią Pustelni Złotego Lasu i życia eremickiego. Kościół pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Rytwianach został poświęcony 27 września 1637 r. Przez wieki mnisi uczynili z rytwiańskiej Pustelni Złotego Lasu miejsce osobistego uświęcenia, ale także schronienie dla wielu osób szukających duchowego wzmocnienia, ucieczki przed sprawami światowymi czy nawet azyl dla prześladowanych.

Wielkimi darczyńcami pustelników byli bracia Jan i Gabriel Tęczyńscy, którzy nie tylko ofiarowali ziemię i uposażenie dla klasztoru, ale także sfinansowali jego budowę.

Reklama

Pokamedulski, XVII-wieczny zespół klasztorny Pustelnia Złotego Lasu jest otwartym dla wszystkich, miejscem wewnętrznego wyciszenia oraz duchowego i fizycznego odpoczynku. Pielgrzymom i turystom Pustelnia Złotego Lasu umożliwia m.in. zwiedzanie barokowego kościoła i galerii kamedulskiej oraz zapoznanie się z europejskim szlakiem kamedulskim. Klasztory kamedułów wyrosły na bazie Reguły św. Benedykta, założyciela zakonu benedyktyńskiego.

2017-03-31 17:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chleby na pustyni

Niedziela Ogólnopolska 12/2020, str. 24-25

[ TEMATY ]

Podlasie

pustelnia

Pustelnia w Poletyłach k. Brańska

W Poletyłach na Podlasiu, w granicach diecezji drohiczyńskiej, od 3 lat funkcjonuje Pustelnia Zwiastowania. Swoisty azyl stwarza możliwość kontemplacji oraz osobistej relacji z Bogiem.

Podobnie jak Jezus Chrystus został wyprowadzony przez Ducha Świętego na pustynię, tak Paraklet przyprowadza rozmaite osoby do Pustelni Zwiastowania. W tym miejscu odosobnienia Zbawiciel roztkliwia się nad ludźmi, bo zauważa, że nie mają co jeść. Nie chce ich puścić zgłodniałych do domu, bo wie, że niektórzy przyszli z daleka. W Pustelni Zwiastowania mamy do dyspozycji siedem chlebów, które stanowią charyzmat tego miejsca. Są tu zaproszeni wszyscy, którzy pragną skosztować i zobaczyć, jak dobry jest Pan. Oto najważniejsze wartości Pustelni Zwiastowania, które tworzą jej charyzmat:

Słowo

Pragniemy, by w Pustelni Zwiastowania najważniejszą wartością było Słowo Boże, które Pan chce tutaj dawać. Każdy dzień rozpoczynamy od Zwiastowania, a bez Słowa nie wychodzimy na zewnątrz. Ono jest Alfą i Omegą, czyli Początkiem i Końcem, dlatego każdy dzień rozpoczynamy i kończymy Słowem Bożym. Jest ono umieszczone w centrum kaplicy, bo jest sercem pustelni i najważniejszą wartością tego miejsca. Oby z tego miejsca promieniował charyzmat lectio divina, czyli pogłębionej lektury Słowa i spotkania z Jego mocą.

Cisza

Drugą wartością jest cisza, która nie jest panią tego miejsca. W odróżnieniu od Słowa ona nie jest Bogiem, ale Jego wierną służebnicą. Bardzo łatwo można by ją wyprosić z tego domu, ale wtedy razem z nią wyjdzie również Słowo. Prawdziwej ciszy nie można pomylić z fałszywą, która jest zamknięciem się w sobie i nie zbliża ani do Słowa, ani do bliźniego. Ktoś, kto nie zawalczy o jej głębsze poznanie, o prawdziwą ciszę, prawdopodobnie wypędzi ją, ulegając powierzchowności. Świat nie zna ciszy, dlatego wydaje mu się ona „dzika”. Ktoś, kto przezwycięży to pierwsze wrażenie i pobędzie z nią sam na sam, przekona się, że cisza da się lubić, i prawdopodobnie będzie chciał ją „zabrać ze sobą”, wyjeżdżając z pustelni.

Ubóstwo

Pragniemy, aby pustelnia była uboga, prosta, skromna i surowa, ale przy tym piękna. Jak Maryja! Chodzi o integralne rozumienie ubóstwa, a nie redukowanie go do wymiaru materialnego czy wyłącznie duchowego. Zarówno jeden, jak i drugi błąd zawierają pychę i myślenie o sobie samym. Prawdziwe ubóstwo jest poprzestawaniem w wymiarze horyzontalnym na tym, co konieczne, i wytężaniem wszystkich sił i środków ku temu, co wieczne. Serce ubogie nie zadowoli się i nie nasyci niczym mniejszym niż Bóg. Integralne ubóstwo nie ma nic wspólnego z nędzą, brzydotą i marnowaniem talentów oraz nigdy się nie wywyższa względem braci. Rozpoznaje się je po owocach, wśród których są: piękno, harmonia, skromność, pokora, wdzięczność i otwartość na potrzebujących.

Praca

Żyjemy w otoczeniu ludzi pracy, wszyscy mają ręce zniszczone fizycznym wysiłkiem. Życie na łonie natury jest ubogie i zakłada trud pracy. Pustelnik ma być człowiekiem duchowym, ale stojącym twardo na ziemi, aby nie ulec fantazji. Ma dwie sprawne ręce, którym na imię modlitwa i praca. Stąd pisano, że pustelnik mieszka na pustyni, która z czasem staje się ogrodem. Oczywiście, pustelnia daje chwilę wytchnienia ludziom umęczonym, zabieganym w zbyt aktywnym życiu, ale powinna chronić przed pokusą lenistwa. Znajdziemy tu szeroką przestrzeń do pracy, która zharmonizuje dzień, pozwoli wprowadzić ziarno Słowa w życie oraz nada smak modlitwie, posiłkom, odpoczynkowi i snowi. Praca ta powinna się stawać coraz bardziej służbą, bo wtedy nie zamknie się w sobie i nie „zachoruje”.

Wspólnota

Celem wyjścia na pustynię jest nie wzmacnianie indywidualizmu, ale budowanie braterskich więzi. Osoba, która pięknie przeżyje czas samotności na pustyni, powinna wrócić bardziej otwarta na innych. Pustynia jest rzeczywistością konfrontacji z samym sobą, ale nie może zamykać i koncentrować na sobie samym. Indywidualizm jest przeszkodą w życiu w pustelni, dlatego piękne przeżywanie wymienionych wyżej wartości będzie zakorzeniać w Mistycznym Ciele Chrystusa – Kościele. Głęboka cisza pustyni będzie wprowadzała w głębsze pokłady komunii i komunikacji. Duch Święty, który wyprowadza na pustynię, nie odrywa od braci, ale zakorzenia w głębokich relacjach, bo Bóg Trójjedyny to wspólnota Osób.

Gościnność

Pustelnia nie jest miejscem prywatnym, ale przestrzenią Boga i Kościoła, dlatego powinna być otwarta dla ludzi. Mamy prawo i obowiązek uprzejmie poinformować przybyszów o zasadach i wartościach tego miejsca, ale nie możemy traktować bliźniego jako zagrożenia. Biskup Tadeusz Pikus powiedział: „Drugi człowiek nigdy nie przeszkadza”. Jeśli będziemy zanurzeni w pięknej ciszy i nieustannej modlitwie, to nikt nam tego nie odbierze. Nawet gdyby nawiedził nas człowiek rozbiegany, niespokojny, to ma prawo przyjść na pustynię, aby szukać pokoju. Pustelnia ma być miejscem gościnnego przyjmowania, gdzie każdy poczuje się przyjęty jak w domu. Granice pięknej gościnności wyznaczą pozostałe wartości, które nie powinny ucierpieć.

Studnia

Ta wartość jest bardzo głęboka i tajemnicza. Nikt nie wychodzi na pustynię, aby szukać śmierci, ale wychodzi, by szukać życia; tutaj szukamy nie pustki, ale pełni; pociąga nas nie smutek, ale radość. Paradoksalnie chodzi tutaj nie o pustynię, ale o ogród. Pustelnia ma być oazą, gdzie tętni to prawdziwe życie. Tutaj ludzie mają przychodzić i znaleźć wodę życia. Może się okazać, że świat z całym swoim blichtrem jest prawdziwą pustynią, a w pustelni można zaspokoić najgłębsze pragnienia. Miejscem, gdzie realizuje się to najdoskonalej, jest Eucharystia, w której Słowo staje się Ciałem i zamieszkuje wśród nas.

Jeśli Duch święty zechce cię wyprowadzić na pustynię, to zapraszamy do Pustelni Zwiastowania w Poletyłach. Ufamy, że każdy zostanie tu nakarmiony chlebem życia, który będzie mógł zabrać i przeszczepić w swoją codzienność. >>n

Autor jest administratorem pustelni w Poletyłach.

CZYTAJ DALEJ

Roksana Węgiel i Małe TGD w teledysku promującym serial animowany o ..świętych!

2020-06-01 09:36

[ TEMATY ]

dzieci

muzyka

youtube.com

Roksana Węgiel wraz z zespołem Małe TGD dokładnie w Dniu Dziecka prezentuje utwór "Nie z tej ziemi", który zapowiada polski serial animowany o tym samym tytule.

Za serial odpowiada Paweł Pewny - producent hitowego serialu dla dorosłych “Włatcy Móch”, właściciel Studio Orange Animacji.

Dorobek Studia to między innymi wyprodukowanie ponad 600 odcinków seriali animowanych i 8 pełnometrażowych filmów kinowych, między innymi: „Król Maciuś Pierwszy”, „Pinokio”, „Garfield” czy „Scooby Doo”.

Autorem piosenki jest Piotr Nazaruk, na stałe współpracujący z Małym TGD (lider zespołu TGD, muzyk Anny Marii Jopek). Utwór opowiada o przeżyciach głównego bohatera filmu, który musi zmierzyć się z wieloma wyzwaniami stawianymi mu przez życie, jednocześnie odkrywając to, co w nim najważniejsze.

Serial “Nie z tej ziemi” oprócz Roksany Węgiel wspiera ponad 100 Ambasadorów (m.in. Dawid Kwiatkowski, Paweł Domagała, Małgorzata Kożuchowska czy Maciej Musiał).

Więcej informacji o projekcie: Zobacz

CZYTAJ DALEJ

Wyjątkowy ołtarz w Dąbroszynie

2020-06-02 22:13

Karolina Krasowska

Bp Tadeusz Lityński dokonał dziś w kościele w Dąbroszynie (parafia NMP Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą) poświęcenia nowego ołtarza, nastawy ołtarzowej, obrazu św. Józefa, patrona świątyni oraz nowej Drogi Krzyżowej. Zapraszamy do fotogalerii.

Zobacz zdjęcia: Poświęcenie ołtarza i Drogi Krzyżowej w Dąbroszynie
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję